Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De monte

Capitulum. xii.Qualis ſit pena dimittēdi amorē mundiXquo amor mūdi ſeu mūdanꝰ tal̓ ēſicut p̄diximꝰ. et amor bonꝰ illuceꝑuenire valet vbi iſte habitat. Oꝑtet ſe ergo inde expedire remouere/ ip̄ꝫ totalit̓ rūpere/ eiuſqꝫ ciuitatē ꝯfūdere. atqꝫ abhoſpitio ſuo expellere. Sed heu facere eſtmulto difficiliꝰ qͣꝫ plures credūt. Et qͣlis pena ſit/ iſti meliꝰ ꝑcipiūt ſeip̄os a tali ſtudētalienare/ qͣꝫ ceteri de hoc nullū ꝯpotū faciunt/ nec ad nitūt̉. Sicut em̄ auiculaſtricta capta ſit cōpedibꝰ ꝑcipit. ſuperſidet glutino. ſentit ſe annexā qͦuſqꝫ recedere voluerit inde volare. Sic et ī ꝓpoſito. Inde accidit plāctus triſticia iſtis nouiter ad dei amorē ꝯuertunt̉. Sētiūt em̄ ip̄idolorē penā multo plꝰ qͣꝫ antea. Hoc etiāfacit diabolꝰ. qꝛ inimicꝰ ſalutꝭ tūc tales magis nitit̉ retrahere / quēadmoduꝫ cattꝰ ſoletmuri facere nimis ab ipſo ſe voluerit elōgare. Aut etiā ſicut iudex aliqͥs captiuis ſuis a captiuitate ſua fugitiuis. Tūc em̄ clientes ſuos mittit ad reducēdū tales. antea au mittebat eos ad reqͥrēdos. ſic neceſſariū ē/ verꝰ deꝰ amoris ſaluator noſter Ieſus xp̄s attrahat ad ſe aīaꝫ illā quā voluerit ſuā amicā ſpōſaꝫ. inſtruēdo ī arte vere dilectōis boni amoris. Attractiōeꝫ aūtiſtā facit ipſe varijs modis. inſpirationē ſecretas monitiōes cordis interius ſine alio medio. Aliqn̄ mediuꝫ angeli. Se.pe aūt mediātibꝰ alijs homībꝰ tradētibꝰ doctrinas bonas inſtructōes. Interdū magna bn̄ficia dona diuerſa. Qn̄qꝫ etiā aduerſitatē et tribulationē/ ſiue ſit ab extra. infirmitate. pauꝑtate/ aut ex alijs guerrꝭ. ſiueab intra temptationibus varijs.Capitulum. xiii.Quomō aliquis amorē mūdi poſſit deſerere exempla.Ancta aīa ī cāticis ſentiēs ī ſe grauitatē duꝝ iuguꝫ ſeu graue onꝰ terreni amorꝭ/ cupiēs appropinqͣre deoſpōſo ſuo amico/ dep̄cat̉ ī hec v̓ba. Traheme poſt te. curremꝰ ſiml̓ ī odore vngētoꝝ tuorū .i. tue dulcedinis. Et pari deꝰ omnipotēs facit ſuis famul̓. Ipſe em̄ eis īmittitquandā dulcedinē. aut odorē. aut ſaporē internū/ vel gaudiū quoddā ſobriū/ vnā claritatē. pacē. dilatatōꝫ mētis. guſtū/ aut etiā ſo

ſine ſono. Et breuit̓ loquēdo/ ē qͥdā attractus oꝑatio. quoddā motiuū qd̓ faripōt nec v̓bo explicari ſed ſentit̉ bn̄ Et tūcipſa aīa deuota expedit ſe de ligamīe neruhmōi amoris mūdani. nec ē tūc aliqͥd huiꝰmūdi qd̓ retardare poterit. diuitie.carnales delicie. nec cibi potꝰ delectatō. necludꝰ. nec iocꝰ aliqͥs. Inde mundani hoīespleni amore fatuo multū mirant̉. totū inderiſū ſubſannationē ꝯuertūt. fatua putāt oīa facta hmōi aīe a deo ſic attracte.qꝛ vidēt ipſaꝫ ſꝑnere derelinq̄re ip̄i amāt bona valde iudicāt. Sed ī rei ꝟitate ip̄iignorāt quō ſit aīe tali. et qͥd intra ſe ſentiat. Uidemꝰ manifeſte ſi inter cētū canes habent̉ qͣttuor venatici ſentiūt ceruū quē ip̄i videbāt/ nec etiā alij canes. ſtatim iſti qͣttuor venatici canes ſentiētes odorē ceruiip̄m currēt/ eiꝰ veſtigia inſequētes. nec ipſosreſeruare nec trahere poterit īpedimētuꝫ aliqd̓ obſtās. nec ſepes. nec rubꝰ. nec riuus.lapis. nec etiā cibꝰ ī itinere obiectꝰ. Alij autēcanes ꝑcipiētes cerui odorē veſtigia eiꝰaut ſunt venatici ſed ignobiles craſſi.corrodētes forte cadauer aliqd̓/ tales inſequunt̉ ceruū/ niſi forte ad modicū ſpacij.hoc ideo. qꝛ alios vidēt currētes qͣttuor. id̓ocurrūt ipſi. Sꝫ citiꝰ ceſſabūt/ tāqͣꝫ eēt ſtupefacti de alijs qͣttuor. qͣre ſe inuanū currendo vexarēt. em̄ ſentiūt qd̓ iſti. ipſi aūt ꝯtinue ad cadauera corrodēda ſūt intēti.paretꝭ nūc habētes bonū dei odorē. de bonitate. de gl̓ia celi / iſtis qͣttuor canibꝰ venaticꝭ.Alios aūt mundanos nihil de dei bonitate gl̓ia celeſti ceteris ſentientes alijs.Capitulum. xiiiiLegere vel audire ſanctoꝝ vitas/ multuꝫprodeſt ad contemplationē.Ed etiā amorē iſtū mūdanū depellūt et remouere habēt ab hoīe ſacraſcpͥtura ſanctoꝝ exempla/ lecta deuote et audita/ et ſedule recogitata. De tradere exēpla ē neceſſariū. ſunt em̄ ſine numero. qͦtidieqꝫ exꝑimur ī ꝑſonis ſe tradētibꝰad vitā meliorē ſalutēqꝫ ſuā diligēter pēſantibꝰ. Accidit ſepe triſtis frigidꝰ aut certetēptatōibꝰ vexatꝰ aliqͥs accedit ad ſermonē.aūt ad alicuiꝰ libri lectōeꝫ. ſubito nec traſubit hora/ int̓ v̓ba inibi audiet/ leget autreſpiciet/ ipſe ꝯſequet̉ leticiaꝫ quandā ſct̄mcalorē/ a ſuis tēptatōibꝰ liberatū ſe ſentiet. Et cognoſco reꝑiēs ſe īduratū corde ad