Tractatus primus
xp̄i in lumine fidei et euangelice narratiōis.Cōſideret deuota pietate animā hanc ſponſam ſpūs impaſſibilis paſſibilē ⁊ crebro patientē. ſi ꝓ conſolatōne dilectiua ſuſpirabatad ſpiritū. Oſculet̉ me oſcl̓o oris ſui. cū multis ſimilibꝰ cōſolationis refrigeriū ſonātibꝰ/vt illud nominatim. Quis det mihi te fratrēmeū ſugentē vbera matris mee vt inueniamte ſolū foris/ ⁊ deoſculer te ⁊ iā me nemo deſpiciat. Quid ſonabat hec optabūda petitioſi ſpiritū cōſideres lac beatitudinis toto oretota ſecuritate. tota dilectiōe ſugentē ab vberibus cōſolantis diuinitatis tanqͣꝫ matrisſentiēs animā ad illū felicitatis ſtatū quemnondū acceperat ſuſpirantē hec dicere. Dicebat chriſtus ꝓ hac anima ſua/ quā ponere⁊ reſumere phas habebat Baptiſmo habeobaptizari/ ⁊ quomō coartor donec impleat̉?que ratio ſciebat nimirū glorificationē anime ſubſecuturā/ mox baptiſmū mortꝭ et amplexū nō amplius diſſolubili gauiſurā cumſpiritu. ¶ Epithalamiuꝫ traduci poterat addeſponſationē ſpūs exultātis Marie cū ſapiētia ſed nō abſqꝫ tropicorū cognitōne ſermonū ꝑ theologiā ſymbolicā ⁊ anagogiarūꝑ myſticaꝫ. Gloriat̉ ſapientia/ delicias ſuaseſſe cū filijs hominū. nullā vero repperit ſapientia delicias ſuas cū qua amplius inueniret qͣꝫ cū beatiſſimarū beatiſſima et deiformi Maria querebat hic cōplecti ī via ſpiritū Marie. iungere ſecū oſcula ꝑ oꝑationesinſpiratiōeſqꝫ virtutū donorū beatitudinūqꝫ ſingularū ſub ſpe certa fruitōis iocūdiſſime ac indiſſolubilis ī eternitate. vbi ſuo ſpirituidū aſcēdit obuiauit quaſi mater honorificata/ ⁊ quaſi mulier a v̓ginitate ſua ſuſcepit illū. ¶ Quid porro dicemus de coniugioſpūs deiformis beate v̓ginis/ cū ancilla ſenſualitate ſua/ ſub typo vel agar vel bale ⁊ celte. Nōne ſenſualitas generare debet ſpūi ꝓlem virtutū maxime moraliū qͣſi ī ſeruituteNeqꝫ em̄ habet libertatē eſſentialiter. ſꝫ qualē dūtaxat ſibi ꝯmunicat̉ a ſpū. ¶ Suꝑ hisitaqꝫ ꝯiugijs in eadē ꝑſona humana/ grādeſilentiū eſt apud expoſitores cāticoꝝ. qui deceteris myſticis plurima diſſeruerūt. Greg.⁊ Beda de eccl̓ia ⁊ xp̄o. Nicolaus de lyra d̓ſynagoga ⁊ deo. Bern̄. de aīa ⁊ verbo ⁊ aliqͣde humana natura ad filij ſuppoſitū. G. pariſien̄. de vtriſqꝫ ꝑ declaratōnes ⁊ diſtinctiones magiſtrales. ꝑ qͣles ve fert̉ ſanctꝰ Tho.hic inceſſit diſtinguēdo multiplex oſculum.multiplex vber. ⁊ oleū ⁊ vngentū. ⁊ ita de re
liqͥs que dilatāt materiā. Origenē nō habemus quē Hiero. ī hoc oꝑe teſtat̉. nedum alios viciſſe ſed ſeip̄m. ¶ Cęterū de matrimonio p̄lati cū eccleſia domina ſua quā fecūdatſpūſſanctus et ipſe cuſtos eſt eius typo Ioſeph ad Mariā. Rurſus de ꝯiūctōe angelice nature cum deo nō legimus expoſita hicꝑ cōtexta ſeriē cātica. ¶ Quid p̄terea ꝙ amoris lingua (Bern̄. teſte) barbara eſt nō amātibus. ſed qualis eſt p̄cor amātibus? ſane difficilis cognitū ꝑ hec cantica. ſi nō eaꝫ efferatfamiliarē diuturna ꝯuerſatio. Occultat em̄ſe ſub enigmatibus et figuris. loquit̉ per interiectiones voce nūc incognita. nūc interrupta. nūc de repente ab hoc ī alterū. quaſi ſine lege vel ordinis vel ꝓpoſiti tenacis vel ſequele ſemet trāſfert. quādoqꝫ variatꝭ verbisſenſum retinet eundē. aliquādo ſenſus plurimos vnico verbo ꝯcludit. ¶ Deterret noshec cōſideratio pleniorē de canticis canticorum tētare ſermonē ī hoc opuſculo tercie ꝑtitiōis. quo theologia poſt hiſtoriā ⁊ ph̓iaꝫaſſumpſit originē cantici diuinalis in charitate radicati nō completaꝫ dare cognitionē.que nec magnis voluminibus explet̉. addito ꝙ vnctio plus in hoc docet qͣꝫ lectō. plusdeuotio qͣꝫ demōſtratio. plus deſideriū feruens ī affectu/ qͣꝫ ſtudiū vehemēs in intellectu. qͣꝫuis vt p̄notauimus/ aſſidua diuturnaqꝫ meditatio ſit neceſſaria. que valefiat ceteris om̄ibus curis impleat illud. Uacate⁊videte. Et iterū. Guſtate ⁊ videte. ducat animā oportet deus in ſolitudinē vt ibi loquatur ad cor eius. ⁊ lactet eā/ et impleat ſolatiocū germine ſancto. ¶ Concludētes ad extremū dicamus. ꝙ ī amoris hoc cātico et exercitio/ ſupra quodlibet aliud verſat̉ luſus noſter parabolicus puerorū ī foro. qui nūc adſaltū. nūc inducit ad lamētū. Primū ſub cōſummādi ſpe ꝯiugij in gl̓ia. Alterū ſub formidine phēnalis repudij. vt exultatio ſit cūtremore. Plane timor inſtar corde ſonantisvbi cor viciſſim ſpe dilatat̉/ mox timore conſtringit̉. ¶ Hoc aūt agere eo faciliꝰ philocaptus ī amore dei quo (ad exemplū amoroſūſimi Auguſtini) altius myſteria diuītatis/ ⁊familiariꝰ miſeriā hūane fragilitatis fuerit ꝑſcrutatus. dū neſcit hō qua diſtinctōe quodagit iudicet̉. nec qͦ fine terminet̉. Ue etiā laudabili vite hoīm ſi ſemota pietate iudiceturHinc Auguſtino fuerūt ꝓfundiſſime ꝓpiamatre lachryme. Hinc ſibi iam ſeni fueruntlachrymę panes die ac nocte. amariſſimam