De monte
ſus retro pilare vnū vbi neminē videret necvideret̉ a qͦqͣꝫ ſolitꝰ erat ſe locare. ¶ Aliquibꝰſonus quātulūcunqꝫ etiaꝫ modicꝰ ſiue hoīsſiue auicule ſiue cantꝰ aut etiā locutiōis/ preſtat impedimentū ſue ꝯtēplatōis. ¶ Alijs qͥbuſdā cātus eccl̓ie ſepiꝰ nō modicū p̄ſtat auxiliū cogitādi ad ea q̄ cupiūt. qͣre ip̄m libenter audiūt. Talit̓ btūs Aug. de ſeipſo ꝯfitetur quō audiēdo modulatiōeꝫ pſalmoꝝ authymnoꝝ eccleſie in ſue ꝯuerſionis initio lachrimis rigabat̉. ⁊ cordi ſuo veritas infūdebat̉. ⁊ ei multū bn̄ fuerat ꝓ tunc. ¶ Et ꝓpterdiuerſitatē talē generalis regula ad ſcienduꝫqͥs locus ad ſecretū querenduꝫ aptior eſſet/dari nō pōt/ ſꝫ querat hūc qͥlibet ẜm gratiaꝫa deo ſibi traditā. et etiā ẜm ſtatū ei ꝯuenientē in qͦ fuerit/ quē pōt ꝯtinuare. aut in qͦ ſeipſuꝫ poterit exercitare. ſine nota erga alios qͥbus ꝯuiuit vel ſingularitatis vane gl̓ie autetiā hypocriſis. Poterit em̄ eſſe aliqͥs de ſtatu tali aūt in vita tali/ ꝙ eccleſiā ſepiꝰ viſitare nō habebit/ vl̓ a tali nimis diſtabit ¶ Breuiter gͦ loquēdo ad habēdū leuiꝰ/ aſſueſcendū ē in ꝓpria domo aūt ī ſua camera (ſi talisſola hr̄i poterit) aut alicubi intra eaꝫ. Et adhͦ ꝯſequendū/ multuꝫ faciet ꝯſuetudo ei autꝯplacētia ⁊ delectatio ibideꝫ recepta. Nouimulierculā cā infirmitatꝭ coactā ſe ī qͣdā camera ꝑ tp̄s nō breue ꝯtinere quadā vice mihi loquens. Neſcio qͥd faciā (inqͥt) cū ꝑdidero hāc camerulā. nō ē em̄ mihi locꝰ alius adcogitādū deū et ad meipſaꝫ ita bn̄ ꝯueniēsſicut iſte. Nec oꝑtet ſꝑ attēdere ꝙ habeat̉ talis ſecreta ſolitudo aut etiā ſecretꝰ locꝰ determinatꝰ. ſꝫ vbicūqꝫ fuerit/ ſiue ī cāpis/ ſiue invillis/ ſiue ī balneo (quemadmodū tradiditChriẜ.) ibi ſolū ſe hō p̄t recolligere ⁊ a mundo ſubtrahere. Et ꝓdeſt ſepe diuerſitas ⁊ loci mutatio ad delectatōꝫ ⁊ recreatōꝫ quā aliqͥs ſic p̄t acciꝑe. Nocturnū aūt tp̄s ad hͦ ꝯueniētiꝰ ē. qꝛ quietiꝰ ⁊ magis pacificū abſqꝫ tēptationibus vane glorie mundi.Capitulum. xxv.Quō corpus cōtemplatiui dꝫ ordinari. ⁊de impedimentis aduenientibus.Ocet doctor quidā eximius GuilRhelmꝰ olim pariſien̄. ep̄us. ꝙ corꝑisdebita ordinatio multū ꝓdeſt ad firmā cogitationē alicuiꝰ rei habendā. Et quilibet corpus ſuū ī tali ſituat diſpoſitōe quāſibi magis nouerit delectabilē ⁊ expedientē.ſiue hoc fuerit geniculādo. ſiue ſtādo. ſiue ſe
dēdo. inclinādo. appodiādo/ ſiue etiā iacendo. Et ē hoc intelligendū/ cū qͥs ſolus extiterit. poterit em̄ tūc ſine ſingularitate id agere. In eccl̓ia em̄ oportet ſe alijs cōformare.Subdit em̄ ſnīaliter/ ꝙ ei videt̉ moduſ iſtebonus eſſe ⁊ ꝓficuus. ꝙ ſe qͥs rectū teneat ſupra brachiū ſiniſtꝝ īclinādo. Credo bn̄ hocip̄m exꝑientia accepiſſe. ¶ Scio et aliuꝫ/ cuinulla diſpoſitio ⁊ corꝑis ordinatio maius p̄ſtat auxiliū/ ſicut ſedēdo inclinatus ſupͣ dorſum ⁊ quaſi iaceat / vultū verſum tenēs adcelum aut terrā. Aliquibus placet ire ⁊ redirequod interdū pōt eſſe proficuū ꝓ recreatiōealiquātula. Sꝫ ꝯtinue ⁊ ſepe hoc agere/ puto quieti aīe nō modicū fore impedimentū.que tn̄ quies ſuꝑ oīa dꝫ inquiri ad ꝑtingendū ad hoc de quo nr̄a ē locutio. Nec fruſtradicit Ariſt. Aīa ſedēdo ⁊ quieſcēdo ſapiensefficit̉. ¶ Sed exquo aliqͥ ſpūs habēt ita leues ⁊ mobiles ac ita ad mūdialia oꝑa inclinatos/ ꝙ eis eſſet paruꝰ infernꝰ eſſe ſine ſocietate/ vel ſe in loco vno fixos cōtinere/ qͣꝫuisetiā bn̄ ad modicū tp̄s. ideo hmōi modicuꝫvl̓ nihil ꝓficiunt ad vitā contemplatiuā. immo ipſis eſt melius eā dimittere/ ⁊ ſe tradereactiue/ niſi tales conditōes ꝑ violentiā ꝯſuetudinis poſſent qn̄qꝫ deuincere. Nihil ē em̄qd̓ ꝑ laborē ⁊ diligentiam nō poſſit ſuꝑari.¶ Sunt ⁊ alij qui ſtatim temptant̉ blaſphemijs et alijs vicijs ita horribiliter/ ꝙ vix ſuſtinere valēt. Exinde incidētes interdū ī freneſim/ aut extra bonā fidem. efficiunt̉qꝫ etiāmelancolici triſtes ⁊ iracundi. om̄iaqꝫ ipſisdiſplicēt. Agnoſcūtqꝫ tales ꝑ exꝑientiam ꝙeis ſit multo melius eſſe ī ſocietate ⁊ laboreexteriori. qͥa tūc talia nō cogitāt que eos ſicturbare poſſent. Et iſti ſil̓r nō valēt ad contemplationē niſi ex gr̄a ſpeciali. vel ſaltē ipſaē eis duriſſima ⁊ ꝑiculoſiſſima. ¶ Sunt itēalij aut ꝑ naturā vel gratiaꝫ. aut ꝑ iſta amboſimul amātes ſolitudinē ſollicitiqꝫ d̓ ſua ſalute/ deſiderantes agnoſcere deū/ ac ſpūaliaiſta adamare Nō habēt etiā nimis fortes vehemēteſqꝫ carnales motus qͦs vincere nonvalerēt. Iſti habiles ſunt ad tradendū ſe vite ꝯtemplatiue. ⁊ ſpāliter habētes cor dulceac teneꝝ ad deuotionē flexibile. Difficile eſtem̄ cor duꝝ ad bonū ꝑtīgere qd̓ male habebit in nouiſſimo. ¶ Et accidit ꝑtingere aliqueꝫ paulatim aſcēdēdo ab actiua vita vſqꝫad gradū ſūmū ꝯtēplatiue. qͥ tn̄ poſtea reuertetur/ deſcēdetqꝫ ad actiuā. Qd̓ ꝯtingere p̄tin caſibꝰ duobꝰ. vel ꝑ negligentiā ⁊ fictionē.
K