Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

deuotorū ſimpliciūLXXI

cōtingat iuuenes qn̄qꝫ pre multis ſenibuſꝯtēplatōi inueniri magis idoneos. quāqͣꝫde ꝯmuni curſu id negandū videat̉. Inueniunt̉ nāqꝫ iuuenes vel ex naturali diſpoſitōe vel ex bono regimīe vel ex ſingulari dono diuīe gratie qͥetiſſimi. ad exterioraſi in nullo inclinati / ſed totalit̓ pene deuotioni dediti. Inueniunt̉ etiā inueterati dierum maloꝝ / in quibꝰ qͣſi nulla mentis eſtſtabilitas/ nec animi traquillitas. nec cordis deuotio. ſed ex mala ꝯſuetudine paſſionibꝰ vicioſis abudantes. pene in nullomortificati. nihil aliud qͣꝫ que carnis ſuntſapiūt. Quis dubitet qͥn illi iuuenes advacādū deo plꝰ ſint apti qͣꝫ iſti ſenes? Etne qͥs murmuret attendat̉ ſunt (ſcpͥturateſte) pueri centū annoꝝ. Et ſunt adoleſcētes ꝯtēnendi/ poſteri prioꝝ vitā moribꝰ trāſcēder̄t. Hec remedia data cōtramalas cogitatōnes cauſam habuerintexocio valent etiā ſi cauſate fuerint ex nimio et inordīato timore offendendi deuꝫ.Occupatꝰ nāqꝫ diuerſis exercitijs faciliꝰobliuiſcet̉ timoris hmōi qͣꝫ vacāſ cōtinuoocio. remediū nihilominꝰ cōtra eandē cauſā efficax ē vt cogitet potiꝰ diuinā miſericordiā qͣꝫ dei iuſticiā. et cum qͣdam mentis libertate fiducialit̓ ſe totū ꝓijciat ī abiſſum diuine bonitatis clemētie dicendo.Dn̄e qͣꝫqͣꝫ multa et magna ſit mea iniqͥtasvnde merito te timere habeo. ſcio tn̄ ml̓to ē maior tua pietas. qꝛ eſt infinita. vndemulto ampliꝰ in te ꝯfidere volo. Aufera me deꝰ meꝰ nimiū timorē ſeruilē. ꝯfirma me in timore tuo filiali quo magis tecordialit̓ diligā qͣꝫ nimiſ vehemēter timeā Si aūt ꝯſuetudo mala curioſitas intendendi ill̓ de qͥbꝰ facile occaſiōes malo oriri pn̄t fuerit in cauſa tam turpiū iniquaꝝ cogitatōnū/ remediū difficiliꝰ poterit inueniri. qꝛ ſemꝑ inqͥeta famelica ſolet eſſe curioſitas in mal̓ enutrita ꝯſuetaRemediū tn̄ hoc eſt vt ſupͣ/ vt occupetſe vtilibꝰ vitādo ociū. Et cuſtodiat ſe a vidēdis/ audiēdis/ loq̄ndis et tāgendis noxijs. dādo occaſiōibꝰ pctōꝝ locū. Etiam valet vt ſenſerit ſe īuadi talibꝰ cogitatōibꝰ/ ſtatim qͣſi violētia reuocꝫtem ſuā inde applicet ad alia. Etiā ſi milleſies vna die hoīeꝫ īuaſerīt; milleſieſ ſeab eis auertat/ ſigͣndo ſe ſigͦ ſctē crucꝭ ſuſpirādo ad deū/ īuocādo nr̄aꝫ dn̄aꝫ ſctm̄ angelū cuſtodē ſuū cet̓oſqꝫ ſctōs qͦs ī ſpēali

hꝫ veneratōe dilectōe. Ul̓ ſi hec oīaſint īfligat ſibijp̄i aliquē dolorē flagella aut al̓s; ſalua tn̄ diſcretōe. Et ſi nec adhūc ſic pax fuerit nihil meliꝰ ē niſi vt tun ꝯtēnat tl̓es ſpurcicias faciat ſicuti faceret ſi qͥs ſibi diceret vl̓ on̄deret aliqͣ ip̄eaudire vl̓ videre dedignaret̉ Tūc qͣſiindigͣtōe auerteret aures ocl̓os ꝯuerteret ſe ad alia/ etiā qͣꝫtūcūqꝫ aliꝰ loq̄ret̉ ſeumōſtraret ſibi placerēt. Sic fiat.Si aūt nec ſic īfernales tales muſce pūgitiue pace̓ ꝑmiſerīt optimū r̄mediū ē vtnihil eis ampliꝰ curet. ſꝫ ſub diuīa ꝯfidētia patiētiā habeat. ſit ſecurꝰ nocebūt ſolū. īmo ad magnā coronā eideꝫꝓderunt.Quactuor generalia documēta ꝯͣ malas cogitatōesRo pleniori ītellectu eoꝝ dicta Sſūt faciliori remedio ꝯſeq̄ndo.Cōtra groſſas ruſticanas tēptatōnescogitatōnū ponamꝰ aliqͣ documēta breuit̓Quoꝝ pͥmū ē eſt iſtd̓. Pericl̓oſiſſimū ēqͥs ſe dare vult ad deuotōꝫ ad ſpūalia exercitia ſi ſcit ſcpͥturas nec hꝫ bonū directorē ꝯſiliariū fidelē/ exꝑtū d̓uotū diſcre/ deū timentē audeat poſſit totalit̓ꝯfidere ꝯſcīe ſue ſecreta ex toto eidē reuelare. alioqͥn ꝯtīget talē ꝑſonā faciliꝰ ꝑiculoſiꝰ errare a ꝟa via ſalutꝭ/ qͣꝫ aliquē cōiſecl̓ariū fideliū gͣdit̉ via. Exēplū ſuꝑ hbemꝰ ī vitaſpatꝝ dicebat qͥdā ſctūs pꝰSi viderꝭ iuuenē ſe volētē ītrare ꝑadiſū.i. ſine doctore. etiā ſi vnū habuerit pedēī ꝑadiſo. retrahe ip̄ꝫ īfra aliū pedē. qꝛ ſicnūqͣꝫ ītrare pot̓it Scd̓m docum̄tū ē.qͣꝫ ꝑſona d̓uota expoſuit ſuo pr̄i ſpūali illātēptatōꝫ villana v̓bis generalibꝰ. ē neceſſariū ea vltra ī ſpēali aliqͥd dicere. niſi forte ī illū finē vt meliꝰ intelligi poſſit exſit orta. vt ex ꝯn̄ti ꝯueniētiꝰ poſſit dari remediū. tn̄ adhuc fieri debꝫ freq̄nter.Qui enī p̄ſumeret liberari ſe ab hmōi temptatōe graui confeſſiōis manifeſtationis iteratōem nimiā erraret valde. exꝑientia docēte freq̄nter habiturꝰ eēt peiusex hoc. Attendat̉ ꝓut ſupͣ tactū eſteſt neceſſariū vt inde qͥs ꝯfiteat̉/ eo noneſt pctm̄ niſi forſitan ip̄a ꝑſona eſſet ī culpa ex vna qͥnqꝫ cauſaꝝ ſuꝑiꝰ exp̄ſſaꝝ. Tūcenī poterit fieri ita vt petat ꝯſiliū auxiliūa confeſſore. et vt veniā conſequi mereatur