Epiſtole quedāLXXII
tātūmodo p̄ſentia vix aſpiciens/ ⁊ de ſolacorꝑis voluptate curā habēs. Ita felicitatē aliene ſortis miſerā ſuadebat n̄ aduertēsip̄a qͣꝫ miſera et miſerabil̓ et pauꝑ ⁊ ceca etB nuda ſors ꝓpͥa. ¶ Faſſus ſum tn̄ ⁊ repetoꝙ eiꝰ vocibꝰ gͣuit̓ īpellebar. ⁊ paruꝫ oberatqͥn ī ſuā me traduceret ſnīaꝫ Sꝫ obnitebatur ſic̄ deo ꝓpicio iugit̓ rō fide illumīata.Hec tibi tuoqꝫ ſtatui ꝯgͣtulabat̉ vehemēt̓⁊ de meo ꝯgemiſcit. nec fallit̉. Hec nō moleſtiā tui corꝑis/ nō abdicatōeꝫ ſordide voluptatis. nō ieiunioꝝ vigiliaꝝqꝫ extenuationē. nō frigꝰ aūt eſtū ꝯſiderat/ vt talia inte deploret/ defleret potiꝰ ſi ab his licenterſe poſitꝰ atqꝫ lib̓atꝰ ī ſecl̓o morbos vicioꝝꝑnicioſiſſimos ⁊ crudeliſſima vulnera introrſus īcurreres. ſi religiōem talibꝰ aduerſum peſtibꝰ refugiſſes. ſi relicto māna d̓ſerti et via ꝓmiſſiōis ad ollas aſpiraſſes egyꝑti. et ī deuiū dānatiōis retro aſpiciēs corruiſſes. Prudēter ſane elōgaſti fugiens vtſaluꝰ fieres a puſillanimitate ſpūs ⁊ tēpeſtate. Nūqͥd tēpeſtas ī ſecl̓o ē vbi peſſimaꝯtagioſiſſimaqꝫ ſordet vbiqꝫ ſocietaſ. vbiiniqͥtas ē ⁊ labor ī medio eiꝰ ⁊ īiuſticia. ⁊nō defecit de plateis eiꝰ vſura ⁊ dolꝰ et ſimilia mōſtroꝝ crimīa ꝯuerſant̉. ¶ Quāobrem frater dilectiſſime cordis mei. noli aīoꝯtabeſcere ſi forte ꝑſenſeris irreꝑe ī animātuā molliciē illā tibi īſidiātē qͣlē de me nūcexplicui. Suſpicor enī hͦ tibi facilit̓ euentuꝝ. qm̄ nō dormit qͥ tēptat te. ſꝫ n̄ dormitetiā qͥ cuſtodit te. Exurge velocit̉ gͦ ad eiꝰauxiliū ⁊ dic̄ cū gl̓ioſo martino. in cuiꝰ ſolēnitate ꝓfeſſus es. Dn̄s mihi adiutor nōtimebo qͥd faciat mihi hō. Noli ſecuritatēa tēptatōibꝰ tibi inanit̓ polliceri. qͥnpotiuiaudi ſapientē. Fili accedēs ad ẜuitutē deiſta in timore ⁊ iuſticia. ⁊ p̄ꝑa aīam tuā adtemptatōeꝫ Siue gͦ iſta temptatio ſeu aliemultiformes inſurgāt aduerſum te. virilitC age ⁊ ꝯfortet̉ cor tuū et ſuſtine dn̄m. ¶ Deniqꝫ frater chariſſime noli ī vanū grazacciꝑe q̄data ē ī te. Noli obmurmurare. noliingͣtꝰ eē. ſꝫ dic cū ꝓph̓a Miẜicordias dn̄iiet̓nū cātabo. Dic aīe tue. Bn̄dic aīa meadn̄o et oīa q̄ intra me ſunt nomī ſctō eius.⁊ cet̓a q̄ ſequūt̉. Ille enī qͥ ſegregauit te abvtero mr̄is tue ſegregauit nūc a ſecl̓o. ⁊ future hereditatis pignꝰ dedit. Ille qͥ a puero miſertꝰ eſt tibi. dans tibi cor piū ⁊ timoratuꝫ et ſuꝑ afflictos ꝯpatiēs/ ſuꝑaddiditmiẜicordiā vt te repelleret a ſecl̓o nequā. ī
quo iā demergēdus pene fueras irreuocabiliter/ ſi licentiam aut magiſteriū ī artibꝰadeptꝰ fuiſſes vt ꝓpͥas ꝯiecturas ex alijsreciꝑe. ¶ Porro magna eſt miſcd̓ia dei hecꝙ neminē e ꝑentibꝰ vl̓ amicis habuiſti. qͥvolēs (vt fit) te aliquē magnū eſſe in ſecl̓ofuerit aduerſariꝰ ꝓpoſiti tui. Mihi longealit̓ eſt et fuit aſſidue et ceteris innūeris inexperiētie libro legētibꝰ. qm̄ inimici hominis domeſtici eiꝰ. Ut enī ſuccurrāt liberiseos nunqͣꝫ liberos eſſe volūt. qͣꝫqͣꝫ mihi ml̓to minor fuerit inimica dilectio; fuit tamē¶ Deniqꝫ noli obliuiſci miſcd̓iaꝫ dei in progenitoribꝰ nr̄is ⁊ germanis ſororibꝰ. ī mr̄ep̄ſertim que ineffabilibꝰ votiſ; etiā ante tuiꝯceptū te talē aliquē a dn̄o q̄ſiuit. velut anna altera Samuelē. Deinde natū ⁊ adultū iugibꝰ fere lachrymis in hͦ te ſtatu (ſicutpie ſentio) ꝑgemuit. Memīſti vt opinor literaꝝ q̄ ſuꝑ hͦ p̄bent iudiciū. ⁊ q̄ alterā Augu. mr̄eꝫ rep̄ſentāt eā erga te. Reddes ei vicem orōnū tuaꝝ Et ī te vno nos oēs ergadeū interceſſorē habebimꝰ. Ita age frater⁊ vale in dn̄o felicit̓. Supplico recōmendari pr̄i nr̄o venerabili dn̄o pͥori domusvr̄e et ſingul̓ fratribꝰ habitātibꝰ ī ea. Nondū ſcpͥta habeo q̄ tibi mittere diſpoſui. tuinterim ſtude in vno voluminū Aug. ſuꝑpſalteriū qd̓ apd̓ vos eē noui. Eſt enī doctrina hec chriſtiana. tibi tuiſqꝫ ſil̓ibꝰ qͥ qͦtidie pſallitis ſupͣ modū vtil̓ ⁊ appropͥata.quatinꝰ ex fauo arido lr̄e pſalmoꝝ mel ſapidiſſimū internoꝝ ſenſuū cātādo noueritis eliqͣre. Iteꝝ bn̄ vale cū tuis pr̄ibꝰ ⁊ fratribꝰ. oremꝰ ꝓ inuicē. Scpͥtū qͥnta d̓cēbrꝭSequitur alia epiſtola ab eodē edita d̓ fratre ſuo NicolaoEnerabil̓ pr̄ ⁊ dn̄e ī chriſto dile Dv ctiſſime. nō indignet̉ obſecro charitas vr̄a ſi idip̄m qd̓ agitis ⁊ hucuſqꝫ egiſtis. p̄ſumo ꝯmonere de et ſuꝑ filiovr̄o/ fratre meo Nicolao. Dl̓tū qͥppe ſollicitor. qꝛ ml̓tū diligo. qm̄ (ſi naſoni īmo exꝑientie credimꝰ) res eſt ſolliciti plena timoris amor. Supplico igit̉ pauidꝰ et in xp̄iviſceribꝰ ſinceritatē vr̄e dilectōis obteſtorvt nō deſeratis opꝰ veſtꝝ in eodē fr̄e meo.qͥn fragilitatē ſuam in aīa ⁊ corꝑe/ pia iugiter ꝯpaſſiōe ſupportetis. Exhibete queſo vos aſſidue talē et talit̓ erga eū. vt om̄sneceſſitates ſuas etiā corꝑales cū omni fiducia vob̓ aperiat. Alioqͥn ꝑiret ex facil
vy 3