Contemplationis LXXIIII.
habendā deuotionē ſi applicauerit alicui ſalubri doctrina aut vite alicuiꝰ ſancti vel ſancte/ ſatis faciliter ſentiet internā dulcedinē. ⁊citius qͣꝫ ſi niteret̉ ad iſtaꝫ habendā ſine medio tali .ſ. ꝙ ſimplicit̓ ſe daret ad cogitandūde dei bonitate. Nec mirū ẜm ꝙ btus Grego. de hoc adducit exemplū. Exꝑientia docet. qꝛ ſolis rotā ⁊ eius ꝑfectā claritatē intueri nō poſſumꝰ ſed ip̄m videmꝰ ī montibꝰ in qͥbus reſplēdet. ſil̓i mō ꝑcipimus dei claritatē ⁊ eius dignitatē ī ſanctis ſuis vbi mirabilis relucet. ¶ Ualēt etiā et oꝑant̉ ad obtinendā deuotionē iſtā ſanctoꝝ merita/ quorū dicta recitant̉ ⁊ deuote recipiunt̉. cū quibꝰ talimō qd̓ammō loqͥmur/ eoꝝ ſcpͥta ꝑlegentes.¶ Sic ergo patꝫ qͣꝫ ꝓficuū ſit ſanctoꝝ dicta⁊ verba legere attēte vel audire Poſito etiaꝫꝙ ex tali lectōe nihil retineat̉ niſi ꝓ tali horaNō em̄ fruſtra ⁊ incōgrue dn̄s noſter verbaſua cibū appellauit aīe. Un̄ nō eſt mirandūfame ſpūali deꝑire tales qui ſe a ſtudio ſacreſcripture elongāt/ exiſtētes macri ⁊ in deuotione ſua ſicci.Capitulum. xv.De angeloruꝫ ſuffragijs. Et de generibꝰaliquorū hominū ꝓſpera ⁊ aduerſa habētiūOnſequēter niſi nobis ſanctorū ancgeloꝝ adeſſet frequēs auxiliū/ quisſuffceret euincere aut euadere fraudes laqueoſqꝫ inimici? Certe nullus. Idcirco angelo nobis ī cuſtodiā deputato/ honorē magnū ac reuerentiā ſemꝑ impēdere debemus. licet etiā in locis ſimus poſiti ſecretis ⁊pͥuatis/ nihil inhoneſte ꝑpetrātes quo eiusp̄ſentiā offendere poſſemꝰ ¶ Sūt hoīes quidā nature tā laudabilis pleni gratitudine etrecognitōe acceptoꝝ a deo/ ꝙ ī ꝓſperis eidēfideliter famulant̉/ et melius qͣꝫ ī aduerſitatibus. ⁊ tales ipſe nutrit ſepiꝰ in ꝓſperitatibꝰ.habētqꝫ paradiſū ī hoc mūdo ⁊ ī futuro. Ratio. qꝛ ex toto corde et ꝑfecto nō ceſſant laudare deū ⁊ gr̄as agere de collatis beneficijsEt ipſis videt̉/ ⁊ ī veritate ſic ē/ ꝙ quantulūcūqꝫ donū licet modicū ⁊ exiguū ab eo acceptū/ ſit chariſſime ⁊ valde gratāter accipiendū. nō propter donū/ ſꝫ propter eū a quo venit .ſ. tale donū. Recte ſicut filius bonꝰ ī terra aliena poſitus multū gaudet cū recipit qͣlecūqꝫ iocale a ſuo patre trāſmiſſuꝫ ⁊ care tenet. Et ſi a caſu accidit deū remouere beneficia ſua a talibꝰ de quibꝰ locutꝰ ſum. ſtatim ꝑmittēs eis aduenire aduerſitates/ ipſi ſil̓r hͦ
gratāter accipiūt tanqͣꝫ a deo veniens. ⁊ iſtomodo ſicut in proſperis ⁊ ſic de corde dulciomni tꝑe deū bn̄dicūt ⁊ laudāt. De quoꝝ numero fuit btūs Iob ẜm ſuā hyſtoriā et plures alij. Sed ⁊ ſunt alij alterius animi ⁊ cōditionis/ plus indurati et qd̓ammō natureaſinine/ qui ſtimulari volūt. ⁊ tales meliꝰ accelerāt ad deū ꝑ tribulatōes et aduerſitates.quos ad ſe trahit deus om̄ipotens ſicut mater puerū ſeꝑatū ab ea Ordīat em̄ ꝑ aliqͦs vtledat̉ puer ⁊ ſic acclamās matrē ad eā reuertit̉ ⁊ lachrimās. Queꝫ in vlnas ſuas ſuſcipitadhortās ne ſe de cetero ab ea elōget. adijciens / qꝛ alibi nō niſi mala ſuſtinebit. Et ī veritate loquēdo nimis pauci reꝑiunt̉/ qui ſicviuaciter et fūditꝰ ex toto corde certiſſime recurrūt ad deū ⁊ ad eius auxiliuꝫ ī vera et bona humilitate. quēadmodū ī aduerſitate faciunt cū ſe ſenſerint deſolatos. neſciētes vbihabeāt recurſū niſi ad deū. ⁊ hoc ſpāliter qn̄nō ſentiūt dolorē illa hora/ qui ſit om̄ino impedimentū intellectus qͥn poſſint ꝯuerti adcogitandū deū ⁊ ſeipſos. Et ideo ꝯueniēterrn̄dit quidā ſanctus vni diuiti grauato īfirmitate ip̄m dep̄canti quatinus deū pro ip̄oexoraret ſanitatē impetrādo Qn̄ (inquit iſteſanctus) deuotionē habetis ampliorē ⁊ melior eſtis/ an ī infirmitate an extra? Cui reſpōdenti/ qꝛ ī infirmitate. dicit ſanctus. Et egooro deū vt vos ī tali ſtatu ꝯſeruet ī quo melior eſtis. Et licet aliqͥs optet tribulatōꝫ tranſire ⁊ ceſſare ab eo propter dolorē quē ſentitad p̄ſens/ ſicut dicit apl̓us. ipſa tn̄ generat ⁊apportat fructū valde placabilē. Uidemusī pueris ſcholaribꝰ/ qualē profectū reportātꝑ ſuas vapulatōes ⁊ correctōes/ qͣꝫuis ad horā eis hoc ſit duꝝ. Et breuiter loquēdo nō ēaliqͥd qd̓ ſic viuaciter eradicat amoreꝫ iſtummūdanū a terra aīe/ quēadmodū tribulatiobn̄ ⁊ patiēter recepta et tꝑata exiſtēs. Et qd̓plus ē/ ab iſto amore ꝑfecte nō pōt qͥs ſequeſtrari ſine tribulatōe ab extra adueniēte/ velaccepta ꝑ voluntariaꝫ pnīam ⁊ carnalitatismortificationē/ niſi miraculoſe aliter factuꝫfuerit ⁊ ꝑ dei donū ſpeciale.Capitulum. xvi.Incipit de ſcala ꝯtemplationis dei/ cuiꝰtres ſunt gradus .ſ. humilis penitētia. locuſſecretus ⁊ ſilētiū. Fortis ꝑſeuerātia/ ſicut beatus Bern̄. ſuꝑ Cantica tractat.aD ꝑtingēdū ad fructū vite ꝯtemplatiue ⁊ eius altitudinē. neceſſe ē ſcala
yy
ꝯ