De mendicitate ſpirituali LXxV

Alia lōge ē diuinaꝝ ⁊ magnificētie dei cōditio. qͥ abſqꝫ detrimēto ſui omnibꝰ dat affluenter. promptiorqꝫ ē ad dandū qͣꝫ ſumus adrecipiendū. ideoqꝫ vult te ſemꝑ eſſe ꝑ ſanctūdeſideriū diſpoſitā ad ſuſcipiēdū dona ſua.Quanto em̄ ea feruentius deſiderabis et petes/ tanto abundātius accipies. ſicut quo ſoli corporali amplior aperit̉ aditus/ eo copioſius lumen eius ꝑcipit̉. Laudabis igiturdn̄m ⁊ ꝑſeueranter/ immo inceſſanter exorabis. admodūqꝫ cauebis ne aliqn̄ menti ſurreꝑat de teipſa grandis opinio quaſi diuesſatis effecta ſis nō amplius egēs mendicare. Quinīmo quo plus augebit̉ donatō/ eoerit inſtātia frequētior. qm̄ tunc ampliꝰ egebis gratia dei ad conſeruationē donoꝝ eiꝰ.inſuꝑ ⁊ ad bonum ⁊ legitimuꝫ vſum eorundem. ſine cuius vtiqꝫ p̄ſidio continuo / moxtotū amitteres quod prius acceperas. fierētqꝫ deteriora nouiſſima prioribꝰ. ⁊ eſſes ſolito pauꝑior. Un̄ fit vt nullus inueniat̉ tampericuloſus tāqꝫ latēs ⁊ inſidioſus hoſtꝭ tuis ꝑcipiendis elemoſynis qͣꝫ ſuꝑbia que vtplurimū expellit. exufflat ⁊ abijcit de manibus quicqͥd diuinitus ꝯceſſum ē Prudēterigit̉ ages tibi ab hoc hoſte toto ſtudio p̄cauens. ¶ Anima. Satiſfeciſti iā homo meis dubitationibꝰ. reſtat vt rurſus te interrogem apud quos me conferā pro meis ſuſcipiendis elemoſynis. an ad deū (a quo om̄edatum optimū ⁊ donū ꝑfectuꝫ) ſufficiat abſqꝫ medio proficiſci Que inſuꝑ ad hoc horaſit aptior/ ⁊ qͥs locus? ¶ Homo. Attēderedebes o anima/ ꝙ egrotus aliquis vilis ⁊ fedus/ aut ſcurra/ aut morti condemnādus/vel quilibet alius ſimilis nequaqͣꝫ preſumeret in cōſpectu alicuius excellētis principisabſqꝫ medio ſeip̄m exhibere. p̄cipue dum deputati ſunt alij qui tales audiant/ et eis patrociniū impendāt. Tibi igit̉ ſuadeo vt mediatorē recipias ad ſāctos te ꝯuertēs. quorum ſuffragijs apud deū te queſtues. Hocſane tua exigat humilitas hoc fieri vult deus ad honorē ſanctoꝝ. Cōſidera hoc in curia alicuiꝰ regis/ in qua forifactor aliquis foraneus/ qͥ videlicet nō eſt curie domeſticus/nō ſtatim ad regis p̄ſentiā ſe confert/ ſed adaliquē domeſticū curie Et aliquotiēs ſtudioſe queret ex minimis vnū/ puta ianitorē. ꝑquē ad maiores dirigat̉. ⁊ ſic tandē vſqꝫ adregem ꝑueniat. Nec tibi mouebis ſcrupulūdum aliquē ſanctoꝝ/ ſpecialiter tuuꝫ mediatorē recipies/ quaſi ceteri de hoc velut inui-

di turbent̉. Tanta quippe charitas ac dilectio verſat̉ apud eos/ vt eorū penitꝰ ſit idemvelle. atqꝫ ꝑ hoc qd̓ vnꝰ orat ⁊ deſiderat/ orat⁊ deſiderat alter. Libeꝝ ergo erit tibi ꝓ tuadeuotione ad quēcunqꝫ ſanctū ſpecialit̓ recurrere in tuis oportunitatibꝰ ẜm ꝙ ad hocte inclinabit conſideratio virtutū ⁊ donoꝝ/quas in tali ſancto cognoſcis floruiſſe. Cuiquidem ſancto ꝯſulto te cōmittes tanqͣꝫ tuoprotectori ac directori. nec tamē ꝓpterea ceteroꝝ negliges auxilia poſtulare. ¶ Queſiſtiaūt quis ad interpellandos ſanctos locꝰ habeat̉ idoneus? Eſt profecto om̄is locꝰ aptꝰorationi dei ⁊ interceſſiōi ſanctoꝝ. Templatamē deo ⁊ ſunctis dedicata/ ſpeciali ꝯgruitate ad hoc deputant̉. in quibus quoniā cōmuni nomīe totius eccleſie fiūt orōnes/ ſūtꝟtute ⁊ merito p̄ſtantiores. Sic ⁊ de tꝑe dequo etiā mouiſti queſtionē/ ſentiendū arbitror. Deputati ſunt quidē ad orōem ſpecialiter feſti dies ⁊ ſolēnes/ qͥbus etiā frequētiꝰdona gratiaꝝ diuinitꝰ īmitti credunt̉. Exꝑimento em̄ certiſſimo didicerūt plurimi / diebus his vberibus ſe diuinitus adiutos ⁊ cōſolatos. nec huiꝰ aliā ſcirent aſſignare rōemp̄ter diuinā magnificentiā ⁊ liberalitatē. inſuꝑ ⁊ ſanctoꝝ interceſſionē copioſam ¶ Aīa 2Uellem preter hec adhuc o homo ex te informari/ ſi mihi liceat ⁊ expediat/ pios hoīeſadhuc in ſeculo viuētes dep̄cari. atqꝫ etiā ineoꝝ interceſſionibꝰ cōfidere. p̄ſertim qꝛ meoiudicio in pn̄ti exilio nemo ē qͥ ſuꝑabundet.⁊ nō ſatꝭ opus habeat his q̄ poſſidet. vixqꝫſibi ſufficiat vnuſquiſqꝫ / vt ꝙ ſatoret ꝓ ſeipſo. ¶ Homo. Tam grata tā dilecta deo eſtcharitas mutua fratꝝ o anīa / vt eis mandatū dederit ꝓ inuicē orare. Et ꝯtingit ꝙ vnꝰexaudiat̉ orās ꝓ altero/ qͥ nō exaudiret̉ orāsꝓ ſeipſo. Hac (ni fallor) rōne/ qꝛ is alter ꝓ qͦorat ē in charitate/ cuꝫ tn̄ ipſe qͥ orat ſit pctōmortali obnoxius ⁊ gr̄a pͥuatus. ¶ Sed etoptimo iure voles / vt ex ore infantiū tua deprecatio dirigat̉ in ꝯſpectu dn̄i/ etiā ſi qd̓ dicāt penitꝰ ignorēt/ dicēdo Pater nr̄ ꝓ te ⁊ adtuā inſtantiā. Facti em̄ ſunt ꝑ regeneratōislauacrū filij adoptiōis ⁊ regni. ac ꝑ hoc deoin ſuis orationibus accepti Sicut ſi filiusregis nondū annos intelligētie attingēs/ offerat patri ſupplicationē alicuiꝰ malefactoris. nō vtiqꝫ repellet̉ a pr̄e vacuꝰ. ⁊ ſi neſciatqͥd ipſa res importet. Quā ꝓfecto ſupplicationē ſi ꝑ ſe malefactor porrexiſſꝫ/ mox a facieregis eiectus/ grauiorē forſan indignatōem