De monte

clerici theologi ⁊ ph̓i hr̄e ſciētiā vl̓ ſapientiāqͥ ſunt inſtructi ī pͥma ꝑte ꝯtēplatōis/ d̓ qualocutus ſū. Sed ī tali ꝯtēplatiōe vident̉ poſuiſſe ph̓i felicitatē vel beatitudinē humanā.Sed hoc dicere ē minꝰ rectū. ⁊ ē abuſus loquēdi/ niſi tales clerici habeāt cū cognitōneeoꝝ ardentē affectiōꝫ ꝑ dilectionē ad deū. etad hͦ qd̓ facit eiꝰ amorē. Et ſine tali dilectōe⁊ charitate nō pōt eſſe poſita ipſa felicitas īꝯtēplatione. nec fuit vnqͣꝫ intētio Ariſtote.alia/ ſicut ego teneo. Et qͥ aliter fecerūt/ ſuntab ipſo apī̓o rep̄hēſi dicēte. ꝙ illi qͥ dicebantſe ſapiētes. hͦ ē hr̄e ſapiētiā/ facti fuerūt ſtulti. Et cām aſſignat. qꝛ cū cognouiſſent deūnō ſic̄ deū ip̄m gl̓ificauerūt/ nec ſic̄ deū amauerūt nec grates ei reddiderūt/ ſꝫ euanuerūt⁊c̄. Sic gͦ poſſumꝰ videre qͦs veraciter loq̄ndo dicere debeamꝰ ſciētes vel habere ſapientiā. ⁊ qͦs nō quantūcunqꝫ lr̄ati extiterint.Capitulum. VilQuō ſimplices et idiote pn̄t ad ſapientiāꝑtingere ꝑ exemplū a ſimili.Ognitio vel ſciētia q̄ habet̉ de deoꝑ verā ⁊ ſolā fidē/ ſufficit ad ꝑueniendū ad talē ſapiētiā (ſicut dictuꝫ eſt) ꝑamorē dei ⁊ ſeruitiū et eius honorē. ¶ Et videt̉ mihi ꝙ ſicut dicit Ariſ. ꝙ ſimplices pn̄thabere felicitatē credēdo hec que ph̓i teſtificati ſunt de deo ⁊ angelis. et ponere ẜm hoccogitationē ſuā affectionēqꝫ. ¶ Per hͦ cōcludo/ ꝙ xp̄iani ſimplices habentes fidē firmāde dei bonitate. ⁊ ẜm hoc ardēter amāt/ verius habēt ſapiētiā. ⁊ potiꝰ debēt dici ſapiēteſqͣꝫ quicūqꝫ alij lr̄ati exiſtētes ſine amore ⁊ ſine affectōe ad deū ⁊ ſanctos eius. ⁊ etiā plusplacēt deo tales magis qͣꝫ alij. Et qd̓ plus ētales litterati ſine affectiōe deo diſplicibilesſunt/ exiſtētes ſicut ſal corruptū ⁊ ſapientesinfatuati. Et patet hoc ꝑ exēplū groſſū Sipater vnꝰ habeat filios duos. quoꝝ vnꝰ nihil ſcit d̓ ſecretis ſui patris ſed ſolū ꝙ ſit pater ſuus. ⁊ ꝙ totū ſuuꝫ eſſe ab eo habeat. ⁊ ꝙdebeat eū amare ex toto corde ⁊ ei ſeruire/ ⁊eū honorare. ⁊ ſic facit de tota ſua affectiōe.Alter aūt filius multū ſciat de ſecretis patrꝭſui ꝑ reuelationē a patre ſibi factā. et de talibus ſcit loqͥ magnanimiter. et tn̄ nō habebitaliquā vl̓ quaſi nullā affectiouē dulcē ⁊ amoroſam ad patrē ſuū/ neqꝫ ad obſequiū eius.Iſtis ſtātibꝰ/ peto quis illoꝝ filiorū a dictopatre plus amabit̉ ⁊ plus honorabit̉ et magis remunerabit̉? Nō em̄ dubiū qͥn primꝰ.

Et inſuꝑ a patre ſuo ꝓpter talē affectōeꝫ adip̄m habitā inſtruet̉ amplius de ſecretis patris ſui ⁊ de tota eiꝰ hereditate. Scd̓s auteꝫꝯdemnabit̉ ꝓpter ſuā ingratitudinē ⁊ maliciā. ⁊ ꝓpter abuſum cognitōis ſecretorū ſuipatris ſibi reuelatoꝝ ab eodem.11Capitulum. Viii.Que ſint oꝑa ꝑ q̄ deꝰ ꝑfectius cognoſcit̉.Lare iaꝫ oſtēdi (ſicut mihi videt̉) nōc fruſtra ⁊ imꝑtinēter eſſe loq̄ndū ſimplicibus de vita ꝯtēplatiua/ ꝓ introductione eoꝝ ad dei amorē ⁊ eiꝰ deguſtatōeꝫ⁊ ſaporē ꝑ ſanctas dulceſqꝫ affectōnes. ſicutꝑ ſpem bonā. timorē ſanctū. ꝑ ardens deſideriū. ꝑ diſplicentiā ⁊ triſticiā offenſe diuine. ꝑpeccatū. ⁊ ſic de affectōibꝰ alijs. Et qͣꝫtuꝫ adhoc cognitio vel ſciētia litteraꝝ ſeu litteratura/ nō requirit̉ vltra plenā groſſamqꝫ fidemſeu credulitatē. quā tales ſimplices tenēt dedeo et de ſua potētia. ſapiētia ⁊ bonitate. deſuis mādatis ⁊ myſterijs generalibꝰ. de nr̄aredēptōe. de ꝑadiſo/ ac de inferno. ¶ Et noneſt exile/ poſſe acquirere ſapiētiā hmōi d̓ quadixi. Teſtat̉ em̄ Guilhel. doctor eximius/ ꝙinter om̄ia dei oꝑa. nullum plus notificat ⁊agnoſcere facit deū ſuāqꝫ bonitateꝫ/ qͣꝫ iſtadelectatio q̄ cū ſpūali placētia recipit̉ ī anīacū ipſe deus eā ſecrete viſitat/ poſtqͣꝫ ſe ꝓfunde humiliauerit an̄ eius maieſtatē. Et ſi itaeſt. immo qꝛ ita ē. patet ꝙ ſimplex et illitterata ꝑſona melius cognoſcit deū amādo euꝫ. ⁊in aīa ſua eius oꝑa recolēdo ſicut dictū ē/ qͣꝫfacere pōt quātūcunqꝫ lr̄atus ⁊ ph̓us ꝑ oꝑaexteriora et ꝑ rōnes natural̓r acceptas. Un̄dn̄s nr̄ ieſus xp̄s pr̄i ſuo gr̄as agit. qꝛ abſcōdit hec alta myſteria a ſapiētibꝰ et prudētibꝰhuius mundi. ⁊ reuelauit ea ꝑuulis. Exempla etiā ſupra poſita de infirmitatibꝰ ⁊ mell̓natura hec declarāt manifeſte.Capitulum. ix.Cōtinuato ſeu epilogꝰ dictoꝝ ſub breuitateOſtqͣꝫ reſpōdi et rationē aſſignauiquā ob cauſaꝫ mō gallice conſcriberem ſimplicibꝰ ꝑſonis. ſcꝫ vobis ſororibus meis ⁊ dilectis ꝑ genealogiā carnaleꝫ. ⁊ ſi deo placet plus ꝑ ſpūalem affinitatēNūc intēdo deſcēdere ad ꝓſequendū qd̓ cōcepi. demōſtrādo vobis aliqualiter ⁊ modogroſſo iter vie cōtēplatiue illius que ad vosꝑtinere pōt. q̄ ꝑducere vos poterit ſufficienter ad verā ſapientiā ⁊ veſtrā ſalutem. Quia