Tractatus quartus
ſenſitiue reſumpto corꝑe gl̓oſo qd̓ plene ſubditū ē taꝫ aīe qͣꝫ ſpiritui. Un̄ reddet̉ claꝝ. impaſſibile. agile. ſubtile. Nolo tn̄ exiſtimes ꝙſpūs ⁊ anima ſunt in eodē hoīe/ mō vel tuncdue nature diſtincte/ vel due anime ⁊ eēntielicet fuerit aliqn̄ articulus in anglia cōdemnatus dicere. ꝙ nō ſunt due aīe in homīe eodē/ rōnalis ⁊ ſenſitiua. Prior vꝟ̓o ſentētia tenēda ē. prout eccleſiaſticis dogmatibꝰ continet̉. Dixit xp̄s ꝙ poteſtatē habebat ponēdianimā ſuā. ſed ꝙ illa ſit ſpūs/ notauit euāgeliſta. Tradidit ſpm̄. ¶ Diſcipulus. Prideꝫita dixiſti. pridem ita nouiſti. expone quodordiris. ¶ Magiſter. Quia loquimur dedotibus que ſolēt attribui nubētibꝰ. Spōſus em̄ dotat ſpōſam/ et nulla creatura nonvnita diuinitati (vt excipiat̉ anīa xp̄i) dignior fuit dei ſponſa noīari Maria vti ꝓ ſponſi ⁊ ſpōſe metaphora/ dū inquirimus beateMarie laudes atqꝫ p̄conia. dū viatrix etiaꝫperegrinaret̉ ī terra. ¶ Diſcipulus. Gratāter ac letus accipio/ quatinꝰ in his aſſumptionis ſue ſolennijs. duꝫ cantica canticorū reſonat eccleſia tanqͣꝫ epithalamiū ſuuꝫ/ materia ꝯquirēdi iocundiſſima miniſtret̉. ¶ Magiſter. Animaduerte. quēadmodū tres inmatrimonio ſuccedunt gradus. Eſt em̄ matrimoniū initiatū. ē ratu. ē ꝯſummatū. ¶ Diſcipulus. Scio. ſed qͥd ob hoc texere vis?¶ Magiſter. Uolo dicere virginalē ſponſam noſtrā ẜm triplicē hunc ſtatū triplicemhabuiſſe beatitudinē. Beatā reſpice primomō/ dū ab inſtāti creatōis ſpūs ſui. initiatuꝫē matrimoniū cū eterno ſponſo deo. ꝑ arraꝫfidei. ſpei. charitatis. ⁊ ceteraꝝ v̓tutuꝫ. Beatā reſpice ſcd̓o modo. dū matrimoniū plenūꝯſummatū ē in aſſumptōne corꝑis ⁊ animecum eternitate dotū ſuaꝝ. Beataꝫ intelligetercio mō qn̄ matrimoniū fuit ratū in conceptione filij dei. ⁊ deinceps ꝑ gratiā ꝯſummatum/ ne diſſolui poſſet ꝑ peccatum. qͣꝫuis adcubiculi ſecretū primo fuit in aſſumptiōe introducta/ vbi fuit ⁊ ē matrimoniū ꝯſummatum. ¶ Diſcipulus. Iaꝫ velut ꝑ rimulasincipio videre quo tendit iter tue deductōis¶ Magiſter Uidebis apertius ſi pauculade dotibꝰ enumerauero potius qͣꝫ docuero.Tres idcirco dicunt̉ dotes ſponſe adcubiculū ſponſi recepte ꝑ gloriā. viſio. fruitio ettentio. que rn̄dent tribus theologicis v̓tutibus vie. q̄ ſunt fides. ſpes ⁊ charitas. ⁊ tribꝰaīe viribus. ratōnali. ꝯcupiſcibili. iraſcibiliDicunt̉ inquā igit̉ dotes. qꝛ ſunt habitꝰ di-
ſponētes tres iſtas vires ẜm mētē q̄ ē ſpūs.immo vnus tunc cuꝫ ſponſo ſpūs/ ad actusqui beatitudinē conſtituunt. quiqui ſunt intuitiua viſio. ⁊ actualis fruitio cū eternitateAd quid valent dices iſte dotes? Sane qͣtinus ſponſe ſuꝑpetet. vn̄ portet iugū ſuauiſſimuꝫ ⁊ onus leuiſſimū beati ꝯiugij. vbi fitmens ſuo mō parens verbi ⁊ ſacrariū ſpūſſancti Nunquid videt̉ talis tantiqꝫ filij educatio iugis ⁊ eterna/ qualē habet ipſa mensverbigena. virgo in vnū mater ⁊ filia. ¶ Diſcipulus. Cōueniſſe credimus hec tria ſil̓in maria. ſed quo pacto ꝯueniāt in mēte rōnali/ nō ita ꝑſpicio vt virgo dicat̉ mater ⁊ filia? ¶ Magiſter. Uirgo noīat̉ ꝓpter ſindereſim. que nunqͣꝫ violat̉. Mater qꝛ parit ī ſeverbū/ rorante deſuꝑ patre luminū cuiꝰ ē filia. cuius filio nuptialiter ꝯiuncta ē. Quidni tūc pſallet ⁊ exultet Marie ſpūs in deo ſalutari ſuo. laudās. pſallēs ⁊ iubilās pleno totoqꝫ cordis affectu. hoc canticoꝝ canticumamoris ꝑ amorē canticuꝫ nuptiale qd̓ dicit̉epithalamiū. Canticū nouū ꝓpter illū quinoua fecit oīa. Tenor huiꝰ cātici ꝯſiſtit in eſſentiali beatitudine viſionis. dilectōis ⁊ fruitionis dei. q̄ ſemꝑ vno et inuariabili canoreſubſiſtit ⁊ reſonat. ¶ Porro reſpectꝰ creaturarū tā in verbo qͣꝫ ī ꝓprio genere/ mouet adcanticū multiplici varietate decorū tanqͣꝫ ꝓdiſcantū. Neqꝫ dubitaueris oēs ⁊ ſingulasin vnū ꝯcurrere/ mentalis ſpūs affectiones.Formabitur em̄ melodia ſpūs ad exemplararmonie ſiue melodie diuinalis que ſtabilisſemꝑ in ſe manēs faſtidire non pōt/ tanqͣꝫ aſſidue renouet̉. ¶ Habes ecce veritatē ꝯcluſionis vniꝰ quā tu tibi declarari qn̄qꝫ poſtulabas / ſi maria in hoc cantico ſe in omēs ꝑfundebat affectus vl̓ anime paſſiones. ¶ Diſcipulus. Habeo forte pro ſtatu glorie. qͣꝫuis ambiguū videat̉ ſi ſint ī ſpiritibꝰ beatorum oēs affectus tot ⁊ tales. quot ⁊ qͣles ſentimus in via. īmo nō ē dubiū de dolore. Nōem̄ erit amplius ibi luctus neqꝫ clamor/ ſednec vllus dolor. ¶ Mgr̄ De hoc ſtatim videbimus. Tu colligas ⁊ intelligas intereaquale fuerit canticū beate v̓ginis quot vocibus alternatū. dū iā adepta fuerat beatitudinē illā. q̄ dicta ē ſuꝑior ad beatitudinē ſolius vie proxima ⁊ vicina beatitudini patrie.Quid ſi viatores aliqͥ exercitatos ꝓ ꝯſuetudine ſenſus mētis habētes/ poſſint cū omniꝓmptitudīe voces affectuū ẜm notulas qn̄qꝫ vocaliū/ ſparſas ꝑ ſillabas pſalmoꝝ. vna