Secunda pars
tionē aliūde qͣꝫ a corꝑe venientē. ſi nō anteamihi aliquē ꝯꝑauero amicū/ a qͦ aliter ꝯfortata ſubſiſtā? Cadā profecto intra me prorſus deſolata in laqueū deſꝑationis. et inframe in interitū eterne damnationis.Irgo glorioſa/ ſpes certa ⁊ refugiūſingl̓are pctōꝝ. ⁊ tū ſctē āgele dei cuſtos bone. ac ceteri alij ſcī celeſtes adeſtote nūc mihi ⁊ mei eſtote adiutores Tūcme defendite. tūc mihi ꝯſulite. tūc me ſtultādeſolatā aſſociate. tūc me pn̄tate ad dexterāan̄ faciē ſūmi iudicis ſub vr̄a ꝓtectōe. ꝓpellite canes illos īfernales me deuorare querētes/ ſic̄ circa btīſſimū illū ep̄m Martinuꝫ etpl̓imoſ alios facere tēptauerūt. īpetrate tūcmihi illā gr̄o ſā ſnīaꝫ. veni bn̄dicta pr̄is meiaccipe regnū qd̓ paratū ē ab initio mūdi.Xpaueſco nimiꝝ ac vndiqꝫ ꝯtremiſco/ cū alteriꝰ illiꝰ mēor ſū ſnīe. Recedite a me maledicti. itē ī ignē eternūHeu qͣꝫ amara ſeꝑatō a ſūmo bono ad ſummū malū. de oīmoda felicitate ad totā miſeriā. d̓ pace ꝑpetua ad ſempit̓nā ⁊ abomīabilē ꝯfuſiōꝫ. O ira dei ac ſnīa ītolerabil̓/ ne cadas ſuꝑ me. nihil qͥppe ē ī me qd̓ te ferre poſſet Allide me potiꝰ ⁊ flagella ẜm ml̓titudinēmiſerationū tuaꝝ ī hac vita. ⁊ me ne ſinas inhāc/ q̄ tā horrēda terrēdaqꝫ ē pctōribꝰ/ eaꝫ inſuo iudicio ſuſcipiētibꝰ iuſticie curiā īcidereXꝑgiſcere exꝑgiſcere miſerabil̓ creatura ⁊ auribꝰ erectꝭ attēde tonitruūhuiꝰ ſnīe ocul̓ aꝑtis. ꝓſpice huiꝰ iudicij tenorē. Nimis ꝓfecto ꝯſopita es. nimiſobturata. nimis excecata/ ſi nō hanc ꝑpēdismiſeriā punitionēqꝫ acerrimā. ⁊ ꝑpēdēs nōgrauit̓ reformidas/ ⁊ totꝭ viribꝰ effugere conaris. ⁊ ī recogitatōe hoꝝ nō ꝯtremiſcꝭ/ pl̓qͣꝫ foliū arboris a vēto agitatū. Nō ē hec fabula aut trufa. ſi chriſtiana es (ſicut vtiqꝫ esdeo annuēte firma fide tenebis/ ꝙ ſi cuꝫ ſolovno mortali deceſſeris/ ſnīam hac horribilēirremediabiliter incurres. Qua igit̉ diligentia merito fugies quaſi a facie colubri mortale pctm̄. qͣꝫ ſollicita eris inſuper falſas ⁊ fictas huiꝰ ſcl̓i amicicias ſꝑnere. ac etiā īeptaſilliꝰ delectatōes q̄ tibi nullo poterūt eē ſubſidio ī hac ſumma neceſſitate. et ſtudebis tibifacere amicos vel paucos aliqͦs ſctōs. īmo p̄cipue deū glorioſū bn̄ viuēdo. vt tūc tibi ſitdirectio. ſalus ⁊ liberatio.Ete q̄ſo ſeduxerꝭ aīa. ne teipſaꝫ adulando palpaueris. ne q̄ruleriſ. Necem̄ deꝰ illi ſuo ſup̄mo peꝑcit angelo
lucifero. cuiꝰ tātus erat decor. tanta ſapīa. tāta ꝑfectio/ qͥnimmo illū cū ſuis ꝯplicibꝰ propter vnū ſuꝑbie motuꝫ/ de altiſſimis padiſiſedibꝰ/ ī infimas ꝑtes p̄cipitauit. Sed necAde ꝓthoparēti peꝑcit. quē cuꝫ tota ſua poſteritate ꝓpter vnā inobedientiā ī eſu veritiligni/ ꝯdēnauit ad mortē Immo nec cū toto mūdo diſſiml̓auit. cū p̄ter octo aīas/ oēsvſqꝫ ad infantes vberibꝰ adherētes. immo īvteris adhuc recluſos aquis diluuij deleuita facie terre. Sic ⁊ illam pēthapolim (vnicaipſius Loth domo liberata) ꝑdidit igne acſulphure. gentēqꝫ totā illaꝫ eternis tradiditſupplicijs. Nūqͣꝫ illū ſctm̄ ꝓphetā Samuelē exaudire voluit ꝓ rege ſaule/ qͣꝫtūcūqꝫ ꝓillo intercederet ac ploraret. Sꝫ nec illo ſuo ꝓprio diſcipulo Iude peꝑcit quē laqueo ſuſpēſum miſit in gehennā ignis. Sunt ⁊ aliaplurima huiuſcemodi dei iudicia ſuꝑ hoīesſaracenos. iudeos atqꝫ xp̄ianos/ dictū ⁊ cogitatū terribilia atqꝫ horribilia. ¶ Et tu igit̉pauꝑ ac miſera peccatrix qͥd p̄ ceterꝭ d̓ te futuꝝ arbitraris. Que tibi ē euadēdi atqꝫ fugiendi fiducia? Tu dietim ī deteriꝰ declīaſ cūtua qͣꝫ pl̓ima grauia facinora deflere ac emēdare deberes. Nullā pro his ꝯdignā facꝭ penitentiā. immo omnifariā tua exquiris cōſolationē/ omnēqꝫ dolorē ac tribulationē deteſtarꝭ. ¶ Si frequēter tibi quies negat̉ ī molli ſtrato. ſi nec paruā famīs aut ſitis moleſtiam ferre vales. Si leuis etiā aliqua febrꝭ telanguidā atqꝫ impatientē reddit Que tua q̄ſo virtus eſſe poterit ad ferendos illos ardores. nō quideꝫ leues. nō momentaneos/ autad horaꝫ tranſeūtes. immo v̓o ſupra qͣꝫ dicipoſſit/ duriſſimos ac ſempiternos cōfer adilla tormenta/ tuos quos hic aliquādo paticogerꝭ dolores. ⁊ vel aliqn̄ tui miſerere ⁊ tuepelli proſpice.Equeſo d̓ illoꝝ ſis numero animamea d̓ qͥbus ꝯmune loquit̉ prouernbiū gallicanū Foil ne tro it dece qͥlprent. Qd̓ latine dici pōt. Stulto ſꝑ cōtingit p̄ter id qd̓ credit. Tales vtiqꝫ fuerunt illiquibꝰ loth ad receſſū de zodomīs ſuadebatne perirēt cū ceteris. cui nō credētes/ ſed tanqͣꝫ deliramēta v̓ba eiꝰ reputātes/ die ſequēticū tota pēthapoli abſorpti ſunt. Sic ⁊ illisꝯtigit qͥbus Noe (dū archaꝫ faceret) irā dn̄idenūciabat. īmo etiā illis qͥ ſibi comiteſ eratī fabricatōe arche. Quibꝰ ſil̓es hodierni nōſtri vident̉ predicatores ¶ Ne igit̉ ſic crederedifferas. ⁊ tibi ꝯtra hoc tā ī cōꝑabile ꝑicui