ContemplationisLXXIII
LXXIII
De magna differentia inter ſapientiam ⁊ ſcientiam.Ꝙ nullus debeat dici ſapiens niſiſit bonus.Quō ſimplices ⁊ idiote pn̄t ꝑueniread ſapiētiā ꝑ exemplū a ſimili.Que ſūt opera ꝑ que deus ꝑfectiuscognoſcatur.Continuatio breuis ſeu epilogꝰ predictorum.Ꝙ amor dei principiū eſt ⁊ finis vite contemplatiue.Ꝙ amor mūdi pͥmo ē remouēdus.Qualis ſit pena in dimittendo amorem mundi.Quō aliquis poſſit amittere amorēmūdi / ꝑ exemplum oſtendit̉Ꝙ legere aūt audire ſanctorum autſanctarum vitas proſit ad contemplationem.De angelorū ſuffragijs et aduerſitatibꝰ atqꝫ generibꝰ aliquoꝝ hoīm ꝓſperitatē vel aduerſitatē habentiūIncipit loqui de ſcala ꝯtēplatōnisdei. cuiꝰ tres ſunt gradus .ſ. humilispenitentia. locus ſecretus cū ſilētio.fortis ꝑſeuerantia / vt btūs Bernardus ponit ſuꝑ Canticis canticoꝝQuō a labore actiue vite īcipi debetvita contemplatiua.Gratia ſingularis aliquibꝰ collatanō ē ab oībꝰ imitāda Et ꝙ multi oppoſitū facientes ſunt decepti.In quo conſiſtit ꝑfectio vite contēplatiue ꝑ ſimilitudinē amoris mundani declarat.Qualis ſit amor dei quem contemplatiuus habere debet.De ſcd̓o gradu ꝯtemplatōis ⁊ duroꝯflictu ibidem exiſtente.In quali ſtatu ſit contemplatiuusin ſecundo gradu contemplationisDe duobꝰ modis ſilētij ⁊ ſolitudīs.De naturali ſecreto.Quō corpꝰ ꝯtēplatiui debeat ordīari. ⁊ de impedimētis aduenientibꝰDiſputatio quō vita cōtemplatiuaſit proficua ⁊ primo ſibijpſi.De profectu magno quē contēplatiui alijs afferunt.Ꝙ nō ſit ſuꝑbia tendere ad vitā ꝯtēlatiuā oſtendit ꝑ exemplū.De excellētia ꝯtēplatiui ſuꝑ actiuoſ
xxxDe ncc̄itate gr̄e dei ipſi ꝯtēplatiuo.xxxQualiter anīa in ꝯtēplatōe dicit̉ eleuari ſuꝑ corpus ⁊ quodāmodo ip̄mdeſerere. ⁊ efficit̉ ſimplex ⁊ vnica.Memoria libri mgri Richardi dexxxſancto Uictore de contemplationexxxiDe tercio gradu ꝯtēplationis. ⁊ ſil̓itudines quedā naturales.xxxiQuō fortis ꝑſeuerantia neceſſaria ēꝯtēplatiuis declarat ꝑ exemplū.xxx.De impedimētꝭ pluribus ne poſſitquis montē ꝯtēplationis aſcenderexxxviDe quibuſdam adhuc alijs impedimentis in via iſta.xxxviQuidā modi meditandi qui poſſūtſeruari in contemplatione.xxxvj De modo contemplandi quē btūsBern̄. tenuit in principio.De alio modo meditādi ꝑ exemplūmendicantis.Cōmendatio iſtius modi ꝯtēplatixlonis tanqͣꝫ ſecuri. vtilis ⁊ leuis.xliDe modo ſe vſitandi in contemplatione ẜm iſtum modum.xlijDe tribꝰ dei iudicijs an̄ ocl̓os mētꝭreuocādis ꝓ materia ꝯtēplationis.xliQuomō quidā deficiunt in perſeuerantia forti. ⁊ ideo in contemplatione modicum proficiunt.xliiQuedam imaginatio montis cumtribus tabernaculis ſiue habitacul̓ſcꝫ fidei. ſpei ⁊ charitatis.xlvDe tribus modis quibꝰ gratia deidetur.Finit.Prologus in tractatum eiuſdem dn̄i Iohannis de Gerſon Cācellarij Pariſien̄. de contemplatione/ ex gallico in latinum tranſlatum.Capitulum .i.Cauſa quare de materia tam alta conſcribitgallice/ ⁊ ſimplicibus ⁊ illitteratis.Irari nonnulli fortaſſe poterunt ac querere ꝓinde/ curmde materia tam ſublimi. puta de vita contemplatiua ſcripſerim tractatū preſentē idiotis ſimplicibuſqꝫ. videlicet ſororibꝰ meis. acetiā lingua materna gallicana. et nō potiusſermōe latino ip̄is ſciētia ampliori ībutꝭ. cūiſta materia ad illitteratos ſimpliceſqꝫ n̄ ꝑti-
xxviijxxix
Q