Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Contemplationis LXXIIII.

In quali ſtatu eſt contēplatiuus ī ſecundo gradu contemplationis.Oſt hoc duellū hunc languorē/ incipit qͥs ꝯualeſcer̄ meliū qͣꝫ hr̄e.em̄ taꝫ grauiter et difficulter portatcarere amore mundano qͣꝫ antea/ qͣꝫ qͣꝫ adhuc recipiat magnā placētiā ſeu ꝯſolatio delectationē ī amore diuino ad quē tendit Habet aūt ſe tanqͣꝫ inter duos ſtatꝰ. nonom̄ino nec ex toto mortuꝰ mūdo. nec etiā totaliter viuēs deo. Et ibi ī ſtatu tali pōt dicimori amore. em̄ ſentit vt antea doloresſalutaris ſue infirmitatꝭ quos ſenſerat mortificādo vitā ſuam carnalē. Sed etiā adhuc ē viuificata ſeu reſuſcitata ad recipiendūꝯſolationem amoris ſpūalis. Et ī tali ſtatupōt aſcēdere ī ſcd̓o gradu ſcale ꝯtemplationis/ quē appello locū ſecretū ſilentiū. qͣꝫuiſem̄ antea poterat quis locū querere ſecretū ſolitariū ad exorandū deū/ de ſua cogitare ſalute. non tn̄ erat ſecurū ſe illic total̓r tradere frequētiꝰ ꝓpter cās ſuꝑius aſſignatas.Sꝫ hic p̄t ſe audaciꝰ exponere ad ſolꝰ manē. niti ad acqͥrēdū vite ꝯtēplatiue ꝑfectioneꝫ. ſe figēdo ī amore diuīo talit̓ ſui obliuiſcat̉ ac alioꝝ/ ꝯuertēdo oīno ex toto anīeſue vultū ſpiritalē ad ſpūalia. auertēdo a materialibꝰ/ niſi quātum tales ꝓſint adamādū/ adiuuāt ad cognoſcēdū ſpiritaliaEt ī iſto ſtatu videat / viuaciterqꝫ ſentiat qd̓ ſapiēs Ecc̄s dicit. Uanitas vanitatū om̄ia vanitas. nihil ſit ī ſe reponatnec delectatōꝫ accipiat aut ꝯſolatōꝫ/ niſi ī vl̓timo optīo ſuo bono. ī fine ſuo recto felicitate ē deꝰ. ſe ī illo ꝯtinuo moueat / anheletqꝫ ad deū tāqͣꝫ lāguida īcēdio amorꝭ. qͦuſqꝫ teneat ad quē ſic tēdit. quēadmodū lapis extra locū ſuū ꝓpriū exiſtēſ tēdit ſuꝑ ter. locꝰ ē ex grauis ē. et ignis tēdit ī altū.vtpote leue ſurſum/ qͦuſqꝫ ibi ꝑuenerit.Lapitulum. xxiii.De duobꝰ modis ſilentij ſolitudinis.Ecūdū ſtatuū diuerſitatē ꝯditio varietatē hoīm/ pōt qͥlibet reꝑire locū ſibi ſecretū. vt inibi in paceeſcat in ſilentio. Uerū tn̄ eſt pͥncipale ſecretū ſilentiū hr̄i debet ad intra in aīa magis qͣꝫ ab extra. hoc ē/ anīa excludat a ſehabitatōe ſua oēꝫ curā humanā mundanā.oēmqꝫ cogitationē vanā vel nociuā. q̄cunqꝫ impedire pn̄t ad illud ꝑueniēdū tendit. Accidit em̄ aliqͥs ſepe corꝑe ſolꝰ ſit ab

homībꝰ ſegregatꝰ. nihilominꝰ tn̄ fantaſias. cogitatōes melācolias patit̉ ſuffertuiſſimaꝫ oneroſamqꝫ ſocietatē in ſemetipſo.que fantaſmata generant ſibi varios tumultus magnas collocutōes ſeu garrulatōescorā ſui intellectꝰ oculis adducētes vnūpoſt reliquū. inducētes nūc ad coquinā.nūc ad foꝝ. adducētes ei inde delectatōnesimmūdas carnales. mōſtrātes ſibi choreas. pulcritudines. cātilenas hmōi vanitates/ trahēdo ad malū et pctm̄. Quēadmoduꝫ ꝯfitet̉ btūs Hiero. de ſeipſo humilit̓.cuꝫ erat abſqꝫ ſocietate qͣlibet ī deſerto. p̄terbeſtiaꝝ ſilueſtriū ſcorpionū. erat nihilominus ſepe cogitatione .ſ. in choreis in ſocietate dn̄aꝝ rome. Fantaſie etiā tales facientanimā ſolā exiſtentē iraſci litigare ad alteꝝabſentē tanqͣꝫ pn̄s ſit iniuriari. poſtea ipſaꝯputabit argentū mercabit̉ ꝯportās theſauꝝ validū. interdū ibi trāſuadabit mareſuas optationes deſideria. Nūc ꝑuolabitterrā. erit in magnis dignitatibꝰ. Et ſicbreuiter de ꝯſil̓ibus fantaſmatibꝰ et fatuitatibꝰ ſine numero. Aīa ꝟo talis ibi eſt ī ſecreto nec ī ſolitudine/ qͣꝫuis ſola ſit ab extraNec certe aīa deuota ꝯtemplatōi vacans ſola eſt. qꝛ nunqͣꝫ minus ſola ē niſi qn̄ ipſa ſola eſt. Sed iſtaꝝ ſolitudinū duaꝝ abſentiainter ſe multū differt. Aīa em̄ deuota ꝯtemplatiua eſt ſola. qꝛ exiſtit in ſocietate optima. vtili delectabili .ſ. deo ſanctꝭ eius ſancta deſideria. deuotas ſanctaſqꝫ cogitationes. Alia aūt vtit̉ ſocietate valde damnoſa/ vel ſaltē ei nihil ꝓficua. aīa .ſ. ita inutiliter mente vagabunda.i zCapitulum. xxiiii.De materiali ſecreto.Erū ē tn̄/ ad habēdū ſecretū ac ſilentiū ab intra in aīa/ ꝓdeſt q̄rere ſecretū ſilentiū ad extra ſaltē mediocriter/ ſi ex toto. Et maxime iſtis ꝓficuūē/ nōdū vſuꝫ habēt nec ſciunt ſeip̄os retrahere intra ſemetipſos/ cuꝫ ab extra ſocietatiſunt ꝯiūcti qd̓ ꝑfectōnis ē fortiſſimū. necacquirit̉ tale niſi longaꝫ bonāqꝫ ꝯſuetudi. Aliqͥbꝰ delectabilior ē locꝰ ſecretus nemoris aut deſerti. Alijs aūt ſufficiunt ſecreta campoꝝ. alijs eccleſiaꝝ aut certe ſuaꝝ domoꝝ/ taliter inibi ſe collocātes ne videāt alios nec ab alijs ipſi videant̉. aut qꝛ eſt ibialiqͥs alter. vel ſic ſe ꝯtinēt ordinant admodū heremite. Un̄ Arſeniꝰ eccl̓iaꝫ ingreſ-

yy 3