deuotorū ſimpliciūLXXI
cōtingat iuuenes qn̄qꝫ pre multis ſenibuſꝯtēplatōi inueniri magis idoneos. quāqͣꝫde ꝯmuni curſu id negandū videat̉. Inueniunt̉ nāqꝫ iuuenes vel ex naturali diſpoſitōe vel ex bono regimīe vel ex ſingulari dono diuīe gratie qͥetiſſimi. ⁊ ad exteriora qͣſi in nullo inclinati / ſed totalit̓ pene deuotioni dediti. Inueniunt̉ etiā inueterati dierum maloꝝ / in quibꝰ qͣſi nulla mentis eſtſtabilitas/ nec animi traquillitas. nec cordis deuotio. ſed ex mala ꝯſuetudine paſſionibꝰ vicioſis abudantes. ⁊ pene in nullomortificati. nihil aliud qͣꝫ que carnis ſuntſapiūt. Quis gͦ dubitet qͥn illi iuuenes advacādū deo plꝰ ſint apti qͣꝫ iſti ſenes? ¶ Etne qͥs murmuret attendat̉ ꝙ ſunt (ſcpͥturateſte) pueri centū annoꝝ. Et ſunt adoleſcētes nō ꝯtēnendi/ qͥ poſteri prioꝝ vitā moribꝰ trāſcēder̄t. ¶ Hec remedia data cōtramalas cogitatōnes dū cauſam habuerintexocio valent etiā ſi cauſate fuerint ex nimio et inordīato timore offendendi deuꝫ.Occupatꝰ nāqꝫ diuerſis exercitijs faciliꝰobliuiſcet̉ timoris hmōi qͣꝫ vacāſ cōtinuoocio. remediū nihilominꝰ cōtra eandē cauſā efficax ē vt hō cogitet potiꝰ diuinā miſericordiā qͣꝫ dei iuſticiā. et cum qͣdam mentis libertate fiducialit̓ ſe totū ꝓijciat ī abiſſum diuine bonitatis ⁊ clemētie dicendo.Dn̄e qͣꝫqͣꝫ multa et magna ſit mea iniqͥtasvnde merito te timere habeo. ſcio tn̄ ꝙ ml̓to ē maior tua pietas. qꝛ eſt infinita. vndemulto ampliꝰ in te ꝯfidere volo. Aufer gͦa me deꝰ meꝰ nimiū timorē ſeruilē. ⁊ ꝯfirma me in timore tuo filiali quo magis tecordialit̓ diligā qͣꝫ nimiſ vehemēter timeā¶ Si aūt ꝯſuetudo mala ⁊ curioſitas intendendi ill̓ de qͥbꝰ facile occaſiōes malorū oriri pn̄t fuerit in cauſa tam turpiū ⁊ iniquaꝝ cogitatōnū/ remediū difficiliꝰ poterit inueniri. qꝛ ſemꝑ inqͥeta ⁊ famelica ſolet eſſe curioſitas in mal̓ enutrita ⁊ ꝯſuetaRemediū tn̄ hoc eſt vt ſupͣ/ vt hō occupetſe vtilibꝰ vitādo ociū. Et cuſtodiat ſe a vidēdis/ audiēdis/ loq̄ndis et tāgendis noxijs. ⁊ nō dādo occaſiōibꝰ pctōꝝ locū. Etiam valet vt hō cū ſenſerit ſe īuadi talibꝰ cogitatōibꝰ/ ſtatim qͣſi cū violētia reuocꝫ mētem ſuā inde ⁊ applicet ad alia. Etiā ſi milleſies vna die hoīeꝫ īuaſerīt; milleſieſ hō ſeab eis auertat/ ſigͣndo ſe ſigͦ ſctē crucꝭ ſuſpirādo ad deū/ īuocādo nr̄aꝫ dn̄aꝫ ⁊ ſctm̄ angelū cuſtodē ſuū cet̓oſqꝫ ſctōs qͦs ī ſpēali
hꝫ veneratōe ⁊ dilectōe. Ul̓ ſi hec oīa n̄ ꝓſint īfligat hō ſibijp̄i aliquē dolorē ꝑ flagella aut al̓s; ſalua tn̄ diſcretōe. Et ſi nec adhūc ſic pax fuerit nihil meliꝰ ē niſi vt tunhō ꝯtēnat tl̓es ſpurcicias ⁊ faciat ſicuti faceret ſi qͥs ſibi diceret vl̓ on̄deret aliqͣ q̄ ip̄eaudire vl̓ videre dedignaret̉ Tūc eī qͣſi cūindigͣtōe auerteret ⁊ aures ⁊ ocl̓os ⁊ ꝯuerteret ſe ad alia/ etiā qͣꝫtūcūqꝫ aliꝰ loq̄ret̉ ſeumōſtraret q̄ ſibi nō placerēt. Sic ⁊ h̓ fiat.Si aūt nec ſic īfernales tales muſce pūgitiue pace̓ ꝑmiſerīt optimū r̄mediū ē vt hōnihil d̓ eis ampliꝰ curet. ſꝫ ſub diuīa ꝯfidētia patiētiā habeat. ⁊ ſit ſecurꝰ ꝙ n̄ cū nocebūt n̄ ſolū. īmo ⁊ ad magnā coronā eideꝫꝓderunt.Quactuor generalia documēta ꝯͣ malas cogitatōesRo pleniori ītellectu eoꝝ q̄ dicta Sſūt ⁊ ꝓ faciliori remedio ꝯſeq̄ndo.Cōtra tā groſſas ⁊ ruſticanas tēptatōnescogitatōnū ponamꝰ aliqͣ documēta breuit̓Quoꝝ pͥmū ē eſt iſtd̓. Pericl̓oſiſſimū ē cūqͥs ſe dare vult ad deuotōꝫ ⁊ ad ſpūalia exercitia ſi n̄ ſcit ſcpͥturas nec hꝫ bonū directorē ꝯſiliariū fidelē/ exꝑtū d̓uotū ⁊ diſcretū/ deū timentē d̓ qͦ audeat ⁊ poſſit totalit̓ꝯfidere ⁊ ꝯſcīe ſue ſecreta ex toto eidē reuelare. alioqͥn eī ꝯtīget talē ꝑſonā faciliꝰ ⁊ ꝑiculoſiꝰ errare a ꝟa via ſalutꝭ/ qͣꝫ aliquē qͥ cōiſecl̓ariū fideliū gͣdit̉ via. Exēplū ſuꝑ hͦ hbemꝰ ī vitaſpatꝝ Nā dicebat qͥdā ſctūs pꝰSi viderꝭ iuuenē ꝑ ſe volētē ītrare ꝑadiſū.i. ſine doctore. etiā ſi iā vnū habuerit pedēī ꝑadiſo. retrahe ip̄ꝫ īfra ꝑ aliū pedē. qꝛ ſicnūqͣꝫ ītrare pot̓it ¶ Scd̓m docum̄tū ē. ꝑqͣꝫ ꝑſona d̓uota expoſuit ſuo pr̄i ſpūali illātēptatōꝫ villana v̓bis generalibꝰ. n̄ ē neceſſariū d̓ ea vltra ī ſpēali aliqͥd dicere. niſi forte ī illū finē vt meliꝰ intelligi poſſit ex qͣ cāſit orta. ⁊ vt ex ꝯn̄ti ꝯueniētiꝰ poſſit dari remediū. Nō tn̄ adhuc fieri debꝫ hͦ freq̄nter.Qui enī p̄ſumeret liberari ſe ab hmōi temptatōe graui ꝑ confeſſiōis ⁊ manifeſtationis iteratōem nimiā erraret valde. Nā exꝑientia docēte freq̄nter habiturꝰ eēt peiusex hoc. Attendat̉ gͦ ꝓut ſupͣ tactū eſt ꝙ nōeſt neceſſariū vt inde qͥs ꝯfiteat̉/ eo ꝙ noneſt pctm̄ niſi forſitan ip̄a ꝑſona eſſet ī culpa ex vna qͥnqꝫ cauſaꝝ ſuꝑiꝰ exp̄ſſaꝝ. Tūcenī poterit fieri ita vt petat ꝯſiliū ⁊ auxiliūa confeſſore. et vt veniā conſequi mereatur