Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ac mūdificatōe cordisLXVIII

aſſignatōe natural̓ cauſe diuerſa ſunt a diuerſis ſcpͥta volumīa. de qͥbꝰ eſt nūc dicendū ſingula. Cōſurgit difficultas modica. qͣlit̓ vicꝫ ſciri poſſit diſtinctiointer reuelatōes veras falſas. An fiāt abangel̓ lucis aut tenebraꝝ. eſt a ſctīs angelis aut diabol̓. Quas reuelatiōes vtiqꝫabnegare poſſumꝰ fore nōnūqͣꝫ a ꝑturbatis fantaſmatibꝰ erroneis. Felix ꝓīde in lege dn̄i meditat̉ die ac nocte/ ſi tn̄mes fuerit diſcretio. quā ſolā parat hūilitas/ captiuās omnē intellectu in obſeqͥuꝫfidei. et ſꝑ alieno magis qͣꝫ ꝓprio credensiudicio.FinitIncipit tractatuseiuſde de ſimplificatōe. ſtabilitōe. ſeudificatōe cordis. Prima notula de vi abſtractiua intellect.N ſimplicitate cordis qͣrite il. Hac ſapiētis exhortatōeꝫ.Qhanc ſimplificatōeꝫ cordis illi facere neq̄unt ſunt ī ſe multiplices varijqꝫ. Propt̓ea neceſſe eſt ſpūale cor aīe (qꝛ caro ꝓdeſt qͥcqͣꝫ) ad vnitatē recolligi. ſi cauere debeat ꝑiculū qͣle notauimꝰ in fine tractatꝰ alteriusHoc ꝟo quō fiat explicare difficiliꝰ ē. qͣꝫliter fiat agnoſcere. Et qͥdem apd̓ eruditos in ph̓icis diſciplinis habebit iſta manuductio nr̄a pͥma minꝰ difficultatꝭ. Pollet itaqꝫ nr̄ intellectꝰ vi abſtractiua/ lōgeꝑfectior efficaciorqꝫ eſt qͣꝫ ponat̉ ī eſtimatiua v̓tute bruti/ vtpote ouis. Que tn̄ vt dicit Auicen̄. ex motū figura lupi viſi elicitmox īimiciciā ſenſata quā refugit. Noſter igit̉ intellectus poſt inſpectōeꝫ fantaſmatu cauſatoꝝ a rebꝰ extrīſecis. vn̄ format̉pͥmo ꝯceptus vagos ab om̄ī ꝯnotatōe accidētiū vt a ſitu. a loco. a figura. a tꝑe. ſicͣde alijs. Quo facto remanet in aīa ſimilitudo eſſential̓ in ꝯueniunt exteriꝰ a parte rei oīa ſenſata ſunt eiuſdeꝫ generis veleiuſdē ſpeciei. Exemplū pͥmi aīalitas. Exemplū ſcd̓i hūanitas. Qua denudatōe ſicfacta remanet abſolutꝰ vniuerſal̓ ꝯceptꝰaīalis. Remanet inſuꝑ ſpecificꝰ abſolutꝰꝯceptꝰ hoīs qͦs ſignat voces iſte aīalNotula ſecūdaDe ſimplificatōe cordis ī meditatōe abſtractōem a fantaſmatibꝰ figurꝭ bonuꝫ

Raducamꝰ ꝯn̄ter ad ꝓpoſituꝫ deſimplificādo meditatōeꝫ nr̄am circa diuina/ abſtractōem a fantaſmatibꝰ figurꝭ. Ecce ſtet ſcimꝰ nos hr̄edilectōem boni odiū mali. Stemꝰ ī hispaucis pͥmo. qm̄ inuenit̉ ſil̓e de reliqͥs ml̓tis. Audio igit̉ et cognoſco diligꝭ bonūInt̓roget te meditatio tua/ res ē iſta dilectio? Conſtat itaqꝫ neqꝫ colorata eſt. neqꝫ ſonora neqꝫ ſapida. neqꝫ odorifera. neqꝫfrigida. neqꝫ calida. lenis. aſperā. Itēinterroget te meditatio tua qͣlit̓ et in ſe figat ſtatuat? id in ſe figere ſtatuerevidet̉ neqꝫ figuratū neqꝫ corpulentū ſit calidū/ frigidū/ aut coloratū.Notula terciaDe ꝯceptū boni abſoluto ſeu vniuerſaliliter fiat.Ices fortaſſis habeas ꝯcedptū dilectōis boni qͥn de neceſſitate ferat̉ cordiſ intuitꝰ ad vl̓ adillud bonū ꝑticulare. vt ad bonā tunicamad bonū cibū. ad bonū hoīeꝫ. Et ita de reliqͥs. Rn̄ſio tibi ptꝫ altera ꝯſideratōeꝫorē de vi abſtractiua cordis intellectual̓.Per cuiꝰ v̓tutis oꝑatōem tolle bonū hoc.tolle bonū illd̓ ſicut loqͥt̉ Augꝰ. remanebit veꝝ generale bonū. Qd̓ qͣlit̓ fiat iamaꝑuimꝰ. Cōueniūt nēpe bona oīa in vnagenerali rōe ē cōueniētia ad appetitum.Bonū qͥppe ē qd̓ oīa appetūt. Denudesigit̉ hāc rōeꝫ boni ab vbi nūc. ē a locovl̓ ſitu vl̓ tꝑe. ab om̄i p̄terea ꝯfuſiōe ſeunotatōe accidētiū. erit ille ꝯceptꝰ remanebit abſolutꝰ vniuerſal̓ ꝯueniēſ bonoNotula quartaUeres forte iterū vbi eſt illud om Rne generale bonū? Ecce cadit inmateriā ꝯmuneꝫ de vniuerſalibuſqͥd ſint/ et ſi ſint in rebꝰ extra/ p̄ter omnē intellectus operationē? Dicimus autē quan hic ſatis eſſe putamus vniuerſalitasderiuat̉ et fundatur in rebꝰ ſingularibus.alioquin ficta eſſet. ſed ꝯſummat̉ ꝯſtituitur in oꝑatōe intellectꝰ abſtrahētis eo tactus eſt ſil̓itudines reꝝ in quibꝰ eſſentialiter ſeu qͥdditatiue ꝯueniunt ab vbi etnunc. id ē loco et tꝑe. Un̄ ſi q̄raſ. vbi ē hūanitas ad extra? dico ī hoīe ſingularit̓ in altero ſil̓r. ſi nullꝰ eſſet ſingularꝭnulla ꝑmaneret exteriꝰ humanitas qͦniaꝫ

qq 5