Prima pars
mīſtrēt. Et hoc fit plerūqꝫ dū talis p̄ſumit̉ꝑceptis donis nō bene vſurus ſed vel ad faſtū ꝯuerſurus vel ad voluptatē. ¶ Poteſt ethmōi dilatio diſpenſatiōe diuina ꝯtingereque maiora ⁊ largiora premia reſeruat ſuo tēpore conferēda ad modū quo pater filio nōſtatiꝫ hereditatē ſuā largit̉. ſed ei vſqꝫ ad annos pubertatis legitima ordinatōe reſeruat¶ Tardat etiaꝫ aliqn̄ deus petita largiri. qͥacum ſint nimis exigua que petunt̉/ vult congruo temꝑe maiora tribuere ad inſtar regꝭmagnifici qui ſuū aliquē p̄dilectū ſeruitorēhumile aliqd̓ officiū/ puta clientele petentēnō audit. volens ⁊ intendēs eum ad altiorpromouere. ¶ Contingit p̄terea ideo etiā aliqn̄ nō exaudiri petenteꝫ. qꝛ ꝓpter ingratitudinē p̄teriti beneficij ſe indignū fecit ad ꝑceptionē futuri/ ſicut ſi pauꝑ aliquis mox dūelemoſynā acceperit ſe a donāte auertat/ nullam viciſſitudinē honoris aut gratiarūactionis ei tribuēs. qui tn̄ anteqͣꝫ acciꝑet ſummā humilitatē fingebat ¶ Sed ⁊ fraudaturaliqn̄ quis ſue petitōis effectu. qꝛ mens petendo cogitatōe vel locutione auertit̉ a deoad terrena penitus diſtracta velut deo exhibēs manū ad recipiendū. ⁊ ad mundū faciēꝯiertēs. qd̓ vtiqꝫ ꝑmaxime diſcōuenit pauperi mēdicāti vel reo crimīs elemoſynā autgratiā requirēti. ¶ Cōtingit inſuꝑ aliqn̄ / qͥatalē orantē habet deus velut ꝓphanuꝫ ⁊ excōicatū aut nolentē audire xp̄m loquentē inſuis ſermonibꝰ ⁊ ſcpͥturis. ſicqꝫ nimiꝝ deustalē ſpernit in ſuis petitōibꝰ. ¶ Cōtingit deniqꝫ hoc aliqn̄ qꝛ talentū creditū recōdit̉. etnō multiplicat̉ ad intentionē donātis ꝑ bonū vſum illius quēadmodū pater mīme daret filio centū libras ad vſum negociatōnisquē nō ſperaret negociādo alias centū ſuꝑlucratuꝝ. Eſt itaqꝫ nobis ſpūal̓ negociatiocū deo. videlicet donis ſuis bn̄ vti ⁊ vigilāX ter oꝑari. ¶ Aīa. Sūt (vt ex te audio o hō)iudicia dei plurimū admirabilia / ⁊ circa meas petitōes iuſtiſſima. Animaduerto em̄ ꝙfrequēter deus mihi petita mea ꝯcederet iratus multū ⁊ indignatus. qm̄ hec ꝯceſſio plerūqꝫ eēt mihi nociua ⁊ dānabil̓. Magis itaqꝫ mihi ꝯuenit ſepius tardare ⁊ dilatōeꝫ ferre. nec ideo multū anīo exultare ⁊ ꝯfidere/ ſiqn̄qꝫ me ꝑpendo exauditā. ne forſan hec ſitmea merces. ⁊ illa futura eterna iuſto dei iudicio deneget̉. Nec etiā iō ꝑte ex altera nimium deijci ⁊ ꝯtriſtari/ ſi nō ſtatiꝫ me ꝯtingatexaudiri/ ſꝫ potius hinc ꝯſolari et ſꝑare. qm̄
hoc nouit deꝰ ad ſalutē meā expedire. ¶ Cōprehēdo itaqꝫ ex cauſis quas expoſuiſti plures ꝯditōes in orōne mea obſeruādas. putaꝙ fiat ſtudioſe. fructuoſe ⁊ veraciter abſqꝫ fictiōe/ proteſtādo ⁊ recognoſcēdo ꝓpriā paupertatē et miſeriā more paupeꝝ mendicorūqui plene detegūt ⁊ declarāt oēm ſuā impotentiā ⁊ leſionē. ex hoc ſperātes facilius ac celerius miſcd̓iaꝫ cōſequi a diuitibꝰ ſibiqꝫ ſubueniri. immo ſub hoc interuētu tacent ⁊ occultāt quālibet in eis incolumitatē. ¶ Erit inſuꝑ oratio mea cū patienti expectatōne. Fietqꝫ intelligibiliter ⁊ ꝑſeuerāter. letāter ſuſcipiet datū cū gratiarūactione/ ⁊ bn̄ficij accepti ꝑ bonū vſum multiplicatōe. ¶ Sed himihi duo ſurgūt dubia. Uidem em̄ libētiabundātiuſqꝫ ſubueniri a diſcretꝭ ⁊ pijs diuitibꝰ/ pauꝑibus. verecūdis. iconomis. quipublice petere ex hōeſtate formidāt/ qͣꝫ alijspublice ⁊ inuerecūde petētibꝰ/ ſuāqꝫ penuriāī aꝑto p̄dicātibꝰ. Uidet̉ p̄terea plurimū oneroſum ac tedioſum/ ſi tā frequēs/ tamqꝫ aſſidua (vt aſſerꝭ) debeat eſſe oratio. Un̄ reddūtur ex hoc plurimū pauꝑes diuitibꝰ huiꝰ ſeculi odioſi. quia importune nimis petūt/ qͣſi de nullo contēti nec cedentes dū petita denegant̉ aut recuſant̉. ¶ Homo. Magna ēo anima diuerſitas hic ꝯſideranda inter diuinā ⁊ humanā largitatē. ¶ Primo quidemquo ad noticiaꝫ. ideo em̄ diuītes huiꝰ ſeculidenegant aliqn̄ mēdicis palā petentibꝰ. qꝛ īipſis plurimi ſunt deceptores ⁊ ſimulatoreſqͥ datis ſibi elōmoſynis abutunt̉. vl̓ etiā aliunde abūdantes alieno nō egēt auxilio. Etꝓpter hāc fraudē ſepe detrimētū ſuſtinēt veri ⁊ boni pauꝑes. Nō ita res agit̉ cū pauꝑibus iconomīs/ qͣꝫuis ⁊ illi ſe cretā ſubuētōeꝫa diuitibꝰ ſperāteſ/ ſubtil̓r ſuas exponūt autexponi faciūt neceſſitates. licet cū qͣdā verecūdia q̄ aliqn̄ ex ſuꝑbia ꝓcedit. q̄ vtiqꝫ deteſtāda eſt. aliqn̄ aūt ex humilitate. qua etiamhumilitate deū exorādo vti potes et debes.Nō em̄ tua pctā quibꝰ pauꝑ degis omībusdetegis. ſꝫ his ſolis qͥ tibi poterūt eē auxilio⁊ ſub ſecreto. quibꝰ cū deꝰ ea velit ad tuā ſalutē ꝓdi/ ſi celata ſeruares/ ꝑnicioſe ſuꝑbe vtiqꝫ venires arguēda. puta ſi ī ꝯfeſſiōe veritatē taceres. ¶ Secūdo ꝑpendit̉ dicta diueriitas qͣꝫtū ad donātis poteſtatē. Importunaem̄ petitio ideo diuites huiꝰ ſeculi cōtriſtit⁊ a donādo retrahit. qꝛ nō om̄ibus ſubuenire pn̄t. ⁊ cunctis eoꝝ adeſſe defectibꝰ. necemad hoc quantūlibet immēſe copie ſufficeret.