Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

cordis

LXIX

rei ad alterā. ſicut eſt in emptōe et venditōne cuiuſlibet rei. Poteſt ſcd̓o ferri ītuitusad cōmodū tꝑale tanqͣꝫ ad motiuū pͥncipale dandi ſpūalia. vel ad finē vltimū inſiſtit intuitus ſpūalia ꝯferentis. Pōt tercio ferri intuitꝰ ꝯmodi tꝑalis tanqͣꝫ ad motiuū minꝰ pͥncipale. vel ad finē ſubordīa ſub vltimo fine. Poteſt qͣrto ferri intuitus ꝯmodi tꝑalis tanqͣꝫ ad debitaꝫ iurediuino ſuſtentatōe illiꝰ ſpūalia ſubmīſtrabit. iuxta doctrinā xp̄i et apl̓i. Qm̄ dignus eſt oꝑarius mercede ſua.Cōſideratio. xxxiii.Unc ad ꝓpoſitū dicamꝰ rn̄ſiōen ſuccincta ſolida pͥmus intuitus ſecūdꝰ ſunt v̓e ſymoniaci deiure diuīo et hūano. ſi cōcurrat error ītellectus. ſcꝫ talia poſſint fieri ſicut in primo dicit̉. vel licite fiāt/ ſicut ponit̉ ī vtroqꝫ. tūc incurrit̉ hereſis ꝓpͥe dicta ſi ſintꝑtinaces. Dicimꝰ ꝯſeq̄nt̓ ſi ferat̉ intuitꝰtercio qͣrto modis ille p̄t eſſe licitus. īmoetiā laudabil̓ meritoriꝰ ac debitus. hoc tn̄attēto obſeruet̉ illd̓ apl̓i. Ab om̄i ſpeciemali abſtinete voſ. ē. Admīſtratio ſpūaliū facta ſub altero tali intuitu appareat fieri ex modo ſuo intuitu pͥmo vel ſecūdo. vt ſi pͥus exerceant̉ ſpūalia/ ſi prius dent̉ tꝑalia. Aut ſi turpiter illa vel iſtaexigant̉ ſcādalo auaricie nota. Inbus vtiqꝫ caſibꝰ poſſent hr̄i ſuſpecti de ſymoniaca prauitate ſic agētes. p̄ſūptōeiuris vel facti. poſſent ip̄i ī caſu tanqͣꝫtales iudicialit̓ euocari.Lōſideratio. xxxiiii.tRadit Ariſto. in finibꝰ ſubordinatis vbi vnꝰ eſt ꝓpter alteꝝ reputat̉ vtrobiqꝫ vnū. Hoc dictū ꝓficit plurimū ad directōem cordis in p̄miſſis et ſimilibꝰ. Ut exempli gͣtia. Uadit canonicꝰ ad eccl̓iam vt lucret̉ diſtributōnetſuas. Aut celebrat curatꝰ miſſam vl̓ exeqͥas vt recipiat funeralia. Attēdenduꝫ eſt ſiprincipalit̓ ſiſtat hic vel ille intentōeꝫ ſuāad lucrū tꝑale reducendo ad finē aliuꝫprincipaliorē ſpūalem. Si ſic. certū eſt.quia eſt pctm̄ ſymonie. Si ꝟo referat adfinē vlteriorē et ſuꝑiorē ac bonuꝫ. qꝛ .ſ. iſtelucra tēporalia vult reciꝑe ſuſtentatōneſua. qͣtinus nūc et poſteriꝰ occupari poſſitcirca ſpūalia exercitia principalit̓. Hec eſt

intentio cordis recta bona. Sed attendat diligenter ne mentiat̉ iniqͥtas ſibi.Qd̓ ex varijs ſignis poterit qͥs in ſeip̄o etin alijs cognoſcere.Lōſideratio. xxxv.Iſum eſt aliqͥbꝰ ſi canonicꝰ va­ Ldat ad horas lucratiuas al̓s noniturꝰ. hoc ſit ſignū euidens quoad eccl̓iam ſymoniace pͣuitatꝭ. intētiotalis neq̄at eſſe recta. Attn̄ hoc oꝑtꝫ itaſemꝑ dici Alioqͥn ſeq̄ret̉ ꝯdemnatio qͣſi totius ſtatꝰ clericorū qͣꝫ religioſoꝝ atqꝫ ſeculariū. Cōſtat qͥppe nōnunqͣꝫ carthuſien̄. in certo conuentu ſuo certas dicēt exeqͥas certo defuncto. qͣs ſaltē tali al̓sdicerēt ſi aliqͥs inde fructꝰ tꝑalis eſſꝫ ſecuturꝰ. Et iuſte. Sil̓r eſt de alijs religioſnecnō de ſecularibꝰ canonicis curatis.de omni generaliter hoīm ſtatu ī eccl̓ia deiSicut nec opifex ageret ſue artis ſunt ſine ſpe lucri. Poteſt itaqꝫ eccl̓iaſticꝰ ad eccleſiā ire ſub ſpe lucri p̄dicto etiā ꝓtūc iturꝰ ſine tali ſpe ſed ī alijs ſe occupaturus/ dūmodo ſit intētio pͥncipalis directaad finem ſuꝑiorē vt tactu eſt.Cōſideratio. xxXVI.Oteſt ꝯſeq̄nter ex p̄miſſis elici qͣliter liceat hoī ſe trāſferre ad ſtatumclericalē aūt r̄ligioſū īmo ad curāanimaꝝ. aut ad p̄laturā qͣtinus poſſit hr̄eſuſtentatōem vite ſue ſine ſollicitudīe tꝑal̓exercitij. Ita tn̄ illā libertatē vl̓ ociū referat pͥncipal̓r ad honorē dei/ eiꝰ obſeqͥumſuāqꝫ aliorū ſpūaliū ſalutē. Et ſi opponit̉ nullꝰ p̄t appetere p̄latura licite et minꝰ illā q̄rere hac rōe. Quia ad officianduꝫdebite ī ſtatu p̄lature. neceſſaria ē gr̄a dei. p̄t certꝰ qͥs eſſeˡ an habeat illā. Uidet̉ p̄ſumptōis ingerere ſe? Rn̄demꝰ fallit hec qͣꝫuis magnoꝝ ſit doctoꝝ. Qm̄ex ſil̓i fieret argumētū poſſꝫ appatere aūt q̄rere celebraret miſſam/ vl̓chariſtia recipiat/ qꝛ p̄reqͥrit̉ ſit intia. alioqͥn iudiciū ſibi māducaret et biberet/ qꝛ indigne ſine gratia ⁊c̄.Cōſideratio. xxxVliRopter argumentuꝫ immediatemotum alia p̄tacta; diſtinguēdum eſt de certitudine/ prout inquodā tractatulo de p̄paratiōe ad miſſamI

rr 4