ContemplationisLXXIII
(vt Augꝭ. teſtat̉) plures ſimplices abſqꝫ ſcīaoꝑati ſunt ſalutē eoꝝ habēdo fidē. ſpeꝫ ⁊ charitatē. alij aūt cū ſua ſapiētia dimerſi ſunt ī ꝓfundū inferni. Dimittamꝰ igit̉ tales ſapientes ſe damnare ſicut dicit Bern̄. et nos totaſimplicitate queramus ſaluari.Capitulum. x.Amor dei principiū ē vite ꝯtemplatiue ⁊finis.Adix ⁊ initiuꝫ vite ꝯtēplatiue dꝫ eſſerdei dilectō. hͦ eſt ꝙ eius amore dimittat̉ vita mūdana/ oēſqꝫ cure t̓rene ⁊ occupationes/ ſe totū tradēdo ip̄i deo. Secꝰ aūt faciēs/ ſeip̄m decipit. et ſepe nō ꝑuenit ad fineꝫlaudabilē/ niſi ſe emēdauerit. ſicut ſūt qui ſetradūt religioni vel ſtudio extra mundū. nōꝓ dei amore ſed ꝓpter pigritiaꝫ. ⁊ ficte mūdilaborē ſubterfugientes/ vel ꝓpter habere vn̄viuerēt/ aut ꝓpter vanitatē et ſuꝑbiā cupientes reputari magni clerici aut d̓uote ꝑſone.vel etiā ꝓpter curioſitatē .ſ. ſoluꝫ ꝓpter ſcire.quēadmodū plures fecerūt ph̓i. ¶ Finis etiam vite ꝯtēplatiue debet eſſe amor dei. hͦ eſtꝙ ꝓ eiꝰ dilectione ⁊ amore/ nitat̉ de bono inmelius ꝓficere. ⁊ ꝙ velit ſe abſtrahere ab omni alio oꝑe ⁊ occupatōne. Et qd̓ dico ꝙ debeat ſe abſtrahere ex toto ab alijs occupationibꝰ. hͦ intelligo de terrenis pͥncipaliter/ ⁊ detali q̄ notabil̓r īpediret ſuā ꝯtēplatōꝫ Scioem̄ ꝙ modica ⁊ tꝑata occupatio aliqn̄ neceſſaria ē ⁊ valde ꝓficua ad vitā ꝯtēplatiuaꝫ. adpigritiā/ aut etiā malā triſticiā depellendamPredicta apl̓s affirmat inqͥens Plenitudoid ē finis legis .ſ. diuīe. eſt charitas ſiue dilectio. Et ideo ī lege dei q̄ dicta ē ſapīa vl̓ theologia/ iſte excellētior appellari dꝫ mgr̄. quiplꝰ amat deū/ iſte etiā hꝫ vitaꝫ ꝑfectiorē ſtatūqꝫ nobilioreꝫ. qͥ meliꝰ diligit ⁊ plus. ¶ Et qꝛvita ꝯtēplatiua ꝯueniētior ē de ſe ad bn̄ amādū deū. ſicut ſchola vel ſtudiū vbi meliꝰ iſtaars .ſ. dilectōnis acqͥrit̉. ideo vita iſta plꝰ laudat̉ ⁊ approbat̉ in ſacra ſcpͥtura. et a ſanctisdoctoribꝰ. et pͥncipaliter ꝑ verū deū amorisIeſum xp̄m/ qui iſtā dedit ſentētiā ꝙ mariameliorē ꝑteꝫ elegerit. Et q̄ ē iſta ꝑs⁊ Certe ꝙilla ſedebat ad pedes Ieſu/ et audiebat verba illius. ⁊ audiendo de ſuo amore inflāmabat̉ ¶ Ueꝝ eſt tn̄ ꝙ aliqͥs pōt interdū in vitaſua actiua plus deū amare/ qͣꝫ aliꝰ facit in vita ſua ꝯtemplatiua. ⁊ talis ē magis ꝑfectus/qͣꝫ uis ſit ī ſtatu minꝰ ꝑfecto qͣꝫ ꝯtemplatiuaEt etiā talis vita actiua ꝑfectior erit vt hec.
qͣꝫuis de ſe ſit ī ſtatu minꝰ ꝑfecto qͣꝫ ꝯtēplatō¶ Ex qͦ vlteriꝰ patꝫ illos decipi/ putātes viteꝯtēplatiue finē eſſe ſoluꝫ ſcire vel acqͥrere nouas veritates. īmo potius finis pͥncipal̓ eiꝰeſt deū diligere ⁊ deguſtare qͣꝫ bonꝰ ⁊ ſuauisſit ip̄e. Quāuis iſte ſapor ſeu guſtus vl̓ attactus/ aut ſpūale illud ſentimētuꝫ/ p̄t dici forevnꝰ modꝰ cognoſcēdi. qꝛ amor ip̄e cognitioeſt/ ſicut Aug. teſtat̉. Que cognitio talis eſt ⁊ita ſecreta/ ꝙ a nemine niſi eā habēte ꝑcipit̉.qꝛ ꝑ v̓ba aut doctrinā explicari ⁊ demōſtrari nō p̄t alteri. quēadmodū dici ſolet de infirmitate valida/ ꝙ dolorē huiꝰ infirmitatꝭ nullus tā bn̄ ſentit ſicut qͥ iſta premit̉.Capitulum. xi.Ꝙ amor mūdanus ſeu mundi primo eſtremouendus.Upiēs inchoare ⁊ ſcire artē bn̄ amādi deū ꝑ vitā ꝯtēplatiuā. pͥmo ⁊ pͥncipaliter toto conamīe laborare dꝫ ad remouendū amorē fatuū ⁊ ꝯtrariuꝫ/ quē appellovocabulo generali amorē mūdanū. ¶ Amorem̄ mundanꝰ iſte ē vt glutinū qͦddā alas aīeſpiritales impediēs ne ſe in altu poterit ſubleuare. ¶ Eſt etiā ſicut calx ſeu cemētū tenax ⁊forte/ pedes aīe retinēs ne libere valeat ꝑtrāſire. ¶ Rurſus ꝯꝑat̉ iſte amor cathene ſil̓r tenēs ⁊ alligās aīam ipſi corꝑi/ vt ab eo non ſepoterit elōgare/ ī ſil̓itudine vniꝰ vrſi vl̓ ſimieꝯtinue ſe vertētis ⁊ girātis ſeu circūcuntꝭ columnā aut pilare cui alligata ē vltra tranſirenō potētis. Itē ē ſicut truncꝰ quidā alligatſimie ꝑ quē inimicꝰ aīaꝫ ip̄aꝫ affixā tenet ſꝑ.ꝓhibēs fugā eius longiorē. qͣtinꝰ etiā citiusaliqn̄ ſugientē reapp̄hēdat. ¶ Similat̉ īſuꝑꝯpedibꝰ quibꝰ aues rapaces alligate pedibꝰdeferunt̉. Et ſic pariformit̓ de pluribꝰ figuris qͥbꝰ ꝯꝑat̉ Iſte amor ē regina illa peſſimaq̄ ꝯſtituit ⁊ fundauit babylō ciuitatē ꝯfuſionis ⁊ inimici infernal̓ ī creatura hūana. Fecit em̄ amare ſemetip̄m vſqꝫ ad ꝯtēptū et nihilipēſionē dei oīpotētis. ¶ Eſt itē terra mala ſterilis ⁊ maledicta/ nō ꝓducēs fructū qͣntulūcūqꝫ bonū. ¶ Eſt ⁊ cadauer ꝓhibēs coruū reuerti ī archā. hoc ē aīam ī hoſpitiū celeſtis ꝑadiſi. ¶ Poſtremo gerit typū fatue mulieris intantū garriētis ⁊ vlulātis/ ⁊ tā horribilē ſtrepitū excitātis ꝑ ſuas fantaſias qͣs inducit in domū ipſiꝰ aīe ſine ceſſatiōe/ ꝙ ipſaanīa cogit̉ exire ꝓpriū domiciliū. ⁊ ſpūſſanctus qͥ eſſe deberet verꝰ hoſpes/ nō pōt inibiinhabitare/ ſed inde abſcedit.
I.