De mendicitate ſpirituali LXXVII.
ꝯſulere donec ī illud incideris. tunc em̄ ſeranimis eēt ꝓuiſio. Audi qͥd dicat deꝰ diuiti illi petēti vt mortuū aliquē ſuſcitaret qͥ ſuosqͥnqꝫ fratres ammoneret ne ſecū ī illū locuꝫtormētoꝝ venirēt. Habēt (inqͥt dn̄s) Moyſen et ꝓphetas. illis credāt ſi voluerint. Tuitaqꝫ aīa habes ſcpͥturas ⁊ exēpla plurima.tibi nimiꝝ hec ſufficiēt ad iſta credendū. Tibi igit̉ caue/ ⁊ fac vt ſis parata circa horamtui deceſſus. Stultus em̄ eſt qui ſibi non ꝓuidet in tꝑe. ¶ Ita repelle a tuo ꝯſortio mortale peccatū pro tuis viribꝰ/ vt tūc tibi nō ſitneceſſe ad eius expulſionē vacare. Libera tecito de manibus hoīm ſi ī eas inciderꝭ ꝑ debita. aut rapīas. aut furta. aut odia. aut aliaquelibet hmōi. atqꝫ tunc te diuīe miſcd̓ie cōmitte dū tempus eſt. ne differas donec ipſeveniat ad te. nō quidē vt pater. nō vt benefactor. ſed vt iudex ſeueriſſimus ⁊ deus vltionis. qm̄ tunc nulla erit redēptio. ¶ Si te experiris in eo ſtatu eſſe in qͦ nō auderes a corpore recedere/ cur non ſtatim abſqꝫ mora tead illū reuocas? frequenter euenit vt qͥ nonvult dū pōt/ nō poſſit dū vellet. Dat tibi deus ſpaciū pnīe. quo ſi abuteris/ ac deteriushinc facias que tibi ſpes aderit vt tibi aliotꝑe deꝰ hoc ſpaciū īdulgeat? Caue ne ſi nūcdei fueris immēor/ ⁊ ip̄e tui obliuiſcat̉ dumopꝰ habebis. ¶ Nō igit̉ tibi aīa refugiuꝫ aliud ē niſi vt īdilate pacē habeas ad deū. fructꝰ agēs dignos pnīe/ ac de teip̄a iuſtā expetēs vltōꝫ. Si em̄ noſip̄os iudicauerimꝰ/ deus nos nō iudicabit. Ꝙ ſi ī tuis maleficijsn̄ erubeſcas q̄ totiēs ꝯͣ talē pr̄eꝫ ac tātū bn̄factorē admiſiſti. formidare debes te īcurſurāatqꝫ exꝑturā ī te ſuā potētiā ac dn̄ationē. humiliabis te igit̉ ſꝑ ī ꝯſpectu maieſtatis eiꝰ.vultūqꝫ demittēs ī terrā/ facie lachrimabiliſuā miſcd̓iam implorabis. Anīaduerte qͣliter ſancti dū ī terra vixerūt/ iudicia dei tā ſacra qͣꝫ mirabilia expaueſcebāt/ cū tn̄ in ſumma puritate vite ꝯſiſterent. Tu igit̉ q̄ ab annis diſcretionis nec ꝑ diē a peccatis (etiamplerūqꝫ grauiſſimis) vixiſti immunis. iudica ꝑ hec qͥd tibi ſit faciendum.Hic luctatur humilis anima cum ſuperbia.Ellē ex te ſcire ſuꝑbia temerariaquo titulo quo ve iure p̄tendas īme regnare. om̄ia inſuꝑ oꝑa meatibi conaris aſcribere et deputare? Deberet reuera potius humilitas domi
nari/ cū nihil ex me habeā p̄ter maluꝫ. Et ſique bōa ex liberalitate dn̄i mei ſuſcepi. moxbona illa ꝑdidi et abieci/ ſicut illā primaꝫ acpurā innocentiā ſeu iuſticiā in baptiſmo collatā. ⁊ poſt recidiuū ꝑ ſacramentū pnīe reſtitutā/ mortaliter peccās deſerui et repuli. Eplerūqꝫ etiā ꝑ venialia/ fedis ⁊ obſcuris denigraui maculis. ita vt merito nō minꝰ erubeſcerē an̄ oculos dn̄i mei pn̄tare/ qͣꝫ maculoſos leproſi alicuiꝰ pānos ſanie ac putredinevulneꝝ ſuoꝝ plenos qͥs ī conſpectu viri alicuiꝰ inſignis detegere formidat? ¶ Quid rn̄des ſuꝑbia? nūquid talibus pāniculis gloriaberis quantucūqꝫ etiā prius mūdi ac decori extiterint? Certe vt arbitror mīme. Simanſionē apud me facere queris/ et in ea demorari te delectat ꝓpter meā pulcritudineꝫ.propter meas diuitias. aut propter fortitudinē. famā. ſapientiā ⁊ ſic de alijs. cautius ꝓſpice ne fallaris. quoniā hec bona mihi nonniſi ſub mutuo ꝓuenerūt ⁊ ad bn̄ operandūad gloriā dn̄i mei ſunt conceſſa. Et tamē vides qualiter his frequēter prorſus abutorad cōtrariū/ dn̄o meo de ſuis bonis mouēsbellū. Un̄ penitus erubeſcere debeo atqꝫ expaueſcere ⁊ ꝯfundi. Minime ergo ī me hoctitulo manſionē ſuſcipieſ. ⁊ p̄ſertim qm̄ ſi diligēter me ꝑſpexeris/ inuenies me totalit̓ deformatā ꝑ culpā. infirmā. infamē atqꝫ ignorantē. Nōne inſuꝑ in illo huiꝰ mūdi mari ꝓcelloſo ſum ꝯſtituta in tenebroſa obſcuritate. in fragili nauicula corꝑis huiꝰ mortalis.inter latrones ⁊ p̄dones. aliaqꝫ diſcrimīa qͣꝫplurima. vbi qualibet hora damnatiōis imminet periculū? Nō eſt profecto tibi ſuꝑbiahic locus aūt ſtatus tue manſionis ¶ Dicesforſitan ꝙ ego regno ⁊ dominor ſuꝑ multoſEt qͥd inde ſuꝑbia? Si in carcere aliquo tenerent̉ plures ad mortē ꝯdemnati/ niſi gratia eis impenderet̉/ ⁊ ego etiā ꝯdemnata cuꝫillis/ p̄ficerer eis ad aſſiſtendū. obſequenduꝫ⁊ ꝯfortādū. que gloria mihi foret hinc ſumēda/ p̄cipue ſi nō in hoc meo legitime fūgererofficio. immo plus debito illos grauarem ⁊opprimerē eoꝝ bona tollēdo. aut fame perire faciēdo. aut quomodolibet aliter eos vexando. fatigādo aut ꝑſequēdo Scis qꝛ quiplus accepit/ amplius reddere rationē formidabit. Nō igit̉ hoc titulo poteris ī me locuꝫ accipere. ¶ Ueꝝ quid rurſus in occultomurmuras ſuꝑbia? Uis apd̓ me forſan hoſpitari/ qꝛ te abijcio et humilitati acquirēdeſtudeo. Nihilqꝫ bonoꝝ que in me ſunt mihi
Bb 3