De ſacramēto altaris LXXI
p̄tationē. Pan enī dicit̉ a pan qd̓ eſt totū.Et qͥd totū niſi ſolꝰ deꝰ? Sicut ⁊ nihil aliud ꝑfectū eſt. qͥ eſt om̄e bonū iuxta illd̓ dictū moyſi. Oſtendā tibi oē bonū. ¶ Propterea vt ad ꝯpendiū veniamꝰ. Panis ſacramental̓ ſolꝰ ⁊ ꝓpͥe dicendꝰ eſt qͦtidianꝰ⁊ ſuꝑſubſtantial̓. qͥ noſter eſt. nobis datuſ.nob̓ natꝰ. nobis mirabiliter ſuꝑ omnē eſtimatōnem vtilit̓ mīſtratꝰ. Miniſtrat̉ itaqꝫſicut hoſtia et oblatio. ſicut cōmunio et incorporatio. ſicut viaticū ⁊ refectio. Et recipit̉ ad inhabitationē/ conſecratōeꝫ ⁊ ſanctificatōem. recipit̉ ad ſui trāſformatōem⁊ vnionē. recipit̉ ad nutritionē et oblectatiōem. Et hec om̄ia ꝑ excellentiā oīmodā.quoniā excedit oēs hoſtias oblatōnes etholocauſta veteris ⁊ noue legis quantūcūqꝫ multiplicatas. Copulat inſuꝑ om̄ia eccleſie mēbra influens motū ⁊ ſenſū meritorum ⁊ virtutū. vt fiāt cor vnum et aīa vna⁊ vnū corpꝰ in dn̄o. Extendit ſe deniqꝫ adrefectōem ſeu reꝑatōem om̄is v̓tutis tamcorꝑalis qͣꝫ ſpūalis ꝓut eſt neceſſe. ⁊ ſic̄ petimus dicentes. panē noſtꝝ quotidianū.et ſuꝑſubſtātialē (vt ait Lucas) da nob̓ hodie Et dat ꝓfecto amico petēti q̄rēti pulſāti ꝑſeuerāter qͦt qͦt habꝫ neceſſarios. ſicut ille qͥ verus et ſolꝰ amicꝰ et adiutor eſt ī opportunitatibꝰ in tribulatōe/ qͥ dixit. Nunqͥd p̄t mater obliuiſci filij vteri ſui vt nonmiſereat̉ eius? et ſi illa fuerit oblita non tn̄obliuiſcar vos. Et rurſus. ſi noſtis bonadata dare filijs vr̄is. qͣnto magis pater veſter celeſtis dabit ſpiritū bonū petentibuſſe. ¶ Triplicit̓ aūt offert̉ panis iſte ſacr̄alitPrimo in ꝑſona totiꝰ eccl̓ie ꝓ ſua generali refectōe. Scd̓o in ꝑſona ꝓpͥa ſacerdotiſ⁊ debita mīſtratōe. Tercio in ꝑſona cōferentiū ſtipendia ꝓ miniſtri ſuſtentatione.Rurſus offert̉ vt ſatiſfactio ꝓ penis et vtdeletiua macule venial̓. et vt īpetratiua gͣtie pͥmitialis. ¶ Offerētꝭ autē intētio habitualis bona eſt. v̓tualis melior. actual̓ optima. ¶ Oblatio ſil̓r ſi fiat abſqꝫ ꝯſcīa pctīmortalis ⁊ alteriꝰ impedimēti legitimi/ lꝫcum ſcrupulo ⁊ tēpore bn̄ fit. Si ſine ſcrupulo et cū feruore meliꝰ fit. Si cū exultatione ſpūs ⁊ iubilatōe optime fit. Sic eniꝫdicit̉ de pͥmitiuis eccl̓ie diſcipul̓ ꝑſeuerantibꝰ in ꝯmunicatōne fractōis panis. Act̉.ij. ꝙ ſumebāt cibū cū exultatōe et ſimplicitate cordis. ⁊ hͦ qͦ ad ſe. collaudātes deū ethabētes gr̄aꝫ ad oēm plebē. et hͦ qͦ ad deū
⁊ primū. Seqͥt̉ fructus. Dn̄s aūt augebat qͥ ſalui fierēt qͦtidie in idip̄m. ¶ Sumēdus eſt panis iſte iubēte chriſto qͥ ē panisip̄e ī memoriā ſui. Et hoc triplicit̓ fieri p̄tQuāuis ſi chriſtū ẜm carnē ꝯgnouerimꝰnō tn̄ ẜm carnē cognoſcimꝰ. ſupple tanqͣꝫmoriturū. nihilominꝰ in lumīe fidei reuoluentes oculos ad ea q̄ ꝓ nobis ſuſciꝑe dignatus eſt; ꝯſideramꝰ infantiā ⁊ oēm vſqꝫad triceſimū annū ꝯuerſatōem ꝓ refectiōelactea ꝯcupiſcibil̓. Cōſideramꝰ p̄dicatōeꝫꝓ illumīatione ratōnalis. ꝯſideramꝰ paſſionē ꝓ ſtabilitōe ⁊ exaltatōe iraſcibil̓ ¶ Dubitabit forſan aliqͥs/ maxime pctōr/ ꝯſciimmūdicie ⁊ iniqͥtatis ſue/ ꝑgere ad amicū qͥ reſpicit terrā ⁊ facit eā tremere. deū vltionū. deū terribilē ſuꝑ oēs deos. reformidabit dicere. Amice ꝯmoda mihi tres panes. Uenit iſta ꝯſideratio cuidā ex deſiderantibꝰ deū/ vt quaſi cōplectēs diceret. decordis mei. deꝰ amor ⁊ deſideriū. deꝰ dulcis amor meꝰ. Rep̄ſſit ſe ꝯtinuo/ reuolutꝰin indignitatē et paruitatē ſuā. Sed agēteſpū qͥ ſtimulabat cor recepit nō in ſe amāte ſed in deo ſpem reponens. Cōſiderauitamorē dici neduꝫ paſſiue ſꝫ actiue. ⁊ viditꝙ nullꝰ vnqͣꝫ amator vel amor actiue etiaꝫīſaniſſimꝰ et philocaptꝰ p̄ amore tantūdēamauit affectu ⁊ effectu/ qͣꝫ amoroſiſſimuſdn̄s nr̄ ieſus chriſtꝰ deꝰ dilectōis aīaꝫ rōnalē amauit. ſit illa peccatrix/ ſit ſaluata. etqͥd diſtinguit peccatricē a ſaluata. Om̄esenī peccauerūt ⁊ eguer̄t gr̄a dei. Neqꝫ priꝰdileximꝰ eū. ſed prior dilexit me inqͥt apoſtolꝰ. ⁊ tradidit ſemetip̄m ꝓ men̄ ex oꝑbꝰ.Neqꝫ minꝰ ideo qꝛ ꝓ multis. ſed neqꝫ minꝰ ꝓ nō ſaluatis. īmo tāto magis quodāmodo quo plꝰ doluit ꝓ talibꝰ et de talibꝰ.ꝓpter quoꝝ ingratitudinē qꝛ nō receperūteū vel infidelitatē. mors ſua gl̓ioſa d̓ ſe ſufficiens efficaciā nō eſt cōſecuta. ¶ Conſideres obſecro tu quiſqͥs es egens triplici pane et vnico; qd̓ eſt verbū dei. cōſideres qͥnta fiducia ibis media nocte ad amicū iſtūquo maiorē charitatē nemo habꝫ. et hͦ media quadā nocte ſub vmbraculo ſpecieruꝫſacramentaliū. ſub nebula. in cuiꝰ feſtinatione eſt medicina omniū. Et dices ad eū.Amice. Nunqͥd nō verꝰ amicꝰ et ſolꝰ amicus ille fuit et eſt qͥ prior dilexit te. qui tradidit ſemetip̄m ꝓ te. qͥ d̓ captiuitate ⁊ morte ꝑpetua redemit te nō gratis ſed proprioſanguīe. qui iuſſit diligi ſe. pollicēs ineſti-
vy