Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

cordisLXVIII

LXVIII

ꝑfectōis homīes īuenire ꝯtingit habētesobedientiā/ caſtitatē pauꝑtatē in animiꝓmptitudīe ẜm quā ī ſeculo dici pn̄t obedientes. in mr̄imonio caſti. ī maximisdiuitijs pauꝑes ſpū. Ac exīde ꝑducūt̉ exhis medijs ad augmentū ꝑfectōem charitatis ſupͣ multos in religiōe in celibatu/ īB mendicitate viuētes. T Recte dicis ſitn̄ ſolicite tibi p̄cauerꝭ ab erroribꝰ Iouiniani et aliorū ſil̓ium detrahentiū ꝑfectōiſilioꝝ/ cōfundere videbant̉ ad vnā eqͣlitatem ſeu paria merita ꝯiugiū v̓ginitate. eſum carniū ieiunio. obediētia regularē ſecl̓ari lib̓tate. diuitias pauꝑtate. vindicatōeꝫ licitā iniurie ꝓpͥe indulgētia māſuetudīe. ita ꝯſil̓ibꝰ A Abſit vt ita deſipiā/ vt obẜuatōi detrahā ꝯſiliorū. Quāuis obligent hoīem ad obſeruatōem ſuā. qꝛ eſſent ꝯſilia ſꝫ p̄cepta. Nihilominꝰ teneor aſſentire diſcreta ꝯſilioꝝ obẜuatio ceterꝭ paribꝰ ē ꝑfectiorqͣꝫ tm̄modo p̄ceptoꝝ. T Docte loq̄ris diſcrete de obſeruatōe ꝯſilioꝝ/ iūgꝭſit diſcreta. addis/ ceteris paribꝰ. Poteſtitaqꝫ fieri p̄bere alterā maxillā ꝑcutientiaūt dare palliū tollēti tunicā/ ita de ꝯſil̓ibus; ſit vicioſum. ꝑcutiēs aut rapiens īpunitatē fit deterior. in ꝑniciē reipublice diſſimulatio tal̓ vergit. Cōtingit iterū obẜuās ꝯſilia votū nec actualē oꝑis exhibitōem/ habeat intenſioreꝫ etcertiorē ī corde p̄ꝑatōnem eadē obſeruādiꝯſilia impletōis faciēdi ſibi neceſſitasvel vtilitas occurrerit. Quis dixerit pl̓valere auꝝ qͣꝫ plūbū; ſed ceteris paribꝰ ītellige. ml̓tū plūbū maioris ē p̄cij/ pauciſſimo auro. Sic ꝯparatōes ſꝑ examinaqm̄ vix alit̓ ē qͥn ꝯparata hr̄e ſe poſſint vtexcedētia exceſſa. A Cōcedimꝰ itaqꝫeſſe. Sꝫ nunqͥd ꝑfectiꝰ ē iſta tria hr̄e obedientiā. caſtitatē pauꝑtateꝫ ſub voto ſicuthabēt religiōes (qͣs Anſelmꝰ noīat facticias. qꝛ facte vidēt̉ poſt inſtitutōem legꝭ euāgelice vt ea ꝯſilioꝝ erāt fierēt ſub p̄cepto. qͦꝫ ſubderet ſe ꝑpetue ẜuituti ꝓpt̓ il cui ſeruire regnare ē. cuiꝰ regi frenis ſūma libertas eſt. cuiꝰ vincula ſunt alligatura ſalutaris. Ac ꝑinde mutet ſtatū de libertate ſecl̓i in ꝑpetuo ſub voto iugū C Habꝫ hoc oīs doctoꝝ ſnīa/ opuſbonū factū voto/ circūſtatiā accipitde ſe meliorat ip̄m. Et religio q̄libꝫ facticia ꝯſiſtit eſſentialiter in triplici voto qͣꝫ-

uis in regul̓ inſtitutōibꝰ alijs varia ſit etlata differētia maxīe int̓ varietatē finisximi ſub deo fine p̄intento. Sortit̉ deniqꝫtalis q̄libꝫ religio nomē ſtatuſ rōe iam p̄tacta. īmo ſtatꝰ ꝑfectōis ẜm modernos antiqͥs ſilētibꝰ appellat̉ A Quo pacto poteſt iſtd̓ nomen egregiū nobile; plurimis ſunt ī hmōi religiōibꝰ ꝓfeſſi ꝯuenire/ quos eſſe nemo negat ml̓tu imꝑfectosvl̓ ex igͦrātia. vl̓ ex naturali morali impotētia vl̓ ex certa malicia T Rn̄ſio ſic̄ obiectio p̄tacta eſt. Pro cuius elucidatōe pleniori diſtinguūt loq̄ntes de ꝑfectione ſtatuū/ ſtatꝰ ē aliqͥs ꝑfectiōis non vthabite ſꝫ adipiſcēde. qm̄ in ip̄m ip̄m ſatagit ꝓfitēs ꝑfectōem acqͥrere qͣlicunqꝫ. ſed ſpēalit̓ tria vota annexiſ regule inſtitutis. Eſt inqͥunt aliꝰ ſtatꝰ ꝑfectōis vt habite exercēde ī alios qͣlē dicūt ſtatū p̄latōnis ad quē ſpectat alios/nedū ſeip̄os/ purgare illumīare/ ꝑficereqͣꝫ hierarchicū ſtatū in eccl̓ia. A Ecceiam approbare videt̉ hec diſtīctio illd̓ qd̓cauſabat̉ de impropͥetate locutōis/ ſtatus ꝑfectōis ille dicit̉ ex ſe ꝑfectos hꝫſed ꝑficiēdos videat logicꝰ ſi ſeqt̉. Iſte eſtſtatus ꝑfectōis acqͥrēde/ ē ſtatꝰ ꝑfectōisNunqͥd aptiꝰ vocat̉ ſchola. vel via/ vl̓diſciplina ad ꝑfectōeꝫ adipiſcēdā qͣꝫ ſtatꝑfectōis abſolutē. Quis diceret religioſus eſt in ſtatu gl̓ie ꝑpetue eſt tn̄ ī ſtatu tal̓gl̓ie. qͥdem adepte ſꝫ adipiſcēde. TNolumꝰ vt p̄diximꝰ vbi de re ꝯſtiterit de­ Cẜuire ꝯtētōi noīe. Propt̓ea neqꝫ reputamꝰ hic inſiſtēdū ſi ſtatꝰ curatoꝝ debeat dici ſtatꝰ. vl̓ tm̄mō gͣdꝰ/ vt ꝯcedat̉ gͣdꝰ ꝑfectionis exercēde ſtatꝰ ẜm illos dicūt eſſe ſtatū ſine voto vel obligatōe ꝑpetua. A Si ꝯcedat̉ hoc illis. Nōne ſūtcurati ſuis eccleſijs ſel̓ ſuſceptꝭ obligati/cedere/ fugere tāqͣꝫ veri paſtores/ quēadmodū ſuis ſūt aſtricti maiores p̄lati? TDicūt ex duplici ſigno. pͥmo qꝛpn̄t intrare religionē abſqꝫ ſpēali diſpēſation pape. ſic ep̄i. Rurſus qꝛ facultatemhabēt liberā reſignādi vl̓ ꝑmutādi qͣlisꝯcedit̉ ep̄iſ. A Diuerſitas arguit̉ ex hacduplici radice/ qꝛ vbi maiꝰ ꝑiculū ibi cautiꝰ agendū fuit. Eſſꝫ aūt maiꝰ ꝑiculū ſi faeſſet ep̄is paſſim eccl̓ias ſuas dimittere qͣꝫde curatis. Nihilominꝰ eſt ꝓportional̓ obligatio iure diuino curato ad ſuā eccleſiaꝫ platoꝝ maioruꝫ ad ſuas cathedrales. ita