deuotorū ſimpliciūLXXI
corꝑeis imaginatōibꝰ trahere ſurſū ad earūdē reꝝ corporaliū ſpūalitatē. q̄ inde (ſpirituſcto docente) elici poterit copioſe ſi hōaſſueſcat et dederit ſe ad talia faciēda ¶ Etne videat̉ īpoſſibile totalit̓ licet appareatinexꝑtis difficile aliqͣliter id qd̓ dicimus.ſumamꝰ exemplū de venerabili ſacr̄o dn̄ici corꝑis. quod cū videmꝰ in manibꝰ ſacerdotis ocul̓ corꝑeis/ adoramꝰ deuote ſicutveꝝ deū et hominē hūani generis redem/ptorē angeloꝝ dn̄m/ et demonū expugnatorē. ꝓpter hͦ qd̓ ibi videmꝰ ocul̓ cordis.nec moramur cū cogitatū nr̄o diu circa illud quod exterioribꝰ apparet ocul̓/ vtpotecirca albedinē. rotunditatē ⁊ paruitatemſacre huiꝰ hoſte. ſed cogimꝰ quaſi violent̉cogitatū noſtrū vt ab illis viſibilibꝰ ſpeciebꝰ ſe auertat. ⁊ ꝯuertat ad īuiſibilia q̄ oculus mentis ꝑ lumen ſctē catholice fidei ibividet ⁊ credit v̓aciſſime. qͣſi diceremꝰ cogitatōibꝰ noſtris. id qd̓ oculi corꝑis nob̓ rep̄ſentant nō eſt deꝰ noſter. ſꝫ id qd̓ ibi ocul̓cordis cernit̉ eſt dn̄s deus noſter. Hoc ergo cogitate et in hͦ vos figite. ¶ Alid̓ exemplū poteſt applicari de puero extra patriāpoſito qͥ nunqͣꝫ vidit pr̄em ſuū. ⁊ cui patermittit victū et amictu ⁊ alia neceſſaria. ſalutatqꝫ dulciter ſepiꝰ ꝑ medios nūcios eūdem. Non dubiū qͥn puer iſte licꝫ patremſuū nō videat moueat̉ naturalit̓ qͦdā amoroſo affectu ad diligendū hūc pr̄em et adcogitandū ſepiꝰ cordialit̓ de eo. et ꝙ libēter eſſet apud eundē ad videndū ip̄m ſicuti eſt. quia neſcit an ſit longꝰ aut breuis. analbus aut niger. ⁊ ſic de alijs corꝑalibꝰ circūſtantijs. ergo etiā in cogitādo pr̄em ſuūqͣleſcūqꝫ hmōi corꝑee imaginatōes occurrerint/ nō in eis qͥeſcit. ſed repellit tanqͣꝫ deceptorias ⁊ īutiles Sed quoniā alibi dehoc latiꝰ tractatū eſt/ ſufficiat hic modicefactū. ¶ Itaqꝫ iuxta p̄miſſa diſcat ꝑſona d̓uota in ſimilibꝰ ſimilit̓ agere alioqͥn ī orationibꝰ et meditatiōibꝰ ſuis nō ſolū ꝑtimeſcere habꝫ p̄miſſa ꝑicula; ſed etiā incōmoda grauia alia. Poterit enī ꝯtīgere dū homonimis cogitat cū imaginibꝰ ⁊ de rerūcorꝑaliū circūſtātijs. vt ꝓpter fantaſie fluxibilitatē/ et inuiſibili hoſte illudēte et cooꝑante deuēiat a deuotꝭ ⁊ pijs cogitatiōibꝰad cogitatus turpes et impios. a purꝭ affectōibꝰ ad immudas. a ſpūalibꝰ ad carnales. et nōnunqͣꝫ a ſanctis cogitatōibꝰ ad execrande blaſphemie cogitatōes. ꝓut ī non
nullis deuotis perſonis in his incautis/compertūqꝫ qn̄qꝫ eſt. In ip̄a etiā venerāda imagīe crucifixi ex nimis fixa conſideratōe circa corꝑis dn̄ici nuditatē eiuſqꝫ femoraliū. Qui caſus ſicut muliercul̓ ē valde poſſibil̓. ſic viceuerſa poterit caſus iſte⁊ viris eſſe nō impoſſibil̓ / ſi nimis figant̉eorū cogitatus erga ſanctaꝝ virginū imagines corꝑeas. ꝓut etiā exꝑientia nōnll̓osdocuit. Caueamus igit̉ dū cogitare volumus nudū crucifixum ne incaute id fiat.Alioqͥn cōtingere poterit dn̄m noſtꝝ crucifixum de cruce nobis euaneſcere. noſqꝫcum latrōibus nō tm̄ his qͥ cū dn̄o crucifixi ſunt/ ſed et illis inuiſibilibꝰ illic inſidioſe cōtra nos latitantibꝰ ſoloſ remanere. qͥ⁊ deſpoliātes nos cogitatōibꝰ ⁊ affectōnibus puris et ſanctis. et plagis turpiū ⁊ execrandaꝝ īpoſitis vix ſemiuiuos nos ſubcruce relinquant. Semiuiuos ⁊ ſemimortuos nāqꝫ nōnūqͣꝫ deuoti ſimplices ſe putant/ cū ex hmōi corꝑalium ſpecieꝝ incauta ⁊ nimia imaginatōne veniūt a ſctīs cogitatōibꝰ/ meditatōibꝰ et orōibꝰ ad cogitationes nefarias ſpiritu neqͣꝫ ſepiꝰ cooperāte. eſtimantes cū quadā deſꝑatōne ſe a d̓oderelictos et reprobatos ꝓpter hmōi turpitudīes/ cogitatui eorū occurrētes et perconſeq̄ns ſe in aīa a dei gratia mortuos fore. et vix vita corꝑis viuere. quod tamē falſiſſimuꝫ eſt. Ecce ad qͣnta peruenitur pericula ex nimis forti imaginū corꝑaliū rerum fantaſia. et exantiqͥ hoſtis cooꝑatiōemalicioſa. Nemo ꝓpter p̄miſſa credat ſanctoꝝ imagines (ſicut qͥdā heretici ſenſerūt)eſſe cōtemnendas. ſed ſunt potiꝰ reuerētertractande. et ea intentōe qua eccl̓ia dei eaſinſtituit digne honorāde. Et ſic diſcamusab hiſ viſibilibꝰ mēte trāſire ad inuiſibilia.corꝑalibꝰ ad ſpiritualia. Ille nāqꝫ ē finisimaginū.Remedia cōtra ſpiritū blaſphemie.E blaſphemie tēptatiōe/ occaſiōep̄miſſoꝝ ē etiā notādū ꝙ ip̄a nouiter ad d̓ī ẜuitiū ꝯuerſos qn̄ꝫ gͣuit̉īfeſtat; īimico hūani generꝭ (vt taleſ ꝑ hͦ indeſꝑatōꝫ d̓ducat ⁊ a d̓i ẜuitio viaqꝫ ſalutꝭarrepta retrahat) id agēte. deo aūt (vt ꝑ huiuſmodi gͣues tēptatōes ſi eis nō ꝯſenſerīta pctīs ſuis purgati. īfluētie ſue gr̄e idoneireddāt̉) hͦ pīe ꝑmittēte. ¶ Cū igit̉ cogita-
tt 4
N