Tractatus primus
tate. ⁊ idoneitas ꝓ ꝯſonabilitate Quid ſi teciā addiderimus cauſam ꝓ myſterijs ⁊ intellectibꝰ ſapiētius occultādis apud indignos⁊ hebetes q̄ pandunt̉ ſtudioſis ſolertibus ⁊deuotis. ¶ Quāuis aūt ſermo de myſterijsinſtrumētoꝝ/ locū magis habere videatur īmorali mulica vl̓ intellectuali qͣꝫ ſenſuali. nihilominus admonēt nos verba xp̄i/ nō eſſep̄tereundā vaſoꝝ muſicoꝝ interp̄tationem.Primū quia facit in p̄aſſumpto verbo mentionē de tybijs ẜm Lu. narrationē. Cantauimus vobis inquit tybijs ⁊ non ſaltaſtis.Dehinc xp̄s in parabola filij ꝓdigi. refert ſeniorē fratreꝫ cum appropinquaſſet domuiſymphoniā audiſſe et chorū. Proinde pſalmi quos de ſe ſcriptos aſſerit. pleni ſunt nomībꝰ inſtrumētoꝝ ꝓ quibꝰ ſatis ad pn̄s fuerit vltimū ſumere pſalmū velut exponendūLaudate dn̄m in ſctīs eiꝰ. ¶ Uox iſta ē voxaīe deiformis ac deuote q̄ pꝰ ꝯtemplationēvel meditationē ſurſum directā ⁊ deorſumoīa videt quaquā v̓ſum. Qm̄ pleni ſunt celi⁊ terra gloria dn̄i. Tūc dilatato mētis ore.iubilat exultat ⁊ exclamat ad omnē generaliter creaturaꝫ. Laudate dn̄m ī ſctīs eiꝰ. Etcū ſeraphin acclamāte ſibi Sanctꝰ ſanctusſanctꝰ dn̄s deꝰ ſabaoth. Pleni ſunt celi ⁊ terra gl̓ia tua. ¶ Poſſumꝰ ſctōs eiꝰ (ſi ſobrie ſapiamꝰ) acciꝑe patrē ⁊ filiū cū ſancto ſpū. quiſunt tres ꝑſone ſed vnꝰ deꝰ ⁊ dn̄s ⁊ vnꝰ ſctūsAut ſancta ſunt dei noīa eius ſacratiſſima.Sunt oīa quoqꝫ dn̄o cultū ſpecialiore ſacrata/ aut certe ſancti dn̄i ſunt omnes ſpūsꝯſummata iā beatitudīe deo ꝓximi. aut ſūhoīes exaltatia terra quaſi iam ſine terra. qͥtypo xp̄i trahunt om̄ia ad ſe ꝑ ꝯtemplatōeꝫdilectōem ⁊ laudē om̄ia referēdo ad gloriaꝫꝯditoris. Tales imitat̉ aīa deiformis/ quaꝫī has ꝓrūpere laudes dicimꝰ. Laudate dn̄ꝫī ſctīs eiꝰ. Hāc impleuerat aīam dn̄s laudeſua. ſaginauerat ea cibis eterne ſatietatis. repleuerat ī bonis deſideriū ſuuꝫ. ⁊ vt aqͥle iuuentutē renouauerat qͥd ī labijs exultatōislaudaret os eiꝰ ⁊ eructaret v̓bū bonū. Laudate dn̄m ī ſanctis eiꝰ. Uult hec aīa regrediens de cella vinaria aut certe putat oēs ſentre qd̓ ſentit de dn̄o in bonitate. ꝓpterea ſibiꝯplacet ī laude dn̄i Cōgratulat̉ om̄i collaudāti. que ⁊ ſi nō habeat iuſſionis ī oībꝰ audaciā vt laudēt. fiduciā nihilominus accipit cohortatōis applauſus ⁊ iocūditatꝭ cū alacritate tripudio ⁊ coexultatōe. laudate dn̄m īſctīs eiꝰ. ¶ Scit vltimā nedū ſui ſed oīm be
atitudinē ī dn̄i laude poſitā. qͣꝫuis nō eodēgradu. ſicut nō oīa exquo ꝑticipant dn̄i cognitionē ⁊ liberā ex volūtate dilectiōeꝫ. Sꝫcut p̄terea diuerſi ſunt ſtatꝰ ī habētibꝰ etiā libertatis arbitriū. duo p̄cipue/ vnꝰ vie qͥ ꝑ fidē ⁊ ſpem ambulat. aliꝰ patrie vbi ꝑpetua finis ⁊ termini ſtabilitate vacat aīa beata. videt. amat. laudat. Exerceamꝰ igit̉ hic ī terrꝭvocē laudis que nobis ꝑſeueret ī cel̓. Dicat̉vnuſqͥſqꝫ viatoꝝ p̄ſertiꝫ eccl̓iaſticoꝝ dedicatoꝝ laudibꝰ dei. Omnis ſpūs laudet dn̄m.¶ Uis aūt ſcire o aīa q̄ ⁊ qͣlis ſit vita tua. nōpudeat te ꝑ ph̓iam erudiri q̄ vitā cuiuſqꝫ reiponit ī oꝑatiōe debita nature. alioquin ſineoꝑatōe qͣliſcūqꝫ ſit illa ſibi debita potiꝰ mortua d̓r aūt dormitās qͣꝫ viuēs. Perge vlteriꝰcū ph̓ia vſqꝫ dū oecurrat ſapiētia diuīa q̄ ſequerētes p̄occupat. ⁊ hec docebit te. qm̄ propria ⁊ final̓ oꝑatio hoīs ē cognitio ſūmi deicū fruitōe ⁊ laude ſua. viuis igit̉ o hō ⁊ qͣꝫtūlaudat aīa tua dn̄m. Eſt et iſtic iter qͦ on̄ditdn̄s ſalutare ſuū. Quare noli ꝯqueri dū laudas qͣſi nihil agas. quaſi nōdū p̄mia capiaslaus ē magnū mihi crede p̄ciū ſibi. magnuꝫvalde etiā duꝫ gratis ſit. īmo maiꝰ dū gratisſit. Certuꝫ hoc habebat aīa deuota qualemintroduximꝰ dicentē. laudate dn̄m ī ſanctiseius. ¶ Qd̓ ſi vellemꝰ ī his et ſingulis que ſequunt̉ īmorari quale ſit firmamētū virtutisdei. quales ſint v̓tutes eius. qual̓ deniqꝫ ſitml̓titudo magnitudīs eiꝰ; ſuccūberet ẜmoconatui. nec tempeſtiue ſatis arriperemꝰ promiſſam de vaſis pſalmoꝝ hmōi maxīe rōeꝫHoc vnū tn̄ diximꝰ ꝙ in re qualibet deo ſoli debet̉ laus honor ⁊ gl̓ia ſicut ip̄e eſt oīa inom̄ibꝰ. Hinc pͣs. Oīs terra ſiue oīs creatura adoret te deꝰ ⁊ pſallat tibi. pſalmuꝫ dicatnomī tuo altiſſimo. Nulli v̓o creature dat̉laus hmōi ꝑ latriā. nec vt ſignū ē vt imago.nec ꝓpter aliā quāuis attributionē ſi ꝓprieſentiamꝰ / ſicut nulla res creata ſummū bonuꝫ ē. neqꝫ vt res/ neqꝫ vt ſignū vel aliud attributū. Atuero qꝛ loq̄ndū vt plures ſentūdū vt pauci. laudamꝰ ī creaturꝭ deū adoratōne latrie. ſic̄ ī cruce ⁊ ī imaginibꝰ xp̄i. īmo ſicin oī re. quēadmodū q̄libet ē imago vl̓ veſtigiū tenue trinitatꝭ nō minꝰ naturalit̓ qͣꝫ aliqͣſit artificialit̓. Caue tn̄ ī laude vl̓ latria creaturaꝝ a ſcādalo qͣle fieret ſi adoraret̉ publice deꝰ ī demone vel eiꝰ imagine. ī aſino vel inbufone. īmo nec in angelis ⁊ homībꝰ quātucunqꝫ ſanctis. qm̄ ꝓpriꝰ eis ⁊ alter honor ineſt. ¶ Quibus in tranſitū dictis/ ad inſtra-