De ſimplificatione
deſtructis pͥmis ſubſtātijs/ vt dic̄ Areſto.impoſſibile eſt aliqd̓ alioꝝ remanere. nihilominꝰ adhuc remaneret hͦ vniuerſale humanitas interiꝰ ī mēte angeli ſicut an̄ mūdi conſtitutōem erat. Et ꝓut nūc ē vniuerſalis rō hūanitatis in mēte dei. nec erat reſaliqͣ qͣꝫ mēs dei. neqꝫ realiter vt oēſ ꝯcedūtneqꝫ formalit̓/ vt nōnullis placet. Eſt demū articulꝰ pariſien̄. ꝯdemnatꝰ dicens ꝙab eterno fuerūt extra deū qͥdditates aliq̄vel vniuerſales rōes. quales fantaſiati ſūtqͥdam eſſe vniuerſalia realia p̄ter deū/ ⁊ p̄ter oēm intellectꝰ oꝑatōem ſeu ꝯceptūNotula. V.Urſus ad intelligendū dīctū huiuſmodi ꝙ deſtructꝭ pͥmis ſubſtātijs īpoſſibile ē aliqd̓ alioꝝ remanere. Attendēdū eſt ne locutio varia ſit dūloqͥmur de hūanitate q̄ eſt ab extra. ⁊ d̓ cōceptu hūanitatis quē ītra reponimus Eſenī hͦ nomen hūanitas pͥmo mō nomē prme intētōis ſupponēs īmediate ⁊ pͥncipaliter ꝓ re ad extra/ q̄ eſt vl̓ eſſe p̄t ſi ſit ampliatiua ſuppoſitio. ⁊ hec in ſol̓ ſingularibushoībꝰ reꝑit̉. Hoc v̓o nomē hūanitas ſumptū ſcd̓o mō ſupponit nō ꝓ rebꝰ ad extra.ſed ꝓ ꝯceptibꝰ de hūanitate habitis ad intra ſeu ꝑ angelū ſeu ꝑ hūanū intellectum.Aut eſt idea hūanitatis in mēte diuīa peridētitatē locutōis/ ſicut ponimꝰ ꝙ ſapientia eſt in deo nō ꝑ inheſiōem ſꝫ ꝑ idētitatēquoniā eſt ip̄e deus.Notula. Vi.Ides arbitror quēadmodū meditans p̄t intellectū ſuū figere in recognitōe boni nō huiꝰ vel illius figurati corpulēti vl̓ colorati. Et ꝯn̄ter fert̉voluntas in dilectōem abſolutā pͥmi ⁊ veri boni qd̓ nō eſt bonū ꝑ participatōeꝫ. vtalia oīa ſed ꝑ eſſentiā. Poteris ita negociari circapotentiā. circa ſapīam. circa iuſticiam. ⁊ ita reuereri diuinā potentiā. Uerecūdari ad ſapīaꝫ ſi turpis es. Trepidare adꝯſideratōem iuſticie ſi malꝰ es. ¶ Ꝙ ſi forte q̄ſieris an ꝯceptus hmōi ſint abſoluti ⁊ꝓprij deo? viſum ē hactenꝰ mihi ꝙ ita/ ſaltem de poſſibili. hͦ eſt ꝙ in via p̄t meditās⁊ abſtractiuus intellectꝰ formare ſibi ꝯceptus abſolutos ⁊ ꝓpͥos ꝯueniētes ſoli d̓oQui dabūt noticia ꝓpͥam et abſolutā. ſednullatenꝰ intuitiuā de eo.
Notula. vii.Perta eſt nobis ex p̄dictis via ad Saintelligendū myſticā theologiā d̓qͣ ſcripſit diuinꝰ dionyſiꝰ vltra illāq̄ ſymbolica et illam que ꝓpͥa nūcupatur.Procedit itaqꝫ ſymbolica theologia ꝑ ſil̓itudines reꝑtas in rebꝰ. attribuēdo deo qͥcqͥd videt̉ eſſe ꝑfectōis in rebꝰ cauſatis itavt hͦ mō dicat̉ deꝰ nedū nominabil̓. Et hͦmodo dixit diuinꝰ Bartholomeꝰ ꝓut dionyſiꝰ refert euāgeliū eſſe latiſſimū. ſic appellat̉ deꝰ leo ꝓpt̓ fortitudinē. lapis ꝓpterdurabilitatē. agnus ꝓpt̓ manſuetudineꝫ.ſol ꝓpt̓ illuſtratōem. ⁊ ita de reliqͥs q̄ n̄ ẜmeſſentiā ſed ꝑ ſolā attributōem et ꝑ analogicā ſil̓itudinē de deo loqͥmur qͣſi balbutientes et palpātes in vmbra occūbētis luminis vel gr̄e intelligētie nr̄e ī nobis. Procedit ꝟo myſtica theologia ꝑ abſtractiōeꝫmodo velut oppoſito ad p̄cedentē/ qͥ quicqͥd eſt affirmat de deo. iſte ꝟo prorſus negat de deo om̄ia. Et ita breuiſſimuꝫ eſt vtait idem Bartholomeꝰ euangeliū.Notula. Vili.Xemplū palpabile dat ipſe Dyoniſius ꝓ manuductione huiꝰ theologie myſtice. Conſidera fabricatorem ſtatuarū; nonne hic format imaginem vel ſtatuā nō addens quicqͣꝫ ſed reſcindens ⁊ remouēs. ex qua ſubtractōe remanet agalma pulcerrimū/ imago pulcrafigurata vel ſculpta. Sic agit ſuo modomeditantis animus dū ad hoc conceptuvago cōnotatiuo ſcilicꝫ hoc ens/ ⁊ illd̓ enſqui cōceptus habet̉ exrebus exterioribusſenſatis intra facit abſtractionē modo p̄declarato. Remouendo ab hoc ꝯceptu vago quicqͥd eſt imꝑfectionis in entibus cognitis per fantaſmata. Et quia nulluꝫ eſtcauſatū ens quin ſit imperfectū/ negat merito omne ens tale a deo/ quia diminutuꝫ.quia dependens. quia potentiale. quia defectibile. et ita de reliquis imperfectōibusQua abſtractōne facta dici nequit ꝙ nihilremaneat cognitū in abſtrahentis animo.quinpotius reſultat agalma pulcerrimū.ſeu iuxta cōmuniorē philoſophantiū locutionē remanet cōceptus entis perfecti denudatus ab omni imꝑfectōne. Et huiuſmodi eſt ꝓprius dei conceptus abſolutuslicꝫ nō intuitiuus. de quo dn̄s ad moyſen.