De canticordoLXXIX

dicari. Canticū v̓o cordis ſolꝰ ille qͥ erit īnoreſcere mediate vel immediate. Facit ad hͦ illud apl̓icū. Tu dn̄e qui noſti corda oīm Etillud. Deꝰ intuet̉ cor. cū multis in hāc ſnīaꝫQualiter autē pateat cor homīs vel hic vl̓ īpatria. tā angelis qͣꝫ ſanctis. ſeu locutōe mutua. ſeu or̄onis directōne deuota / alibi videtur. ¶ Cāticum oris pōt cum altero canticooris ꝑ ꝯtinētes ad inuicē cōbinari. ac in vnācolligi ſymphoniam. hoc in diſcantibꝰ ꝑ tenorem. ꝑ contratenoreꝫ. ꝑ minucias ⁊ ꝑ fractiones vocum multifarias Et exꝑiētia mōſtrat. ⁊ ars certa tradit ⁊ ſcribit. Hec aūt oīafieri nō pn̄t ſaltē hic ī via ꝑ hoīes foris ī cantico cordis. ꝯſurgat ꝑinde difficultas cognitionis canticordi apud eos qui nō ꝯuertuntur ad cor. ſed ab eo negligentia vel ruditatevel imperitia diuertunt̉. ¶ Cāticum oris poteſt īuito fieri/ qui apertis auribꝰ velit nolitillud audiet. aut ſi ꝯſiſtit in geſticulationibꝰvt ſunt tripudiationes/ illud inſpiciet: niſitunc oculos clauſos habuerit. Canticū v̓ocordis alit̓ (vt p̄miſſum ē non ꝑcipit īmediate ab auditu vel intuitu. etiā ſi conatum ſuūdederit ad audiēdum vel vidēduꝫ. pn̄t nihilominꝰ ꝯiecture quedā ſumi quēadmodū exoccurſu faciei. ex oculoꝝ nutu. ex geſtu corporis cor ſe ꝓdit. ¶ Cāticum oris pōt fieri ſine libero arbitrio ꝑ motum naturalē vel aīalē vel extrinſecum ſeu alienum. patet ī auibꝰ.patet ī pueris ⁊ alijs nōdum habētibꝰ expeditum iudiciū rōnis. Nr̄m v̓o canticorduꝫquale ꝑquirimus/ ſola ꝓducere pōt libertasarbitrij / vbi voluntas p̄monet ⁊ inclinat. rōdeliberās ordinat ⁊ imperat. Tandē voluntas exequit̉ ⁊ effectui mādat. Sancti ꝑindeꝯcordant̉. dū vnꝰ attribuīt (exēpli gr̄a) or̄onē voluntati. aliꝰ rōni Sic p̄terea dū vnusdicit or̄onem et cantica ꝑ v̓tutes intellectuales. aliꝰ ꝑ morales. aliꝰ ꝑ theologicales. aliꝰꝑdona cauſari Siqͥdē nullū ē cāticū qd̓ nōpoſſit a v̓tute qͣlibꝫ imꝑari. id ē mediate cauſari. Ita em̄ videmꝰ ī omnibꝰ actibꝰ bonis.ſed immediata ꝓductō ⁊ elicitio ſuā habet ꝓpriā v̓tutē. vt ſꝑare ſpem. diligere charitatē.orare deū. ⁊ ſibi canere religionē. q̄ ſpēs ē iuſticie. ¶ Cāticum oris de ſe indifferēs eſt adbonitatē vel maliciā de genere moris/ daturrō. qm̄ de ſe ⁊ intrinſece nō ē actus liber propterea ſi dicit̉ bonꝰ moraliter aūt malꝰ. laudabilis aut vituꝑabil̓/ oportet ꝙ hͦ recipiataliunde. ⁊ hec drn̄tia ſequit̉ ad p̄cedētē. Sꝫcātico cordis damꝰ laudē aūt vituperiū/ tā-

qͣꝫ ſit a libero arbitrio elicitiue. ⁊ ꝑinde eēntialiter ⁊ intrinſece libeꝝ ē hmōi caticordumNolumꝰ tn̄ ab actibꝰ hūanis extrinſecis tollere laudē vel meritum. ſed hͦ habēt ex ꝑticipatione ⁊ origine pͥme libertatis. ¶ Cāticuꝫoris pōt violēter elici. ſcꝫ ab extrinſeco nonꝯferēte vim paſſo. ⁊ ſaltē diuina v̓tute. Secus inuenies in nr̄o canticordo ad qd̓ volūtas cogi neqͥt. Implicat em̄ ꝙ actus cordishumani ſit elicitus libere ⁊ reſpectu eiuſdeꝫſit violētꝰ. iā volūtas patiēſ vim ꝯferret. necꝯferret ī actu ſuo. qd̓ īplicat. ¶ Cāticū oris ēſubiectiue in re materiali ⁊ extēſa. ſiue ſit ſiue nō ſit organica. Subiectum v̓o nr̄i cāticordi / ē in ſolo corde rōnis. ſiue ſit portio ſuperior ⁊ quaſi vir. ſiue inferior quaſi mulier.ſiue ī quadā ſcintilla ⁊ apice intelligentie pure quam mentē aūt ſindereſim quidā appellant. Sed vbiqꝫ ſuum elicit cāticū/ ſine vſucorꝑalis organi reqͥſitio. qͣꝫuis ad fantaſmata prius aſpexerit. ⁊ ex ill̓ ſpēs intelligibilesabſtraxerit. Et hoc ſi nō fit ex alto/ v̓tute v̓bi dei colluſtrātis/ īmediata reuelatio. ¶ Cāticum oris ſpectat ad veterē hoīem. canticordum v̓o noſtꝝ ꝑtinet ad nouū. qui ẜm deuꝫcreatus eſt ad imaginem ⁊ ſimilitudinē ſuā.nō dumtaxat ī veſtigio. Sequimur hoc loco conſiderationē apoſtoli de bipertito homine in quolibet viatore. cuiꝰ intelligentiaꝫ⁊ myſteriū nūc ⁊ hic ſupponimus. dicentesꝯſequēter tot eē differētias aſſignabiles inter canticū oris ⁊ noſtrū canticorduꝫ/ quot⁊ quantas apoſtolꝰ aſſignauit īter noſtroshomines. hunc veterē iſtum nouū/ ſub vna⁊ in vna homīs naturali ꝑſona. vt ꝙ vetustyrāniſat lege carnis ⁊ pctī. ꝙ obuiat ⁊ diſſonat rationi. ꝙ legi dei ſubiectus non eſt.ꝙ captiuat nos ſub iugo peccati. ⁊ ita de reliqͥs. At nouus agit̉. ducit̉ ⁊ regit̉ ſpū libertatis ⁊ iuſticie. ⁊ adoptōnis filioꝝ dei. ⁊ ſpehereditatis eterne. ¶ Collocato tenore dicē Hdoꝝ. ꝯſequēter notulemus nūc reſpondēdoobiectōibꝰ. nūc noſtra ponēdo. ¶ Habēt inpͥmis dubitationē ea q̄ dicta ſunt de cāticocordis qd̓ diſtinguit̉ a cātico oris. qꝛ pōt fieri ſine eo. Cum dixerit xp̄s ꝙ ex abundātiacordis os loquit̉. Cū p̄terea certū ſit nullaꝫvoceꝫ q̄ ē ſonus ab ore aīalis ꝓlatꝰ/ fieri ſinecorde qd̓ eſt pͥncipiū vite ⁊ motus. Reſpōdemus ꝙ vbiqꝫ ſunt in aliqua diſciplīa ſeu veritatis cognitōe diuerſi termini. quoꝝ qͥlibꝫhabet acceptōes multiplices ſeu ꝑ analogiam ſeu ꝑ eqͥuocationē. reſtrictio vl̓ limit

Ee 2