De monte
lem pͥmaria nature inſtitutio ī hoīe plātauerat. ¶ Et talē neqꝫ ī v̓gine Maria neqꝫ ī Iohāne baptiſta/ dū infantes eēt īuenire erat.Quāuis hec deſtitutio nature nequaqͣꝫ imputaret̉ tūc rōni ad culpā actualē vel mortaleꝫ vel venialē apud eos / ſicut nec apud nosdū infantes ſumꝰ. ⁊ dū nō hꝫ rō libeꝝ vſumſuū/ abſqꝫ oī p̄cedēte culpa actualē nr̄a Secus vbi culpa nr̄a ī cā ē. ¶ Nihilominꝰ eſſenthic attēdēda multa circa ꝯditōꝫ ſtatꝰ innocētie/ ⁊ circa libeꝝ dn̄ium qd̓ habuiſſet ratio ꝓom̄i tꝑe ſupͣ ſenſualitatē tā ī puericia qͣꝫ in ſenio. tā motibꝰ potentiaꝝ naturaliū cuiuſmodi ſunt nutritiua ⁊ vegetatiua ⁊ generatiuaqͣꝫ ſenſitiuaꝝ ſicut ſunt imaginatiua ⁊ fantaſtica. ⁊ exteriores qͥnqꝫ potētie de quibꝰ nō ēhic dicendū ꝑ ſingula/ ſicut nec qͣle dn̄iuꝫ iniſtis ꝯp̄henſores fuerint habituriConſideratio. x.Aſſionū aīaliū generalis origo duplex inuenit̉. Prouenit em̄ frequenter a ſenſibꝰ ext̓ioribꝰ agētibꝰ ī ipſosſenſus. vt ī viſum. auditū. guſtū. tactuꝫ/ ⁊ olfactū. Et hic modꝰ ī hoīe ē velut ab inferiori. Proueniūt nihilominꝰ velut a ſuꝑiori dūſpūs rōnalis actuatꝰ hac vel illa cognitiōeex ꝯſequēti volitōe vel nolitōe imꝑat mēbrꝭinferioribꝰ mouēs ea Quēadmodū xp̄s horribilē mortꝭ app̄hēſionē īmiſit a rōne ī ſenſualitatē Tal̓ ei colligatio iūgit portōꝫ ſenſuaalē ad portōeꝫ rōnalē/ ꝙ viciſſim actꝰ vniꝰ redūdāt ī altera. Quāuiᵍ ī non v̓tuoſis tractſenſualitatis ſit fortior. ⁊ ita fortior ꝙ non ēin ptāte rōis nō tāgi irruētibꝰ pͥmis paſſionū motibꝰ. licet ſub ea ſit appetitꝰ ille. ⁊ dn̄et̉eiꝰ taliter/ ꝙ neqͥt ab inuita rōe ꝯſenſū extorquere. Secꝰ ī ꝑfecte v̓tuoſis. ſecꝰ ī btīs. ſecꝰin xp̄o. ſecꝰ p̄terea ī ſtatu pͥmario. de qͦ probabile ē ſentire/ ꝙ nunqͣꝫ niſi deſuꝑ imꝑante ratione/ potuiſſet qd̓cūqꝫ ſenſibile forinſecusagere ī ſenſus. alioqͥn vix hr̄i pōt exitꝰ qͥn neceſſe ſit ꝯcedere deceptōes. et errores potuiſſe ꝯtingere ꝓ illo ſtatu. ⁊ paſſiones de neceſſitate p̄ueniſſe rationē. Expediūt autē ſe leuitqͥ ſentiūt vt diximꝰ. Sane mō nūc apd̓ naturā deſtitutā ꝯtrario qn̄ neceſſe ē vt oīs nr̄acognitio incipiat a ſenſu deorſum/ tūc auteꝫdeſurſum ſemꝑ deſcendiſſet.Conſideratio. xl.Aſſiones ſuas ſuo mō dicēdꝰ ē hr̄eSſpūs nr̄ rational̓. Sil̓r ⁊ rō ſeu vo
luntas. ¶ Preſupponēda ſunt hic oīa q̄ d̓ diſtinctōe ſpūs ⁊ rōnis ⁊ ſenſualitatis tradiderūt doctores ſacri. nō diſcrepātes ī hͦ a ph̓iseleuatis/ de qͥbus alio loco tractauimꝰ/ duꝫſciētiaꝫ de theologia myſtica vtraqꝫ declarare tā ſpeculatiue qͣꝫ p̄ctice conati ſumꝰ. ¶ Etquātū patit̉ pn̄s breuitas dicimꝰ iuxta iamnotata. ꝙ ſicut ad cognitionē ſenſualē natꝰ ēſeqͥ qͥdā motꝰ ad ꝓſecutionē vel fugā dū app̄hēdit̉ aliqͥd vel tāqͣꝫ ꝯueniēs vel vt diſconueniēs. Sic ſuo mō nata ē ſeqͥ q̄dā affectio. lōge tn̄ purior ad cognitionē ſpūs ī lumīe pure intelligentie a fantaſmatibꝰ denudate/ dūſe ad lumē eternū deſuꝑ ꝯuertit qͣſi ad ſpeculū qͦddā eternitatiſ/ ⁊ ad montes eternos a qͥbus mirabil̓r illumīat deꝰ Uolūtas ſil̓r duinſequit̉ cognitionē rōnis qͣſi mediā inter lumē ſpūs ⁊ cognitionē ſenſus / hꝫ in ſe motuspaſſiōales ſuo mō. qͥ tn̄ nō alterāt ꝑ ſe ⁊ īmediate corpꝰ. qꝛ nec fiūt organo corporeo mediāte. quēadmodū paſſiones ſenſuales oriunt̉. quaꝝ effectꝰ varij ſunt ī corꝑe. vt ad leticiā ſequit̉ dilatatio cordis. ad triſticiaꝫ ꝯſtrictio. ad iraꝫ ſuꝑcalefactio. ad timorē frigefactio. ⁊ ita de reliqͥs. Un̄ cor in gaudio paulatim dilatat̉/ et maxīe ad anteriora. ꝓpter qd̓moueri dicit̉ a medicis ꝟſus pectꝰ. In triſticia v̓o paulatim ecōtra .ſ. ad interiora. et maxime ꝟſus deorſū. In ira v̓o ſubito verſuspectꝰ In timore mouet̉ ad oppoſitū ſubitoIn verecundia ſubito ad vtrūqꝫ. In anguſtia ꝟ̓o paulatim. Et ita nō ponūt medici niſi ſex paſſioneſ iuxta ſex modos alterādi corip̄m ¶ Anīaduertat aūt ſtudioſus diligenterhāc de paſſionibꝰ diſtinctionē. qm̄ multa videt̉ inter ſapiētes varietas de mō ponēdi velnegādi paſſiones/ niſi ꝯcordaret eos iſta ꝯſideratio ſiue diſtinctio. Poſuerūt ſtoici paſſiones nō cadere ī ſapientē. ꝓut Proſper improbat ex ſacris lr̄is. Ariſt. ſil̓it̓ eis ꝑ rōnesab exꝑiētia ſūptas ꝯͣdicit. ¶ Sꝫ intelligatqͥd ī reſentiūt. ⁊ eos ſtatiꝫ ꝯuenire videbinConcedūt ſtoici gaudiū ſapienti. leticiā tollūt tāqͣꝫ vanū aliqd̓ ⁊ ludicꝝ nec ſeueꝝ. Concedūt ⁊ ſapiēti amorē virtutū ⁊ odiū vicioꝝ⁊ ſpem bonā. ⁊ fugā vl̓ horrorē inhoneſtatꝭ.alioqͥn nullū ī ſapiēte plꝰ qͣꝫ ī lapide virtutislocū linquūt. Negāt tn̄ in ſapiēte timorē. miſcd̓iaꝫ. dilectionē. irā/ tāqͣꝫ egritudīes ⁊ morbos animi peſtiferos. ſicut noīat Cicero ī d̓tuſculanis. ¶ Sic ſentire viſus ē Boe. dumhas qͣttuor paſſiones adijciēdas inqͥſitioneveritatis metrice iubet. Tu qͦꝫ ſi vis lumine
B
A