Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Super ot. agnificatLXXXII

LXXXII

et ſi diſſimulare videaris verecundia virginali thalamo ſpōſi ꝓxima es. gaudēs oſcl̓ooris. Sed leua eiꝰ ſepe ſub capite tuo. Etint̓ vbera tua ꝯmorat̉. te amplexās. te oſculans. quid tibi vis amplius? Certe nonduꝫſubintroiſti ſecreta cubiculi ſilentia. vbi federe ꝑpetuo mr̄imoniuꝫ ꝯſummet̉. Inquietaes donec introducat te/ tu illū. in domummatris tue. in cubiculū genitricis tue. Et iſta mater tua? niſi diuinitas ſua. vtiqꝫ omniū creatrix gubernatrix Et domꝰ eius. altera ſi et̓nitas ampliſſima? Qd̓ deniqꝫcubiculū niſi ſinꝰ altiſſimꝰ. occultiſſimꝰ deior̄is. in ſponſus tuus qͥeſcit ꝑhenni felicitate. Hoc cubiculū intrare. ī hoc quieſcere.delectari. fecundariqꝫ deſiderabunda ſuſpirans. pēſabas quale ſit iſtud. Exultabūt ſācti in gl̓ia. letabunt̉ ī cubilibꝰ ſuis. Fallor. ſi hec ipſa diximus exp̄ſſiſti/ ſpōſum inueniēs dicens. Tenui eum nec dimittā. donec introducā illū in domū matris mee incubiculū genitricꝭ mee Et ecce nūc o btā qd̓ſperaſti tenes. quē deſideraſti poſſides. queꝫcredidiſti vides. quē dilexiſti/ tota ꝯplectēs.ip̄oqꝫ ſecura frueris ī eternum. DiſcipulusQuid ſibi vult ſpōſus iſte ſuꝰ vnā ſuamvnice dilectā matrē diſtulit introducere ſecūin cubiculū felicitatis eterne. qn̄ latronē decruce ꝓtinꝰ ī hoc cubiculo collocauit. Audiente matre incōſolabiliter anxiāte. ꝑtrāſierat em̄ gladiꝰ aīam eius. Amē dico tibi. hodie mecū eris in ꝑadiſo. O mitiſſime ieſu. etvbi erat mr̄ tua/ niſi in dolore ꝯtinuo remanēs in hoc nequā ſeculo. ſeꝑata etiā a corꝑetuo qd̓ incluſuꝫ iacebat in ſepulcro. O vereterribil̓ ī ꝯſilijs deꝰ ſuꝑ filios hoīm. O certeveriſſimuꝫ erūt nouiſſimi pͥmi. Quis hoceſtimaſſet? qͥs credidiſſet? qͥs ſperaſſet? aſſumit̉ ad gl̓ie cubiculū latronis aīa. et aīa matris relinquit̉ ad lamētū. Cui lōgo tꝑe pꝰpatet ingreſſus ad idē ſpōſi cubiculū Potuit inuidiā ſibi facere gl̓ificatꝰ ipſe latro. ſifeciſſet charitas vnū cor vnā aīam eoSuaſit eadē charitas q̄rēs dei ſunt hr̄e vi ī patientia/ ꝓpter electos dei. ſe ex ſe docēdos de myſterijs vere fidei. Et qꝛ deſiderium quāto incolatꝰ huiꝰ ꝓlōgatōꝫ plꝰ pl̓ꝰadauctū ē/ tanto hꝫ ī adeptōe ſuꝑ om̄s plusgaudiū. Magiſter. Concernit hec rn̄ſiotua ꝓlōgatōꝫ huiꝰ miſerie/ in iſta amoroſiſſima annos multos. oſculū pedū primūmundata. poſt heremicola diu fuit. Sic diſcipulꝰ ille quē diligebat ih̓s vſqꝫ ad ſenectā

vixit ſeniū. Tāgit ignitꝰ martyr Ignaciꝰſcribēs btē v̓gini cāꝫ ſuꝑſtitis vite ſue vt ceteros ex ſe ꝓpter ſe ī ſe ꝯfortaret Cui etiābtā v̓go reſcpͥſit/ vt exultaret in deo ſalutariPorro quis te docuit o Luca medice chariſſime/ pͥmas euāgelij tui ꝑtes niſi ſolū taliuꝫconſcia virgo prudētiſſima. cui te familiarēconciliarat caſtitas. qꝛ nec vxorē nec proleꝫhabuiſſe narraris. Per te p̄curſoris annūciatio. cōceptio. exultatio. natiuitas. circūciſio nomīs impoſitōe nobis patēt. Per tecanticū Zacharie. Per te totius incarnationis xp̄i myſteria nobis tradita ſunt. Per tecantica canticorū Marie. illud Simeonis pueri Ieſu felix intētio deſcribunt̉. etalio niſi Maria reuelāte Diſcipulus. Ar Cdet animus multa querere ſuꝑ enumeratiseuāgelij materijs. quos oēs cōſeruabat maria/ conferēs in corde ſuo. ac ꝓinde magnificans dn̄m. exultās ī deo ſalutari ſuo. Sꝫcepto curramus itinere poſt odorē vngentorum tuorū. quē ſpirant amoris cātica. debus poſt oſculuꝫ ſubdit̉. Quia meliora ſuntvbera tua vino/ fragrātia vnguētꝭ optimis.Dic quid ſpōſa ſingularis ſibi volebat. tanqͣꝫ oſculi cauſam ſubdēs. qꝛ meliora ſūt vbera ſponſi ſuper vinuꝫ. Que ſunt hec vberaꝫ Magiſter. Si dixero vbera ſūt amorvel amores nihil errauero. qm̄ om̄ia ſortit̉amor vocabula inſtar dei. qꝛ deus charitasē. amor eſt. os. oſculū. ipſe vbera. ipſe vnguētum fragrans. ipſe oleū effuſum. ipſe nardꝰ.ip̄e faſciculus mirrhe. ipſe equitatus dei. ip̄ebotrus cypri. ipſe lectulus. ipſe flos campi liliū cōualliū. Quid moror ſingula. Ip̄e denominationē participatā/ vnus omīa īomnibus. cuius natura ſi ꝑfecte cognoſceret̉/ ceſſaret linguarū neceſſitas. Ipſe ſibi totus vnus ſufficiens lingua eēt. ſufficiensoculus. ſufficiens auris naris. guſtus ettactus. immo v̓o nullū eēt eēntialē ꝓprietatem ſed eminentiā ſingularē. Diſcipulus. Cur iſta p̄mittis? Magiſter. Plane ne p̄ſtoleris amoris cātica exponēdo poſſe finiri. qui certe infinitus eſt. cuius quantitatē ( molis/ ſed ꝑfectionis) accipiētibus/ſemꝑ ē aliquid vltra reciꝑe. Non expectaueris ergo. totā Salomonis cāticoꝝ Marie ſeriē poſſe nos decurrere. qui nec duosſiculos vtriuſqꝫ cantici. immo nec pͥmū verſum ſatis attingere penetrareqꝫ valemus. Diſcipulus. Et ſi de deo nil ꝑfectū poſſumus eloqui/ conemur tamē more pueroꝝ

Hh 2