Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De exercitiis diſcretis

fieret ſi lignū foret ī alto. aut de ſubtꝰ haberet ꝓfundā foueā/ etiā qͣꝫqͣꝫ eſſꝫ magꝭ amplū. tunc imaginatio de ꝑicl̓o facerethmōi timorē Et timor ꝯſeq̄nt̓ faceret caſūex eo ẜm naturales in magno timore ſāguis totꝰ. conat̉ iuuare ꝑtē nobiliorē corꝑis .ſ. ip̄m cor recurrēdo ad ip̄m. ſic ceteris mēbris euacuatis totū corpusſi ſpaſmat̉ deficit viribꝰ. vnde neceſſe eſtvt cadat. Sil̓r eſt exēplū de timore in tenebris. Exꝑientia docēte ſcimꝰ in loco obſcuro vl̓ tenebroſo in nocte videre poſſumꝰ que iuxta nos ſunt timemꝰnaturalit̓ velimꝰ aut nolimꝰ. Ita vt etiaꝫqn̄qꝫ videat̉ nobis ex timore nimio licꝫtaſtice videamꝰ vel ſentiamꝰ circa nostetras imagīes vl̓ audiamꝰ voces aut ſibilatōes horribiles. tn̄ in re nihil ſit.Icamꝰ igit̉ nūc ad ꝓpoſitū noſtꝝd qͣꝫtū ad euacuatōem cerebri veleiꝰ abundantiā in humoribꝰ corruptis ⁊c̄. ꝑſona tal̓ indiget magꝭ ꝯſilio exꝑtorū artis medicine bono regimīe corꝑali qͣꝫ doctrina theologoꝝ ſpūali medicamine Sed qͣꝫtū ad ocioſitatē nimiā ſi ipſa fuerit in cauſa que oīa mala docere ꝯſueuit. remediū pͥncipale eſt vt ſtudeat cogitatōes ſuas beſtialeſ indomitas frenoratōis tenere/ ne vagent̉ libere ſꝑ voluerint. Et poterit fieri ſi occupauerit ſediuerſis exercitijs vtilibꝰ ſpūalibus qͣꝫcorꝑalibꝰ alternatis vicibꝰ/ dūmō tn̄ fiat mentis qͣdā delectatōe. et vſqꝫ adtediū et nauſeā in vno exercitio. alioqͥn cogitatōes ꝓpt̓ tediū recederēt. ſed eq̄ vtpus qn̄qꝫ multo ampliꝰ diuagando adalia ſe redirēt. Suꝑ his habemꝰ exēplūde ſctō Anthonio qͣdam vice in heremogͣuiter affligebat̉ tēptatōne malaꝝ cogitatōnū. Un̄ ꝯq̄rebat̉ dn̄o dicēs. Dn̄e velleꝫſaluari ſed volūt ꝑmittere cogitatōnesmee. Tunc apparēs ei angelꝰ in ſpecie heremite oſtēdit eidem remediū ꝯͣ cogitationes hmōi/ nūc paululū laborādo manibꝰ.nūc genibꝰ flexis orādo. deinde corpꝰ reficiendo. poſt qͥeſcēdo; rurſus iteꝝ laborādo. et tandē ait. Anthoni ſic facias tu. etſaluꝰ eris. Utinā attēderēt bn̄ exempluꝫnōnulle ꝑſone ſub ſpecie qͣſi vacādi deo deuotōi nihil oꝑari volūt manualit̓. cuꝫtn̄ apl̓s dicat. Qui laborat manducet. Quāuis enī vacare deo ſpūalia exercitia ſit ſine labore. laborare nihilominꝰ

interdū etiā manibꝰ expedit. Un̄ ꝯtingit nunqͣꝫ vt negligentes qͥdē ob corꝑis debilitatē ſꝫ ex deſidia carnis voluptate deueniūt ad magna ꝑicula ſuaꝝ aīaꝝ. ſolū in malis cogitatōibꝰ ſed etiā qn̄qꝫin gͣuioribꝰ. Prudent̓ itaqꝫ rectiſſime religionū inſtitutores ſuis deputarūt filijscertas horas ſolū ad cantādū. orāduꝫad meditandū ⁊c̄. verūetiā ad labores manuū exteriores faciēdū. ꝓut clare ptꝫ in regula ſctī Bn̄dicti et alioꝝ approbatoꝝ ordinū inſtitutōibꝰ eſt enī aliqͣ cogitatō turpis/ abomīabil̓ / mala execrāda;quā inueniat deteſtāda ocioſitas.cor vacātis ocio eſt ad inſtar molēdini. qd̓ habet ad molēdū bonū frumentuꝫ.qꝛ in cōtinuo motu eſt; molit et ꝯſumit ſeip̄m/ etiā vſqꝫ ad totalē ſui cōſumptioneꝫaut deſtructōem. niſi ꝓhibeat̉ alicuiꝰ diligētia. Et eque cito molit aduolātes fedasmuſcas ſicut granoꝝ electoꝝ adipes. p̄ſertim ſuū ſit ꝯtinue molere qͥeſcere.nequaqͣꝫ ꝟo qͥd molat ſiue bouū ſiue malūdiſcernere et eligere p̄t niſi regētis ꝓuidentia alit̓ curet diſponere. Si cui exēplamiſſa vitādo ocio ſufficiūt. attendaetiā ip̄i frēs carthuſien̄. plꝰ ceterꝭ religioẜ qͥeti cōtēplatōis et ſpūalibꝰ exercitijſdeputati vidēt̉. habēt (ꝓut intellexi) certashoras qͥbꝰ corꝑalibꝰ intendūt oꝑbꝰ ſecrete et ſine ſtrepitū in ſuis cellis. ſit ſcribēdo. libros ligādo. corruptos emēdādo. ortulos ſuos colēdo. aut cet̓a hmōi ext̓iora loco tꝑe ꝯgruo faciēdo. Quippe ꝯſiderātes ſpūalibꝰ ſꝑ intēdere ſinit hūanafragilitas. religioſi qn̄qꝫ corꝑalia exercentvt vitet̉ ꝑicl̓oſa ocioſitas. Atteſtat̉ p̄dictiſdiuīa ſcpͥtura quō ſolū ꝑicl̓oſū ſꝫ etiaꝫdānoſū ſit ociū de ſodomitꝭ peſſimi peccatores noīant̉. int̓ cet̓aſ cauſas eoſ adtātū ꝑduxer̄t malū ꝯmēorat̉ (ni fallor) ip̄mociū. Addēdū ꝓpt̓ p̄miſſa ē licꝫ qͣſi oībꝰgeneral̓r ſit ꝑicl̓oſū ſimplicit̓ velle ītēdereꝯtēplatōis qͥeti. labori qn̄qꝫ intenderemanuali. ſpēalit̓ tn̄ videt̉ ꝑnicioſū iuuenibꝰ ꝑſonis. ſi oībꝰ tn̄ ml̓tꝭ. maxīe ꝓpt̓natural̓ calorꝭ ī ip̄is exceſſiuū dn̄iuꝫ. ac ctiam ꝓpt̓ eoꝝ īdiſcretōꝫ inexꝑientiā/ diuturnitate tꝑiſ r̄mouet̉. īmo etiā ꝓpt̓ p̄ſūptionē ſatꝭ nata ꝯſueuit iuuētuti. Un̄ad magna poſſent ꝑuenire iuuenes aīaꝝꝑicula. ſi quādoqꝫ et ſepius corꝑalibꝰexercitarent̉ oꝑbus. Nulli tn̄ dubiū qͥn

C