De diuerſis
me vinceret. atqꝫ pctō faceret p̄ſtare ꝯſenſum. Quare me miſeꝝ in tuas ꝓijcio manꝰ/ obſecrās ne ea temptatōnū ꝑicl̓a incurrere me ſinas/ que tuoꝝ ſine trāſgreſſu mādatorū ſuꝑare non q̄am. Hoc itaqꝫ modoꝑiculoſus is malignuſqꝫ laq̄us tuto ꝑtrāſiri valebit. fragilitatē videlꝫ ꝓpͥam hūilit̓recognoſcēdo/ et ī deo ſolo ꝯſtituēdo ſpeꝫ.neqꝫ quodcūqꝫ iudicādo alid̓. Scitis nēpe bt̄m Petꝝ qͥ pͥus ſe velle mori qͣꝫ deū relinq̄re ſpondebat; deū poſtmodū deſeruiſſe. neqꝫ huiꝰ qd̓ ꝓmiſerat effeciſſe aliquid.Sic ꝓfecto agūt qͣꝫ pl̓imi putātes ꝙ oīaꝑferrēt anteqͣꝫ ad peccādū ꝑtraherēt̉. qͣſi n̄diuina gr̄a ſed ſua v̓tute ip̄i pctm̄ deuitēt.Onnunqͣꝫ aliā tēptatōnem īmittitn hoſtis huic pene ꝯſil̓em. ⁊ eſt cuꝫqͥs p̄terito tēꝑe grauia ꝑpetrauitſcelera/ vnde bona ſibi aliqͣ euenerūt. ſic̄ ꝑfornicatōem aut adulteriuꝫ ꝓlem ſuſcepitquā ardētiſſimo amore ꝯplectit̉. tunc agithoſtis vt is a ſemetip̄o inqͥrat vel ab alio īterroget̉. Uellet ne nō peccaſſe/ ⁊ hāc nonhabuiſſe ꝓlē? Accidit enī hoīem delinq̄reqͣlitercunqꝫ. huic rn̄deat queſtiōi vt in p̄cedenti temptatōe dictū eſt Dico itaqꝫ dictūremediū hic etiā locū hr̄e. tali .ſ. q̄ſtiōi nonrn̄dendo. vel p̄t hō dolere de ip̄o pctō. dolere item poteſt ꝙ ꝑ hmōi delictū ſibi ꝓlesorta eſt. nō autē abſolute dolere oꝑtet de eoꝙ ꝓlem habet.Onnūqͣꝫ incitat hoſtis hoīeꝫ ad hͦnvt apud ſe petat. an ſit ceterꝭ hominibꝰ vel hoc aut illo deterior. vnd̓pl̓ima freq̄nter pctā ſurgunt. puta mētiri.ſuꝑbire. alios temere iudicare. Debꝫ itaqꝫis dicere. qͥcqͥd ex me habeo totū peccatuꝫeſt. ſi ꝟ̓o in me eſt aliqd̓ bonū; id eſt ex gradei/ quā eque alteri ſicut mihi deꝰ ip̄e largiri p̄t. ſatis ꝓfecto ſum iniquꝰ ſi nihil ex meniſi pctm̄ habeo. nō gͦ me ceteris ꝯparareopꝰ eſt/ cū ip̄e ſim ex me ſceleratiſſimus.Onnunqͣꝫ gr̄as et dona q̄ in aliqͦnſunt an̄ huiꝰ ocl̓os ſtatuit hoſtis.vt hinc intumeſcat ꝑuipēdatqꝫ ceteros. Quare ex aduerſo is cogitare dꝫ eoſibi maiora ꝑicula gͣuiorēqꝫ īminere damnatōem ſi nō recte diuīs vtat̉ muneribus.Cogitare etiā p̄t ꝙ nemo adeo eſt impiꝰ qͥnō meliꝰ hmōi vteret̉ donis ſi hecip̄a ſibicollata fuiſſent. et ita quēcūqꝫ ꝓximū/ ſiueiudeū ſiue gentilē ſeip̄o meliorē iudicabit.aut ſaltem nō deteriorē.
Onnunqͣꝫ efficit hoſtis/ vt cuꝫ qͥsnpenitere cōteriqꝫ debꝫ a ſeip̄o q̄rattantā ne de pctō ſuo diſplicētiā habeat qͣntam habere tenet̉. Qd̓ nō arguit/ qͦniā plꝰ doloris et lachrymaꝝ d̓ dāno haberet tꝑali qͣꝫ nūc habeat de diuīa offenſa. qͣre neqͣqͣꝫ hmōi diſplicentia ſufficere videt̉.Sed ſciēdū ꝙ nō eſt neceſſe corꝑalē d̓ peccato eſſe dolorē tantū qͣꝫtus fortaſſe eſſꝫ d̓tꝑali malo vel incōmodo. Sufficit enī ꝙꝯmiſſum peccatū ſibi diſpliceat ⁊ nequaqͣꝫ ī ſil̓i caſu deū offendere vellet. Non eniꝫ(ſicut pͥus dictū fuit) oꝑtꝫ malle damnarimori aūt om̄ibꝰ ſpoliari bonis qͣꝫ peccaſſeaut hͦ mō peccare. Rurſus nec talē hūc optet eſſe dolorē qͣlē de ſe diuīa poſtulat īmēſitas. cū hͦ ſit impoſſibile. Quia ip̄a ꝓrſuseſt infinita. noſtꝝ aūt dolorē finitū eē neceſſe eſt. Is gͦ dolor qͥ dictꝰ eſt ſufficit. Ueruꝫqͥdem ē ꝙ tāto hic dolor eſt melior qͣnto etin aīa ⁊ in corꝑe eſt maior. aſſit mō quo adcorꝑalem dolorē recta diſcretio. Non eniꝫex eo corpꝰ deſtrui aut rō ledi debꝫ. ¶ Plurime ꝑ iſtd̓ vitant̉ tēptatōes. q̄ ſubent cuꝫqͥs nimiū veret̉ nūqͣꝫ ſatiſ penitere aūt ſuūnō facere debitū. Debitū inqͣꝫ qͣꝫtū ad ſalutē ſatis eſt. vt enī eſt dictū nequaqͣꝫ noſtꝝdebitū facere poſſumꝰ qͣntuꝫ dei altitudodepoſcit. neqꝫ etiā ẜm bn̄ficia que ab ipſorecepimꝰ. nec hͦ ꝓfecto a nobis indulgentiſſimꝰ ille pater expetit. īmo ꝓ mira gratieſue benignitate ſibi ſufficere vult ⁊ nos inamicos hr̄e paratꝰ eſt ſi ea q̄ in certo nūerocertis agēda tꝑibꝰ mādata nob̓ tradidit.ip̄i cōpleuerimꝰ q̄ etiā ſub et̓ne mortis interminatōe implēda mandauit. Uniuerſaautē hec p̄cepta in his duobꝰ continēt̉. Diige deū ſuꝑ oīa. ⁊ ꝓximū tuū ſicut teip̄m.Si qͥs vero ſuꝑ hec aliqd̓ bonū effecerit.is ꝓinde maiorē gr̄am obtinebit. ¶ Ꝙ ſi īterroges. quid eſt ſuꝑ oīa deū amare? Plane groſſeqꝫ rn̄deo. Hoc ē ſic eū diligere vtnullo pacto quodlibꝫ alid̓ qͥs amare velitꝑ quod ꝑderet dei amorē. Proximū auteꝫſicut ſeip̄m diligere eſt ei finalit̓ qͥdē vitamoptare eternā. gr̄am ꝟ̓o in p̄ſenti ſecl̓o. inſuꝑ id ei facere velle qd̓ rōnabiliter ⁊ iuſte inſil̓i caſu ſibi qͥſqͥs fieri vellet. Un̄ manifeſtū eſt ꝙ is qͥ eſt iudex cōſtitutus nequaqꝫvelle debꝫ latronē a morte vl̓ carcere liberare. qͣꝫqͣꝫ ip̄e fortaſſe in ſil̓i caſu ꝯͣ rōem liberari cuꝑet Et ex hͦ plurimis eiuſcemodi teptatōibꝰ reſponderi poteſt.