ac mūdificatōe cordisLXVIII
aſſignatōe natural̓ cauſe diuerſa ſunt a diuerſis ſcpͥta volumīa. de qͥbꝰ nō eſt nūc dicendū ꝑ ſingula. ¶ Cōſurgit h̓ difficultasnō modica. qͣlit̓ vicꝫ ſciri poſſit diſtinctiointer reuelatōes veras ⁊ falſas. An fiāt abangel̓ lucis aut tenebraꝝ. hͦ eſt a ſctīs angelis aut diabol̓. Quas reuelatiōes vtiqꝫabnegare nō poſſumꝰ fore nōnūqͣꝫ a ꝑturbatis fantaſmatibꝰ ⁊ erroneis. Felix ꝓīdeqͥ in lege dn̄i meditat̉ die ac nocte/ ſi tn̄ cōmes fuerit diſcretio. quā ſolā parat hūilitas/ captiuās omnē intellectu in obſeqͥuꝫfidei. et ſꝑ alieno magis qͣꝫ ꝓprio credensiudicio.FinitIncipit tractatuseiuſde de ſimplificatōe. ſtabilitōe. ſeu mūdificatōe cordis. ¶ Prima notula de vi abſtractiua intellect.N ſimplicitate cordis qͣrite illū. Hac ſapiētis exhortatōeꝫ.Qhanc ſimplificatōeꝫ cordis illi facere neq̄unt qͥ ſunt ī ſe multiplices varijqꝫ. Propt̓ea neceſſe eſt ſpūale cor aīe (qꝛ caro nō ꝓdeſt qͥcqͣꝫ) ad vnitatē recolligi. ſi cauere debeat ꝑiculū qͣle notauimꝰ in fine tractatꝰ alteriusHoc ꝟo quō fiat explicare difficiliꝰ ē. qͣꝫ q̄liter nō fiat agnoſcere. Et qͥdem apd̓ eruditos in ph̓icis diſciplinis habebit iſta manuductio nr̄a pͥma minꝰ difficultatꝭ. Pollet itaqꝫ nr̄ intellectꝰ vi abſtractiua/ q̄ lōgeꝑfectior efficaciorqꝫ eſt qͣꝫ ponat̉ ī eſtimatiua v̓tute bruti/ vtpote ouis. Que tn̄ vt dicit Auicen̄. ex motū ⁊ figura lupi viſi elicitmox īimiciciā nō ſenſata quā refugit. Noſter igit̉ intellectus poſt inſpectōeꝫ fantaſmatu cauſatoꝝ a rebꝰ extrīſecis. vn̄ format̉pͥmo ꝯceptus vagos ab om̄ī ꝯnotatōe accidētiū vt a ſitu. a loco. a figura. a tꝑe. ⁊ ſicͣde alijs. Quo facto remanet in aīa ſimilitudo eſſential̓ in qͣ ꝯueniunt exteriꝰ a parte rei oīa ſenſata q̄ ſunt eiuſdeꝫ generis veleiuſdē ſpeciei. Exemplū pͥmi aīalitas. Exemplū ſcd̓i hūanitas. Qua denudatōe ſicfacta remanet abſolutꝰ ⁊ vniuerſal̓ ꝯceptꝰaīalis. Remanet inſuꝑ ſpecificꝰ ⁊ abſolutꝰꝯceptꝰ hoīs qͦs ſignat voces iſte aīal ⁊ hōNotula ſecūdaDe ſimplificatōe cordis ī meditatōe ꝑ abſtractōem a fantaſmatibꝰ ⁊ figurꝭ ꝑ bonuꝫ
Raducamꝰ ꝯn̄ter ad ꝓpoſituꝫ deſimplificādo meditatōeꝫ nr̄am circa diuina/ ꝑ abſtractōem a fantaſmatibꝰ ⁊ figurꝭ. Ecce ſtet ꝙ ſcimꝰ nos hr̄edilectōem boni ⁊ odiū mali. Stemꝰ ī hispaucis pͥmo. qm̄ inuenit̉ ſil̓e de reliqͥs ml̓tis. Audio igit̉ et cognoſco ꝙ diligꝭ bonūInt̓roget te meditatio tua/ q̄ res ē iſta dilectio? Conſtat itaqꝫ ꝙ neqꝫ colorata eſt. neqꝫ ſonora neqꝫ ſapida. neqꝫ odorifera. neqꝫfrigida. neqꝫ calida. nō lenis. n̄ aſperā. Itēinterroget te meditatio tua qͣlit̓ et in qͦ ſe figat ⁊ ſtatuat? cū id in qͦ ſe figere ⁊ ſtatuerevidet̉ neqꝫ figuratū neqꝫ corpulentū ſit calidū/ frigidū/ aut coloratū.Notula terciaDe ꝯceptū boni abſoluto ſeu vniuerſali qͣliter fiat.Ices fortaſſis ꝙ nō habeas ꝯcedptū dilectōis boni qͥn de neceſſitate ferat̉ cordiſ intuitꝰ ad hͦ vl̓ adillud bonū ꝑticulare. vt ad bonā tunicamad bonū cibū. ad bonū hoīeꝫ. Et ita de reliqͥs. Rn̄ſio tibi ptꝫ ꝑ altera ꝯſideratōeꝫ pͥorē de vi abſtractiua cordis intellectual̓.Per cuiꝰ v̓tutis oꝑatōem tolle bonū hoc.tolle bonū illd̓ ſicut loqͥt̉ Augꝰ. ⁊ remanebit veꝝ ⁊ generale bonū. Qd̓ qͣlit̓ fiat iamaꝑuimꝰ. Cōueniūt nēpe bona oīa in vnagenerali rōe q̄ ē cōueniētia ad appetitum.Bonū qͥppe ē qd̓ oīa appetūt. Denudesigit̉ hāc rōeꝫ boni ab vbi ⁊ nūc. hͦ ē a locovl̓ ſitu vl̓ tꝑe. ab om̄i p̄terea ꝯfuſiōe ſeu cōnotatōe accidētiū. ⁊ erit ille ꝯceptꝰ qͥ remanebit abſolutꝰ ⁊ vniuerſal̓ ꝯueniēſ oī bonoNotula quartaUeres forte iterū vbi eſt illud om Rqͥne ⁊ generale bonū? Ecce cadit inmateriā ꝯmuneꝫ de vniuerſalibuſqͥd ſint/ et ſi ſint in rebꝰ extra/ p̄ter omnē intellectus operationē? Dicimus autē quantū hic ſatis eſſe putamus ꝙ vniuerſalitasderiuat̉ et fundatur in rebꝰ ſingularibus.alioquin ficta eſſet. ſed ꝯſummat̉ ⁊ ꝯſtituitur in oꝑatōe intellectꝰ abſtrahētis eo mōqͥ tactus eſt ſil̓itudines reꝝ in quibꝰ eſſentialiter ſeu qͥdditatiue ꝯueniunt ab vbi etnunc. id ē loco et tꝑe. Un̄ ſi q̄raſ. vbi ē hūanitas ad extra? dico ꝙ ī hͦ hoīe ſingularit̓⁊ in altero ſil̓r. ⁊ ſi nullꝰ eſſet ſingularꝭ hōnulla ꝑmaneret exteriꝰ humanitas qͦniaꝫ
qq 5