De exercitus diſcretis
quoqꝫ ſil̓r ex p̄miſſis ꝙ incaute agūt nonnunqͣꝫ religioſi modicā ꝯpaſſionē cū ſuisfratribꝰ ad exteriora explēda deputatis/ ſiqn̄ in ſpūalibꝰ minus ꝓmpti inueniāt̉ habentes/ ip̄os temere qn̄qꝫ tanqͣꝫ indeuotoſnō ſolū corde dijudicantes ſed qd̓ peiꝰ eſtſepe gladio lingue ſue detractorie ꝑcutientes. Nō attēdentes illd̓ vulgare ꝓuerbiū.Pluribꝰ intētis minor eſt ad ſingula ſenſus. Nec recogitāt ꝙ ſi ip̄i explere deberēttalia .ſ. tꝑalia et ſpūalia neutrū horuꝫ fortefacere rite poſſent. Neqꝫ aduertūt quātuꝫdeberēt eſſe deo ⁊ hoībꝰ grati ꝙ ip̄is ad ſeruienduꝫ deo in quiete et pace ordīatis alijcogunt̉ ẜuire cū multa fatiga et tribulatōne ⁊ deo ⁊ ſibi ⁊ alijs. ⁊ ꝙ ip̄i velut dn̄i recumbūt. alij velut ſerui eoꝝ miniſtrāt eis⁊ in tꝑalibꝰ de neceſſarijs eis ꝓuidere habent. Timere deberēt hi tales ꝙ ſpūaliumopeꝝ ſuoꝝ fructū nō ip̄i ſed alij officiales.ſcꝫ exterioribꝰ occupatōibꝰ ꝓpter eos detēti; apud deū iuſtū iudicē ꝑcipiēt. ꝓpter ſuam potiſſime ingratitudinē/ q̄ deo maxīein nobis diſplicet. ¶ Iuxta p̄miſſa quoqꝫinſtruit̉ nōnulloꝝ ſimplicitaſ qui occupati alijs conant̉ nō tm̄ corde ſꝫ etiā ore ſemꝑ orare ꝓpter v̓ba apl̓i qͥbꝰ ait. Sine int̓miſſione orātes. Naꝫ ẜm expoſitores licꝫſemꝑ oret qͥ bonū oꝑari nō ceſſat. et qͥ perpeccatū mortale oratōem ſuā nō interrumpit. poſſumꝰ tn̄ ex p̄miſſis ⁊ ad ꝓpoſitumdicere plane ⁊ ꝟiſſime. ꝙ ſꝑ orat qͥ alia bona oꝑa ſiue ſpūalia ſiue corꝑalia ꝓ dei honore ⁊ ſeruoꝝ dei vtilitate facit. Licet eniꝫnō oret ꝑ ſe orat tn̄ ꝑ alios in xp̄i corꝑemſtico. ⁊ hͦ ſufficiat ſibi dūmodo al̓s debituorandi ad quod ip̄e obligatus extitit nonneglexerit vicioſe.Qualiter ⁊ quareorandū ſit ſpiritu ſine imaginibꝰKUrſum ꝑſona deuota debꝫ diligētiā adhibere vt nō incurrat aliquāſingularitatis notā ꝑ ſuam deuotionē p̄ ceteris inter qͦs conuerſat̉. Hoc enīrep̄hendit̉ a patribꝰ. qꝛ turbat nōnunqͣꝫ alios cū qͥbꝰ viuit̉. Et eſt ſignū ſuꝑbie ⁊ hypocriſis. Studeat gͦ eſſe in publico ꝯmunis ⁊ alijs ꝯformiſ abſqꝫ tn̄ pctō. In ſecreto ꝟ̓o poterit eſſe ſingularit̓ deo deuotꝰ etcorde et moribꝰ ⁊ geſtis ⁊ exercitijs. cū diſcretōe tn̄ ne ſe deſtruat. ¶ Pro iſtis aūt deuotorū exercitijs q̄ cōmuniter aptiꝰ fiunt
in pͥuato qͣꝫ in publico (vt ſunt vicꝫ mentales orōes ⁊ meditatōes) notādū. ꝙ qͥcūqꝫin his ⁊ ꝑ hec vult amoroſe ⁊ affectualitertēdere in deū ſecure ⁊ diſcrete/ ne caput etſenſus ſui forſan ledant̉; dꝫ diſcere cogitare de deo ſine aliqͣ re corꝑali ſiue abſqꝫ imagine. ita vt nō cogitet rē magnā aut ꝑuamlongā aut breuē. albā aūt nigrā. hic aūt ibiin tali aūt alio loco exiſtente. Sed oībustalibꝰ et ſil̓ibꝰ excluſis eleuet cor ſuū ad ītellectualia pura ⁊ incorꝑea/ cogitādo dei oīpotentiā qͣ oīa poteſt. dei ſapiam qͣ omniapterita ⁊ futura ſcit vt p̄ſentia. dei bonitatem qua oībꝰ qͣꝫtū in ſe eſt bn̄ vult ⁊ nullimale. Sil̓r eius miẜicordiā/ dulcedinempulcritudinē/ ⁊ ſic de alijs ꝑfectōibꝰ/ d̓o ſūme cōuenientibꝰ ⁊ inexiſtētibꝰ; dicēdo corde et ore. O dn̄e deꝰ meꝰ creator ⁊ redēptor⁊ ſaluator meꝰ oīpotētiſſime. ſapiētiſſime.poptime. totꝰ pulcer. dulcis et miẜicors.O pat̓ pijſſime amātiſſime/ amabiliſſimeqͥ ſolꝰ vere pater patrū es. plꝰ mediligensqͣꝫ vnqͣꝫ carnal̓ pater ſuū cariſſimū dilexitfiliū. Qd̓ bn̄ oſtendis ī tuis bn̄ficijs magnis ⁊ multꝭ mihi indigniſſimo datꝭ ꝑ te⁊ adhuc dādis/ ex ſola tua maxima hͦ faciens bonitate. te adoro laudo gl̓ifico. totocorꝑe et ſpiritū tibi gr̄as ago ꝓ oībus donis tuis. qꝛ qͥcqͥd ſum poſſum ſcio et beneſctēqꝫ cupio volo ⁊ d̓ſidero; hoc a te habeototū. ⁊ nihil habeo ex meip̄o niſi peccata.q̄ clemēter peto ignoſce ꝓpt̓ gl̓iam nomīstui bn̄dicti Qd̓ me cū om̄ībꝰ ſctīs tuis bn̄dicere laudare et p̄dicare ſine fine ꝓpiciusetiā concedere digneris. Uel alio mō orādo ꝓut ſpūſſctūs inſpirauerit ¶ Talem reſpectū habēdo in orōibꝰ ⁊ meditatiōibꝰ ſuis homo nō facile incurret freneſim nec erit fantaſticꝰ. et in capite ſeu ſenſibꝰ ſuis deſtructꝰ. quēadmodū alit̓ facilit̓ poſſet contingere. cū hō nimis figit cogitatū ſuū inres corꝑeas ⁊ rerū ſēſibiliū imagīes ¶ Nōlumus tn̄ ꝑ hec reprobare imaginatōnesde oꝑe nr̄e redemptōis/ de captōe/ alligatone/ colaphis/ ſputis/ flagellatōe/ crucifixion dn̄i nr̄i ieſu chriſti/ ⁊ ceteris hmōi. immo hortamur qͣntū poſſumus vt de talibꝰhomo ſepe cogitet̉. ſed ſub hac ꝯditōne ethmōi cautela. vt videlicꝫ cū diſcretōne etnō nimis hoc faciat. atqꝫ vt nō nimis diuet īmobiliter qͣſi ſeu nimis fixe circa corꝑalia et imagines reruꝫ hmōi cogitatio īmoretur. Sed ſꝑ conet̉ cogitatū ſuū ab iſtis