Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De mendicitate ſpirituali LXXVII.

aut ſicut is qui venit ad nuptias habenſveſtē nuptialē .i. charitateꝫ. Nec hic habeoqͥd reſpondeā niſi nūc de hoc quantuꝫ valeo. et ſi quantū debeo/ doleo. indeqꝫ magnā atqꝫ abominabilē confuſionē intra mepatior ſuſtineo. Sum itaqꝫ mihijpſi intolerabilis/ ſi aliter vitā correxerim. ſi nonaliter ad te amandū. ad te colendū/ me impēderim. qͣꝫuis id ſcio/ ex me nihil valeo. nihil ſcio. Eſt itaqꝫ ſpes mea finaleqꝫ refugiūin te ſolū / vt id bonū quod cepiſti in me ꝑficias ꝯſumes vſqꝫ in finē. inſuꝑ malū qd̓in me dominat̉/ magis ſemꝑ ac magꝭ expurges diluas. Paꝝ ſiquidē ꝓdeſſet/ īmo mihi grauiter obeſſet om̄e bonū mihi a te ꝯceſſum/ ſi te fuerit a maloꝝ incurſibꝰ indeſinēter cuſtoditū ac protectū. Inſuꝑ mihituipſe donaueris gloriā quod ad p̄ſens inſpe indulges promittis.Meditatio quedaꝫaīe/ cum ſe ꝑpendit in tꝑali proſꝑitate ſpūali ſimul/ reddendo gratias deo.Excellētiſſima atqꝫ ineffabil̓ deibonitas. O pr̄ miſcd̓ie deꝰ totius ꝯſolatōis. quibꝰ meritis dataſūt mihi hec bona peccatrix ſuſcipio? Cur mihi bonū malo reddituꝫ eſt.gr̄a ingͣtitudīe. dedecore gl̓ia? In te dn̄ein te ſurgit ſpūs meus. oīa intra me ſuntte bn̄dicūt magnificāt. Tu em̄ meas deleſiniqͥtates. tu oēs infirmitates meas ſanas.tu me liberas a morte. tu me circūdas miſericordia miẜatōibꝰ. Tu reples ī bonis deſideriū meū. tu renouas vt aqͥle iuuētutē meā.tu me dimittis in pace mētis corꝑis Inlabore ſudore alteriꝰ comedo panē. qm̄ mihi tribuis qd̓ alij magnis nacti ſunt laboribus. nūc eſtū nunc frigus paſſi. mari terraqꝫin medijs ꝑiculis ꝑuagātes. Tu mihi terraſ poſſeſſiones populi largiris vt diligētiusac liberius mediter in mandatis tuis/ legētuā exquirā. Principes ac nobiles ſuorumcorpoꝝ ꝑiculis me ſemꝑ in pace cuſtodiuntvt ſine timore de manu inimicoꝝ liberata/ tibi ſeruiā in ſanctitate iuſticia om̄ibus diebus vite mee. Iuſtuꝫ igit̉ eſt vt ego ꝑte exaltera/ te pro om̄ibus alijs dep̄cer. a quibuſtua bona ad me ꝑueniūt. teqꝫ illis laudeꝫ.te obſeruē. te honorē. p̄ſertim qꝛ ſatis frequenter ad hoc valēt intēdere Laborāt qui pro me iuxta ſui officij exigentiā. Ratiōabile igit̉ ē vt ego obdormiā aut pigreſcaꝫ

in his exercēdis quibꝰ ſuꝫ deputata. hoc ſane mutua charitas poſtulat vt inuicē bn̄ faciamus. Unū te potiſſimū precor dn̄e/ vthec mihi a te indulta ꝓſperitas et ſecuritas/inſuꝑ tibi ſeruiēdi libera licētia meo veniat detrimēto. ne ſit hec ꝓſperitas mihi loco p̄mij finalis. Ne queſo in hoc mūdo mihi mea merces tribuat̉. Fateor quippe meetiā bonis p̄ſentibꝰ indignā. Sꝫ largiſſimedn̄e pro bn̄placito tue volūtatis potes me ītuo ſeruitio his proſperis legittime īſtituere. qm̄ adhuc lōge meliora ac ſublimioramittis tribuis tibi ſeruientibꝰ vitā .ſ. illambeatā atqꝫ ſempit̓nā. Tu ꝓfecto meā cognoſcis fragilitatē/ ſciēs me illā eſſe imbecillā atqꝫ infirmā filiā/ velut delicata ac tenera infantula vtiqꝫ magnas non poſſet ferre moleſtias. atqꝫ ideo ſibi plꝰ ceteris ſup̄ ſua merita ꝑcis. Ueniet tp̄s in v̓tutibꝰ amplius roborata/ ab vberibꝰ libēs auulſa/ poteroforſan tutiꝰ exꝑiri probare duriciē aduerſitatis ac ſolido cibo tribulationis veſciSequitur alia meditatio anime diſceſſum ſuū a corpore rememorantis ad tunc habendū aliquod auxilium ad ſe excitandū ad ſanctū pauoreꝫ. Etꝯtinet plures particulas.Uis erit mihi queſo fidꝰ amicꝰ.qͥs mihi fideliter aderit ī extremamea neceſſitate. ī illa diſtricta hora ſeꝑatiōis a meo corꝑe. qͥs tuncmihi erit auxilio? Quiſ tūc loquet̉ aūt rn̄debit me? Quis me liberabit vocata fuero ī tremēdo iudicio ſūmi iudicis. qn̄ me circūdabūt vndiqꝫ inimici mei ml̓tifarie accuſantes. ac ſecū ī gehēnā trahere ſatagēteſ. qn̄teſtimoniū ꝯtra me dicet ꝓpria ꝯſcientia/ inſuꝑ oꝑa mea. Tūc ne mūdꝰ aūt amici carnis mihi veniēt p̄ſidio? ꝓfecto. īmo meſinēt ire potero. Aderit ne corpus cui taꝫſtudioſe intēdi? Certe mīme. ſiquidē tūc iacebit putrefactū ī terra. eritqꝫ vermiū cibusAſſiſtet ne vel qͣliſcūqꝫ ꝯſolatio/ prius a medelectabiliter ſuſcepta? Reuera. īmo duꝫad corꝑis portas aut priores ꝯſuetas voluptates ad meā ꝯſolatōꝫ regredi voluero. īueniā oculos. aures. linguā. tactū cetera vndiqꝫ mēbra (vbi mihi voluptas adeſſe ſolita fuit) clauſa ſerata. fortiſſima atqꝫ horribiliſſima ſera mortꝭ. Tunc igit̉ qͥd facturaſū e̓go miſera diuertaꝫ? Quē aduocabo ſi aliūde veniat auxiliū aliquā aliſola-

Bb 2