Contemplationis LXXIIII.

ꝯſuetudine ꝯuerſatōis inter ſocietatē/ miſerabiliter ſunt defraudati. Rō. volare em̄ niſi ſunt anteqͣꝫ eſſent alati. et ꝯgredi bellū cuꝫinimico immaniſſimo/ pͥuſqͣꝫ alios minoresdebellaſſent aduerſarios .ſ. mundū ⁊ carnē.¶ Et ideo nō magnā habeo fiduciā in quoſdā noſtri tꝑis heremitas/ ſe dicētes magnūafferre ꝓfectū ſibijpſis. Qd̓ ⁊ ſentiēdū putode feminis ī recluſorijs poſitis. ¶ Scitꝭ vosipſe ſorores mee dilecte/ quā neceſſitatē ſuſtinuiſtis vſqꝫ huc eſſe ī labore magno (et forteadhuc ex vobis alique tali indigent) anteqͣꝫpotuiſſetis vos tenere in ſecreto ⁊ ſolitariaset vos tradere om̄ino ad cogitandū de deo.in ſil̓itudine heremitaꝝ et recluſaruꝫ. ¶ Habemus em̄ ⁊ recluſoriū nō ſolū in nemoribꝰlociſqꝫ deſertis poſitū. ſed vbicūqꝫ pn̄t haberi vel exerceri ad declinandū mundū ſeu euitandū eius tumultū cū om̄ibꝰ ſuis occupationibꝰ ⁊ ſollicitudinibꝰ. ¶ Propter iſta igiturvidet̉ in religionibus bn̄ ordinatis ⁊ inſtitutis nouitios ⁊ nouellos oneratos fortiter īaddiſcēdo/ magnū habere ſeruitiū in laboribus ⁊ vigilijs. ieiunijs ⁊ clamoribꝰ ⁊ cantibus. ad remouendū ꝑ iſta cogitatōes/ quasad alia ſolitarij exiſtētes poſſent hr̄e. Sedtn̄ aliqui bn̄ exꝑti in talibus penitētijs. ⁊ ſcientes tēptationes/ cogitatōnes prauas carnales deuincere/ habent de ſpacio ampliorieſſendi ī ſolitudine ⁊ abſqꝫ labore. ¶ Un̄ accidit aliquos talis exiſtere ꝯplexionis tā fortis ⁊ dure nature ad vincendū domādūqꝫ cūlabore tēptationes ſuas/ ꝙ inhabiles ſūt adꝑfectionē ꝯtemplatōis. ſed oportet eos cōtinue occupari laboribꝰ vite actiue. ⁊ reꝑiuntales multi tā clerici qͣꝫ laici quos cognoui.Sicut e regione ſeu a ꝯtrario ē inueniri qͦſdam/ quibus vita ipſa actiua ē graue onuset mirabiliter ꝑ eaꝫ impediunt̉. Etiā acciditꝙ aliqͥs ſit talis ⁊ tā bene in ſua naturali cōplexione ordinatꝰ/ vel etiā ex gratia dei ſpeciali/ ꝙ plus vna die ꝓficiet ſe tradēs ꝯuenienter ex toto ꝯtemplatōi. qͣꝫ faciet alius ī toto anno. Nihilominꝰ nō intendo/ ꝙ qͥs taliter ſe applicet vni vite ꝙ ſe non debeat aliqn̄occupare ī alia/ vel plus vel minꝰ ẜm tp̄s. etẜm hoc ꝙ ei ꝓdeſſe poterit. Nō em̄ debet ſeita dare ad vitā actiuā qͥn interduꝫ cogitarehabebit ad deū/ ſuāqꝫ ꝯſcientiā emēdandā.ad confitendū ⁊ ad penitētiā agendā. Et exꝑte altera nō ſit ita deditus ꝯtēplatiōi/ quinaliqn̄ etiā ei opus ſit aliqͥd laborare. Et id̓oſemꝑ ī eadē ꝑſona Martha eſt neceſſaria cū

Maria. ⁊ Maria cū Martha. vel plus velminus vt dictū eſt. Talis tamē vſurpabit ſibi nomē vite illius/ ī cuius officijs plꝰ ⁊ frequentius occupat̉.Capitulum. xix.In quo cōſiſtit ꝑfectio vite ꝯtēplatiue ꝑſimilitudinē amoris mūdani.Ongruū ē aliqualiter declarare ī qͦ Dꝯſiſtat ꝑfectō vite ꝯtēplatiue anteqͣꝫad vlteriora ꝓgrediar. Quāuis em̄antea dixerim amorē dei fineꝫ eſſe huiꝰ vite.ſic poſſet dici (vt mihi videt̉) ꝙ ipſe finis ſit ⁊eſſe debet oīm oꝑationū. qꝛ ꝓ dei amore debet fieri et ordinari qͥcqͥd facimus. Propterergo iſtā cām dicturꝰ ſuꝫ ꝯditōes quaſdā vite ꝯtēplatiue. Ueꝝ nō ſufficienter nec quaſiiſtas bn̄ nouerim. ſꝫ de talibꝰ loquor ſicut cecus de coloribus recitādo q̄ ſancti ī ſuis tradiderūt ſcpͥturꝭ. et hoc modicū qd̓ ſentire potui ꝑ longū tp̄s ⁊ exꝑientiā ac diligentiaꝫ/ ⁊cū dei auxilio. reliquū ꝯmittēdo potioribuſ⁊ ī hac materia exꝑtioribus Et ad faciliꝰ apprehēdendū ad qualē dei amorē ꝑfectio viteꝯtēplatiue ꝑueniat/ volo oſtēdere ꝑ eiꝰ ꝯtrariū .ſ. mundanū amorē Illū em̄ multo melius cognoſcimꝰ/ familiariorqꝫ nob̓ exiſtit qͣꝫdiuinus Reſpiciamꝰ itaqꝫ qͥd oꝑet̉ tal̓ amormundanꝰ in hoīe/ ꝓfunde in tali capto. ſicuti amor argēti. amor honoris vel dignitatiſaut male carnalitatis. Certū ē ꝙ ī tali hō pͥmo languet ꝓpter deſideriū id habēdi quodſolū amat ſic fatue. Poſtea taliter ſtabilit ſuam mentē/ totū cor ⁊ intellectū in iſto. ꝙ nihil aliud valet cogitare qͣꝫ id qd̓ amat. intantū ꝙ ſui obliuiſcit̉. perditqꝫ oēm pudorem.nec ē quicqͣꝫ ip̄m valēs retinere aūt ꝓhibere.nō labor. nō vexatio. nō periculū. nec mors.nec amicoꝝ ꝯſiliū. nec timor dei vel ſuoꝝ iudicioꝝ. Siue talis dormiat/ de amato ſomniat. ſiue vigilet/ de nulla realia curat audire vel loqui vel auſcultare/ taliter ꝙ ꝑdit oēꝫrationē/ efficit̉qꝫ tanqͣꝫ fatuꝰ/ aut ebrius velfuribūdus. Nihil em̄ ē qd̓ talē hoīem retardare poſſet aut impedire a tali amore/ vl̓ qd̓recuſaret ⁊ euitaret facere hō talis / vt ſolumad hoc ꝑtingeret ad qd̓ ip̄m amor talis mūdanus ſic inflāmat ⁊ vulnerat. Obliuiſcituretiā om̄e bonū p̄ſentis ⁊ pariter vite future.intantū vt ſi interdū eidē a caſu loquit̉ quisde ꝑadiſo. inferno aut morte/ videt̉ ſibi hocſomniū vel vt fabula. Nec etiā qͣꝫuis modicū intra ſe retinet aut recipit ſpūalem hmōi

yy 2