De perfectōe
ſcilicꝫ ꝙ neutris licitū eſt abſqꝫ ratōnabilicauſa deſerere ceptā eccl̓iam. Sed euidētior cā reqͥrit̉ vbi maiꝰ (vt dictū ē) īmineretꝑiculū. Hinc de p̄latis papa retinuit ſibicognitōem ſpēalem. nō ita de curatꝭ. ¶ TProbabilis eſt iſta rn̄ſio q̄ ꝯfeq̄nter īfertcuratos eſſe tā in gͣdu qͣꝫ in ſtatu ꝑfectiōisexercēde. Nō ita d̓ religioſis/ qͥ vt tales; p̄ciſi ſunt nō p̄ſunt ceteris. nec ſunt ſacerdotes nec clerici. vn̄ monachꝰ dicit̉ qͣſi ſolus⁊ plāgēs ſeu dolēs. ¶ A Quo pacto igit̉p̄t aliqͥs curatꝰ deſerto ſtatu ꝑfectōis maioris ad ſtatū minoris vltro deſcendere vtmonachꝰ fiat; ¶ T Dicēt aliqͥ ꝙ hͦ nonp̄t niſi ratōnalis cauſa ſubſit. cuiꝰ cauſe cognitōem papa reliqͥt eoꝝ cōſciētie. Eſt autem rōnabil̓ cauſa ſi curatꝰ videt eſſe ſe ſcādaloſum ppl̓o ſuo/ ſi penitꝰ ineptū inſufficientē et ignaꝝ ꝓ ſuſcepti regimīs officioq̄ cauſe ſufficiētes ſunt etiā in ep̄is. vt a papa vl̓ ſpontanei vl̓ inuiti trāſferant̉. ¶ AMouet ex diuerſo nōnullos iſta q̄ fit trāſlatio de monachis in ep̄os. Aduerſat̉ inqͥttal̓ aſſumptio duplici voto. obediētie ſcꝫ⁊ pauꝑtatis. qm̄ ⁊ diuitias habēt ſine ꝑfectōis diminutōe ꝓut ab eis ꝯcedit̉ ⁊ a ſuiſabbatibꝰ cū regularibꝰ diſciplinis abſoluunt̉. ¶ T Rn̄dent iſti diuitias ſe hr̄e inepiſcopio nō in ꝓpͥetatē poſſeſſiōis ſed inofficiū diſpenſatōis. Dant exēplū de mr̄imonio/ qd̓ dat̉ pͥmo homī in officiū ꝓpagatōis nō in remediū libidīs. vt mō daỉaliqͥbꝰ hac ſola de cauſa. qͦs eſſe cōſtat nonidoneos ad ꝓlificandū. Sic inqͥunt diuitie retinent̉ a qͥbuſdā vt ſecl̓aribꝰ ꝓ ſolo ſuiſolacio nō in officiū. Ecōuerſo reperit̉ inp̄latis mōachis/ qͥ diuitias qͥbꝰ ante renūciauerūt nō amplectūt̉ ī p̄latura ꝓ ſolatioꝓprio magis qͣꝫ antea ſed ad diſpēſatōnisobſeqͥoſum ī pauꝑes officiū. ¶ A Deſuper eſt inſpector deꝰ qͥ nouit intētōes cordis aliter in pluribꝰ ſe hr̄e qͥ dixit. Oꝑibuſcredite ¶ T Loqͥmur hic nō qͣles ſint ſꝫqͣles eſſe debeāt monachi dū p̄laturas aſſumūt. Qui p̄terea nō abſoluunt̉ ab obediētia ſꝫ mutāt illā ſub ſūmo pontifice qͣntuꝫ⁊ qͣlit̓ pͥoreꝫ vitā viderint regularē nō poſſe cū p̄latōis executōe ẜuari. ¶ A Confirmāt hͦ ea q̄ ſuꝑ ſeculariū obediētia diſſeruiſti. Sed nunqͥd ſuꝑeſſe difficultas maiorvidet̉ ī mendicantibꝰ/ qͥ iam vtiqꝫ neq̄unꝟe dici mēdicātes. cū ſuppetat eis ius plenū diuinū naturale ⁊ poſitiuū recipiēdi tē
poralia a ſubditꝭ. ita vt ip̄i iā nō ſolo titulonatural̓ neceſſitatis accipiāt neceſſaria. qͥtitulꝰ ſolꝰ ꝓpͥe reddit mendicantē eſſe ſil̓ ⁊dici. Alioqͥn reges gentiū ⁊ oīs hō generalit̓ accipiēs aliqͥd ab altero qͥ dat ſponte dici poſſit mēdicars. ¶ T Dicerēt aliqͥ mēdicātes idcirco remanere/ qꝛ titulo poſſeſſorio renūciāt/ ⁊ ſolo qͦ cōtenti ſunt tituloꝑ auꝑtatis aut natural̓ neceſſitatꝭ petūt gͦtis. nec vrgent ſi negent̉. nec titulo iuris diuini vl̓ natural̓ impellūt/ ⁊ hͦ ꝓ cauſa ſua. ſꝫde pauꝑibꝰ curāt/ certāt et diſceptāt. ¶ AFateor ita vel dici vl̓ fingi poſſe ſed veritas nec illudit̉ nec caſſat̉. ¶ T Sic volunt dici xp̄m fuiſſe mēdicū/ nō qm̄ eēt dominꝰ vniuerſoꝝ. Quid enī veriꝰ ſed abdicauit a ſe ⁊ ſi nō dominiū tn̄ dominij vſuꝫSic voluerūt aliqͥ nedū monachoſ/ nedūclericos ſed p̄latos oēs cū papa ⁊ cardīalibus debere pauꝑes eſſe vl̓ mēdicos. exēplo xp̄i mgr̄i. Dicūt alij minus intꝑate loq̄ntes ꝙ eccl̓iaſtici ſecl̓ares ⁊ ſi nō mendicent/ viuūt ſaltē de elēoſinis qͣſi ſcꝫ pure gͣtis collata ſuſceperīt. ⁊ nō vt oꝑarij dignicibo ſuo/ dn̄o ꝓ ſe ⁊ alijs deſeruientesSecunda pars pricipalis q̄ ſtatim oſtendit qͥd inqͥriturMittimꝰ interim materiam Phāc mēdicitatis q̄ qͦt difficulotates et ambages attulerit/ p̄ſertim in regula minoꝝ/ quiexpropriatōꝫ aſſumūt ⁊ ī ꝓprio ⁊ ī ꝯmuni/ multitudo decretaliū extrauagantiū nūc iſtaꝝ/ nunc illaꝝ/ maxīe tꝑeIoh̓is. xxij. ſatis inſinuat. Reuertat̉ oromo nr̄ ad initiū qd̓ erat inherere ſuꝑ cordis totalitate ſeu ꝑfectōe. vbi q̄ſtio ſurgitſcitu digna. ſcꝫ ſi cor teneat̉ ꝓ ſua ꝑfectōueẜuanda/ ſꝑ illud agere qd̓ reputauerit eſſe deo placentiꝰ. meritiqꝫ maioris? ¶ TReſoluit̉ hec q̄ſtio tua ſub generalioribusterminis. Si p̄poſitis alicui duobꝰ boniſincōpoſſibilibꝰ/ ſemꝑ qd̓ meliꝰ eſt illd̓ eligere teneat̉. ¶ A Placet reſolutio/ ꝓſeq̄reqͥd ſit in ea veritatis? ¶ T Fuerūt dicentes maiꝰ bonū dū ꝓponit̉ volūtati ſꝑ ampliꝰ mouere nec poſſe voluntatē ī electōꝫboni minoris tūc ferri Alioqͥn data eſſꝫ facultas libertatis ī malū volūtatis. ¶ AScis ꝑ articulū ꝑiſien̄. hͦ eſſe damnatuꝫ.⁊ tn̄ qͥd ad rōem taliū rn̄det̉ elucida. qꝛ ꝓpoſitis ſimul duobꝰ diſparibꝰ in bonitate