Epiſtole quedāLXXI
Sequuntur epiſtole quedam eiuſdem cancellarij.Um placuit hūili charitatireuerēdiſſimi pr̄iſ ac p̄ceptoris mei p̄cipui quē circūſpectōne et diſcretōe fideliſſimap̄ditū eſſe nullꝰ negat qͥ eumcognouerit. Is ē cameracen̄. ep̄s. dum inquā ſibi placuit dicere me ad viſitandū te⁊ domū vr̄am. Tandē inter multa ꝯueneram cū dn̄o priore vr̄o ⁊ tecū vt mutuo ſuꝑ ſtatu germani noſtri nouicij ſcriberemꝰ.q̄ inqͥrenda cognoſcēdaqꝫ vident̉. Nā ealex eſt vt vl̓ ẜmone vl̓ ſcripto libenter ſe viſitent/ ſe inſtruāt/ ſe ſolent̉ amici. Ego pret̓ea iure meo mihi videbar rōnabilit̓ vſurpare magiſteriū aliqd̓ iudicādi d̓ ſtatu ſuotam ꝑ exꝑientias ꝓpͥaſ qͣꝫ ꝑ inſtructōes acqͥſitū iam vſqꝫ ad ꝓpinquā etatē ſenectutꝭſi ꝯditiones eiuſdē fratris/ ſi tēptatōes inſuꝑ aut motōes circa ſuū ꝓpoſitū emergētes/ eodē fraternalit̓ reuelante cognoſcerē.Ita enī ꝯpoſita eſt hoīm natura/ ſic̄ ponitur apud Terentiū/ vt meliꝰ aliena qͣꝫ nr̄avideamꝰ. quod maxime locū habꝫ in adoleſcētibꝰ inexꝑtis. qͥ de ſe ſibi cito mentiūt̉neſciētes. qui p̄terea ſuā egritudinē aīorūcredunt freq̄nter ſanitatē magnā eſſe. vſqꝫadeo vt iraſcant̉ volentibꝰ eoꝝ curā gerere⁊ nō acqͥeſcāt monitoribꝰ niſi oīa dixerintq̄ in eorū verſant̉ corde. Fit ampliꝰ vt ſepe docendi inſtruēdi ꝯſulēdi ſentētias adaptandi magiſteriū p̄ſumāt etiā apd̓ incōꝑabilit̓ ſeniores ⁊ exꝑtos. nō alit̓ qͣꝫ ſi egrotus aliqͥs doceat medicū quō curādꝰ abeo ſit ⁊ qͥbꝰ medicamētis. qͥbꝰ ve modis etregulis ac dictis ſubleuādꝰ. ¶ Intellige fī̄q̄ dico. res talis apud me pͥdem īcepta cōtinuat̉. abijcior. doceor. nolo plura dicere.Nunc v̓o ſi ita eſt frater vt indignꝰ ſim. inſipiēs ſim. reprobꝰ ſim. neſciēs qͥppiaꝫ. iudicet me ẜm iudiciū diligentiū nomē ſuū.Si aūt tu alit̓ ſentis noli obſecro dare ſollicite charitati mee repulſaſ tā acerbas. noli tibi tueqꝫ opiniōi affecte ad religionē ꝓpͥam ſic inniti; vt ledas ſponte eū qͥ te diligit in ꝟitate. Sit pectꝰ tuū tā dilatum vtduos frēs ſil̓ recipiat. alteꝝ et me. coanguſtatū eſſe nimis ſtratū cordiſ tui ſi ab eodēcadere me neceſſe ē; ſꝫ nec neceſſe nec oportunū. nec etiā voluntariū ſcio hoc. et ſi italoquor/ verūtn̄ vocem oꝑis huiꝰ volūta-
rie dilectōis indicatricē exigo. Cōmunicemus vt amātes ſi amātes. ¶ Atuero forſitan obijcies īmo obijcies certe. Turbanthe lr̄e tue fr̄em noſtꝝ. inqͥetant eū. ſurripiunt ab eo ſomnū. fantaſias īportunas gignunt. qͣꝫobrē dimittat̉ ſibijpi ⁊ deo. relinqͥtur ꝯſcīe ſue. qͥd oꝑtꝫ eius ſecreta rimari?qͥd neceſſe eſt qͥeſcere volentē te ſcpͥtis alloqui? Uideris frater qͥd iā reſpōderim. Uolo ſicut amicꝰ ⁊ frater vl̓ cōſolari vl̓ gaudere cū gaudente et flere cū flēte. Aut deſidero velut magꝭ exꝑtus ⁊ inſtructꝰ viaꝝ diuerticl̓a et offendicl̓a temptatōnū diſcutiendo docere/ ⁊ docēdo diſcutere. p̄ſertī dūadhuc eſt in biuio/ qͥd expedit ſibi ⁊ ſalutiſue ꝯſideratis circūſtantijs. qͣs qͥ nō attendit facillime decipit̉ ſub ſpecie boni ī genere. quod peſſimū reddi pōt. ¶ Ecce iā accipio ꝙ gͣuiſſimis torq̄tur inſomnijs. Hācvtiqꝫ moleſtiā reuerēdus pater an̄dictus⁊ ego ſibi maxime ꝑtimeſcimꝰ. quā tn̄ ī ſeculo ſibi ꝯtigiſſe non memī. Et o ſalutiferchriſte qͥd ſibi futuꝝ eſt egrotāti et ſeneſcēti; ſi adhuc ſano iuueni et vegeto tal̓ cruciatus occurrit? Cruciatꝰ qͦ nullꝰ p̄t reddere ip̄m magis hebetē in ingenio/ fluidū inmemoria/ turbatū in rōis iudicio. ⁊ generalit̓ ineptiſſimuꝫ ad oīa. Nā paꝝ refert amania vl̓ furia tal̓ turbatio. Ecce qͥd efficiet ſollicitudo tua et tuoꝝ p̄ces/ ſi de ſano etingenioſo reddit ſtolidū et inſanū. ¶ Abſitinqͥes vt hͦ nos vnqͣꝫ videre cōtingat. Etabſit obſecro. nihilominꝰ neq̄o ſuꝑ hͦ n̄ extimeſcere p̄ſertim dum hocip̄m qd̓ formidabā in poſteꝝ accidit tā velocit̉ Nō accidit inquies ex religiōis artitudīe vel cōditione ſed lr̄aꝝ pulueres hāc ſtimulatiōemſuis aculeis attulerūt. has voluit et reuoluit inuitꝰ. nec a mēorie domo pōt eas vlladiligentie manu ſecludere. Ingerūt ſe nolenti ⁊ intellectui ſuo roſtra figūt. hinc illacapitis turbatio. hinc ſomni carētia. hinccerebri v̓tiginoſa rotatio. ¶ Hec te dicturūfore nunqͣꝫ eſtimaſſet iudiciū qd̓ d̓ te deqꝫtua iam in religiōe exꝑientia teneo/ ſi n̄ itaꝑ exp̄ſſum ſcripta notaſſet. Uerū tn̄ attēdefrater ſi ſole tales lr̄e bine vl̓ trine ſufficerētverecundū iuuenē diſciplinatū/ ſolitū audire longe gͣuiora in talē defectū inducereniſi ieiuniū artū. vigilie ſupͣ modū. orōisvocal̓ exercitiū ingēs. atqꝫ lecti duricies ⁊ſil̓ia ꝯcurrāt. ¶ Nec allegaueris alios qͥ ſimilia agētes neqͣqͣꝫ ſil̓ia patiūt̉. Siqͥdem
vy 2