Super Magnificat LXXXI
mitus. ſed forte non aſſidue. nec ita qͥn adiutrice memoria ſpūali/ cū habitibꝰ ꝑ intelligētie continuationē acquiſitis. ipſe ſpūs īmaterialis/ valeat d̓ habitū ⁊ memoria ſe ī actucontinuare ſine mīſterio ſpūs aīalis. Hinceſtimo Remigiū deſcripſiſſe ꝯtēplatōeꝫ. ꝙ ēoꝑatio ſine motu. ⁊ hoc ſiue ſonet ꝯtēplatiocognitionē ſiue amorē. ſiue delectationeꝫ exvtriſqꝫ ꝯſequentē in ſubiecto bn̄ diſpoſito ⁊habituato. Nam qͥd ē delectatio niſi ꝯiūctōꝯueniens cū ꝯuenienti/ ꝑcepta ⁊ amata Talis igit̉ oꝑatio cauſat diuiſionē ſpūs ab aīa.qꝛ nihil agit ipſa vt aīa noīat̉. tūc ad actumſpūs. ſed vel ſopita qd̓ammodo. ſilet ⁊ tacetvel ſi mouet̉ ⁊ ſentit. nō conturbat neqꝫ deij.cit ſpm̄ ab arce ꝯtēplatōnis. Hec ē pax quādeus dat vt non conturbet̉ cor ipſiꝰ neqꝫ formidet. ⁊ q̄ ẜm apl̓m exuperat oēꝫ ſenſuꝫ modo dicto. Priuat̉ em̄ ſpūs ⁊ ſi nō a vita animetn̄ a ſenſu vite eiꝰ ¶ Simul accipe verbaRichardi que poſuit ī forma autor de ſpū ⁊aīa. ne videar ī tanta re minus habere fideitanqͣꝫ inexpertus. Det̄ ergo fides vel exꝑtisUiuus ⁊ efficax eſt ſermo dei ꝑtingens vſqꝫad diuiſionē ſpūs ⁊ anime. Sed ī hac diuiſione. aīa ⁊ qd̓ aīale eſt īimo remanet. ſpūsaūt ⁊ qd̓ ē ſpūale euolat ad ſumma. ⁊ ab infimis diuidit̉ vt ad ſumma ſubleuet̉. ab anīaſcindit̉ vt deo ꝯiungat̉. qm̄ qui adheret deovnus ſpūs eſt. Felix diuiſio et mirabilis ſeparatio. vbi qd̓ corpulentū eſt/ remanet deorſum. qd̓ ſpūale ⁊ ſubtile eſt vſqꝫ ad ſpeculationē diuine gl̓ie ſublimat̉. ⁊ in eandē imagineꝫ tranſformatur. Pars in ferior ꝯponit̉ad ſummā pacē ⁊ tranquillitatē/ cū ꝑs ſubliR mat̉ ſuꝑior ad gloriam ⁊ iocunditatē. ¶ Diſcipulus Magna ſunt hec ⁊ in alterū reſeruāda tractatū. dies craſtina expectet̉ Nuncaūt breuiter abſolue. Cur d̓r aīa magnificare dn̄m potius qͣꝫ ipſe ſpiritus. ¶ Magiſter.Utrūqꝫ ꝓfecto factū eſt. ſed ſpālis rō fuit īaīa. q̄ verbi incarnati ſpiritali maieſtati preparauit hoſpitiū ī carne ꝓrſus anīali. ¶ Ruiſus qꝛ futurū erat ꝙ hec incarnatio ſcandalum eſſet iudeis. ⁊ gentibꝰ ſtulticia. preuenitMaria monſtrans nō ex impotētia ſꝫ ſumma dominatione dn̄m carnē ſuſcepiſſe Proinde ſpectat plus exultatio (quaſi extra ſaltatio/ ſpūi qͣꝫ aīe. ſimul ⁊ tria cōiunxit. Deumpro timore caſto. Salutare ꝓ honore grato. Suo. pro amore ſummo. qui ſic fuit ſingularis in maria/ quatinus ipſam alliceret/vt eēt nihilominus cōis vt plus proficeret.
¶ Poſtremo ſpūs marie prius exultauit/ qͣꝫaīalis ꝑs imp̄gnata magnificaret dn̄m. qd̓tunc maxime factū fuit dum ꝯſentiendo ait.Ecce ancilla dn̄i/ fiat mihi ẜm verbū tuum.Qd̓ qꝛ ꝑficiendū fore poſt ab Elizabeth ꝓphetizāte ⁊ bn̄dicente (quā viſitauit) accepitexurrexit in iubilū. Et ait. Magnificat aīamea dn̄m. ¶ Diſcipulus. Et nos magnificemus dn̄m. ⁊ exultet ſpūs nr̄ ī deo ſalutari nr̄o. Cras reuertemur in idipſum.Finit primus tractatus.Sequitur tractatusſcd̓s dragmaticus ſuꝑ cantico marie de exultatione ſpūs. Et ꝯtinet notulas. lxxiij.Prima notula ſequitur.Xultauit ſpūs meus ī deo ſalutari meo. ¶ Diſcipulꝰ. Aſſuꝫqueſiturꝰ. Utꝝ beata nr̄a/ ducecinit. Magnificat anīa meadominuꝫ. Et exultauit ſpūs⁊c̄. fuerit ī ſpū. vel ſupra ſpm̄. vel ſine ſpū. vl̓extra ſpm̄ ¶ Mgr̄ Queſitū hoc quadrimēbre volo ſi poſſuꝫ ad intelligibiliores terminos reducere/ p̄ſupponēs ſpm̄ hic capi pernos/ ꝓ ſuꝑiori portōe rōnis. q̄ alio mō dicit̉mēs/ vel apex mētis. vel intelligentie ſcintilla/ que noīat̉ grece ſindereſis. ¶ DiſcipulusPlacet acceptio. licet multiplex alia ſit. vtetiā dicat̉ ab aliquibꝰ non parue autoritatispars rōnis inferior. In gloſa. pſallā ſpiritupſallam ⁊ mēte. A medicis ꝟo ꝯcorditer appellatur vapor iſte naturalis ⁊ vitalis/ effumatus a corde ꝑ corpus ad cerebꝝ. p̄cipue.illic factus animalis ſenſitiuus ⁊ motiuus.nō tn̄ pͥncipaliter ẜm veritatē. ſed inſtr̄aliterꝑ animā que ē in homine res eadē cū ſpū rōnali differens penes officia. prout al̓s declaraſti. ¶ Magiſter. Concedo tibi ſingulatue diuiſionis membra. ꝙ Maria frequenter fuit nunc in ſpiritu. nūc ſupra ſpm̄. nuncſine ſpū ſeu nō habēs ſpm̄. nunc extra ſpm̄.¶ Diſcipulus. Nō ē in me ſpiritus qui capiat. ¶ Magiſter. Neſciens an ſciens/ dūita loqueris/ aperis intellectum. Sciſcitoritaqꝫ quid intelligis dicēs. ꝙ nō eſt in te ſpiritus. nunqͥd oro ſeꝑatus es a corpore tuo?¶ Diſcipulus. Qualiter hoc loqueris quime viuere cognoſcis/ vel ex verbis certe perpendis. ¶ Magiſter. Eſt ergo in te ſpiritꝰ¶ Diſcipulus. Nullo pacto id negauerim¶ Magiſter. Nunquid non ꝯtradicis primo dicto nō eſt ī me ſpiritus. ¶ Diſcipulus.