Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Contemplationis LXXIIII.

habendā deuotionē ſi applicauerit alicui ſalubri doctrina aut vite alicuiꝰ ſancti vel ſancte/ ſatis faciliter ſentiet internā dulcedinē.citius qͣꝫ ſi niteret̉ ad iſtaꝫ habendā ſine medio tali .ſ. ſimplicit̓ ſe daret ad cogitandūde dei bonitate. Nec mirū ẜm btus Grego. de hoc adducit exemplū. Exꝑientia docet. qꝛ ſolis rotā eius ꝑfectā claritatē intueri poſſumꝰ ſed ip̄m videmꝰ ī montibꝰ inbus reſplēdet. ſil̓i ꝑcipimus dei clarita eius dignitatē ī ſanctis ſuis vbi mirabilis relucet. Ualēt etiā et oꝑant̉ ad obtinen deuotionē iſtā ſanctoꝝ merita/ quorū dicta recitant̉ deuote recipiunt̉. quibꝰ tali qd̓ammō loqͥmur/ eoꝝ ſcpͥta ꝑlegentes. Sic ergo patꝫ qͣꝫ ꝓficuū ſit ſanctoꝝ dicta verba legere attēte vel audire Poſito etiaꝫ ex tali lectōe nihil retineat̉ niſi tali hora em̄ fruſtra incōgrue dn̄s noſter verbaſua cibū appellauit aīe. Un̄ eſt mirandūfame ſpūali deꝑire tales qui ſe a ſtudio ſacreſcripture elongāt/ exiſtētes macri in deuotione ſua ſicci.Capitulum. xv.De angeloruꝫ ſuffragijs. Et de generibꝰaliquorū hominū ꝓſpera aduerſa habētiūOnſequēter niſi nobis ſanctorū ancgeloꝝ adeſſet frequēs auxiliū/ quisſuffceret euincere aut euadere fraudes laqueoſqꝫ inimici? Certe nullus. Idcirco angelo nobis ī cuſtodiā deputato/ hono magnū ac reuerentiā ſemꝑ impēdere debemus. licet etiā in locis ſimus poſiti ſecretispͥuatis/ nihil inhoneſte ꝑpetrātes quo eiusp̄ſentiā offendere poſſemꝰ Sūt hoīes qui nature laudabilis pleni gratitudine etrecognitōe acceptoꝝ a deo/ ī ꝓſperis eidēfideliter famulant̉/ et melius qͣꝫ ī aduerſitatibus. tales ipſe nutrit ſepiꝰ in ꝓſperitatibꝰ.habētqꝫ paradiſū ī hoc mūdo ī futuro. Ratio. qꝛ ex toto corde et ꝑfecto ceſſant laudare deū gr̄as agere de collatis beneficijsEt ipſis videt̉/ ī veritate ſic ē/ quantulūcūqꝫ donū licet modicū exiguū ab eo acceptū/ ſit chariſſime valde gratāter accipien. propter donū/ ſꝫ propter a quo venit .ſ. tale donū. Recte ſicut filius bonꝰ ī terra aliena poſitus multū gaudet recipitlecūqꝫ iocale a ſuo patre trāſmiſſuꝫ care tenet. Et ſi a caſu accidit deū remouere beneficia ſua a talibꝰ de quibꝰ locutꝰ ſum. ſtatimmittēs eis aduenire aduerſitates/ ipſi ſil̓r

gratāter accipiūt tanqͣꝫ a deo veniens. iſtomodo ſicut in proſperis ſic de corde dulciomni tꝑe deū bn̄dicūt laudāt. De quoꝝ numero fuit btūs Iob ẜm ſuā hyſtoriā et plures alij. Sed ſunt alij alterius animiditionis/ plus indurati et qd̓ammō natureaſinine/ qui ſtimulari volūt. tales meliꝰ accelerāt ad deū tribulatōes et aduerſitates.quos ad ſe trahit deus om̄ipotens ſicut mater puerū ſeꝑatū ab ea Ordīat em̄ aliqͦs vtledat̉ puer ſic acclamās matrē ad reuertit̉ lachrimās. Queꝫ in vlnas ſuas ſuſcipitadhortās ne ſe de cetero ab ea elōget. adijciens / qꝛ alibi niſi mala ſuſtinebit. Et ī veritate loquēdo nimis pauci reꝑiunt̉/ qui ſicviuaciter et fūditꝰ ex toto corde certiſſime recurrūt ad deū ad eius auxiliuꝫ ī vera et bona humilitate. quēadmodū ī aduerſitate faciunt ſe ſenſerint deſolatos. neſciētes vbihabeāt recurſū niſi ad deū. hoc ſpāliter qn̄ ſentiūt dolorē illa hora/ qui ſit om̄ino impedimentū intellectus qͥn poſſint ꝯuerti adcogitandū deū ſeipſos. Et ideo ꝯueniēterrn̄dit quidā ſanctus vni diuiti grauato īfirmitate ip̄m dep̄canti quatinus deū pro ip̄oexoraret ſanitatē impetrādo Qn̄ (inquit iſteſanctus) deuotionē habetis ampliorē melior eſtis/ an ī infirmitate an extra? Cui reſpōdenti/ qꝛ ī infirmitate. dicit ſanctus. Et egooro deū vt vos ī tali ſtatu ꝯſeruet ī quo melior eſtis. Et licet aliqͥs optet tribulatōꝫ tranſire ceſſare ab eo propter dolorē quē ſentitad p̄ſens/ ſicut dicit apl̓us. ipſa tn̄ generatapportat fructū valde placabilē. Uidemusī pueris ſcholaribꝰ/ qualē profectū reportāt ſuas vapulatōes correctōes/ qͣꝫuis ad ho eis hoc ſit duꝝ. Et breuiter loquēdo ēaliqͥd qd̓ ſic viuaciter eradicat amoreꝫ iſtummūdanū a terra aīe/ quēadmodū tribulatiobn̄ patiēter recepta et tꝑata exiſtēs. Et qd̓plus ē/ ab iſto amore ꝑfecte pōt qͥs ſequeſtrari ſine tribulatōe ab extra adueniēte/ velaccepta voluntariaꝫ pnīam carnalitatismortificationē/ niſi miraculoſe aliter factuꝫfuerit dei donū ſpeciale.Capitulum. xvi.Incipit de ſcala ꝯtemplationis dei/ cuiꝰtres ſunt gradus .ſ. humilis penitētia. locuſſecretus ſilētiū. Fortis ꝑſeuerātia/ ſicut beatus Bern̄. ſuꝑ Cantica tractat.aD ꝑtingēdū ad fructū vite ꝯtemplatiue eius altitudinē. neceſſe ē ſcala

yy