Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De monte

cogitationē. amor mūdanus cito inde expellit qui inibi p̄dominat̉.Capitulum. xx.Qualis ſit amor dei quem contemplatiuus debet habere.D exemplū ſtatim datū cōſideremapari/ amor dei ſi eſſet talis inaliqͦ faceret ip̄m ex toto ſeu omn ꝯtemere mundū eiꝰ obliuiſci/ ſicutdanus amor facit obliuiſci deū. eſſet itafortis ac ardēs. ſicqꝫ radicatus ī corde eius nec poſſet nec ſciret volūtarie ſua ſponteſeu libere alibi cogitare. nec timeret cōtemptū ſeu curaret vituperia aut increpationes ꝑſecutionū. nec etiā de ipſa morte metuit ꝓpter iſtū amorē dei .ſ. oīa viſa audita huiꝰ mūdi ad memoriā duceret. viderēt̉ſibi tanqͣꝫ ſomniū q̄dā fabula. pro nihiloreputaret reſpectu dei gl̓ie ſue. Et breuiteriudicio mūdi haberet̉ vt ſtultꝰ ebriuſ/ ideo ea modicū que huiꝰ mūdi ſunt curaret. adhuc minus qͣꝫ alijs de deo cura ē vel ꝑadiſo .ſ. in amore mūdi ſunt abſorpti qd̓ammodo. Tūc dico iſte eēt ꝑfectus dei amorad quē tēdere dꝫ aliqͥs vitā contemplatiuā Et in ſtatu talis amoris dicti / aliqͥs diceret̉ mortuꝰ et crucifixꝰ mūdo. ꝓpter hocnihil ſit retinere valēs/ viueret deo. eſſetqꝫ huiꝰ ſeculi vanitatibꝰ dormiēs. et eternisbonis inuigilās. haberetqꝫ ſenſus ſuos oēsſui corꝑis tanqͣꝫ clauſos dormiētes obſtructos ad om̄e qd̓ fit hoīes huiꝰ mūdi. ſꝫ aptos gaudijs ſanctoꝝ ſanctaꝝ. Et hoc eſtqd̓ doctores ſancti dicunt figuratū/ vt cumMoyſes deo loqui voluiſſet/ nubē obſcurāidē intrauit. repn̄tans volentē hr̄e dei amo/ introire oꝑtere nubē obſcurā. obliuiſci faciat nec videre nec ꝑcipere ad munduꝫiſtū ꝑtinētia. Et quō pōt acqͥri amor iſteintēdo ꝯſeq̄nter aliqͦ demōſtrare. qꝛ hic ēfinis vite ꝯtēplatiue. illic ꝑuenerit/ iſteaſcēdit ad montē/ vbi cuꝫ diſcipul̓ ſuis tribꝰxp̄s ſe trāſfigurauit. Ille loquit̉ deo in figura Moyſi qn̄ legē ipſam recepit. Ille raptꝰ ēin ſpū/ vel potius ſupra ſuū ſpm̄. ille hꝫ conuerſationē ſuā in celis. ipſe viuit amore. ipſefeliciter ardet. delectabiliter placide ſine fumi obſcuritate. Sed heu heu qͣꝫ paucis iſtagratia aduenit. ad modicū tēpus durat qͣꝫdiu qͥs degit in hoc exilio.Capitulum. xxi.

De ſcd̓o gradu ꝯtemplationis duroflictu inibi exiſtente.Odo ad ſcd̓m terciū gradꝰ ducermtes ad iſtā dicta ē ꝯtemplatōeꝫ/ accedamꝰ Poſtqͣꝫ ꝑſona deuota ī vita actiua vſitata fuerit. corpꝰ ſuū pnīamhumilē ī ſeruitutē ſpūs redegerit ad minusſaltē ī maxima ꝑte/ ſi ex toto. ac amordanus eidē diſplicuerit. licet valde vexauerit. talis ꝑſona tūc erit tanqͣꝫ languida. Nonem̄ vult reciꝑe complacētias ſeu delectationes ꝯſolatōes quas hr̄e poſſet ipſiꝰ mūdi.nihilominꝰ tn̄ adhuc habet ſpūales placētias ſeu delectatōnes qͣs deſiderat. Et itaſuſtinet feroces inſultꝰ ſepius duros et graues cauſantes ſibi penā mirabilē ad vincen. modicuꝫ vel nihil recipit ꝯſolationis. Ibi certe ē fumꝰ obſcurꝰ/ multū offendēsſine igne. Hec eſt eradicatio plāte alibi plantande/ vbi adeſt grādis violētia. hec ē occiſiomortificatioqꝫ grani ſeminati. hoc eſt dicerede receſſu vite pͥme ac carnalis ad ꝑueniēdūad ſpūalem. Heu qͣꝫ aſpera via hec ē ad trāſeundū deuincendū/ quā multi incipiunt.ſed cito victi/ ad cōſuetudines ſuas pͥſtinasreuertunt̉. Alij aūt ſepe cadūt. ſepeqꝫ ſeip̄osreleuāt. ſepe fugiūt ſepe reuertunt̉. ſepe deſperāt ꝑuenire poſſe tēdūt/ ſepe ſpem reaſſumūt. Sepe dicūt ſufficit nobis/ vt alij viuere ſine hoc ad altiora tendamꝰ/ ſepe reſumētes ſibi cor ꝓpriā deſidiā et tepiditateꝫredarguūt. ita ī ſeipſis duꝝ faciunt ꝯflictūgrādēqꝫ diuiſionē. De? Certe volūtatꝭ carnalis ꝯtra ſpūalē. amorꝭ mūdani ꝯͣ diuinū.Sed amor dei adhuc ē valde modicꝰ debilis. mūdanꝰ ꝟo fortis et potēs. repugnatqꝫfortiter ne nidū ſuū ſeu hoſpitiuꝫ qd̓ habuitab infantia ī hoīe / ꝑdat. Et qd̓ plꝰ moleſtatipſe amor mūdi ocul̓ cernit̉ corꝑis. et ſentitdulcis ad retinēdū. amarꝰ v̓o ad ꝑdendūAmor autē dei ecōtra videt̉ ſentit̉ durad acqͥrendū dulcis ad dimittendū. Eccecerte duꝝ diuortiū ſeu partitio. ſed in deimīe nil duꝝ qd̓ ꝓmpta et bona voluntateqͥs poſſet exuꝑare vincere diligentē laborē ſpem bonā ī futuro meliꝰ habēdi/ ẜmſpōſiones affirmatiōeſqꝫ/ quas recipit exſacris ſcripturis/ qͣꝫ iſtos qui hoc pedagiūſeu viā iſtam ꝑcurrerunt exꝑti om̄ino ꝓbati in malo dehinc in bono. quibꝰ merito fidenoſtrā firmiter tradere debemus.Capitulum. xxii.