Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ContemplationisLXXV.

igit̉ magis ei placituꝫ fuerit ꝓtūc aliqͥs eifamulet̉ ſine talibꝰ ꝯſolatōibꝰ/ ꝯformit̓ nobis idē placere dꝫ/ debemuſqꝫ dicere. O dn̄edeꝰ oīpotēs ſufficit mihi optīe vt p̄miū meūatqꝫ remuneratio a te reẜuet̉ mihi ī ꝑadiſo īpn̄ti illd̓ tribuēs. Illd̓ vnū ſupplicit̓ orovt mihi iraſcaris ſed vt viuā ī tua gratiatm̄mō. de cetero fiat volūtas tua. Qui v̓odeuotōꝫ aſſecutꝰ fuerit/ diligēs exiſtat gr̄arūactōes ex toto corde referēs deo om̄ipotētiorādo inſtātiꝰ vt augmētet cōfirmet opusplātatōis ſue ī eo inceptū/ abſqꝫ tale qͥdei hic ꝯferat ſicut p̄miū. quin potius in futurum reſeruet p̄bendā integram.Capitulum. xliiii.Quedā imaginatio montis cuꝫ tribꝰ habitaculis .ſ. fidei. ſpei charitatis.Ter mōtꝭ antea adducti facilioriiſui eleuatōne ī ꝯtēplatōe/ p̄t qͥs imagīari ꝯueniēter. quēadmodū aliqn̄qͥdā quē noui fecerat. Et breuit̓ ꝑſtringā Imaginemur igit̉ mare magnū ꝑiculoſiſſimū qd̓ diuerſoꝝ geneꝝ hoīes eūtes redeūtes nauigio ꝑtrāſeūt/ diuerẜ nauibꝰ. advnū tn̄ final̓r portū tēdētes. ī etiaꝫ magnaꝑtrāſeuntiū ꝑs ꝓpter ꝑicula maxīa atꝫ tēpeſtates varias neceſſario hꝫ ꝑire. Ad ripā ꝟohuiꝰ marꝭ ſeu ī littore eleuata erit rupes altitudīs mire ſupͣ quā exiſtēs qͥcūqꝫ ſecurꝰ ē.qͣꝑiter ī magno iſto mari fiāt/ ſpeculari p̄tabſqꝫ ſui ꝑicl̓o In iſta rupe tres er̄t ſtatōesſiue habitacula tria. vnū ī baſſo. aliud ī medio. terciū ꝟo ī fine ſiue ſūmo. In pͥmo imaginemur fidē hoſpitatā. ī ſcd̓o ſpeꝫ. in tercio v̓o charitatē. qn̄ qͥs ī pͥmo fuerithabitaculo .ſ. baſſo. fides ip̄a eidē marꝭ horribilia on̄dit ꝑicula. qͣꝫtū ad aīaꝫ/ ꝯcipittimorē validū. qꝛ ꝯſpicit iudicia dei mirabilia ꝯͣ ip̄os pctōres/ ab eo ī iſtiꝰ marꝭ voragi p̄cipitatos dānatōe ꝑpetua/ abſqꝫ vllo remedio. Et ibi p̄t deuotꝰ ī certa fide corāſue mētꝭ ocul̓ ſtatuere oīa ſua facta/ ad generandū ī ſe ſctm̄ timorē pauorē ſecretoꝝ deiiudicioꝝ. Quēadmodū ē fragilitas et mutabilitas. breuitas vite mortal̓. mortꝭ īcertitudo. dānatoꝝ horror. ml̓titudo eoꝝ dānāt̉ꝓpter ſua pctā. defectuſqꝫ tꝑis p̄teriti. qͦtidianos etiā exceſſus Itē quō dn̄s nr̄ ih̓s xp̄sſctīqꝫ oēs multa paſſi ſūt tormēta. afflictōeſ tribulatōes. ita ſit certꝰ adhuc pl̓a ſuſtīebūt mali atꝫ dānati Et qͥlibet ſiue bonꝰ ſiuemalꝰ expectare hꝫ tribulatōꝫ affuturā ſiue ci

tiꝰ aut tardiꝰ. In ſcd̓a v̓o ſtatōe aut māſione/ locabit̉ ſpes tradēs hoī deuoto fiduciāne timorē nimiū deſꝑet. ſic ſemetip̄ꝫ ꝑdat dānet. Et ibi debēt ꝯſiderari oīa faciuntad ſpeꝫ bonā ꝯcipiēdā dei bonitate. Sicem̄ nobis faciēdū ipſe mādauit. Reuocemus illic ad mēoriā miſcd̓ias ſctōꝝ ſctāꝝ.bn̄ficia īfinita ab ipſo nob̓ exhibita. qͦtidie exhibet abſqꝫ vllo nr̄o merito. ſpāl̓r aūtmaximā dignatōꝫ miſcd̓iaꝫ paſſionis ih̓uxp̄i dn̄i nr̄i. Item grām quā deꝰ facit ſubitopctōribꝰ eos ſuſtinēdo. In tab̓naculo ſpeiaīa deuota reſumit aliqͣlit̓ cor ſuū trāſferendo ſe de vno tabernaculo ad aliud. ad miſcē pauorē hūilitatē ſpe bona. Unū em̄alio abſente ſufficit. In tercia v̓o māſion dicte rupis demorat̉ charitas. ibiqꝫ cōſiderabit anīa deuota dn̄i ſui magnitudinē.quō dignus ſit amari. app̄ciari atqꝫ laudariQualiter oīa gubernat atqꝫ ſuſtīet. om̄e qd̓ē ex nihilo pura ſua bonitate creauit. Et ſicde ſil̓ibꝰ ꝯditōibꝰ nobilibꝰ ſine nūero. ſic degl̓ia quā ſuis tradidit amicꝭ Scūs Aug. Fdocebat qn̄qꝫ agnoſcere deū mētꝭ eleuatio ſupͣ terrā. ſupͣ celū. ſupͣ ꝓpriā ſuā aīaꝫ. atqꝫſupͣ res oēs ab eo creatas. et tunc ī momētotꝑis raptu/ ſubito ad ſil̓itudinē choruſcatōis/ aut velocꝭ nubiū curſus aīa deuota attingit qͥd ſit deo. ſtatiꝫ decidit ecōtra ſeurelabit̉. Sꝫ ibi oꝑtet vos curioſas/ necnimis ſtabilire ſtare. Sufficit vobis deūagnoſcere ī ꝑadiſo celi. et qͣꝫtū in pn̄ti ſcl̓o dꝫſufficere vob̓ credatꝭ cognoſcatꝭ qꝛ ipſecreator. factor redēptor vr̄ ē. ſic alijs dignitatibꝰ/ de qͥbꝰ ī fide catholica edocemī. ſine ſcire velitꝭ qͥd ſit ip̄e deꝰ ī ſua naturaclarā viſionē eiꝰ. De trado vobis tale documētū ſctī dionyſij. Quotiēſcūqꝫ ī ꝯtēplatōe meditatōe deo factꝭ. ſcitis qͣlis ſit resquā videtꝭ. videt̉qꝫ vobis res hec viſa qͦcūqꝫ aſſil̓et̉ alicui rei alteri huiꝰ mūdi. tunccertitudinal̓r teneatꝭ vos videre deū taliter clarā viſionē. Et ſil̓i dico angel̓ em̄ ē deꝰ corꝑaliter magnꝰ. nec albꝰ necrubeꝰ/ nec clarꝰ/ neqꝫ coloratꝰ. Sic nec ſūt angeli. Ueꝝ qͥdē ē cognoſcit̉ ſentiturbn̄ modū aliū ſcpͥto tradi p̄t/ neqꝫbis edoceri. niſi iſti ſic cognoſcentes ſentiunt ſciūt hoc qd̓ cognoſcūt. Sicut ſentiēdo vnū dulcorē/ aut pleītudinē vnā. vnū ſaporē aut vnā melodiā. talia ſentimēta enarrari neq̄unt. Sic̄ a ſil̓i aliqn̄ ītra nos ſentimꝰ bn̄ amorē aūt gaudiū. tn̄ amor gau-

33 3