Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De ſimplificatione

deſtructis pͥmis ſubſtātijs/ vt dic̄ Areſto.impoſſibile eſt aliqd̓ alioꝝ remanere. nihilominꝰ adhuc remaneret vniuerſale humanitas interiꝰ ī mēte angeli ſicut an̄di conſtitutōem erat. Et ꝓut nūc ē vniuerſalis hūanitatis in mēte dei. nec erat reſaliqͣ qͣꝫ mēs dei. neqꝫ realiter vt oēſ ꝯcedūtneqꝫ formalit̓/ vt nōnullis placet. Eſt de articulꝰ pariſien̄. ꝯdemnatꝰ dicensab eterno fuerūt extra deū qͥdditates aliq̄vel vniuerſales rōes. quales fantaſiati ſūtqͥdam eſſe vniuerſalia realia p̄ter deū/ter oēm intellectꝰ oꝑatōem ſeu ꝯceptūNotula. V.Urſus ad intelligendū dīctū huiuſmodi deſtructꝭ pͥmis ſubſtātijs īpoſſibile ē aliqd̓ alioꝝ remanere. Attendēdū eſt ne locutio varia ſitloqͥmur de hūanitate eſt ab extra.ceptu hūanitatis quē ītra reponimus Eſenī nomen hūanitas pͥmo nomē prme intētōis ſupponēs īmediate pͥncipaliter re ad extra/ eſt vl̓ eſſe p̄t ſi ſit ampliatiua ſuppoſitio. hec in ſol̓ ſingularibushoībꝰ reꝑit̉. Hoc v̓o nomē hūanitas ſumptū ſcd̓o ſupponit rebꝰ ad extra.ſed ꝯceptibꝰ de hūanitate habitis ad intra ſeu angelū ſeu hūanū intellectum.Aut eſt idea hūanitatis in mēte diuīa peridētitatē locutōis/ ſicut ponimꝰ ſapientia eſt in deo inheſiōem ſꝫ idētitatēquoniā eſt ip̄e deus.Notula. Vi.Ides arbitror quēadmodū meditans p̄t intellectū ſuū figere in recognitōe boni huiꝰ vel illius figurati corpulēti vl̓ colorati. Et ꝯn̄ter fert̉voluntas in dilectōem abſolutā pͥmi veri boni qd̓ eſt bonū participatōeꝫ. vtalia oīa ſed eſſentiā. Poteris ita negociari circapotentiā. circa ſapīam. circa iuſticiam. ita reuereri diuinā potentiā. Uerecūdari ad ſapīaꝫ ſi turpis es. Trepidare adꝯſideratōem iuſticie ſi malꝰ es. ſi forte q̄ſieris an ꝯceptus hmōi ſint abſolutiꝓprij deo? viſum ē hactenꝰ mihi ita/ ſaltem de poſſibili. eſt in via p̄t meditās abſtractiuus intellectꝰ formare ſibi ꝯceptus abſolutos ꝓpͥos ꝯueniētes ſoli d̓oQui dabūt noticia ꝓpͥam et abſolutā. ſednullatenꝰ intuitiuā de eo.

Notula. vii.Perta eſt nobis ex p̄dictis via ad Saintelligendū myſticā theologiā ſcripſit diuinꝰ dionyſiꝰ vltra illā ſymbolica et illam que ꝓpͥa nūcupatur.Procedit itaqꝫ ſymbolica theologia ſil̓itudines reꝑtas in rebꝰ. attribuēdo deo qͥcqͥd videt̉ eſſe ꝑfectōis in rebꝰ cauſatis itavt dicat̉ deꝰ nedū nominabil̓. Etmodo dixit diuinꝰ Bartholomeꝰ ꝓut dionyſiꝰ refert euāgeliū eſſe latiſſimū. ſic appellat̉ deꝰ leo ꝓpt̓ fortitudinē. lapis ꝓpterdurabilitatē. agnus ꝓpt̓ manſuetudineꝫ.ſol ꝓpt̓ illuſtratōem. ita de reliqͥs ẜmeſſentiā ſed ſolā attributōem et analogicā ſil̓itudinē de deo loqͥmur qͣſi balbutientes et palpātes in vmbra occūbētis luminis vel gr̄e intelligētie nr̄e ī nobis. Procedit ꝟo myſtica theologia abſtractiōeꝫmodo velut oppoſito ad p̄cedentē/ quicqͥd eſt affirmat de deo. iſte ꝟo prorſus negat de deo om̄ia. Et ita breuiſſimuꝫ eſt vtait idem Bartholomeꝰ euangeliū.Notula. Vili.Xemplū palpabile dat ipſe Dyoniſius manuductione huiꝰ theologie myſtice. Conſidera fabricatorem ſtatuarū; nonne hic format imaginem vel ſtatuā addens quicqͣꝫ ſed reſcindens remouēs. ex qua ſubtractōe remanet agalma pulcerrimū/ imago pulcrafigurata vel ſculpta. Sic agit ſuo modomeditantis animus ad hoc conceptuvago cōnotatiuo ſcilicꝫ hoc ens/ illd̓ enſqui cōceptus habet̉ exrebus exterioribusſenſatis intra facit abſtractionē mododeclarato. Remouendo ab hoc ꝯceptu vago quicqͥd eſt imꝑfectionis in entibus cognitis per fantaſmata. Et quia nulluꝫ eſtcauſatū ens quin ſit imperfectū/ negat merito omne ens tale a deo/ quia diminutuꝫ.quia dependens. quia potentiale. quia defectibile. et ita de reliquis imperfectōibusQua abſtractōne facta dici nequit nihilremaneat cognitū in abſtrahentis animo.quinpotius reſultat agalma pulcerrimū.ſeu iuxta cōmuniorē philoſophantiū locutionē remanet cōceptus entis perfecti denudatus ab omni imꝑfectōne. Et huiuſmodi eſt ꝓprius dei conceptus abſolutuslicꝫ intuitiuus. de quo dn̄s ad moyſen.