De ſimplificatione
hominū in naturalibꝰ/ moribꝰ/ ꝯſuetudībꝰſtatibꝰ ⁊c̄. recogito/ videt̉ p̄cipue locū hr̄eapud ꝯſtitutos in officijs religionū ꝓpt̓cōmunem ꝯgregatōis vtilitate ex obediētia necnō illos cōiter omnes qͥ laborāt invita actiua ⁊ multis curis ſollicitudībꝰ etoccupatōibꝰ p̄grauant̉ ex charitate aliorūſaluti intēdentes. Talibꝰ qͥppe nō ꝯcedit̉ociū vacādi ſubtilioribꝰ inqͥſitōibꝰ catholice legis. neqꝫ ſuppetit virtꝰ/ facultas/ locus/ tꝑs ⁊c̄. ad recolligendū ſe in vnitateꝫhmōi que docet̉ a ph̓is ꝑ abſtractōes mētales ſcholaſticas. Idem videt̉ ſentiēduꝫde maxima ꝑte eoꝝ qͥ deo ſub regulari ī religiōibꝰ militant diſciplīa. qͦs cōit̓ fatigatmodicū ml̓tiplicitas ꝓlixitaſ ⁊ ꝯtinuitasdiurni officij. diurni ꝑit̓ ⁊ nocturni Additur abſtinētie auſteritas crebꝝ ieiuniū/ lōge vigilie. mala qͥes. labor aſſiduꝰ. ſuꝑiorūobiurgatio. pariū indignatio. ⁊ pene totivite vna ⁊ iugis tēptatio et vexatio. Claꝝerit pie ꝯſiderāti ꝙ hec oīa nō ꝑmittūt ſaltem vt freq̄nt̓ hūanā infirmitatē ſe libere ⁊expedite trāſferre in meditatōnibꝰ ſuis adhmōi quales p̄notauimꝰ ph̓icas abſtractiones. Pn̄t nihilominꝰ hītales aūt aliqͥ exeis ſingulari dei gr̄a p̄uēti ⁊ adiuti d̓ qͦ minime dubitauerim/ qn̄qꝫ aſcēdere ſublimius atqꝫ ſecuriꝰ deducēte eos ſuꝑ excelſa ipſo victore deo ī pſalmis canētes/ qͣꝫ pluresalij/ p̄ſertim phiſica qͦtidie ſcrutāteſ vtinānō magis curioſe qͣꝫ fructuoſe ſcrutiniaNotula. xvlii.Icamꝰ adhuc aliqͥd de hͦ meditatōis modo qͥ ſolet a corꝑalibꝰ īciꝑe ⁊ ea ſibi ſubſternere. ſꝫ ſaluberrimū et ꝑneceſſariū ꝯſiliū eſt in eiſdē nō ſiſtere nec pedē figere. Alioqͥn vt freneſim velturpiſſima incurret deſideria ip̄e meditāsAſſignemꝰ hoꝝ rōem. Cōſtat plane v̓tutēomnē q̄ corporeis vtit̉ organis/ fatigationem ⁊ qn̄qꝫ totalē ī oꝑatōe ſua ſi nimis cōtinuet̉ defectōem pati. Conſtat inſuꝑ ex hͦcogitatōem omnē ꝑticularē q̄ nimis ⁊ pꝰdebito ꝓfundat̉ in imaginatiua vl̓ eſtimatiua v̓tute/ leſiōem inferre ſic fātaſianti. itavt nō maneat dn̄s ſui. neqꝫ liber ad expellendā hmōi cogitatōem. Patet hͦ in omnipaſſiōe radicata. potiſſimū tn̄ in amore ꝓut videri p̄t in philocaptis/ qͥ qͣſi nihil differūt a maniacꝭ ⁊ inſaniētibꝰ Uiuit adhucqͥdā iuuenis qͥ ſuā talit̓ fixit ī vniꝰ amore
ml̓ieris fantaſiā ꝙ in ripa cuiuſdā exiſtēſfluminis exiſtīabat ſe illā corꝑalit̓ videre īaltera eiuſdē flumīs ripa. vn̄ ſatagebat natādo venire ad eādē. Sꝫ forti v̓bere adhibito ſanatꝰ eſt. ⁊ fantaſticā deceptōem ītellexit. Uiuit qͦꝫ qͥ alit̓ et caſtiꝰ exercēs ſemetip̄m in legēdis meditatōibꝰ Anſelmi ⁊ eaſin affectu trahēdo ad hͦ deuēit ꝓpt̓ īdiſcretū laborē hmōi/ vt ſolꝰ aſpectꝰ libri ī qͦ cōtinebant̉ ſcripti ſibi cū nauſea pꝰ cauſarethorrorē parit̓ ⁊ timorē capitiſqꝫ v̓tiginemNotula. xlx.Egi pͥdē libꝝ quēdā quē v̓go cer Zlte d̓uota ꝯpoſuiſſe dicebat̉. De cuius dictis memori mēte hͦ vnū diligēter retinui ⁊ notaui. qm̄ id ꝑ ml̓ta exptus/ dictū rectiſſime cautiſſimeqꝫ repperi.Nihil eſt inquit magis mihi ſuſpectuꝫ qͣꝫamor/ etiā circa deū. Poſui hͦ in lectōe qͣdā edita ꝑ modū tractatuli de ꝓbatōne veraꝝ reuelatōnū typo numiſmatis. Eſt enīpaſſionū oīm vehemētiſſima dilectio. quapropt̓ ſꝑ eget diſcretōis freno. Uiuit mulier q̄ caſtitatē cū viro ꝓpͥo miro (nec aperiēdo) rigoris tenore ẜuabat. Hec nihilominus amori ſpūali ſe dās aut dare putanscarnale (neſcio qͥd) aut fedū ſe pati fatebat̉in corꝑe. Que rurſus vt alie pl̓es ſub velamine deuotōis (quale d̓uotōis velamē magis qͣꝫ ip̄am deuotōeꝫ nōnūqͣꝫ ml̓ierculas⁊ viros ml̓iebriter ꝯplexionatos vel habere vl̓ retinere qͥs neſciat nō eē difficillimū)ad ꝑſonas aliqͥs d̓ ſctītate famatas plapſanūc ad hāc/ nūc ad illam diligēdas furoreducebat̉ magꝭ qͣꝫ amore ita vt ſui ꝯpos n̄fieret nec vllis arceri monitꝭ poſſꝫ ad moderatōeꝫ ī amore tenēdū. ꝙ niſi fortiores ⁊ꝟtuoſiores ī amore ꝯpeſcēdo fuiſſēt illi qͦsamabat viri. ꝓfecto credēdū res ip̄a ī peſſimū exitū nedū corā d̓o; ſꝫ etiā hoībꝰ v̓tiſſꝫNotula. xx.Ed ad qͥd fit iſtoꝝ cōmemoratio?Nimirū vt ſuadeamꝰ et inculcemꝰquantū fas nobis eſt/ ne meditantis animꝰ det ſe ſed accōmodet. iuxta v̓būSenece rebus corꝑalibus cōſiderandis.hoc eſt dicere ꝙ protinus euolare ſtudeatad meditatōnes vniuerſales quales p̄notauimus. Qm̄ ita vitabit̉ leſiōis v̓tutꝭ fantaſtice ꝑiculū. ita qͦqꝫ fiet illud. Oculi meit ꝯn̄ter illd̓. Qm̄ ip̄e euellet