De monte
neat? ¶ Ad quod ego inquā. Quia em̄ ī librꝭvarijs doctoꝝ ſanctorū de vita p̄tacta ſubtiliter tractat̉ vtpote a ſctō Gregorio ī moralibus. necnō a beato Bernardo ſuꝑ CanticaItē a Richardo de ſancto victore. ⁊ a qͣꝫpluribus alijs. ad dicta quorū eruditi ſcientijsconfugiuꝫ facere poſſūt. Idcirco talibꝰ ſcribere talia ſuꝑſedeo. Sed eſt ſecus de ſimplicibus ⁊ illitteratis/ preſertim ſororibꝰ meisquibꝰ p̄ſentia conſcribo de materia ꝯtemplationis/ latinos ſermones intelligere nō valentibꝰ. ¶ Et cū dicat apl̓us/ ꝙ mulier innupta et virgo/ cogitat q̄ dn̄i ſunt / vt ſit ſanctacorꝑe ⁊ ſpū. que autē nupta ē/ cogitat q̄ ſuntmūdi/ quō placeat viro ſuo. Ideo vtilius etꝯuenientius me ꝯpilare et ſcribere nō poſſeiudico dictis meis ſororibus (que dei gratiapridē abſqꝫ matrimonij vinculo viuere ꝓpoſuerūt) qͣꝫ quomō ⁊ ipſe deo placere poterīteidē famulando continue/ eūqꝫ amādo ⁊ honorando. Nec earū me ſimplicitas ab opere illo retardare habet. cū ẜm intellectus ſuicapacitatem velim ꝓcedere/ quem in eis expertus ſuꝫ nihil incomp̄henſibile dicturusaut difficile.Capitulum. iiLitteratura magna ⁊ ſciētia nō ē om̄inoꝯtemplatiuis neceſſaria.Uāuis autē copia ſciētie et litteraꝙtura eruditioqꝫ legis diuine ac ſacre ſcripture nō modicū ad apicēcōtemplationis volare cupientibꝰ p̄ſtet amminiculū. nihilominus idipſuꝫ interdū obeſt multū pluribus. nō quidē ex ſe ſed occaſion inflationis ex ſcientia ꝓuenientis ⁊ accepte. Impoſſibile autē eſt ad veraꝫ contēplationē alio itinere qͣꝫ ꝑ humilitatē ꝑuenire / ſicut dicit apl̓us. Si quis inter vos videturſapiēs eſſe ī hoc ſeculo/ ſtultus fiat vt ſit ſapiens. Hoc eſt/ intellectū ſuū hūiliet/ ſtultūſe reputās reſpectu diuīe ſapīe/ puta nō valens comp̄hēdere dei iudicia atqꝫ oꝑa. Hīceſt ꝙ in contemplationis acquiſitione pluribus ſciētificis/ viā ad eam ꝑueniendi nil tantuꝫ intercludit/ qͣꝫ ꝙ ſe hūiliare dedignant̉ .ſ.eoꝝ intellectū occupādo / ⁊ ſummittēdo myſterijs redemptionis dn̄i noſtri. ſuiſqꝫ factistā humilibus et exemplis relictis. ¶ Et tn̄ꝑ iſtud oſtiū qd̓ tam humile atqꝫ baſſum ē/nō intrās fur eſt et latro/ inuanūqꝫ laborat.Sicut dicit dn̄s. In vanitate ſenſus ſui capite incedēs leuato in magna ſcꝫ ſui intelle-
ctus reputatione et ſciētie ſue/ ſpernēs inclinari efficiqꝫ vt paruulus. nūqͣꝫ ꝑ oſtiū illudhumile poterit introire qͥn potius offendēabibit retrorſū ad inſtar quorundā dn̄i noſtri diſcipulorū. d̓ quibus ſcriptū eſt. ꝙ abierunt retrorſum/ cū ſcꝫ eū capere ⁊ intelligere nequiuerāt de ſui corꝑis myſterijs docentem. Qua de re etiā accidit quoſdaꝫ doctiſſimorū optaſſe ꝙ vtinā ad tantā ſcientiā nunqͣꝫ ꝑueniſſent/ ſꝫ potius ꝑmāſiſſent ī ſua ſimplicitate/ quemadmodū matres eorū ſine litteratura. Nō ratione ſcientie ex ſe ꝙ ſcꝫ proficua nō eſſet. immo ꝓdeſt multuꝫ ꝑ oēm modum ea vtenti bn̄ humiliter ⁊ in dei gratia.ſed ꝓuenit iſtud ex ſurreptione ſuꝑbie. ſicutdicit apl̓us. quia ſcientia inflat. Accidit iteꝫet ẜm complexionē ac ꝑſonarū varietatem.Experimur vinū optimū obeſſe nō parumfebribus laboranti. Sicqꝫ enſem furibundo/ qui quippecū tali ſeipſum mactet. Uidemus etiā oculis egris odioſam eſſe luceꝫ/que puris delectabilis / dulcis ⁊ amabilis ēSimilit̓ eſt de ſciētia/ ꝙ ipſa ſcꝫ homini moribus inordinato atqꝫ indiſpoſito / ꝑ abuſūmultū eſt damnoſa.1Capitulum. iii.Qui ad contemplationeꝫ meliores ſunt.Icut dicit beatus Gregorius ſe/ Rſxto moraliū. ſunt quidaꝫ naturaliter aut ex complexione vel ꝯſuetudine ad exteriora occupatōeſqꝫ terrenas itainclinati/ ꝙ ad ꝯtemplationeꝫ ſe eleuare neq̄unt. multo autē habiliores reperiunt̉ ad vitam actiuā. Ꝙ ſi ad oppoſitū niterentur inmagnos inciderent errores ⁊ blaſphemationes. Tanto em̄ deteriores cordis tumuſtus tolerant quanto eis licētius ad cogitationes vacat. Ideoqꝫ tales ī actiua ſeipſos exercitare debēt. ¶ Alij vero mentis ſunt tā trāquille ⁊ ocioſe vt ſi eos labor occupationisexcipiat in ipſa operis inchoatōne ſuccumbant/ ſed delectabiliter viuunt in ꝯſideratione operū dei viteqꝫ celeſtis. ⁊ hec ruminātesatqꝫ tota humilitate d̓ ſua ſalute meditates.Et tales quantū valēt mētes ſuas ab exercitatiōe īmoderati oꝑis abſtrahāt. Sepe em̄qui deū contemplari quieti poterāt/ occupationibus preſſi ceciderunt. Et ſic tales ī operationibus exterioribus occupati plus deficerēt qͣꝫ ꝓficerent. ¶ Sunt alij qͥ ex conſuetudine aut ꝑ virtutē cōtemplationis vel deidilectionē excellētē/ aut certe eis a ſuis ꝓge