Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

potes memīſſe qͥd reuerēdꝰ pr̄ p̄dictus etego diximꝰ tibi ſuꝑ ſibi p̄notabamus.Sūt ei ꝯplexiōes diuerſe hoīm. ſūt vocatōes dei ſil̓r varie. ſunt ſicut in corꝑe veroita ī myſtico mēbra eūdē actu habentia. alid̓ oculꝰ. alid̓ manꝰ. alid̓ nares. Sicaliꝰ ad intelligentiā ſcpͥturaꝝ. aliꝰ ad vigilias orōnū. aliꝰ ſic aliꝰ ſic vocatꝰ ē Sciode meip̄o. qꝛ ſi vigilare qͣliter vigilāt multiꝯpellerer paꝝ vel nihil differrē ab inſano auētagio habito ſicut vulgo dicitur Deniqꝫ ſuꝑ hac cōſideratōis radice fundant̉ oēs articuli et ſil̓es quales ꝟe ſcripſi ſalubrit̓ venerint attēdendi ī ꝓfeſſiōe religiōis ꝯſūmāda. Hec interim frater dilectiſſime malui tibi ſcribere qͣꝫ alteri germano nr̄o. qͣtinꝰ ſatiſfacerē ſicut pr̄ frat̓indulgētiſſimꝰ d̓licato adhuc filio fratriPetiuit itaqꝫ ne ſcriberē aliqͥd vlteriꝰ. īmoobteſtatꝰ eſt qͣꝫ iuſte videritis oēſ vos qͣꝫdiſcrete. Nolo tn̄ ꝯtriſtare. nolo aliquiddiutiꝰ ſi iure meo id poſſe viderer reqͥrereSi nihil impedit qͥetē ſuā neqꝫ turbatuꝝeſt p̄ter lr̄as meas. ego ſponte īmo cupided̓relinq̄m illas. Sed apd̓ me ꝓfecto caret ꝓbabili rōe. Poſtremo frater obſecrote tuis cōem fidei xp̄iane religionemquā ꝓfeſſi ſumꝰ omnes ſub abbate chriſtoī baptiſmo. in ſufficiēter ſtat ſalꝰ omīscarnis. cōem inſuper mr̄em oīm charitatē que finis eſt omīs legis. ſiqͥdē etiā gemana ſāguīs affinitas te mouet ad ꝯpaſſionem diſcretā atqꝫ laudabilē tu miẜicorditer age hoc germano nr̄o. miẜicordit̉aūt ages ſi diſcrete. Diſcrete ꝟo id agerepoteris ſi ꝓpͥa libidinoſa te tuos affectio ſic te obſideat vt alioꝝ a te ꝯſilia recipias. monita ꝯtēnas. aut ꝯtēnēda ſuadeas. Si deniqꝫ nullis difficultatibꝰ vl̓ accidentalibꝰ p̄ſentibꝰ aūt ꝟiſil̓r futuris neqͣqͣꝫpoſſis ab incepto de ꝓfeſſiōe fratrꝭ iudicōdeterreri. Bene vale frater intime cordiſmei memor mei in oratōibꝰ tuis. Et ſtatu tuo tuorūqꝫ/ maxime huiꝰ nouitij fratrꝭaliqͥd dignum et veꝝ reſcribere pigeat.polliceor oīa ſic recepturū interp̄taturūqͣlit̓ ego mea recipi īterp̄tariqꝫ reqͥroSequitur alia epiſtola eiuſdem.Rater ẜm carnē germane. in chriſti tn̄ charitate germanior. Salet bn̄dictio ſuꝑ te. Tardiores ad

te qͣꝫ ſꝑabā veniūt litterule mee. qꝛ tui oblitus ſum; ſcit ꝟitas. ſed obſtitit irruēs alioꝝ negocioꝝ turba/ ad ſe me trahēs abduxit a te Nūc dato paululū ad reſpirādūſpacio/ valefacio curis alijs. tibi aīmmeū ꝓrſus habes manū calamū preſto. Fatebor ī pͥmis molliciē animi mei īdicatricē; qͣꝫ ſatis adhuc totꝰ ſim capaxamator celeſtiū. qͣꝫtū p̄terea tēptator deeſt mihi ſic̄ nec tibi ſcio. nec vlli penitꝰ motaliū/ cuiꝰ vita ē tēptatio ſuꝑ t̓ra. Itaqꝫ fr̄.poſtqͣꝫ ab illa angelica ſocietate ī hūaniscorꝑibꝰ exn̄te/ cui felicit̓ adiūctꝰ es/ ſeꝑatiſumꝰ nos illi qͦs vidiſti. ſenſi eqͥdē tum invia. pariſiꝰ/ teneritudinē ergate qͣndaꝫin corde meo/ vltra qͣꝫ al̓s ſim exꝑtꝰ. Uiſaeſt mihi tūc abſentia tua oneroſior et ſorsdurior ſupͣ ſolitū. Gemebā ad te vt bos ſeꝑatus a ꝯpare ſuo. Dilaniabat īſuꝑ nonabſqꝫ ſenſu magno doloris qd̓āmodo lacerabat anīam meā euulſio ſeꝑatioqꝫ tui ame. Atqꝫ int̓ cogitādū loq̄ndū te ꝓcurrebāt vocate lachrīe ad oculos et egremihi erat. Co arguebā me vicio ī ſecretiſaīe mee. īcrepabā qͦꝫ ip̄aꝫ hāc eneruatōemmeā ſtultā; ꝯdolebat felici tuo ſtatui cuiꝯgaudere ſcieba eſſe iuſtiꝰ. Sciebā dixeriqm̄ me ſciebā. qn̄ .ſ. ad me rediēs dicebā īlumīe fidei et erꝑientie/ nihil ē vita pn̄s.quēadmodūⁱ pp̄a ē ad modicū parēs. oīſcaro velut fenū. oīs gl̓ia eiꝰ qͣſi flos feni. ml̓ta ſil̓iſa exinde ꝯſiderabā. Cōſurgensintrabā ſanctuariū dei ꝯſiderabā viuaciter nouiſſima iuſtoꝝ dies antiqͦs annoset̓nos. Tūc ꝟo tu mihi felix. qͣnto felicitatē ſpes īchoat. tu ſalubrit̓ poſitꝰ/ tu inportū q̄dā ſecl̓ariū fluctuū atqꝫ ꝓcellaruꝫnaauigare videbarꝭ Magnificauit aīa meadn̄m. et exultauit ſpūs meꝰ ī deo ſalu. meo Ita frater mihi erat bn̄ erat dn̄abat̉ratio. Sꝫ ex aduerſo viciſſim de repēte inſurgebat tumultꝰ īgēs carnaliū affectōnū tuā apd̓ me obiectabāt imbecillitatē incorꝑe. penā intolerabilē ī auſteritate religionis tue ꝯclamabāt. Querulabat̉ apd̓ me meip̄o ſenſualitas ſtolida. me duꝝ increpās. me culpabilē īſuſurrās paꝝ fraternalit̓ pie olim te tractaſſem. nūc velutvnū ex aduenis extraneis a me ꝓcul abijcerē. Fuiſſꝫ inqͥt neceſſaria tibi iocundaſocietas eiꝰ. fuiſſꝫ etiā ſibi ſalute aīe ſuetecū minor aſꝑitas vite. Ita ꝑſtrepebat īauribꝰ meis ſenſualitas īproba ceca eſt.

A