ContemplationisLXXIIII

nō ꝑcipit niſi fumū vel modicā flāmā facilit̓extinguibilē/ qͣſi ꝯmotꝰ recedit. deſtruit/ autꝑ tota domū ꝓijcit/ ſpargēdo hincinde ſtruēlignoꝝ ¶ Iteꝫ merito ꝯꝑat̉ p̄fatꝰ nō potentipacifice maturitatē grani ſui ſeminati expectare. aut ꝙ ſua plātula inſerta terre radicesbn̄ figat ꝓpter morā aūt ꝑiculuꝫ vel difficultatē quā ꝑcipit talis. ¶ Rurſus gerit typū ſimie/ cupiēti nucē viridē deguſtare. ſentiensaūt corticis amaritudinē ad nuclei dulcedinē nō ꝑducit̉/ ſtatim eam a ſe ꝓijcit nō ꝑſeuerās. ¶ Poſtremo aſſil̓at̉ pigro militi. qͥ an̄ ciuitatis obſeſſe captionē ꝑfectā/ tedio affectꝰinde diſcedit. ¶ Uidetis igit̉ ꝙ taliter faciendo aliqͥs nō ꝑtingit ad apicē mōtiſ. nec ignēhr̄e poterit neqꝫ bladū Itē nec arborē. neqꝫnūclei guſtuꝫ. nec etiā ciuitatē obtinere/ referendo iſta punctis iā dictis. Sic ſil̓r nō poteſt ꝑuenire aliquis ad ꝑfectionē ꝯtemplationis ſine forti ꝑſeuerātia.Capitulum. xxxv.Impedimēta plura ne qͥs montē ꝯtēplationis vſqꝫ ad ſummū aſcēdere valeat.Temus adhuc modicū in vno ſupͣdictoꝝ exemploꝝ/ ꝯſiderātes factūvolētis ad finē mōtis alti atqꝫ pēdētis ꝯſcēdere. Iſte ꝯtinue aſcēdit nō redeſcēdendo in baſſū. Ꝙ ſi eū pauſare ꝯtingat/ nōincipit ꝓgreſſum ſuū a pede mōtis dicti ſeca loco vbi moueri deſijt. Pari mō cupienspoſſidere ꝯtēplatōis ꝑfectionē/ nō dꝫ qͥeſcere aūt ſeip̄m arreſtare. qꝛ pauſare ē redeſcēdere. nō ꝓgredi retrocedere inferius ē. Nec dꝫetiaꝫ ſꝑ reinciꝑe a baſſo. ſed vn̄ receſſit et vbidimiſit. Et ꝓpter iſtiꝰ ꝑſeuerātie abſentiā tāpauci reꝑiunt̉ qͥ ad ꝑfectā ꝑtingūt ꝯtēplationē. Quācito em̄ qͥdā modicū aſcēdētes ſentiunt penā aliquā ⁊ laborē/ credūt ipſi pauſare. ſicqꝫ retrocedūt inferius. ¶ Sūt aūt alijnō habētes ordinē ⁊ modū aſcēdendi nō cuſtodiūt. ſtatim em̄ volūt ſalire vſqꝫ in altuꝫ.nō incipiēdo a baſſo ꝑ mediū ituri. Baſſumaūt ſeu inferius huiꝰ montis/ ꝯſideratio ē ſuorū pctōꝝ atqꝫ defectuū. ¶ Sed reꝑiuūt̉ alicollis ſuis impoſita habētes grandia oneranec hecipſa abijciūt. ⁊ nihilominus ſic ſe putāt aſcēſuros om̄ino. Onus aūt iſtud eſt occupatio mundana ⁊ fortꝭ cogitatio inibi poſita ſeu fixa/ q̄ aīaꝫ aggͣuat mirabilit̓/ faciēseaꝫ ſemꝑ ad ſe reuerti ⁊ relabi ſi qn̄ leuaueritſe. ¶ Rurſus qͥdā ꝓpter mīmas volitātes corā ſe muſcas totū dimittūt. et ire deſinūt vel

redeſcēdūt. Muſce iſte ſūt volātes cogitationes/ qͥbꝰ aīa ī ſuo ꝓgreſſu neqͣqͣꝫ dꝫ arreſtari ſeu īpediri/ ſꝫ vlteriꝰ ꝓcedere fugādo iſtasa ſe manu ſctē īdignatōis Reꝑiūt̉ etiā alij tales muſcas inſeq̄ntes ad modū puerorū ꝑpapiliones currentiū. ¶ Itē ſunt dā qui latratu canū infernaliū ſtatim terruper eſt/qͣꝫ cito ſentiūt tēptationē aliqua tuſpē/ totūdimittūt. vel certe ſe cū tali occupāt. nitūt̉qꝫtalē expellere ⁊ oēs hmōi tēptatōes. qd̓ ſepefieri nō pōt/ ſꝫ bn̄ pn̄t p̄teriri .ſ. eas nō curando. exēplo ꝑegrini qͥ ad quemlibet latratū canū nō ſiſtit pedē cū ſibi in via talis occurritlatratꝰ/ ſꝫ cōcito greſſu tanqͣꝫ nō curādo īterꝯtinuat. ⁊ ſic ſilēt. De quāto em̄ plus ꝑſiſteret ad ſe defendēdū/ vl̓ ad eos ꝯpeſcendū. tāto ampliꝰ latrarēt ⁊ iter ſuū talit̓ ꝑderet ¶ Aliqui aūt nō extēdūt ſꝑ manuꝫ dexterā huic qͥeos ī altū dꝫ ſubleuare. īmo retrahūt appodiātes ꝯfidēteſqꝫ ī multitudine diuitiaꝝ ſuarū ⁊ ſue fortitudīs. iōqꝫ nō miꝝ ſi hmōi cito labunt̉. Propt̓ hoc dꝫ hō ſꝑ extēdere manū ſuā ad auxiliū diuine gr̄e diffidēdo oīnode ꝓpria ſua potētia. nō p̄ſumēdo ſe poſſe illuc ꝑuenire qͦ tēdit ꝑ ſeip̄m. ¶ Iterū ſunt alij xqͥ putāt ſtatim eſſe ſe ī ſummo. cuꝫ tn̄ adhucſint bn̄ ī baſſo. iō aſcēdere diſſimulāt ⁊ dimitūt. ⁊ ſic dimittēdo retrocedūt inferiꝰ. ¶ Aliqui ꝓcedunt vſqꝫ ad altū. ſed ſtatim efficiūt̉vane glorioſi ſeu gaudioſi. Uidet̉ ipſis opſuū multū bn̄ ꝑegiſſe ⁊ ſuā dietaꝫ bn̄ feciſſe.Nec ponūt diligentiā ad ibi .ſ. in alto demorandū. Ergo tales p̄cipitant̉ ſeu ſtatim decidunt. nō aſcēdētes ita velociter ſuꝑius ſicutvellēt vna alia vice. Uel forte eis deꝰ nunqͣꝫauxiliabit̉ ad illic aſcēdendū exigēte hoc ſuperbia eoꝝ ⁊ ingratitudine ⁊ abuſu cognitionis habite qd̓ ē horribile. ⁊ cā nūqͣꝫ p̄ſumēdi. īmo ſemꝑ ſe tenēdi ī ꝓfunda humilitate.cū .ſ. ꝑcipit̉ ꝙ hō qͥ deo fuerat tā proximꝰ atqꝫ familiaris in collocutōe ſua. ⁊ ſicut auicula q̄ ꝯſtruxiſſet nidū ſibi intra celū poſtea deijceret̉ vſqꝫ ad infernū ſine reuocatōe aut reuerſione. ¶ Dehinc ſunt aliqͥ qui cū viderintſe modicū altius ceteris in monte iſto. aliosaſꝑnant̉ ⁊ deridēt inferiꝰ exiſtētes qͥ iuſte derelinquunt̉ a deo vt labant̉ / quatinꝰ cadētesagnoſcāt qͣꝫmodicum a ſemetipſis poſſint.¶ Alij aūt qͥ iſtū montē nō niſi ꝓpter curioſitatē ꝯſcēdere volūt/ et vt dicere poſſint etiaꝫfuimꝰ ibidē. aut certe vt ſecreta excellētia inqͥrāt. aut ꝓpter ſolā placentiā ſeu delectationē. aūt ꝓpter loci eminētꝭ amenitatē. nō aūt

I