Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De canticorū originali ratione LXXVIII

Sequuntur plurestractatus de canticis compoſiti ab eodēcellario pariſien̄.ProemiumRatiā diuini talēti/ nolētes inuacuū reciꝑe tot inter turbines horridos reipublice cōtulit ocij locū/ liberauit a calumnijs hoīm. dedit ad nutum neceſſaria. ſil̓ attendētes qm̄ ī die ꝓſꝑitatisdauit dn̄s miſcd̓iaꝫ ſuā. nocte tribulatōiscanticū eiꝰ. ocioſum. inutile. ingra reputamꝰ/ tēpeſtatis hac nocte ꝓfunda canticis ſcribere poſteritati/ ſi malignitasꝓcelloſa reddiderit aures ſurdas etati p̄ſentiOqͣꝫuis o deꝰ optīe ſeꝑandū ſit/ multos vtolim tēꝑibꝰ Helye ita nr̄is tuos tibi reliqͥſſecultores Cōplectit̉ aūt qͣſi ſinu grādi. v̓būde cāticꝭ/ plures materias ſeu volumīa qͣsꝯfuſione vitāda/ thomos ſeu tonos. notas notulas/ tradet lectori notādas p̄ſensexordiū/ tituli vel tabule vicē tenēs. Uolū vnū/ cuiꝰ titulꝰ eſt de cāticoꝝ originali ratione/ ſub hoc euāgelico v̓bo. Cecinimꝰ vobis ⁊c̄. tres ꝯtinet thomos/ ſicut ip̄e ꝓlogusinſinuat. iuxta triplex genꝰ cāticoꝝ/ triplicēinueſtigādi facultatē. et canticū ſenſualeqd̓ tractat hiſtoria. et intellectuale qd̓ inqͥritph̓ia. eſt diuinale ſeu ſuꝑmentale qd̓ ſola nouit theologia. Sūt ī quolibet thomo .i. ſectione/ aut ſi ꝓpter agit̉ tonū ſymbolo dicere maluimꝰ. Sūt īquā notule plures/ ẜmtotidē ꝑticulares ꝓpoſitiōes vel doctrinas.Sūt in pͥmo triginta. ſunt in ſcd̓o .xxij. ſinecanonibꝰ inſtr̄oꝝ ſunt in tercio qͥnquaginta Uolumē alteꝝ ē de cāticordo/ hoc ē detico cordis tres habēs pͥncipales tonosnotis notulis. Primꝰ inqͥrit potiſſime diſferētiā cāticordi / hoc ē/ cātici cordis. a cāticooris. Uel aliter de cātico morali rōnalicātico ſenſuali/ cuiꝰ toni ſunt notule qͥnqͣgintadue. Scd̓s tonꝰ deſcēdit ad ꝑticularioreꝫcāticordi rōnis/ cuiꝰ ſunt note. xij. notulasxxx. diuiſe. Terciꝰ tonꝰ qͣſi ſpeculatiuā muſi deducens ad praxim/ tractat de nouoma myſtico morali. xij. notas habētes notulas qͣdragintaqͥnqꝫ ſingulares Uolumēaliud colligit ī ſe tonos tres plꝰ ẜm modostraditionis varios qͣꝫ diuerſitate materie.Primꝰ tonꝰ ꝯciliat obſeqͥ facit/ facetā elegiam cātatricē amorē dn̄e theologie qͣſi liricuꝫ

vel odaꝝ carmē. Tonꝰ alter ſcd̓s hꝫ canōesſeu regulas amphoriſmos vl̓ maxīa aut theoreumata cāticꝭ notulas qͥnqͣgīta. Thomus alter terciꝰ v̓bū ſolatij multiplex ī ſe dirigit ꝑticulas qͥnqͣginta. Et ita iūcti ſimulhi duo thomi centilogiū conſtituūt.Primus tractatusde canticorum originali ratione.Ecinimꝰ vobis/ nec ſaltaſtꝭ. lamētauimꝰ/ plāxiſtꝭ. Precētor noſter xp̄s/ amator innocētie. voluit exemplis innocen pueroꝝ/ noſtra eruditōnepluries vti. nūc ad humiliatōeꝫ. nūc ad ſimplicitatē. vt eſſemꝰ paruuli ſenſibꝰ ſed malicia. Nūc v̓o nos ꝯmouet ad ſpūalē canticoꝝ exercitationē. ponēs coram oculis pueros cantātes ī foro. Neqꝫ em̄ paꝝ refert pueros ſic vel ſic aſſuefieri ī muſicis cātibꝰ. ꝓutAriſto. politizās docuit. ī bene īſtituta cōitate ꝯuenit obſeruari. Nos aūt qͦs in dn̄opueros vel infantes nouiter genitos effecitnoua regeneratio. ſic decet et expedit in forop̄ſentis exilij frequētare canticū nūc exultatōis ad ſaltandū ſpūaliter. nūc lamētatōispnīalis ad plangēdū. Habemꝰ ī exemplū ſacre ſcpͥture librū/ ī quo ſunt (iuxta viſionemEzechielis) lamētatōes. carmē et ve. Cōcordat illud apl̓i. Gaudere cum gaudētibꝰ. flere flētibꝰ. qꝛ tp̄s flēdi tp̄s ridendi. Subdit̉ꝯſone v̓bo ꝓpoſito. tp̄s plāgēdi tp̄s ſaltandi. aūt iuxta poſteriꝰ elucidāda/ ſit aliqd̓canticū ſenſuale vel aīale. ſit canticuꝫ rōnalevel morale. ſit cāticū mētale diuinale. Deſcribemꝰ ſub triplicitono naturā origiueꝫcantitoꝝ ſuis habitudinibꝰ. Docebit pri hiſtoria. ſcd̓m queret ph̓ia. terciū theologia declarabit. Narrabit hiſtoria ſacrape Geneſis initiū/ cui ratō ſuppoſita fidecordat. Tubal fuit pater canētiū ī cythara organo. Quo tꝑe vtpote an̄ diluuiūſtat illos fuiſſe/ quos gentiliū lr̄e tradūtcarminū organorū pͥmos inuētores. Sichiſtoria capit verā canticoꝝ noticiā cauſāprimitus ex fide/ qua credimꝰ aptata eſſe ſeculo v̓bo vite. formato Adā ꝯmunicataeſt ei plenitudo ſciētie quantū ꝯueniebat illi.quo totiꝰ humani generis pͥncipiuꝫ velut inſuo ſeminario reſidebat. nedū in eſſe natureſed in bene eſſe moꝝ doctrine. Cōijcimushoc ideo. poſt ſoporē adductis ad ſe cunctisaīantibꝰ/ impoſuit cūctis noīa ſue ꝓprietati

Dd̓