ContemplationisLXXV.
ctorē p̄cipuū tenuiſſe / quē affirmaſſe legēdorepꝑi/ qꝛ pauꝑes trutāni atqꝫ captiui ipſuꝫdeū exorare docuerūt. ¶ In librꝭ etiā eiuſdēpꝫ/ quēadmodū orōeꝫ vni viatori ꝑadiſumadeuti ꝓ īpetrāda el̓yna ⁊ auxilio pulcre cōpat. In qͦ pariter libro qͣſi ꝑ totū ad deū/ addn̄mqꝫ nr̄m ih̓m xp̄m ⁊ ſuos ſctōs/ ſpāliꝰ adꝟginē mariā/ rōes adducit. qͣtinꝰ auxiliēturcreature eis ſupplicanti. ſuāqꝫ pauꝑtatē allegāti. Loqͥt̉ itē d̓ corā iudicibꝰ pn̄tatꝭ. quō tales ī ſuis petitōibꝰ ſint circūſpecti atqꝫ ſapiētes. Nimiꝝ. timēt em̄ ⁊ ꝑiculū ſibi vidēt imminere. Tali mō ⁊ nos. īmo ⁊ adhuc āpliuſcorā deo pn̄tati facere nob̓ multū expediret.Capitulum. xl.Cōmendatio iſtius modi contemplationis/ tanqͣꝫ ſecuri. vtilis ⁊ leuis.Stū modū inchoādi ꝯtēplatiōeꝫ/cui placet ſeqͥ p̄t. ſatꝭ em̄ ē ſecurꝰ. ſimplex atqꝫ leuis Cōueniēs etiā gͣduibn̄ pͥmo ꝯtēplatōis antedicto qͥ aſſignat̉ humil̓ pnīa. Ibi eī nō aliud qͣꝫ īdulgētia petit̉atqꝫ bn̄ oꝑandi tꝑe affuturo gr̄a. itē etiā remediū ꝯͣ plagas ſuas ⁊ pctōꝝ īfirmitates varias. Ad qd̓ nō paꝝ or̄oes btī Anſel. diuerſorūqꝫ ceteroꝝ ſctōꝝ/ edite ad ſctōs ⁊ ſcās/ ꝓficiūt. Liber qͦꝫ de qͦ pͥdē locutꝰ ſū rethoricadiuīa ītitulat̉ a guilhel. ꝑiſien̄. ꝯpilatꝰ/ multū ad iſta vtil̓. ¶ Suꝑ mō iſto initiādi ꝯtemplatōꝫ/ dudū optabā orōeꝫ qͣndā fabricare īmodū pauꝑis panē ſuū oſtiatī q̄rētꝭ vl̓ īdulgētiā q̄rētꝭ ⁊ petētꝭ ad īſtar īcarceratorū autcerte ad ſil̓itudinē el̓ ynā petētiū. nō qͥdē ꝓ ſeipſis/ ſꝫ ꝓ ī hoſpitalibꝰ degentibꝰ. Sepe em̄aliqͥs deuotōꝫ ſuā ꝓ alio interpellando reꝑitmagꝭ qͣꝫ ſi ꝓ ſe deū exoraret/ ibiqꝫ multū ꝓficit. Tenēt̉ etiā ad hͦ pl̓es ex officio ſuo quēadmodū viri eccl̓iaſtici/ alijqꝫ ex el̓yna vitaꝫducētes corꝑis. īmo dico oēs debere hͦ facere tā ꝓpt̓ dei mādatū/ qͣꝫ etiā ꝓpt̓ bn̄ficia abalijs recepta. ſiue talia ſint bona nat̉e a ſuisparētibꝰ. ſiue bona fortune ip̄is collata iurehereditario poſſidēda a viuis aut a mortuiſ¶ Cōpilaui pͥdē orōeꝫ qͣndā/ ad dn̄m Ieſumxp̄m initiātē. Ieſu ſpōſe v̓ginitatꝭ ⁊c̄. Intēdo aūt (ſi deo placitū fuerit) de hͦ ī breui diffuſiꝰ ꝯſcribere opꝰ. Ueꝝ ē om̄es mūdi ſcpͥturas nō poſſe ꝑducere ꝯtēplatiuū qͦ tēdere hꝫquēadmodū facit fortꝭ ꝑſeuerātia auxiliātedei gr̄a/ faciēdo exēplo ꝑſone ſupͣ memorateponēdoqꝫ ad p̄cticā .ſ. ad opꝰ. qꝛ affectōnesſcribi neq̄unt. neqꝫ generant̉ ꝑ lr̄as aut ꝑ v̓-
ba ſed ꝑ operis exercitium.Capitulum. xli.De modo vſitandi ſe in contemplationeẜm iſtum modum.Uem ꝟ̓o delectat p̄habita ſil̓itudoqhic multā largā materiā hꝫ vſitādi ⁊aſſueſcēdi ad ſuaꝝ cogitationū recollectōeꝫintra ſe. erga etiaꝫ deū atqꝫ ſuos ſctōs. Nr̄eem̄ ncc̄itates ⁊ miſerie ac īfirmitates/ tā corporis qͣꝫ aīe īfinite ſūt. Dehīc v̓tutes nobisacqͥrēde ī magno ſūt nūero ſic̄ ⁊ ſctī ⁊ ſctē. qͥbus nob̓ ſupplicādū ē. nūc ſil̓ oībꝰ. nunc v̓ocuilibet ſeorſū. Int̓ ceteras etiā neceſſitatesmortꝭ hora poſtremū ē negociū. qd̓ plꝰ nob̓ē timendū. Ob cuiꝰ hore horrorē/ ſollicite ꝓuidendū foret nob̓ remediū ⁊ vita ſuꝑſtite ꝓcurare amicos atqꝫ defenſores. laturos auxiliū ī momēto tā terribili ad bn̄placitū deiHorā iſtā ſūme an̄ mētꝭ ocl̓os reducere/ ꝓficuū ē eiꝰ mēoriā recētē om̄i tꝑe vite ī oībuſqꝫfactꝭ nr̄is hr̄e. In nr̄e ꝯtēplatōnis ſecreto anobiſip̄is ſepiꝰ q̄rēdū ē. Mō aīa mea dic mihi. pauꝑ ⁊ miſerabil̓ ꝯfitere mihi. ſi ī pn̄tiaꝝaut ītra vniꝰ hore ſpaciū ſeꝑari te a corꝑe oꝑteret ad aſtandū tremēdo dei iudicio/ qͥd dictura? ad quē deniqꝫ ꝯfugeres? Si rn̄deſ qꝛſic ⁊ ſic faceres/ ⁊ ex toto corde tūc miſcd̓iaꝫatqꝫ veniaꝫ ab oīpotēti deo flagitares a ſuiſqꝫ ſctīs. Fac igit̉ talit̓ ī pn̄ti Ignoras em̄ īqͦ pūcto īfirmitatꝭ ꝓ tūc eris. aut qd̓ ſpaciūtꝑis ad hͦ faciēdū hr̄e potueris. ¶ In hmōimeditatōe viuacit̉ ſeu cordintīe ⁊ diu morari debemꝰ qͦuſqꝫ nob̓ videat̉ ꝙ ſentiamꝰ mortē multuꝫ approximare. ¶ Itē ꝯſiderādi ſūtamici nr̄i ꝓ qͥbꝰ orare volumꝰ/ eē eos ī ncc̄itate vltīa/ puta ad lectū mortis. Et quō a nob̓ſupplicit̓ auxiliū reqͥrūt/ deſiderātes qͣtinꝰ ꝓeis p̄ces effūdamꝰ ꝯꝑatiamurqꝫ eis ac ſi inpn̄ti ſic ageret̉ nobiſcū. Hoc gͦ qm̄ fiet et nōdiu tardabit/ miſereamur īterea aīe nr̄e/ acſieā ī medio flāme purgatorij ꝯſpicerēꝰ collocatā. Ad qd̓ bn̄ iuuat ꝯſiderare diligēter miſeriā aūt dolorē validū quē qͥs ꝑ ſuā ſuffertinfirmitatē aut aliunde/ qͣliter vehemēter inde cruciat̉. Quid ergo erit de anīa miſera ꝑpeſſura tanta in futuro ſeculo?Capitulum. xlii.De tribus dei iudicijs an̄ oculos mentisreuocandis pro materia ꝯtēplatōisOſſumꝰ īſuꝑ ī hmōi ꝯtēplatōe reuonr̄e ocl̓os tria dei iudicare an̄ mēt
33 2