contra puſillanimitatēLXX

periclitat̉ faciliꝰ. et fit inferior/ qꝛ eiꝰ cōfidentia ex ignorātia ſuij p̄iꝰ ꝓcedit/ cum neſciat ad quantū teneat̉ corā diſtricto iudice. Alter ꝟo minꝰ confidens nō facile decipiat̉. ⁊ ſit ī tutiori ſtatu qꝛ eiuſtrepidatio ēex ſui diſcuſſiōe ſedula/ et cognitōe ꝓprie īfirmitatis ⁊ imꝑfectōis ſue. Ideoqꝫ quātum hic ꝑ hūilitatē timet ⁊ trepidat/ tātuꝫdei ante iudiciū ſecurior aſtabit. qꝛ dijudicauit et diſcuſſit ſeip̄m. Ita eſt qn̄qꝫ ꝯfidetia nō bona et timor ſecurior deoqꝫ ꝓpinqͥor. Hinc eſt ꝙ qͥdam patrū aiebat. nullaꝫpeiorē paſſiōem fore qͣꝫ nimiā cōfidentiaꝫtam erga deū qͣꝫ erga ꝓximuꝫ. Nā generatcōmuniter cōtemptū et debitā negligit reuerentiā/ tam quo ad deū qͣꝫ quo ad proxmū habendā. ⁊ in vanitatē ⁊ ſuꝑbiā ſepiſſime terminat̉. ¶ Nonnunqͣꝫ etiā cōtingitvt is qui conat̉ habere delectatōes ſpirituales expendat ob hͦ quaſi totū tēpus qͦ tn̄vtiliora ſibi et ꝓximo magiſqꝫ grata deonō tātū poſſꝫ ſed ex iniūcto ⁊ ſancte forſanobedientie debito deberet agere. et tandeꝫcum adeptꝰ fuerit qd̓ queſiuit/ male cuſto/dit. dimittēs ilico mentē ſuā ad alia imꝑtinentia euagari. aut vertēs ſe ſine neceſſitate ad alia. quaſi diceret. et ſi non v̓bo tamen facto. Iam qd̓ cupiui teneo/ dietammeā modo bn̄ cōpleui. bene ſto. ſecurꝰ ſū.Attamē neſcit miſer aūt ſe neſcire diſſimulat. ꝙ id qd̓ accepit cadit ſub gr̄a gratꝭ data. ⁊ poteſt ſtare cū pctō. Un̄ pn̄t adhucoīa ſua peccata manere ſuꝑ euꝫ. ꝙqꝫ is cuimultū donatū eſt; multū etiā in iudicio reqͥretur ab eo ꝓ ratōne reddenda. Et rurſūcum priorē gratiā conſolatōis quaſi nihilipendēdo abiecerit reuertet̉ ad deū inſtāꝓ alia accipiēda qn̄ ſibi placuerit. quaſi dignū ſit vt deꝰ ad eiꝰ beneplacitū ſꝑ ſit paratus. donetqꝫ ſibi iuſte qn̄cunqꝫ ⁊ quodcunqꝫ poſtulauerit. Hec eſt illa vna p̄ſumptio fatua mala ⁊ ꝑiculoſa ꝯfidentia q̄ nōnullos ſe deuotos putātes poſſidet. ¶ Sꝫnō ſic eſt de illo qͥ auxiliū diuinū tm̄ / ⁊ nōdulcedines q̄rit ꝓ ſuis neceſſitatibꝰ. ⁊ ad reſiſtendū temptatiōibꝰ qui q̄rit peccatoruꝫſuoꝝ remiſſiōem. nō ſpūalem ꝯſolatiōem.qui purā querit dei miẜicordiā; nō ſingularem ſuauitatis gr̄am. qͥ iuxta dn̄i ſui bn̄placitū cū labore et dolore eidē ſeruit. neccōſolatiōes hic ſed ī futuro reqͥrit. et ſi quaꝯſolatio offerat̉; eam cū timore et hūili gͣtiarum actōne ſuſcipit. ⁊ cū recedit nō triſti

or īde neqꝫ ad ſeruiēdū deo ſegnior fit. Nāiſte ſalutē ſuam oꝑatur cū timore. pͥor quaſi cum tumore. Iſte in veritate. pͥor in vanitate. Iſte fideliter. alter fallaciter. Hic ꝓprijs qͣſi ſtipēdijs militat deo. aliꝰ niſi mercedē a deo hic recipiat cōſolatōis militarerenuit. ¶ Solet etiā puſillanimes redderenonnunqͣꝫ deuotōi intēdentes nimia ſcrupuloſitas ꝯſciētie/ que vtiqꝫ nō eſt bona.vtpote cū quis de venialibꝰ ⁊ leuibꝰ peccatis ſine qͥbus iſta vita vix aut nullatenustrāſigi pōt. ⁊ pene de om̄i actōe ſua ꝯtinuāqͣſi ſibi format cōſcientiā. plus hmōi ponderans lance iuſticie qͣꝫ diuīe miẜicordie.⁊ hoc p̄ſertim vltra d̓bitū. ac ſi ſua iuſticiatm̄ ⁊ nō dei miſcd̓ia potiꝰ ſaluādꝰ ſit. Un̄ꝯtingere pōt niſi hmōi ſcrupulos inordīatos deponat; vt id qd̓ pͥus nō erat peccatū ex ſe fiat peccatū ex ſcrupulo ꝯſcīe. quicqͥd enī contra ꝯſciētiā eſt/ peccatū eſt. Necpōt hic talis gr̄am ꝑciꝑe qͥ de mortali vbimortale nō eſt format ſibi ſcrupulū ꝯſcientie. Non eī auctor gratie deꝰ habitare vultin tali ꝯſciētia inqͥeta ⁊ turbida/ qͥppe cuꝫde eo ſcriptū ſit. In pace factꝰ eſt locꝰ eiꝰ.De hoꝝ ſcrupuloſoꝝ numero videntur hiforte. qͥ cū pſalmū aut orōem dixerint nōcū actuali intentōe ſed mētis ſubrepta euagatōe (quā hūana infirmitas ex ſe vitare n̄poteſt) repetere ⁊ reſumere iterū ⁊ iteꝝ nonceſſant. Attn̄ cōtingere p̄t vt quantūcūqꝫreiterent id quod reiteratū eſt fiat ita īſipidum et qn̄qꝫ plꝰ qͣꝫ illud qd̓ pͥus negligenter ⁊ inaduertent̓ fuit ꝑſolutū. ¶ Quibus⁊ aſſociādi vident̉ illi qͥ cū cōpetenter et ſinō ſufficiēter ꝯtriti ſunt atqꝫ confeſſi (qꝛ īpoſſibile quo ad nos videt̉ vt ſufficientercōtriti ſint de pctīs ſuis) nō ſunt cōtenti. ſꝫſemꝑ ſcrupulū habent ſe nondū debite cōfeſſos eſſe. fatigāt ſeip̄os ⁊ ꝯfeſſores ſuoscum reiteratōibꝰ ꝯfeſſionū. p̄ſertim de leuibus peccatis modici pōderis. Illic (iuxta pſalmiſte vocē) trepidantes vbi n̄ erattimor. ¶ Iſtis om̄ibꝰ parit̓ conſultū ſit/ vtnō de ſua iuſticia; ſed de mera dei ꝯfidantmiẜicordia. ſicqꝫ ponderēt ſuā negligētiāvt p̄ponderēt dei infinitā clementiā. Meminerint qͦꝫ illius cōmunis dicti. ꝙ vltrapoſſe viri nō vult deꝰ vlla requiri. Itemqꝫilli reiterātes oratiōes ſuas aduertāt ꝙ eccleſia nō obligat ad actualē intentionē qͣꝫqͣꝫ bona ſit. ſed tm̄ vt ore ꝑſoluant̉. Non gͦneceſſe eſt vt reiterēt qd̓ ſemel dictū/ lic

ſſ 3