Super ee agnificatLXXXI
LXXXI
¶ Tādē U. labijs ſummis exp̄ſſuꝫ. ¶ Eſt igit̉praxis vt qͦtiēſcunqꝫ ⁊ vbicunqꝫ ſillaba lr̄acātici poſuerit A. pōt meditatio de magnificētia dei fieri cū reſonātia gaudij. Si ponit̉E. ſit de largitate dei ſpes. Si ſit I. reſonetad miſcd̓iam dei ⁊ humanā miſeria/ ꝯpaſſioSi O. timor iuſticie Si U. dolor nr̄e miſerie reploret̉. Eſt rurſus hīc inuenire ꝯbinationes ⁊ ꝓportōes ſuaues. vt diateſſeron/ diapēte/ diapaſon. Necnō neumata cuꝫ tonis.cantū cum diſcāto. tenorē cū triplo/ ⁊ ꝯtratenore. prout ī opuſculo cāticordi/ latiori traditōe deductū ē. ac ſub exēplis mono cordiac decacordi figuratū. Sic ī om̄i cātico ſonabili cuiuſcūqꝫ ſit lingue/ valet notulari v̓ſus pſalmi. Utruꝫ v̓o ſufficiat ī eccl̓iaſticapſalmodia ꝙ intētio cātantis vel audientisfert̉ ad p̄miſſa. colligi pōt ex opuſculo de ſollicitudine eccl̓iaſticoꝝ. hoc vnū dicimꝰ hic/ꝙ nec inſpiratōes ſanctiſpūs artare/ nec meditatōes eruditoꝝ circa ſenſū pſalmoꝝ/ periſta tollere volumꝰ aut debemꝰ Sꝫ ſūt qͥ necſenſū lr̄e quōlibet intelligūt. neqꝫ quō ſe meditādo recolligāt īueniūt. Proderit hec arsp̄cipue talibꝰ cū exercitio paulatino/ qͣꝫtūciqꝫ laici ſūt. Uerbi gr̄a. tu audies a. vocaleꝫ īſua ꝑte pſalmi. dirige meditatōeꝫ tuā ad magnificētiā dei. ac ꝓinde formet cor tuū vocegaudij vel formari deſideret. qꝛ deſideriumpaupeꝝ exaudiuit dn̄s. ſi plꝰ neqͥt. dicēs cuꝫppheta. Cōcupiuit aīa mea deſiderare iuſtificatōes tuas/ ī oī tꝑe. Tu audies E. tu fermeditatōꝫ tuā ī dei liberalitatē ſeu munificitiā/ ac inde ſpera vel ſꝑare deſidera. Sil̓r adI. meditare dei miſcd̓iaꝫ cū hūana miſeria.⁊ huic ꝯpatere. vl̓ ꝯꝑati tā aīe tue qͣꝫ alijs cōcupiſce. Ad O. cogitabis iuſticie dei ſeueritatē. et inde tim ebis vel timere deſiderabis.Sic ad U. dolebis humanā miſeriā vl̓ dolere curab̓/ vt nō apponas vltra magnificare te ſuꝑ terraꝫ. Et qͥs ē obſecro tā hebes aliqͥs/ qͥ nō poſſit ſub morula tꝑis hec addiſcere meditari. meditataqꝫ exęqͥ. vel deſiderareexeqͥ. ⁊ ſi nō volatu ꝯtēplatōis/ ſaltē lēto nōnūqͣꝫ ſaltu cordis inſtar locuſtaꝝ. Ueīet hora feruētior qn̄ dicere ex ſnīa dn̄o ſic ſatagēſpoterit. Uiā mādatoꝝ tuoꝝ cucurri/ cū dilataſti cor meū. ¶ Poſtremo ſi videat̉ aliqͥbꝰhͦ artificiū magis curioſū qͣꝫ fructuoſuꝫ. hꝫtotā muſice ſpūal̓ ſeu cordial̓ armoniā/ ſubduabꝰ vocibꝰ. q̄ ſunt. ſpes ſalutis ⁊ timor dānatōis ſub duplici lr̄a vl̓ duobꝰ v̓bis q̄ audiuit ꝓpheta poſtqͣꝫ ſemel locutꝰ ē deꝰ. Et hec
ſunt ptās ſeu ſeueritas iudicioꝝ dei. ⁊ miſericordia reſpectu p̄mioꝝ ⁊ miſeriaꝝ nr̄aꝝ. ẜmq̄ duo formabat ꝓpheta cāticū ſuuꝫ dicens.Miſcd̓iaꝫ ⁊ iudiciū cātabo tibi dn̄e cuiꝰ nomē ē ſctm̄ et terribile. Nec aliqͥd inuenies inſcpͥturis ⁊ creaturꝭ qd̓ ad alterū eorū. reducinō poſſit. ¶ Diſcipulus. Gratuꝫ habeo. qͥa Kſentio te ꝯdeſcēdiſſe voto meo. Nihilominꝰadhuc ſuꝑeſt pͥmꝰ inqͥſitōis ſcrupulꝰ. qͣ rōnepotuerit mēs marie ꝑ oēs affectionū iſtaruꝫmodulos tāta facilitate. ſuauiſſimuꝫ gutturmētis aptare. cū vix ī magno ocio/ cū ſolerti ſtudio poſſit hec p̄ctica mō tradita facilit̓obſeruari. ¶ Magiſter. Accipe pͥmo qꝛ fecit marie magna q̄ potēs ē. Subinde mirabilia ſunt q̄ ſil̓ afficiūt ars ⁊ vſus. Docēt hͦ īpoſito ſil̓i muſicoꝝ tractatores. Nō em̄ cythariſans ſi ꝑfectus ē deliberat de qͣlibet corda ſic aut ſic tāgenda. qm̄ (ph̓o teſte) ars ꝑfecta nō deliberat. dū ꝯſuetudo trāſit velut innaturā. q̄ vt ſic magis ſequit̉ impulſum ſuūqͣꝫ deliberās arbitrium Dentqꝫ reddit habitus radicatus ⁊ ꝑfectus illa facilia q̄ difficilia vel impoſſibilia videbant̉ habitu carentibus. Nō minus hoc in ſpūalibus ⁊ intrinſecis oꝑationibꝰ intellectus ⁊ affectus qͣꝫ ī ſenſibus extrinſecis. ¶ Diſcipulus. Dū acute⁊conſidero/ cōgor exꝑientijs ſimul ⁊ priuilegijs aſſentire. ¶ Trāſeo nūc ad inqͥſitionesalias. Una. cur beata maria cuꝫ cecinit hoccanticū varie poſuit ⁊ diuiſit ſpm̄ ⁊ animā.dicens de aīa. Magnificat. addens de ſpiritu exultauit. Cur p̄terea magnificare dataīe et exultare ſpūi? Cur proinde magnificationē aīe ſue dat dn̄o. ⁊ exultatiōeꝫ ſpūs datdeo ſalutari ſuo? Deniqꝫ cur incepit Mariacanticū ſuū a magnificatōe dn̄i potiꝰ qͣꝫ a ſapiētia ⁊ bonitate? Prius qͦꝫ narrauit beneficia ſibi ſingulariter collata qͣꝫ diſtributa ceteris vniuerſalit̓. ¶ Magiſter. Uocas mead queſtiones cognitu dignas. Quarū prima ꝯcernit materiā de diuiſione aīe ac ſpūsEt hec quidē multa p̄ſupponit ſi ꝑfecte debeat intelligi. Diximus pridē aliqͣ in tractatibus de myſtica theologia. Uix fuit qͦꝫ aliquis p̄cipuꝰ doctor. ph̓s aut theologus/ qͥnaliqua de ſpū ⁊ aīa tradiderit ꝓ cognoſcēdonoſmetipſos. q̄ cognitio iure ceterꝭ omnibꝰantefert̉. ita vt nūqͣꝫ poſſit d̓ ea ſermo nimisdici/ ſicut neqꝫ pōt nimis ſciri. ¶ DiſcipulusUere ſic ē. nec in aliqua quauis traditōnefateor me magis occupari velle. Preſuppoſitis igit̉ multis alibi traditꝭ/ dic ad pn̄s ac-
Gg 3