Temptatōnibus diaboliLXX

nō debere orōnē dicere dn̄icā. neqꝫ pacē inmiſſa ſuſciꝑe quoniā nō libenti aīo cūctaignoſcit. Reuera tn̄ ſi inimicū is optat ſuūꝓpter deū diligere. debet et tuto p̄t deū orare vt quēadmodū alijs in ſe malefacta remittit. ita ſuoꝝ quoqꝫ delictoꝝ veniaꝫ ſibilargiri dignet̉. Nam ſi efficaciter inimicuꝫamare volet id vtiqꝫ efficere valebit.UOnnunqͣꝫ ſuadet vt ſue qͥs fame ītegritatē nimiū tueatur/ docēs honſtis ad hͦ quēqͣꝫ teneri. ſecuſqꝫ agere velle id eſſe crudelitatꝭ ⁊ īmanis ſeuicieiQua de re innumera mala ꝯſurgunt. namcūcta is que de ſe dicere audit/ excuſare conat̉; omnia ſua facta collaudās/ ⁊ de ill̓ volens rōnem reddere. putat nēpe hoc pactoclaudere hominū ora. qd̓ ꝓfecto īpoſſibile eſt. Ita gͦ plerūqꝫ is labit̉ in iram/ impatientiā arrogantiā/ ꝑturbatōnem mentis/accuſatōem alteriꝰ/ ſecretorū q̄ celari deberent reuelationē. vt per hec omīa ſuā aſtruere innocentiā queat. Ruit itē ꝑ id frequenter in hypocriſim ⁊ fictōem / habēs ab hoſte ꝑſuaſum ſua oꝑa hominuꝫ in ꝓſpectufieri debere. nō quidē vt dicit ob mūdi vēdicandū applauſuꝫ verū ad p̄bendū alijsboni exempli viā/ ſimul ⁊ ad ꝓpͥam vitandū infamiā. nā mihi (ita eloquit̉) illeſa fama manente. plures hoīes mea verba eſtimabunt/ fientqꝫ exinde meliores.X altera parte monet nōnunqͣꝫ hoſtis/ vt qͥs nihilipēdat qͥd de ſe homines loquant̉ ⁊ ſentiāt/ neqꝫ ī aliquo ſuā famā cuſtodiat. ſed equale ducat īmanifeſto et occulto peccare. atqꝫ ī tali ſuevite negligentia incuriaqꝫ viuat. ſecuꝫ inqͥens. mea qualis ſit ꝯſcientia deus agnoſcit. Id ꝓfecto mihi ſatis eſt; dicāt alij qͥcquid eis libuerit. Ecce itaqꝫ videtis qͣꝫ difficile ſit hūc vtrūqꝫ effugere laqueū. ⁊ r̄ctogradiēdo tramite a neutro detineri ⁊ capi.ſunt enī ambo ꝑnicioſiſſimi. ¶ Quāobreꝫpͥmū debet quiſqꝫ cōſiderare/ quale opusſuū exiſtat. bonū ne an malū? Nā ſi eſt malum quāto magis illd̓ in patulo aꝑtoqꝫ facit/ tāto gͣuiꝰ ip̄e peccat. Et hoc in caſu hicelare abdere et occultare debet. nō qͥdemob ſuꝑbiam ſed ne alijs occaſiōem peccādi male loquēdiqꝫ tribuat. Sin vero opbonū ſit/ attamē is noſcit alios ip̄m velutimalū iudicaturos; animaduertere oportꝫan hi qui ita iudicāt ad hoc ex ignorantiaet ſimplicitate adducant̉. et tūc hoc opꝰ ſi

ad ſalutē nō neceſſariū extiterit intermittēdū eſt. vel illiꝰ rei cognitio et veritas eſt eiſaperiēda. docēdiqꝫ ſunt nō ſic de illo arbitrari debere/ ꝙ ſi ex malicia hmōi ꝓdeat iudiciū. Sunt enī nōnulli quibꝰ aliena virtus inuiſa eſt/ qui nequeūt qͥcquid fieri vident maligno nō carpere dente. Hi ꝓrſuscōtemnendi ſunt. neqꝫ enī pn̄t vllo pactoclaudi iſtorū ora. Itaqꝫ minime opꝰ ē euꝫqui bonū oꝑatur aduerſus huiuſcemodihoīes ſuā famā tueri. ¶ Porro hoc loco animaduertēdū eſt/ ꝙ ſublimia oꝑa crebriꝰefficere dignatus ē dn̄s ꝑ illos/ qui (vt docet apoſtolꝰ) fatui inſcij vel nulliꝰ eſtimationis habiti ſint/ qͣꝫ ꝑ alios quoſqꝫ. Quare nequaqͣꝫ optare qͥs debet / vt in eo quodagit bono ab alijs ꝯmēdet̉. neqꝫ multo minus ſuā debꝫ depromere p̄dicareqꝫ laudē.vl̓ etiā ꝓcurare vt hoc fiat ab alijs. ſꝫ totūdeo relinquendū eſt; qͥ de nihilo nouit operari ingētia. Frequēter nāqꝫ videmꝰ qͦ amplius ſuā quis oſtētare q̄rit innocentiam/aūt ꝓpriū bunū in aliorum noticiā ducereeo minus ab alijs eſtimat̉ ⁊ curat̉. Congeetiam minꝰ/ tū ſibi / tum ceteris apud deūproficit.Git nonnūqͣꝫ hoſtis vt ſecū quis Xa ſciſcitet̉ et inquirat an p̄deſtinatꝰa deo ſit ad gloriā vel ad penā eternam preſcitus. vt hoc pacto vel in preſumptuoſam ſpem/ vl̓ in deſperationē labat̉ etcorruat. Proinde neutrū eoꝝ diffinita ſententia iudicare debet homo. ſed in dei ſperare miẜicordia/ cuꝫ ingenti timore ſue diſtricte iuſticie.Onnūqͣꝫ ſuggerit hoſtis apd̓ ſe ꝑncunctari an potiꝰ nunc quis morivel eternaliter dānari mallet. qͣꝫ aliquod mortale ꝯmittere peccatū. vt ſi is affirmatiue reſpondeat/ ī eo denuo peccet ꝙmagis eligit peccatū admittere/ atqꝫ ita oſfendere deū qͣꝫ huiuſcemodi penas ꝑpeti.deū quippe offēdere ꝓ qͦcunqꝫ vitādo ſuꝑplicio velle nequaqͣꝫ debꝫ. Sin vero contrariā is partem aſſeruerit/ primū forſitanmentietur. decidet etiā fortaſſe in iactantiam atqꝫ arrogātiā. Quāobrem magnoꝑevitandū eſt huiuſmodi facere queſtiones/neqꝫ eis ſi ſurrepſerint eſt reſpondēdū/ abijciendeqꝫ ſunt et dicendum deo. Meamdomine fragilitatē agnoſcis. certus equidem ſum/ quoniam niſi tua gratia mihi foret auxilio nulla ita modica eſt pena quin

77