De monte
vti/ et ſic aſcēdere. pͥncipaliter tres ī ſe gradꝰꝯtinēte qͦs noīare poſſumꝰ pnīaꝫ humilē. locū ſecretū ⁊ ſilentiū. ⁊ fortē ꝑſeuerantiā ¶ Inter iſtos aūt gradꝰ tres pͥncipales/ pl̓es ſūtmedij ſed minꝰ pͥncipales. ꝑ qͦs fit aſcēſus d̓alto in altū ⁊ de v̓tute in virtutē. quouſqꝫ ꝑuenit̉ ad ſummitatē arboris ſeu montē ꝯtēplatōis. ¶ Humilis aūt pnīa hec incipit. locus quietꝰ et ſecretꝰ cū ſilētio mediat. fortisꝑſeuerantia finit terminatqꝫ. ¶ Sed anteqͣꝫad hoꝝ triū proſecutionē deſcendā/ pro meeimaginatiōis melioris intellectu ⁊ ꝯp̄hēſione / aliqͥbus vtar naturalibꝰ ⁊ intelligibilibꝰſil̓itudinibꝰ. ad oſtendendū qͥd nos oporteat facere prius qͣꝫ ad dei amorē ꝑfecte veniamus. Nō em̄ ſine medio de imꝑfecto ad ꝑfectū trāſire valemꝰ nec ſubito qͥs et repēte fitſummus ⁊ in virtutibꝰ ꝑfectus. ſed acquiritur ipſa in ſil̓itudine oꝑationis naturalis/ q̄procedit ab imꝑfecto ad ꝑfectuꝫ Ignis em̄(vt videmus) ꝑ fumū incipit. poſt hoc eſt flāma cū fumo. deinde ignis purus ⁊ clarus etlucidus in carbonē. Sil̓r granū in terra ſeminatū primo putreſcit. ſcd̓o germinat. poſtea ſe leuat extra terraꝫ/ creſcitqꝫ vſqꝫ ad maturitatē. Et planta trāſplātanda ī terra ſterili exiſtēs/ pͥmo eradicabit̉. ſcd̓o replātabit̉. ⁊erit tanqͣꝫ mortua. poſtea virideſcit ⁊ in altuꝫſuccreſcit. Suo mō eſt videre in alijs naturalibus ꝑ totum. ¶ Pariformiter volens viuere ī vita ꝯtēplatiua/ ī ſuo initio nō pōt hr̄eꝑfectionē/ qͥn potiꝰ oportet euꝫ pͥus emitterefumū diſplicētie de vita ſua p̄terita/ ⁊ euꝫ flere amare ⁊ ſeip̄m turbare ſine magna ꝯſolatione. poſtea veniet flāma amorꝭ cū ſumo tali. poſtremo amor purꝰ ſine fumo. In ſtatupͥmo mortificabit̉ vita carnal̓ p̄terita. ī ſcd̓ogermīabit altiꝰ extra terrā. ī tercio fructꝰ eritꝑfectꝰ. Sil̓i mō ī ſil̓itudine plāte eradicabitur tal̓ d̓ terra mala ⁊ ſterili vite mūdane. qd̓fiet cū pena magna ⁊ labore. poſtea replātabit̉ vbi adhuc leuit̓ ſuſtinebit grauitates. vl̓timate ꝟo erit radicata fortiter ⁊ ꝑfecta. afferetqꝫ fructū multū. Tres ſtatꝰ iſtos ꝯueniēter qͥdā aſſignauit dicēs. ꝙ ī pͥmo aliqͥs languet amore. ī ſcd̓o nutrit̉. in tercio aūt viuitamore. ſic̄ patebit manifeſtius in ſequentibꝰCapitulum. Mll.Quomō debet incipi a labore vite actiuevita contemplatiua.Rimus gradus ꝑtinēs ad ſtatuꝫ incipientiū ⁊ imꝑfectoꝝ eſt humil̓ cō-
feſſio penitētia mediāte/ qua qͥs ī ſe amoremmundanū cuꝫ deſiderijs prauis mortificat.ſimul ⁊ motꝰ illicitos ⁊ ꝯſuetudines malas.hec carnē caſtigat ⁊ domat ne rebellet aīe. ſꝫei ſit ſubiecta. qd̓ facit ꝑ ieiunium. vigilias ⁊abſtinentiā. afflictiones. lachrimas. gemitꝰ⁊ ſuſpiria crebra. ac etiā ꝑ corꝑalē exercitationē ſeu laborē ẜm ſtatū ſuum. ¶ Qui em̄ antepenitentiā talē aut ſine labore hmōi repentevellet vti ꝑfecta vita ꝯtemplatiua hic ſeduceret̉. ⁊ comꝑaret̉ volēti vno ſaltū montē altūꝯſcēdere. Ideo dicit beatꝰ Grego. alijqꝫ ſancti. ꝙ vita actiua q̄ ſita eſt in laboribꝰ ⁊ afflictionibꝰ corꝑalibus debet aſſumi an̄ ꝯtemplatiuā tanqͣꝫ aptās viā ꝓ illa. De quo habemus figurā ī Iacob. qͥ ſeruiuit ꝓ Rachel rep̄ſentāte vitā ꝯtemplatiuā. pͥus tn̄ ei ſupponebat̉ Lya eius ſoror/ ꝑ quā vita actiua deſignat̉. ¶ Ex quo trahit̉ ꝙ iuuenes pleni adhūc carnalibꝰ tēptatiōibꝰ ⁊ vicijs/ ⁊ etiā magni pctōres/ qui multū tꝑis vite ſue male viuendo deduxerunt. nō pn̄t nec debēt ſubitoſe tradere ex toto ad ꝑfectionē cōtemplationis. Quare? Propterea. cū em̄ crederent cogitare de deo/ et puras hr̄e orōnes in ſecreto⁊ ocio/ citius ipſi tūc cogitarēt ⁊ abundantius ad malas ſuas inclinatiōes/ et peiores efficerent̉. ¶ Et Seneca ī hac intētione diſſuadet/ ne quis ſolus longo temꝑe demoret̉ Etoēs ſancti ⁊ ph̓i ꝓpter cauſaꝫ hāc ocioſitateꝫrep̄hendūt. Nihilominꝰ ipſemet Seneca etceteri ſancti/ laudāt ſolitudinē ⁊ ocioſitatemad liberius deo ſeruiendū. ſicut fecerunt ſancti heremite ⁊ alij plures religioſi boni. Sꝫdiuerſitas iſta ẜm diuerſitateꝫ ꝑſonaꝝ ē attedenda ⁊ mores varios eorum. quēadmodūin gradu ſcd̓o declarabo.111Capitulum. xviii.Gratia ſingularis aliquibus collata/ abomnibus nō eſt imitāda.Uibuſdā ex gr̄a dei ſpeciali collatū Efuit / vt in iuuētute ſua ſolitudini etſolitarie habitationi ſeipſos traderent. quēadmodū ſanctus Bn̄dictꝰ legit̉ feciſſe. Ipſe tn̄ in regula ſua / ꝑ ſe illud nō cōſulit. ſicut etiā faciūt alij heremite ⁊ doctores/ꝑſuadētes ne qͥs illud audeat attēptare ⁊ aggredi. qꝛ gr̄a vna ſingularis alicui donatanō ē omino trahēda ad ꝯſeq̄ntiā ſeu nō omibus imitāda ¶ Et qͥ qn̄qꝫ oppoſitū auſi ſuntfacere .ſ. querere ſolitudinē ⁊ ocioſitatē ſi ne p̄cedente labore/ et p̄uia bona inſtructionē ac
B p