cordisLXVIII
gr̄am poterimꝰ/ qͣꝫ ꝑ ſeduluꝫ ⁊ ſe cuꝝ alterius exꝑti noſqꝫ diligētis ⁊ agnoſcētis cōſiliū Clamat Areſto. voce exꝑientie/ dicēsꝙ ars ⁊ v̓tus ſūt circa difficilia/ vt ars pīgendi. ars ſcribēdi. ars cithariſandi. v̓tuscaſtitatꝭ. v̓tus fortitudīs. virtꝰ ſobrietatꝭ.hoc ꝟ̓o ſic intelligendū eſt ꝙ ab initio v̓t⁊ ars ml̓tas in acqͥſitiōe ſua patiūtur difficultates. duꝫ ꝟo fuerint acqͥſite facilia ſūteis om̄ia. Pingit facilit̓ pictor exercitatꝰ īarte Sic de ſcriptore ⁊ cithariſta videmꝰ /ita vt dicere cogeret̉ idem Areſto. ꝙ ars ꝑfecta nō deliberat/ tā ſibi facilis eſt actꝰ ſuꝰCōſideratio decīa.Comparatio meditātis ad ſcribētem ⁊c̄.ſtudioſe vel inaduertenter.Timur iſta comꝑatōe dū de meditatiōe loqͥmur. Attēdamꝰ ꝙ in trahēdo p̄ſertim lineas pict̉e vl̓ ſcripture; difficultas nulla ē. ſicut nec etiam diſcurſionis digitoꝝ ꝑ cithare cordas. Inuenimꝰ ſil̓r in cogitatiōe. nō enim difficultervel laborioſe nūc hoc. nūc illud ꝓut occurrerit cogitatur. Sed ꝙ nullꝰ inde reſultetfructꝰ vides in ſic pingēte. ſic ſcribente. ſiccithariſante. Ita neqꝫ prorſus ī ſic cogitāte; īmo cū ſe talibꝰ vagꝭ cogitatiōibꝰ oblectauerit vt dicit Sene. triſtꝭ remāebit. porro laborioſe ſtudioſe ⁊ attētiſſime cū miratarditate pingēdo. ſcribēdo. ⁊ cithariſādofit qn̄qꝫ vt bene ⁊ celeriter iſta fiant.Lōſideratio. xi.Ex vaga cogitatiōe non ſurgit meditatio.ſed de meditatione bene fit cōtemplatio.Uorſuꝫ iſta? Nimiꝝ vt oſtēdamꝰquēadmodū de cogitatiōe nullusvnqͣꝫ ꝓficiet aut emerget ī meditationem/ quāto minꝰ in ꝯtemplationē. Exmeditatiōe ꝟo que ſūmaꝫ habet difficultatem. ſi bona fide. ſimplici corde. ⁊ diſcretadiligētia exerceat̉. ꝑuēiemꝰ ad hāc ꝑfectōꝫꝙ abſqꝫ vlla difficultate fiet apd̓ nos fructuoſe qd̓ ſūmo meditatōis ſtudio ꝯqͥrerevoluimꝰ. Ita d̓niqꝫ trāſibit meditatio ī cōtemplationē. nō em̄ differt meditatio a cōtemplatiōe/ niſi penes facile ⁊ difficile. qm̄vtrobiqꝫ eſt fructꝰ/ aliter qͣꝫ in cogitatiōe.Conſideratio. xii.Contemplatio taꝫ quo ad affectuꝫ qͣꝫ quoad intellectū deſcribitur.
Eſcribit̉ aūt ꝯtemplatio ꝙ ē liber Ld⁊ expeditꝰ mentꝭ intuitꝰ in res perſpiciēdas vſqꝫquaqꝫ diffuſus. Ethoc quo ad ꝯtēplationeꝫ q̄ reſpicit intellectum. Porro quo ad cōtemplatōeꝫ que cōſiſtit ī affectu ⁊ in praxi deſcribit eā Hugꝙ eſt ꝑ ſubleuate mētis iubilū; mors q̄dācarnaliū deſiderioꝝ. hoc eſt guſtare qͣꝫ ſuauis eſt dominꝰ. Quē guſtum ſeqͥtur longealia cognitio qͣꝫ fuerit intellectualis ſolumviſio ſeu q̄dā auditio ꝑ fideꝫ aut ſcpͥturā.Conſideratio. xiii.Meditatio in principio difficilis/ per exercitium fit facilis.Editabitur ecce aliquis gemēs ⁊n ſuſpirans vt columba. dicetqꝫ cuꝫꝓpheta. Meditatꝰ ſum nocte cuꝫcorde meo excitabar ⁊ ſcopebā ſpiritū meum. Faciet hoc anxie difficult̓ ⁊ laborioſenūc recogitando ānos ſuos in amaritudine anīe ſue. nūc iudicia dei q̄ ſunt abyſſusmulta ī celo ſurſū ⁊ ī t̓ra deorſū. ⁊ ita de reliqͥs circa q̄ v̓ſat̉ meditātꝭ intētio vehemēſvt ea q̄ meditat̉ vl̓ cogitat limpidiꝰ ac firmiꝰ velut in affectū trahat. efficiet tandeꝫvt hec oīa tāta facilitate recogitet ⁊ ſapiatqͣꝫ facil̓ eſt ip̄a cogitatio. Docēt nos exempla p̄dicta ſi dubitamꝰ. Nō enī plꝰ laboriſhabet ſcriptor/ pictor ⁊ cithariſta bn̄ agendo qd̓ optime didicerit; qͣꝫ vagꝰ ⁊ vanꝰ aliqͥs ab initio. diſcurrēs ſine arte ⁊ ordīe perlineas ſcripture vel picture. aut per cithare cordas.Conſideratio. xiiii.Meditans qͣntūcūqꝫ exꝑtus laborem neceſſe eſt vt ſemꝑ ſentiat.Ddēdū eſt ad p̄miſſa nihilominꝰaꝙ vix aliqͥſē ī arte ſua ita ꝑitꝰ qͥn aſſidue ad aliqͣ vl̓ cogͦſcēda vl̓ agēdapoſſet ꝓficere. qͣlia neceſſe eſt vt cū laborenouo audiat ⁊ pͣcticet. Ml̓to magis hͦ verum eſt in ip̄a de qͣ loqͥmur meditatōne. q̄nouos ꝟitatis aut deuotiōis iugit̓ parerefetꝰ ſtudet. Sed nō deeſt ꝑturitiōis dolorꝓpt̓ illd̓ maledictū ſpūalit̓ intellectū. Indolore paries filios. Nō tn̄ memīt p̄ſſureꝓpt̓ gaudiū. qꝛ natꝰ eſt ſibi nouꝰ cognitionis aūt affectōis ſctē fetus in mundūConſideratio. .Nondū purgati habent loco meditatōis
qq 4