De canticordoLXXIX

quoqꝫ legit̉ ⁊ lugubrē p̄ ceteris ſue ſenectutis ſā pene extremā duxiſſe vitā. ¶ Crediderit aliqͥs forſan hoc Auguſtino ꝓpter obſidionē ꝓprie ciuitatis eueniſſe/ multo amplius propter iudicioꝝ dei formidinē anxiabatur arbitror. ſciēs nō magnū eſſe ſi cadūt peritura menia. ⁊ ſi moriunt̉ morituri. ꝯſiderabat ꝙ leticie ⁊ triſticie pro tꝑalibꝰ vane ſunt⁊ nihil ſi ꝯferātur eternis. Erat nihilominꝰin pace mētis/ amaritudo ſua amariſſima inſumma deſꝑatōe ſumme ſperās. ¶ Poſſet exp̄miſſis gāma myſticū qd̓ in qͥnqꝫ voces affectuū ẜm qͥnqꝫ vocaleſ lr̄aꝝ alibi diuiſimꝰ /ad tres reduci velut ī trigono ſeu ī tricordoad exemplar aliqd̓ beatiſſime trinitatꝭ. Timor cum meſticia oriēs ex ꝯſideratiōe patrireprobātis. Spes cum leticia ex ꝯſideratōne v̓bi redimentis. Pietas ſeu ꝯpaſſio ſui ⁊alioꝝ ex ꝯſideratōe ſpūſſancti ſubinde cōſolātis. Un̄ v̓ſus. Spes timor ⁊ pietas reſonāt ī carmine cordis. Tres ⁊ ad has vocesgāma referto nouū. Dat ſpes diſcātuꝫ mollem. tremor ē tenor atqꝫ. Ut ꝯtratenor ē cōpatiēs pietas. Cor aſſidue cordas ſymphonia ꝯcors. Huic fit eiqꝫ chorꝰ ꝯcinit angelicus. Ita tandē oportet gaudere cū gaudētibus ⁊ flere cū flētibꝰ. ſi nō voluerimꝰ improperium ferre quale notauit xp̄s aduerſus reprobā iudeoꝝ generationē ſub ꝑabola pueroꝝ in foro clamātiuꝫ. Cecinimꝰ vobis necſaltaſtis. lamentauimꝰ nec planxiſtis.Secūdū opuſculū.Puſculū iſtud de cāticordo .i.de cantico cordis. habet tresthomos. id ē diuiſiones vl̓ tonos pͥncipales cuꝫ notis ⁊ notulis. Note ſunt ꝯſideratiōesſpeciales. Notule v̓o particule ſingulares.¶ Primus thomus ꝯtinet proemiū cum deſignatione quale fuiſſet mono cordum in ſtatu innocentie. et quale eſt in ſtatu v̓tutis ꝑfecte. vt in chriſto fuit ⁊ Maria ꝑ nouem notulas. Ponit vlterius differētias cātici cordis ad canticū oris cum diſtinctione cantici noui homīs ad veterē ꝑdecem notas ſeunotulas. Ponit ꝯſequēter dubitatōes multas circa p̄ſentia que ſoluunt̉ ꝑ reliqͣs. xxxiiijnotulas. ¶ Secūdus thomus deducit pͥncipaliter ꝙ eſt ponendū canticordū docensquid ſit deſcriptiue. et quemadmoduꝫ habere debet ſuū gāma. ⁊ qualiter fuit ī xp̄o ⁊ maria. Continet. xij. notas ẜm ꝯſideratiōes to

tidem ſpeciales pͥncipales. ⁊ in vniuerſo notulas. xviij. ſingulares. ¶ Tercius thomusinſtituit nō abſqꝫ circūitū qualiter gāma formet̉ ꝓ canticordo ꝯtinens notas ⁊ notulasque ſe legentibꝰ offerunt ſatis plane.Thomus primusEati qͥ audiūt v̓buꝫ dei ⁊ cuſtodiūtbillud. Uerbum habituri de cāticisꝑ theoriaꝫ ⁊ praxim. Modo p̄cipuede cāticordo quod ē verbū dei ī cordibꝰ noſtris. Quale potuimus exordiū ꝯueniētiꝰ aſſumere/ qͣꝫ a v̓bo v̓bi dei / qͣꝫ a principio deprincipio/ qͣꝫ a dei ſapientia ꝑ quam cōditaſunt omnia. et ſine qua facere nō poſſumusquicqͣꝫ. Que ludens erat cum patre/ dū cuncta componeret cum ipſum laudarent aſtramatutina. Hec ē ſapientia quaꝫ auris bonaaudiet cum omni ꝯcupiſcentia. Aperiat igitur aures noſtras. ſonet ⁊ expediat verbumdei cuiꝰ totiens iſta fuit exhortatio. Qui habet aures audiēdi audiat. Aurꝭ Itaqꝫ cordisintelligens. Quibus nō apertis ſumꝰ (iuxtaprouerbium) aſinus ad lyrā. quia nullam inarmonia verbi dei dulcioreꝫ ſuꝑ mel et fauūſuauitatem inueniemus. Porro ſi repletumfuerit cor noſtruꝫ verbo dei. fiet quod ab eodicit̉. Ex abundātia cordis os loquit̉. abundet igit̉ bone Ieſu cuius os hic loquit̉ ⁊ eructat cor iſtud verbuꝫ bonum. Abundet igit̉.obſecro ſpūs tuus bonꝰ in pauperculo corde meo. ⁊ impleat illud / vt det̉ ſermo in apertione oris mei. ⁊ ſemꝑ ſit laus tua ī ore meo.compleat̉ in me monitio tube apoſtolice/ q̄afflatu tuo abundāter impleta nobis omnibus inſonuit et cecinit/ hortans/ docens etinterpretans verbuꝫ chriſti ait. Habitet invobis abundāter ī om̄i ſapiētia cōmonētes⁊ docētes voſmetipſos ī pſalmis ⁊ hymnis⁊ cāticis ſpūalibꝰ in gr̄a cantantes ī cordibꝰveſtris domino. O verbū xp̄i. immo verbūchriſtus quod erat in pͥncipio apud deum ⁊deus erat verbum. ⁊ verbum caro factum ē.Ueni dn̄e Ieſu habites in corde abundanter. ⁊ ſi nō in omni ſapientia/ ſaltem ꝑ fidemque ꝑ dilectionem operetur. vt docere et cōmonere valeam me primitus. deinde proximos meos filios tuos in pſalmis/ ⁊ de pſalmis / hymnis et cāticis ſpūalibus. vt ſimusin gratia cantātes tibi dn̄o in cordibus noſtris. ⁊ gratias agentes ꝓ om̄ibus tibi ⁊ pr̄iCantet ecce quotidie vocibus crebris vehemēter auribꝰ nr̄is ſpūs tuus bonus ꝑ ora

Ee