De monte
cogitationē. amor mūdanus cito eā inde expellit qui inibi p̄dominat̉.Capitulum. xx.Qualis ſit amor dei quem contemplatiuus debet habere.D exemplū ſtatim datū cōſideremapari mō/ ꝙ amor dei ſi eſſet talis inaliqͦ ꝙ faceret ip̄m ex toto ſeu omnnō ꝯtemere mundū ⁊ eiꝰ obliuiſci/ ſicut mūdanus amor facit obliuiſci deū. ⁊ ꝙ eſſet itafortis ac ardēs. ſicqꝫ radicatus ī corde eiusꝙ nec poſſet nec ſciret volūtarie ⁊ ſua ſponteſeu libere alibi cogitare. nec timeret cōtemptū ſeu nō curaret vituperia aut increpationes ꝑſecutionū. nec etiā de ipſa morte metuit ꝓpter iſtū amorē dei .ſ. ⁊ ꝙ oīa viſa ⁊ audita huiꝰ mūdi ad memoriā duceret. ⁊ viderēt̉ſibi tanqͣꝫ ſomniū ⁊ q̄dā fabula. ⁊ pro nihiloreputaret reſpectu dei ⁊ gl̓ie ſue. Et breuiteriudicio mūdi haberet̉ vt ſtultꝰ ⁊ ebriuſ/ ideoꝙ ea tā modicū que huiꝰ mūdi ſunt curaret.⁊ adhuc minus qͣꝫ alijs de deo cura ē vel ꝑadiſo .ſ. qͥ in amore mūdi ſunt abſorpti qd̓ammodo. Tūc dico ꝙ iſte eēt ꝑfectus dei amorad quē tēdere dꝫ aliqͥs ꝑ vitā contemplatiuā¶ Et in ſtatu talis amoris iā dicti / aliqͥs diceret̉ mortuꝰ et crucifixꝰ mūdo. ꝓpter hoc qͣnihil ſit eū retinere valēs/ ⁊ viueret deo. eſſetqꝫ huiꝰ ſeculi vanitatibꝰ dormiēs. et eternisbonis inuigilās. haberetqꝫ ſenſus ſuos oēsſui corꝑis tanqͣꝫ clauſos dormiētes ⁊ obſtructos ad om̄e qd̓ fit ꝑ hoīes huiꝰ mūdi. ſꝫ aptos gaudijs ſanctoꝝ ⁊ ſanctaꝝ. ¶ Et hoc eſtqd̓ doctores ſancti dicunt figuratū/ vt cumMoyſes deo loqui voluiſſet/ nubē obſcurāidē intrauit. repn̄tans volentē hr̄e dei amorē/ introire oꝑtere nubē obſcurā. q̄ eū obliuiſci faciat nec videre nec ꝑcipere ad munduꝫiſtū ꝑtinētia. ¶ Et quō pōt acqͥri amor iſte hͦintēdo ꝯſeq̄nter aliqͦ mō demōſtrare. qꝛ hic ēfinis vite ꝯtēplatiue. ⁊ qͥ illic ꝑuenerit/ iſte iāaſcēdit ad montē/ vbi cuꝫ diſcipul̓ ſuis tribꝰxp̄s ſe trāſfigurauit. Ille loquit̉ deo in figura Moyſi qn̄ legē ipſam recepit. Ille raptꝰ ēin ſpū/ vel potius ſupra ſuū ſpm̄. ille hꝫ conuerſationē ſuā in celis. ipſe viuit amore. ipſefeliciter ardet. delectabiliter ⁊ placide ſine fumi obſcuritate. Sed heu heu qͣꝫ paucis iſtagratia aduenit. ⁊ ad modicū tēpus durat qͣꝫdiu qͥs degit in hoc exilio.Capitulum. xxi.
De ſcd̓o gradu ꝯtemplationis ⁊ duro cōflictu inibi exiſtente.Odo ad ſcd̓m ⁊ terciū gradꝰ ducermtes ad iſtā q̄ dicta ē ꝯtemplatōeꝫ/ accedamꝰ ¶ Poſtqͣꝫ ꝑſona deuota ī vita actiua vſitata fuerit. ⁊ corpꝰ ſuū ꝑ pnīamhumilē ī ſeruitutē ſpūs redegerit ad minusſaltē ī maxima ꝑte/ ſi nō ex toto. ac amor mūdanus eidē diſplicuerit. licet eā valde vexauerit. talis ꝑſona tūc erit tanqͣꝫ languida. Nonem̄ vult reciꝑe complacētias ſeu delectationes ⁊ ꝯſolatōes quas hr̄e poſſet ipſiꝰ mūdi.nihilominꝰ tn̄ adhuc nō habet ſpūales placētias ſeu delectatōnes qͣs deſiderat. Et itaſuſtinet feroces inſultꝰ ſepius duros et graues cauſantes ſibi penā mirabilē ad vincendū. ⁊ modicuꝫ vel nihil recipit ꝯſolationis.¶ Ibi certe ē fumꝰ obſcurꝰ/ multū offendēsſine igne. Hec eſt eradicatio plāte alibi plantande/ vbi adeſt grādis violētia. hec ē occiſiomortificatioqꝫ grani ſeminati. hoc eſt dicerede receſſu vite pͥme ac carnalis ad ꝑueniēdūad ſpūalem. Heu qͣꝫ aſpera via hec ē ad trāſeundū ⁊ deuincendū/ quā multi incipiunt.ſed cito victi/ ad cōſuetudines ſuas pͥſtinasreuertunt̉. Alij aūt ſepe cadūt. ſepeqꝫ ſeip̄osreleuāt. ſepe fugiūt ⁊ ſepe reuertunt̉. ſepe deſperāt ꝑuenire poſſe qͦ tēdūt/ ⁊ ſepe ſpem reaſſumūt. Sepe dicūt ſufficit nobis/ vt alij viuere ſine hoc ꝙ ad altiora tendamꝰ/ ⁊ ſepe reſumētes ſibi cor ꝓpriā deſidiā et tepiditateꝫredarguūt. ⁊ ita ī ſeipſis duꝝ faciunt ꝯflictūgrādēqꝫ diuiſionē. De qͦ? Certe volūtatꝭ carnalis ꝯtra ſpūalē. amorꝭ mūdani ꝯͣ diuinū.Sed amor dei adhuc ē valde modicꝰ ⁊ debilis. mūdanꝰ ꝟo fortis et potēs. repugnatqꝫfortiter ne nidū ſuū ſeu hoſpitiuꝫ qd̓ habuitab infantia ī hoīe / ꝑdat. Et qd̓ plꝰ moleſtatipſe amor mūdi ocul̓ cernit̉ corꝑis. et ſentitdulcis eē ad retinēdū. amarꝰ v̓o ad ꝑdendūAmor autē dei ecōtra nō videt̉ ⁊ ſentit̉ durad acqͥrendū ⁊ dulcis ad dimittendū. Eccecerte duꝝ diuortiū ſeu partitio. ſed in dei nōmīe nil tā duꝝ qd̓ ꝓmpta et bona voluntateqͥs nō poſſet exuꝑare ⁊ vincere ꝑ diligentē laborē ⁊ ſpem bonā ī futuro meliꝰ habēdi/ ẜmſpōſiones affirmatiōeſqꝫ/ quas tā recipit exſacris ſcripturis/ qͣꝫ ꝑ iſtos qui hoc pedagiūſeu viā iſtam ꝑcurrerunt exꝑti om̄ino ⁊ ꝓbati in malo dehinc in bono. quibꝰ merito fidenoſtrā firmiter tradere debemus.Capitulum. xxii.