De remediis
ſtrā corporeā et totā anīe portionē inferiorem/ multa trāquillitate fouere. et eā delectare gaudijs. ⁊ apparēte voluptate. ſiue ficta et ſophiſtica dulcedine/ quibꝰ hō īcautus et ſpūaliū fallaciaꝝ inexꝑtus. ad tātūallici poterit. vt etiā tandē in viribꝰ animeſuperioribꝰ multū inde gaudeat/ ⁊ magnaquaſi in toto hoīe ꝯſolatōne ꝑfruat̉. ita ꝙhō vix credere poſſit aliud quina deo foret tāta ſuauitas. cū tamē certiſſime quandoqꝫ ſit ab humani generis inimico. Quihāc cauſare temptat nōnunqͣꝫ vt hominēꝑ hoc in ſuꝑbiā erigat. nōnūqͣꝫ vero vt hominem ꝑ indiſcretionē ⁊ abuſionē huiꝰ deceptorie cōſolatōnis in veſaniā aliaqꝫ mala finaliter deijciat. ¶ Diligenter tn̄ contuendū ꝙ ſpiritꝰ malus nō pōt immediate tēptare hominē in ꝑte anīe ſuꝑiori/ cū ſibi n̄illabitur/ ꝓut ſupra tactū eſt. qͣꝫuis poſſitmediate. Quod tūc fit cuꝫ intellectus ſeuratio incaute cōſentit fantaſmatibꝰ illis q̄ſibi illuſus ſenſus rep̄ſentat nō debite. ſcilicet abſtrahēdo / eliciēdo aut diſcurrendo.Itē poteſt id fieri ꝓpter vehementē paſſionē appetitus ſenſitiui. q̄ paſſio ſepe iudiciū ratōis ꝑuertere ſolet. Sil̓r poteſt ipſavoluntas in homīe tēptari mediate. Et hͦfit cum ratio ꝑ erroneū ſuū iudiciū d̓ quotactū eſt; ip̄am voluntatē mouet. vl̓ cū caro fortiter tēptata q̄ ſemꝑ tn̄ cōcupiſcit aduerſus ſpiritū ip̄am volūtatē tādiu ſtimulat qͦuſqꝫ eā ſibi īclinat. Sic eī ẜm ſctm̄ iacobū/ vnuſqͥſqꝫ temptat̉ a ꝯcupiſcētia ſuaabſtractus ⁊ illectꝰ. ¶ Hec licꝫ aliqͣliter perexceſſum; nō tamē inutilit̓ vt apparet adꝓpoſitū dicta ſint/ ꝓ detegendo fallacias⁊ ꝑicula que inexꝑtꝭ cōtingere poſſent circa ſpūales dulcedines in orōibus ⁊ meditatōibꝰ ſuis ꝑ angelū ſathane trāſfigurātēſe ī angelū bonū. niſi caute et diſcrete ſe habuerint in ſuis ſentimētis ⁊ ſenſu ꝑceptibilibus ꝯſolatōibus. ¶ Ex p̄miſſis etiā facile elici poterit ꝯſideratio. quō hoīes in capitibꝰ ſuis debilitati. aut al̓s in naturalibꝰſuis leſi. et indiſpoſiti ſeu ex ꝯplexiōis malicia ad aliqua vicia fortiter et ſpecialit̓ p̄ceteris inclinati. qͥ cōmunit̓ paſſionati dicunt̉/ poſſunt citiꝰ faciliꝰ et multipliciꝰ. qͣꝫalij bene diſpoſiti ⁊ bn̄ ꝯplexionati. ſeu bene educati ab īimico illudi. vexari. decipi⁊ ꝑiclitari. ꝓpter organoꝝ ſuoꝝ indiſpoſitionē/ deo ꝑmittēte. Quibꝰ cōſulenduꝫ eſtvt ꝯtra inuiſibil̓ hoſtis inſidias deū ⁊ ſan
ctos ſepe inuocēt ꝓpriū ſenſum nō ſeqͣnt̉.alios cōſulant/ et eoꝝ cōſilijs acqͥeſcant. nimietate exercitioꝝ tā corꝑaliū qͣꝫ ſpūaliūſeip̄os nō grauēt. Occaſiōes peccatoꝝ qntū poterīt fugiāt. cōtra paſſiōes ſuas viriliter laborēt/ ⁊ nullo modo locū eis dentneqꝫ eis cedant. nā ſi ſemel iteꝝ et iteꝝ paſiōibus ſuis ceſſerint/ deueniēt paulatimad hoc vt cū eis reſiſtere volent; difficulteraut minime id poterīt. exquo vſus ſeu cōſuetudo eſt qͣſi altera natura. ¶ Et vt reuertamur ad hͦ vnde ſermo ſumpſit exordiuꝫvidelicꝫ ad puſillanimitatē. nō quidē amplectendā ſed om̄imode fugiendā. ſumamꝰ de ip̄a exemplū ad ꝓpoſitū. Sit quisnaturaliter timidꝰ ⁊ in naturalibꝰ qͥbuſdādefectuoſus. huic ſi corā multitudine qͥppiā ad agēdū īcubuerit; poterit facillimeſpiritus neqͣꝫ (deo id ad ꝓbatōnem et exercitationē huiꝰ ꝑmittēte) paſſionē timorisin tali ad tantū intētare. cum naturaliū defectuū eiꝰ adiumēto/ vt qͣſi totꝰ ſtupefiat/viſuſqꝫ et auditꝰ vſum qͣſi ītermittat. īmo⁊ ſenſu tacitus quaſi intercepto ꝑ totū corpus ſpaſrna incurrat. ⁊ frigido quodā perfuſus ſui dore velut amens in terrā cadat.quēadmodū experiētia ī nōnullis docuit.Cui grauiſſime paſſiōi timoris ſemel autbis etcꝑti. ſi is de quo loquimur ceſſerit. ⁊iuxtia ſupra datuꝫ ꝯſiliū ſe viriliter ꝓptercorapertā difficultatē et p̄ſumptā cōfuſione mͦ eidē nō oppoſuerit/ deueniet ad tātaꝫiradubie puſillanimitatē ꝙ vix aut nunqͣꝫcurabit̉. īmo videbit̉ ſibi ſqͣꝫqͣꝫ fantaſtice ⁊diabolo illudente) ꝙ potiꝰ vellet mortemſubire qͣꝫ tali operi vbi tantā exꝑtuſ eſt difficultatē iteꝝ intētare. ¶ Cōſonat huic exēplo nr̄o illud phiſicoꝝ de nōnullis ſemelgrauiter ⁊ qͣſi vſqꝫ ad mortē vulneratis. qͦvt aiūt/ ſi ſanguinē poſtmodū viderīt/ autfortiter d̓ ſanguine fantaſiauerīt/ ſincopinfacillime et ſpaſma patient̉. ꝓpter id qd̓ pͥus exꝑti ſūt incōmodū ⁊ periculū. ¶ Sed Aredeamꝰ modo ad deuotorū ⁊ aridoꝝ cōparatōeꝫ. Unde ꝓpter deceptorias ꝯſolatōes manifeſtādas digreſſi ſumꝰ. Un̄ notandū ꝙ ꝓut aliqualiter ſuꝑius tactū eſt.Aridus nōnunqͣꝫ eſt in ſtatu tutiori qͣꝫ deuotus hac ratōe. Sint nāqꝫ duo qͦꝝ vnꝰſcꝫ deuotōis dulcedine fruens maiorē habeat confidentiā. Alter ſcꝫ eadē carēs dulcedine minorē ꝯfidentiā teneat. Haud dubiū qͥn poſſit cōtingere ꝙ is qui plꝰ ꝯfidit