Prima pars
prius a pͥncipio ſuaſiſti vt diſcerē mendicare ⁊ queſtuꝫ facere. Doce me igit̉ rogo te qͥdmihi incumbat faciendū. ¶ Hō. Mihi videt̉ o aīa ꝙ hoc facile diſcere poteris ſi diligēter inſpexeris modos ⁊ conatus/ quibusvtunt̉ pauꝑes mēdicātes oſtiatiꝫ/ varios diſcurſus hincinde facientes ꝓ ſubleuādis ſuis corꝑalibus neceſſitatibꝰ. Conſidera queſo captiuos vel cōſpectui iudicis p̄ſentatoſſuaſqꝫ ſnīas trepidis animis expectantes.Proſpice infirmos graui qualibet egritudine corruptos. Perquire paupeꝝ iconomoꝝoccultas et verecūdas indigētias. Et generaliter oculū dirige ad om̄es in quacūqꝫ aduerſitate vel ꝑiculo ꝯſtitutos. puta in ꝯiunctoꝝ funeribus. in exilio. in incēdio. in diluuio. in bello. Animaduerte inquā ⁊ ſtudioſomentis intuitu pluſtra qͣꝫ ardēs ſit ī his deſideriū ad ſuā liberationē aūt ſubuētōꝫ. Inſuꝑ attende qͥd dicāt ⁊ qͥd gerāt. ⁊ hec oīa cōfer in teipſaꝫ tuos recognoſcēs defectus acmiſerias. tuā captiuitatē. tuā mortē. tuū exiliū quā peccādo incurriſti. tuā inſuꝑ deſolationē ꝑpendēs. qm̄ deū tuū ⁊ patrē ſed et celeſtē patriā tua culpa ꝑdidiſti. ¶ Ita ſi fecerꝭ⁊ cum tali deſiderio ⁊ conatu audacter affirmo/ ꝙ hoc tibi ad ſalutē ſufficiet. eris bonaqꝫ queſtuaria bonoꝝ ſpūalium ⁊ alimoniarū gratie ⁊ virtutū/ atqꝫ ita inuenies auxiliūdeſuꝑ in cunctis tuis neceſſitatibꝰ. īmo (qd̓amplius ē) efficieris admodū diues. immodn̄a bonoꝝ totiꝰ md̓i. Cur ita? Qm̄ ſi factaeris heres dei tui pr̄is. de cuiꝰ hereditate eſttotꝰ mūdꝰ. Ita em̄ dixit apl̓us. ꝙ ſi filij ⁊ heredes ⁊c̄. ¶ Aīa Rē magnā mihi ꝓmittis ohō. magnā dignitatē. excellētiā. nobilitateꝫ.q̄ mihi ex dicta q̄ſtuoſa mēdicitate ꝓueniētUolo igit̉ eſſe huiꝰ officij/ qͣꝫuis vituꝑabilemultū atqꝫ inhoneſtū illud iudicet mūdꝰ. p̄ſertim ꝑſone generoſe ⁊ alte ꝓſapie ¶ HomoNō aliter qͣꝫ tibi affirmaui iudicabiſ o aīamea/ niſi om̄ino deſipueris. Et vt hͦ tibi certiuſ appareat ꝓpono ocul̓ tuis ſūmū imꝑatorē mūdi qͥ voluit eſſe huiꝰ officij/ ſicut ipſeꝑꝓphetā ꝓteſtat̉. Ego inqͥt mēdicꝰ ſū et pauper. Apparuit hoc ī om̄ibꝰ ſuis oratiōibusquas ad deū patrē fecit. p̄ſertim in cruce qn̄dixit. Deꝰ meꝰ deꝰ meꝰ vt qͥd me dereliqͥſti.Magna igit̉ eſt drn̄tia corꝑalis illius ⁊ coacte mendicitatis q̄ iudicio plurimoꝝ cenſet̉fugiēda ⁊ vituꝑabilis. ⁊ huius ſpūalis. de qͦſermo quā volūtarie ſuſceperūt oēs ſctī. immo ip̄e xp̄s vt dictū ē. Nōne ⁊ rex ille poten
tiſſimꝰ Dauid in ſuo pſalterio ſe huiꝰ q̄ſtuoſe mēdicitatis ſectatorē ꝓfitet̉. dū ſe nomīarnūc infirmū. nūc orphanū. nūc vulneratū.nūc cecū. nūc ſurdū. nūc impotentē. nūc alienū ꝑegrinū. nunc captiuū iacentē ī puluere⁊ ſtercore. ⁊ ſic de alijs innūerꝭ neceſſitatibꝰ.Et Salomō ille ſapiētiſſimꝰ ſe dicebat parperē infirmū breuiſſimi tꝑis. minorē ad ītelligendū legem dei. Et ita in tota ſcpͥtura diſcurrēdo/ inuenimꝰ vniuerſaliter de omnibꝰſanctis. ¶ Anima. Multū ꝓfecto laudabi/ Plis eſt hmōi queſtꝰ quē ꝯſtat om̄ibꝰ ſctīs fuiſſe ꝯmunē. īmo ⁊ ipſi xp̄o deo ⁊ hoī. Ueꝝ qͥaiā dixiſti mihi tu hō ſpūalē hūc q̄ſtū facile diſci poſſe/ ſi diligēti ꝓſpectu mētis attendant̉ea q̄ ī queſtu corꝑali ab his qͥ ī aduerſitatibꝰ⁊ indigētijs ꝯſtituti ſunt obſeruant̉. Accedamus igit̉ inuicē ꝓpius/ ⁊ pleniꝰ d̓ his miſerabilibꝰ ꝑſonis ⁊ eaꝝ obſeruātijs/ ꝯferamus.¶ Homo. Ita fiat aīa. qm̄ hoc tibi nō paruo veniet ꝓfectui. Tū ꝓpter ꝯpaſſionē quāinde ꝯcipiēs ad ꝓximuꝫ. adimplēs legē charitatis in officio pietatis ⁊ miſcd̓ie. Tū propter fructuoſaꝫ inſtructionē tuā/ quā exemplo corꝑalis hmōi queſtus accipies in q̄ſtuſpūali. cognoſcens ꝑ hoc quo pacto queresopē in tuis ſpūalibꝰ neceſſitatibꝰ multo periculoſioribꝰ/ vt ab illis liberatus/ glorioſumillū eterne felicitatis fructū tādē ꝯſeqͣrꝭ. Loquamur itaqꝫ ī pͥmis de his mēdicis qͥ nonincluſi degūt/ victū qͦtidianū oſtiatī q̄rētes.⁊ eoꝝ exemplo diligētiā diſcamus. Hi nāqꝫqͣꝫuis plurimū debiles / ⁊ ſenio vel egritudīevel alio qͦuis accidēte fracti ſeip̄os vel baculoꝝ bn̄ficio portāt/ vel manibꝰ trahunt. velalioꝝ inniri viribꝰ qͣꝫuis difficult̓ ⁊ impedite) īcedūt. Suſtinēt nihilominꝰ ī his laboribꝰ multas inedias. nūc algore ꝯſtringunt̉.nūc diſſoluunt̉ ab eſtū nūc a vētis ⁊ pluuijſinfeſtant̉. adeo vt etiā bn̄ incolumes crederētur ī hmōi moleſtijs ſuccūbere. ⁊ graues oꝑtere incurrere infirmitates/ pēſata p̄cipue laboris difficultate ⁊ indigētie magnitudinequā oculariter ī eis exꝑimur. dū eſuriētes ⁊ſitiētes ⁊ nudi/ ī inedijs vehemētiſſimis frigoribꝰ incedūt. vel etiā freq̄nter nudatꝭ corporibꝰ ad terrā ſedēt a mane vſqꝫ ad veſperaEt hec om̄ia patiēter ſuſtinēt incōmoda ſprātes ⁊ deſiderātes aliqͥd elemoſyne acciꝑe.qua ſpe nihilominꝰ frequēter fraudāt̉/ vacuiad domū r̄deūtes. Dūqꝫ eis aliqͣ certa largitio īnoteſcit. ꝯſidera qͣnta celeritate qͣnto feruore illuc ꝯfugiāt. ibi ꝓuerbiū cōe veꝝ pro