De canticorū originali ratione LXXVIII
LXXVIII
Q muſica ꝑgat ẜmo nr̄. ¶ Preponat̉ tuba cū ſono. vel vt alia trāſlatio hꝫ / cū clāgore. cuiusmateria finis ⁊ vſus variꝰ eſt Nā ē tuba cornea/ vt ē illic. In voce tube cornee ī recordationē arietis īmolati ꝑ Abraā. Eſt tuba ductil̓ vel argentea vel erea q̄ metalla/ fuſibiliamalleabiliaqꝫ ſunt. ¶ Tuꝰ itaqꝫ ſit affectusqͣꝫuis ex carne naſcat̉ fortis vt cornu/ nō lubricus aut effluens. Sit ductilis. id ē ſuaſibilis imitator ſapientie que deſurſuꝫ ē. Sitbonis ꝯſentiens. ſit nō immanſiuus ꝓprijsopinionibꝰ ꝑtinax in ill̓. ſit ad fines ſub finedeo/ vſuſqꝫ varios accōmodus. Nam tubaclangit nūc ad denunciationē ſolēnitatum.nunc ad congreſſionē belloꝝ. nunc ad legispromulgationē vel auditū ꝓut in ſynai. nūcad cetus conuocationē. nunc ꝓ neomenia.hoc ē illuminatione noua in inſigni die ſolēnitatis. Nōnunqͣꝫ ad operatione miraculorū ſicut ī deiectōe murorū ī hiericho. ¶ Ruiſus ad euāgelizationē. dicit̉ em̄ p̄dicatori. dicit̉ ⁊ ſpeculatori. Quaſi tuba exalta vocē tuam. quēadmoduꝫ de Bartholomeo legit̉. ꝙvox eius quaſi tuba vehemens. Deniqꝫ magnū nimis tremendū ſimul ⁊ iocundū habetmyſterium tuba nouiſſima vocis archangeli ⁊ vocis xp̄i in clangore mirifico qualiſcūqꝫ fuerit. concipiēdus magis intellectualit̓qͣꝫ ſenſualiter. reſurgent mortui. ¶ Sane tāefficax erit. tam late patens. tam om̄ia penetrans vox illa tubalis. que ſaluādis gratiſſima. damnandis vltra qͣꝫ dici phas ē horrendiſſima ꝑſtrepet ⁊ tonabit. Talem ſe fatebat̉aſſidue hiero. audire ad terrorē ſimul ⁊ ſpeꝫ.terrorē cruciantis inferni. ſpem glorificātisparadiſi. ¶ Subſequit̉. Laudate eū ī pſalterio ⁊ cythara. Differ̄t hec a tuba vl̓ buccinaqm̄ pulſu ſeu tactu nō flatu ſunt. quoꝝ ſonē capacior atqꝫ ſerenior. qualis aptior ē auribus ꝯtemplātiū ꝯfidēter habitantiū ī tabernaculis eterne pacis. Hec aūt ē diſtātia pſalterij cum cythara. qꝛ pſalteriū ſonat a ſuꝑiori procedēs a grauioribꝰ ſonis ad acutioresdeſcendēdo. Habet inſuꝑ cordulas vl̓ argēteas/ vel ex electro quaſi tinnientes. leuiuſqꝫtangendas. Cythare v̓o formā/ ad pſalterium videbis euerſaꝫ. Cuiꝰ ſonitus a grauioribꝰ deorſū: ad acutiores ſurſuꝫ ſonos tēdit:cuiꝰ fides ⁊ corde de morticinis fiūt inteſtīsaīalium deſiccatis ſubtiliatis et tortꝭ. Queomīa/ nōne ſignificāt ꝯgrue ſtatū vel affectūpenitētis/ aſcēdentis a cōualle plorationis.corpus quoqꝫ ꝓpriū torquentis ⁊ extenuan
tis ad obediendū citharizāti ſpiritui. Talēhabere ſuadet dn̄s ꝑ eſaiā aīe peccatrici ſubtypo tyri. Sume cytharā circūi ciuitatē meretrix obliuioui tradita/ bene cane/ frequētacanticū vt memoria tui ſit. ¶ Cōueniūt pſalterium ⁊ cythara. qꝛ pectori iungunt̉. et formā cordis habent inſtar ſcuti. habēt ⁊ hancfigurā ſingula inſtrumēta muſicalia. Namtrigono piramidi ꝓxima ſunt oīa ſiue q̄ pulſu/ ſiueqꝫ flatu ꝯſonāt. Ac ꝑinde queſo/ nōne docent̉ ī om̄ibꝰ cāticis inſtrumentalibushabere ſurſuꝫ cor ad dn̄m. Unde p̨̄terea diſferentiā ſuā quomō ꝯcordant pſalteriuꝫ iocundū contēplationis cum cythara penitentialis afflictionis. quēadmodū ꝯſonare dulce ē garritui philomene turturis ſuſpirium.Sic ſpem cum metu ⁊ exultationē cum tremore/ miſcere monuit pſaltes regius. Seruite inqͥt domino cuꝫ timore ⁊ exultate ei cūtremore. ¶ Fecit quod monuit. dū pſallens⁊ ſubſiliens totoqꝫ conatu ſaltans nudatusē corā archa dn̄i. ſicut vnꝰ de ſcurris ait Michol. Cuiꝰ improperio ſcimꝰ Dauid qͥd rn̄derit. Ludā ⁊ vilior fiā plus qͣꝫ factꝰ ſum. etero humilis in oculis meis. ¶ Subiungit̉.Laudate eū ī timpano ⁊ choro. Timpanūvulgo gallice dicit̉ tabour vel bedō ꝯpoſitūex pelle deraſa tenſaqꝫ cuiuſmodi nō eſt vnavel magnitudo vel forma vl̓ vſus. Sūt timpanula duo. gallice naquaires. vnuꝫ obtuſiſupra modū ſoni. alteꝝ ꝑacuti. vbi ſignificationē acciꝑe poſſumꝰ timoris humiliātis/ etſpei eleuātis ꝓprie miſcd̓iaꝫ ⁊ iudiciuꝫ q̄ dn̄ocantāde ſunt. Spes in contēplatiōe diuinepietatis ⁊ gratuite bonitatis. Timor ī affectu ſeueritatis inſuſtētabilis aduerſus peccatores quos obdurare dicit̉ ſicut alioꝝ miſereri Sūt alia tympana vulgaribꝰ magꝭ aſſueta. qͥa faciliora. qꝛ ſonabiliora ad ſaltusincōditos ⁊ alia tripudia. qͥbꝰ ſolēt iūgi fiſtula biforamīa ⁊ triforamīa. tripos inſuꝑ nongrādis calibeus hincinde ꝑcuſſus. Cymbala qͦꝫ nōnunqͣꝫ ex ere/ ꝑ mutuā colliſionē tinnitus acutos reddētia/ qͥbꝰ iudeos veteresvſos fuiſſe Lyra non ſiluit. Tu forte rudises ⁊ ad pſalterij cythareqꝫ ſubtilitatē ineptꝰcātes ī tympano mortificatiōis ꝯcupiſcētiecarnal̓ ꝑ abſtinētiā ⁊ ieiunia. Cōcinas ī choro fraterne charitatꝭ ⁊ ꝯuictꝰ honeſti ſine q̄rela que diſſonantiā operet̉. deniqꝫ quomodolibet id egeris dū nō ſileas a laudibꝰ creatoris. ¶ Chorus vocat̉ a nōnullis vulgaribus inſtrumētū quoddā inſtar trabis obli
Dd 3