Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Prima pars

mīſtrēt. Et hoc fit plerūqꝫ talis p̄ſumit̉ꝑceptis donis bene vſurus ſed vel ad faſtū ꝯuerſurus vel ad voluptatē. Poteſt ethmōi dilatio diſpenſatiōe diuina ꝯtingereque maiora largiora premia reſeruat ſuopore conferēda ad modū quo pater filioſtatiꝫ hereditatē ſuā largit̉. ſed ei vſqꝫ ad annos pubertatis legitima ordinatōe reſeruat Tardat etiaꝫ aliqn̄ deus petita largiri. qͥacum ſint nimis exigua que petunt̉/ vult congruo temꝑe maiora tribuere ad inſtar regꝭmagnifici qui ſuū aliquē p̄dilectū ſeruitorēhumile aliqd̓ officiū/ puta clientele petentē audit. volens intendēs eum ad altiorpromouere. Contingit p̄terea ideo etiā aliqn̄ exaudiri petenteꝫ. qꝛ ꝓpter ingratitudinē p̄teriti beneficij ſe indignū fecit ad ꝑceptionē futuri/ ſicut ſi pauꝑ aliquis moxelemoſynā acceperit ſe a donāte auertat/ nullam viciſſitudinē honoris aut gratiarūactionis ei tribuēs. qui tn̄ anteqͣꝫ acciꝑet ſum humilitatē fingebat Sed fraudaturaliqn̄ quis ſue petitōis effectu. qꝛ mens petendo cogitatōe vel locutione auertit̉ a deoad terrena penitus diſtracta velut deo exhibēs manū ad recipiendū. ad mundū faciēꝯiertēs. qd̓ vtiqꝫ ꝑmaxime diſcōuenit pauperi mēdicāti vel reo crimīs elemoſynā autgratiā requirēti. Cōtingit inſuꝑ aliqn̄ / qͥatalē orantē habet deus velut ꝓphanuꝫ excōicatū aut nolentē audire xp̄m loquentē inſuis ſermonibꝰ ſcpͥturis. ſicqꝫ nimiꝝ deustalē ſpernit in ſuis petitōibꝰ. Cōtingit deniqꝫ hoc aliqn̄ qꝛ talentū creditū recōdit̉. et multiplicat̉ ad intentionē donātis bo vſum illius quēadmodū pater mīme daret filio centū libras ad vſum negociatōnisquē ſperaret negociādo alias centū ſuꝑlucratuꝝ. Eſt itaqꝫ nobis ſpūal̓ negociatio deo. videlicet donis ſuis bn̄ vti vigilāX ter oꝑari. Aīa. Sūt (vt ex te audio o)iudicia dei plurimū admirabilia / circa meas petitōes iuſtiſſima. Animaduerto em̄frequēter deus mihi petita mea ꝯcederet iratus multū indignatus. qm̄ hec ꝯceſſio plerūqꝫ eēt mihi nociua dānabil̓. Magis itaqꝫ mihi ꝯuenit ſepius tardare dilatōeꝫ ferre. nec ideo multū anīo exultare ꝯfidere/ ſiqn̄qꝫ me ꝑpendo exauditā. ne forſan hec ſitmea merces. illa futura eterna iuſto dei iudicio deneget̉. Nec etiā ꝑte ex altera nimium deijci ꝯtriſtari/ ſi ſtatiꝫ me ꝯtingatexaudiri/ ſꝫ potius hinc ꝯſolari et ſꝑare. qm̄

hoc nouit deꝰ ad ſalutē meā expedire.prehēdo itaqꝫ ex cauſis quas expoſuiſti plures ꝯditōes in orōne mea obſeruādas. puta fiat ſtudioſe. fructuoſe veraciter abſqꝫ fictiōe/ proteſtādo recognoſcēdo ꝓpriā paupertatē et miſeriā more paupeꝝ mendicorūqui plene detegūt declarāt oēm ſuā impotentiā leſionē. ex hoc ſperātes facilius ac celerius miſcd̓iaꝫ cōſequi a diuitibꝰ ſibiqꝫ ſubueniri. immo ſub hoc interuētu tacent occultāt quālibet in eis incolumitatē. Erit inſuꝑ oratio mea patienti expectatōne. Fietqꝫ intelligibiliter ꝑſeuerāter. letāter ſuſcipiet datū gratiarūactione/ bn̄ficij accepti bonū vſum multiplicatōe. Sed himihi duo ſurgūt dubia. Uidem em̄ libētiabundātiuſqꝫ ſubueniri a diſcretꝭ pijs diuitibꝰ/ pauꝑibus. verecūdis. iconomis. quipublice petere ex hōeſtate formidāt/ qͣꝫ alijspublice inuerecūde petētibꝰ/ ſuāqꝫ penuriāī aꝑto p̄dicātibꝰ. Uidet̉ p̄terea plurimū oneroſum ac tedioſum/ ſi frequēs/ tamqꝫ aſſidua (vt aſſerꝭ) debeat eſſe oratio. Un̄ reddūtur ex hoc plurimū pauꝑes diuitibꝰ huiꝰ ſeculi odioſi. quia importune nimis petūt/ſi de nullo contēti nec cedentes petita denegant̉ aut recuſant̉. Homo. Magna ēo anima diuerſitas hic ꝯſideranda inter diuinā humanā largitatē. Primo quidemquo ad noticiaꝫ. ideo em̄ diuītes huiꝰ ſeculidenegant aliqn̄ mēdicis palā petentibꝰ. qꝛ īipſis plurimi ſunt deceptores ſimulatoreſ datis ſibi elōmoſynis abutunt̉. vl̓ etiā aliunde abūdantes alieno egēt auxilio. Etꝓpter hāc fraudē ſepe detrimētū ſuſtinēt veri boni pauꝑes. ita res agit̉ pauꝑibus iconomīs/ qͣꝫuis illi ſe cretā ſubuētōeꝫa diuitibꝰ ſperāteſ/ ſubtil̓r ſuas exponūt autexponi faciūt neceſſitates. licet qͣdā verecūdia aliqn̄ ex ſuꝑbia ꝓcedit. vtiqꝫ deteſtāda eſt. aliqn̄ aūt ex humilitate. qua etiamhumilitate deū exorādo vti potes et debes. em̄ tua pctā quibꝰ pauꝑ degis omībusdetegis. ſꝫ his ſolis tibi poterūt auxilio ſub ſecreto. quibꝰ deꝰ ea velit ad tuā ſalu ꝓdi/ ſi celata ſeruares/ ꝑnicioſe ſuꝑbe vtiqꝫ venires arguēda. puta ſi ī ꝯfeſſiōe verita taceres. Secūdo ꝑpendit̉ dicta diueriitas qͣꝫtū ad donātis poteſtatē. Importunaem̄ petitio ideo diuites huiꝰ ſeculi cōtriſtit a donādo retrahit. qꝛ om̄ibus ſubuenire pn̄t. cunctis eoꝝ adeſſe defectibꝰ. necemad hoc quantūlibet immēſe copie ſufficeret.