De canticorū originali ratione LXXVIII
Sequuntur plurestractatus de canticis compoſiti ab eodē cācellario pariſien̄.ProemiumRatiā diuini talēti/ nolētes inuacuū reciꝑe q̄ tot inter turbines horridos reipublice cōtulit ocij locū/ liberauit a calumnijs hoīm. dedit ad nutum neceſſaria. ſil̓ attendētes qm̄ ī die ꝓſꝑitatis mādauit dn̄s miſcd̓iaꝫ ſuā. ⁊ nocte tribulatōiscanticū eiꝰ. nō ocioſum. nō inutile. nō ingratū reputamꝰ/ tēpeſtatis hac nocte ꝓfundad̓ canticis ſcribere poſteritati/ ſi malignitasꝓcelloſa reddiderit aures ſurdas etati p̄ſentiOqͣꝫuis o deꝰ optīe ſeꝑandū ſit/ multos vtolim tēꝑibꝰ Helye ita nr̄is tuos tibi reliqͥſſecultores ¶ Cōplectit̉ aūt qͣſi ſinu grādi. v̓būde cāticꝭ/ plures materias ſeu volumīa qͣs ꝓꝯfuſione vitāda/ ꝑ thomos ſeu tonos. ꝑ notas ⁊ notulas/ tradet lectori notādas p̄ſensexordiū/ tituli vel tabule vicē tenēs. ¶ Uolūmē vnū/ cuiꝰ titulꝰ eſt de cāticoꝝ originali ratione/ ſub hoc euāgelico v̓bo. Cecinimꝰ vobis ⁊c̄. tres ꝯtinet thomos/ ſicut ip̄e ꝓlogusinſinuat. iuxta triplex genꝰ cāticoꝝ/ ⁊ triplicēinueſtigādi facultatē. Nā et canticū ſenſualeqd̓ tractat hiſtoria. et intellectuale qd̓ inqͥritph̓ia. eſt diuinale ſeu ſuꝑmentale qd̓ ſola nouit theologia. Sūt ī quolibet thomo .i. ſectione/ aut ſi ꝓpter rē q̄ agit̉ tonū ꝓ ſymbolo dicere maluimꝰ. Sūt īquā notule plures/ ẜmtotidē ꝑticulares ꝓpoſitiōes vel doctrinas.Sūt in pͥmo triginta. ſunt in ſcd̓o .xxij. ſinecanonibꝰ inſtr̄oꝝ ſunt in tercio qͥnquaginta¶ Uolumē alteꝝ ē de cāticordo/ hoc ē de cātico cordis tres habēs pͥncipales tonos cūnotis ⁊ notulis. Primꝰ inqͥrit potiſſime diſferētiā cāticordi / hoc ē/ cātici cordis. a cāticooris. Uel aliter de cātico morali ⁊ rōnali cūcātico ſenſuali/ cuiꝰ toni ſunt notule qͥnqͣgintadue. Scd̓s tonꝰ deſcēdit ad ꝑticularioreꝫcāticordi rōnis/ cuiꝰ ſunt note. xij. ꝑ notulasxxx. diuiſe. Terciꝰ tonꝰ qͣſi ſpeculatiuā muſicā deducens ad praxim/ tractat de nouo gāma myſtico ⁊ morali ꝑ. xij. notas habētes notulas qͣdragintaqͥnqꝫ ſingulares ¶ Uolumēaliud colligit ī ſe tonos tres plꝰ ẜm modostraditionis varios qͣꝫ ꝓ diuerſitate materie.Primꝰ tonꝰ ꝯciliat ⁊ obſeqͥ facit/ facetā elegiam cātatricē amorē dn̄e theologie qͣſi liricuꝫ
vel odaꝝ carmē. Tonꝰ alter ſcd̓s hꝫ canōesſeu regulas amphoriſmos vl̓ maxīa aut theoreumata d̓ cāticꝭ ꝑ notulas qͥnqͣgīta. Thomus alter terciꝰ v̓bū ſolatij multiplex ī ſe dirigit ꝑ ꝑticulas qͥnqͣginta. Et ita iūcti ſimulhi duo thomi centilogiū conſtituūt.Primus tractatus ꝯde canticorum originali ratione.Ecinimꝰ vobis/ nec ſaltaſtꝭ. lamētauimꝰ/ ⁊ nō plāxiſtꝭ. Precētor noſter xp̄s/ amator innocētie. voluit exemplis innocentū pueroꝝ/ ꝓ noſtra eruditōnepluries vti. nūc ad humiliatōeꝫ. nūc ad ſimplicitatē. vt eſſemꝰ paruuli nō ſenſibꝰ ſed malicia. ¶ Nūc v̓o nos ꝯmouet ad ſpūalē canticoꝝ exercitationē. ponēs coram oculis pueros cantātes ī foro. Neqꝫ em̄ paꝝ refert pueros ſic vel ſic aſſuefieri ī muſicis ⁊ cātibꝰ. ꝓutAriſto. politizās docuit. ⁊ ī bene īſtituta cōitate ꝯuenit obſeruari. ¶ Nos aūt qͦs in dn̄opueros vel infantes nouiter genitos effecitnoua regeneratio. ſic decet et expedit in forop̄ſentis exilij frequētare canticū nūc exultatōis ad ſaltandū ſpūaliter. nūc lamētatōispnīalis ad plangēdū. Habemꝰ ī exemplū ſacre ſcpͥture librū/ ī quo ſunt (iuxta viſionemEzechielis) lamētatōes. carmē et ve. Cōcordat illud apl̓i. Gaudere cum gaudētibꝰ. flerecū flētibꝰ. qꝛ tp̄s flēdi ⁊ tp̄s ridendi. Subdit̉ꝯſone v̓bo ꝓpoſito. tp̄s plāgēdi ⁊ tp̄s ſaltandi. Cū aūt iuxta poſteriꝰ elucidāda/ ſit aliqd̓canticū ſenſuale vel aīale. ſit canticuꝫ rōnalevel morale. ſit cāticū mētale ⁊ diuinale. Deſcribemꝰ ſub triplicitono naturā ⁊ origiueꝫcantitoꝝ cū ſuis habitudinibꝰ. Docebit primū hiſtoria. ſcd̓m queret ph̓ia. terciū theologia declarabit. ¶ Narrabit hiſtoria ſacra ꝓpe Geneſis initiū/ cui ratō ſuppoſita fide cōcordat. ꝙ Tubal fuit pater canētiū ī cythara ⁊ organo. Quo tꝑe vtpote an̄ diluuiū cōſtat illos nō fuiſſe/ quos gentiliū lr̄e tradūtcarminū ⁊ organorū pͥmos inuētores. Sichiſtoria capit verā canticoꝝ noticiā ⁊ cauſāprimitus ex fide/ qua credimꝰ aptata eſſe ſeculo v̓bo vite. ⁊ ꝙ formato Adā ꝯmunicataeſt ei plenitudo ſciētie quantū ꝯueniebat illi.quo totiꝰ humani generis pͥncipiuꝫ velut inſuo ſeminario reſidebat. nedū in eſſe natureſed in bene eſſe moꝝ ⁊ doctrine. Cōijcimushoc ideo. poſt ſoporē adductis ad ſe cunctisaīantibꝰ/ impoſuit cūctis noīa ſue ꝓprietati
Dd̓